# بكت — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%83%D8%AA/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D9%83%D8%AA/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بكت](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%83%D8%AA.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: بكت

الكاف والتاء والباء معهما
ك ت ب، ك ب ت، ب ك ت، ت ب ك، ب ت ك مستعملات كتب: الكَتْبُ: خرز الشيء بسير، والكُتْبةُ: الخرزة التي ضم السير كلا وجهيها.
والناقة إذا ظئرت على ولد غيرها كُتِبَ منخراها بخيط لئلا تشم البول والرأم. قال ذو الرمة.
وفراء غرفيةٍ أثأى خوارزُها		مشلشلٌ ضيعته بينها الكُتَبُ
والكَتْبُ: الخرزُ بسيرين، قال:
لا تأمننَّ فزاريا خلوت بـه		على قلوصك واكْتُبْها بأسيار
والكِتابُ الكتابة: مصدر كتبت. والمُكْتِبُ: المعلم. والكُتَاب: مجمع صبيانه.
والكَتيبةُ من الخيل: جماعة مستحيزة.
والكِتْبة: الاكتتاب في الفرض والرزق، واكْتَتَبَ فلان، أي: كَتَب اسمه في الفرض.
والكتِبةُ: اكتتابُك كتاباً تكتبه وتنسخه.
كبت: الكَبْتُ: ضرع الشيء لوجهه. كَبَتَهُمُ الله فانكبتوا، أي: لم يظفروا بخير. وكَبَتَ الله أعداءكَ، أي: غاظهم وأذلهم. والاسم: الكُباتُ.
بكت: التَّبْكيتُ: ضرب بالعصا والسيف ونحوها بكّته بالعصا تبكيتاً، وبالسيف ونحوه.
تبك: تَبُوك: اسم أرض وبين تبوك والمدينة اثنتا عشرة مرحلة.
بتك: البَتْكُ: قبضك على الشيء، على شعر أو ريش، أو نحو ذلك، ثم تجذبه إليك فينبتكُ من أصله. أي: ينقطع، وينتتف، وكل طاقة من ذلك في كفك: بِتْكةٌ، قال زهير:
حتى إذا ما هو كف الغلام لهـا		طارت وفي كفه من ريشها بِتَكُ
والبَتْكُ: قطع الأذن من أصلها. قال الله تعالى: "فليُبتِّكُنَّ أذان الأنعام".

### Türkçe

**الكاف** ve **التاء** ve **الباء** birlikte

**ك ت ب**، **ك ب ت**، **ب ك ت**، **ت ب ك**، **ب ت ك** kullanımdadır. **كتب**: **الكَتْبُ**: bir şeyi kayışla delikleyip boncuklamak; **الكُتْبةُ**: kayışın iki yüzünü bir araya getirdiği boncuk.

Ve deve, kendi yavrusu olmayan bir yavru üzerine sütanne olduğunda, idrarı ve yavruyu koklamasın diye burun delikleri iplikle **كُتِبَ** edilir. **ذو الرمة** dedi ki:
وفراء غرفيةٍ أثأى خوارزُها		مشلشلٌ ضيعته بينها **الكُتَبُ**

Ve **الكَتْبُ**: iki kayışla boncuklama/delikleme. Dedi ki:
لا تأمننَّ فزاريا خلوت بـه		على قلوصك واكْتُبْها بأسيار

Ve **الكِتابُ**: yazma; **كتبت**’in mastarı. Ve **المُكْتِبُ**: öğretmen. Ve **الكُتَاب**: çocuklarının toplandığı yer.

Ve atlardan **الكَتيبةُ**: bir araya toplanmış bir cemaat.

Ve **الكِتْبة**: farz ve rızıkta yazılma; **واكْتَتَبَ** falan, yani: farzda adını yazdı.

Ve **الكتِبةُ**: yazıp kopyalayacağın bir kitabı yazılmaya kaydettirmen.

**كبت**: **الكَبْتُ**: bir şeyi yüzü üzerine bastırmak. Allah onları **كَبَتَهُمُ** etti de **فانكبتوا**; yani: bir hayra erişmediler. Ve Allah düşmanlarını **كَبَتَ** etsin; yani: onları öfkelendirdi ve alçalttı. İsim: **الكُباتُ**.

**بكت**: **التَّبْكيتُ**: sopa ve kılıç ve benzerleriyle vurma; onu sopayla **بكّته** etti, **تبكيتاً**; ve kılıçla ve benzeriyle.

**تبك**: **تَبُوك**: bir yerin adıdır; ve **تبوك** ile Medine arasında on iki merhale vardır.

**بتك**: **البَتْكُ**: bir şeye—saça veya tüye yahut buna benzer şeye—tutman, sonra onu kendine çekmen; böylece onu kökünden **فينبتكُ** eder; yani: kopar, yolunur. Ve bunun her bir tutamı avucunda: **بِتْكةٌ**. **زهير** dedi ki:
حتى إذا ما هو كف الغلام لهـا		طارت وفي كفه من ريشها **بِتَكُ**

Ve **البَتْكُ**: kulağı kökünden kesmek. Yüce Allah dedi ki: "فليُبتِّكُنَّ أذان الأنعام".
