# بقق — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%82%D9%82/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D9%82%D9%82/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بقق](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%82%D9%82.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: بقق

القاف مع الباء
ق ب، ب ق مستعملان قب: القَبُّ: ضرب من اللجم، أصعبها وأعظمها.
ويقال لشيخ القوم هو قبهم.
وقَبُّ الدبر: ما بين الأليتين ويعني ذلك المفرج، تقول: الزق قبك بالأرض.
وقَبَّ اللحم يَقِبُّ قبيباً أي ذهبت ندوته.
وما أصابتنا قَابَّةُ العام أي شيء من المطروق، قال خالد بن صفوان لابنه: "إنك لا تفلح العام ولا قابِلَ ولا قابَّ ولا قُباقِبَ ولا مُقَبْقِبَ" كل كلمة من ذلك اسم للسنة بعد السنة.
والقَبقَبَةُ: حكاية صوت أنياب الفحل، وقَبْقَبَ الفحل قَبْقاباً، وقَبَّ أيضاً.
والقَبَبُ: دقة الخصر، والفعل: قَبَّه يَقُبُّه قَبَّاً، وهو شدة الدمج للاستدارة، والنعت أَقَبُّ، والجميع قُبٌّ.
ويقال للبصرة قُبَّةُ الإسلام وخزانة العرب، وفعل القُبَّةِ قَبْبتُ قُبَّةً.
والقَبْقَبُ: البطن.
بق: البَقُّ: عظام البعوض، الواحدة بَقَّةٌ.
والبَقاقُ: أسقاط متاع البيت.
ووضع حبر في بني إسرائيل سبعين كتاباً من صنوف العلم فأوحى إلى نبي من أنبيائهم: أن قُلْ لفلان إنك قد ملأت الأرض بَقاقاً، وإن الله لا يقبل من بقاقِكم شيئاً.
ويقال لكثير الكلام: بَقْباقٌ.
والبَقبقَةُ: حكاية الصوت كما يُبَقْبِقُ الكوز في الماء.

### Türkçe

القاف مع الباء
ق ب، ب ق kullanımdadır. **قَب**: **القَبُّ**: gemlerden bir tür; onların en zoru ve en büyüğü.
Ve kavmin şeyhine “o onların **قب**’udur” denilir.
Ve **قَبُّ الدبر**: iki kalça arasındaki şeydir; bununla “açıklık” kastedilir; dersin ki: “**الزق** **قبك**’ı yere.”
Ve **قَبَّ اللحم يَقِبُّ قبيباً**: yani nemi gitti.
Ve “bize **قَابَّةُ العام**’dan hiçbir şey isabet etmedi” (yani) çalınmış olandan bir şey; Hâlid b. Safvân oğluna dedi ki: “Sen bu yıl da, ne **قابِلَ** ne **قابَّ** ne **قُباقِبَ** ne de **مُقَبْقِبَ** (yıllarında) felah bulmazsın.” Bunların her bir kelimesi, yıldan sonra yılın adıdır.
Ve **القَبقَبَةُ**: aygırın köpekdişlerinin sesinin taklidi; ve aygır **قَبْقَبَ** eder, **قَبْقاباً**; ve **قَبَّ** da eder.
Ve **القَبَبُ**: belin inceliği; fiil: **قَبَّه يَقُبُّه قَبَّاً**; o, yuvarlaklık için şiddetli birleştirmedir; sıfat **أَقَبُّ**’dur; hepsi **قُبٌّ**’dur.
Ve Basra’ya **قُبَّةُ الإسلام** ve Arapların hazinesi denilir; **القُبَّةِ**’nin fiili: **قَبْبتُ قُبَّةً**.
Ve **القَبْقَبُ**: karın.

بق: **البَقُّ**: sivrisineğin kemikleri; teki **بَقَّةٌ**.
Ve **البَقاقُ**: ev eşyasının döküntüleri.
Ve Benî İsrail’de bir haham ilim türlerinden yetmiş kitap vaz‘ etti; sonra onların peygamberlerinden bir peygambere vahyedildi: “Falan’a söyle: sen yeri **بَقاقاً** ile doldurdun; ve Allah sizin **بقاق**’ınızdan hiçbir şeyi kabul etmez.”
Ve çok konuşana **بَقْباقٌ** denilir.
Ve **البَقبقَةُ**: testinin suda **يُبَقْبِقُ** etmesi gibi, sesin taklididir.
