# بلز — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%84%D8%B2/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D9%84%D8%B2/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بلز](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%84%D8%B2.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: بلز

البلز، بكسرتين: القصير رجل بلز، وكذلك امرأة بلز، البلز: المرأة الضخمة المكتنزة. وقرأت في الجمهرة لابن دريد: : قال أبو عمرو: زعم الأخفش أنهم يقولون: امرأة بلز للضخمة، ولم أر ذلك معروفا. انتهى. وقال ثعلب: لم يأت من الصفات على فعل إلا حرفان: امرأة بلز، وأتان إبد. والذي في التهذيب: امرأة بلز: خفيفة. والبلز، بتشديد اللام المكسورة: القصير. وابتلزه منه شيئا: أخذه وهي المبالزة، نقله ص. وبليزة، بتثقيل اللام المكسورة: لقب أبي القاسم عبد الله بن أحمد الأصبهاني الخرتي المقرئ، روى عن محمد بن عبد الله بن شمتة، وعنه السلفي، وابنه أبو الفتح محمد بن عبد الله بن أحمد، سمع ابن ريذة ومات سنة 512، وضبطه السمعاني بالمثناة فوق، بدل الموحدة، وسيأتي في موضعه. وطين الإبليز، بالكسر: طين مصر، وهو ما يعقبه النيل بعد ذهابه عن وجه الأرض، أعجمية، والعامة تقول بالسين. ويستدرك عليه: رجل بلز: أي خفيف. وبلاز كرد - بالفتح - قرية بين إربل وأذربيجان، نقله الصاغاني. وبالوز: قرية بنسا، على ثلاثة فراسخ، منها الإمام أبو العباس الحسن بن سفيان بن عامر البالوزي النسوي إمام عصره.

### Türkçe

**البلز**، iki kesre ile: kısa; **رجل بلز**; aynı şekilde **امرأة بلز**; **البلز**: iri, dolgun kadın. İbn Düreyd’in **الجمهرة**’sinde okudum: Ebû Amr dedi ki: el-Ahfeş onların şöyle dediklerini iddia etti: irilik için **امرأة بلز**; ben bunu bilinen görmedim. Bitti. Sa‘leb dedi ki: sıfatlardan **فعل** vezni üzere ancak iki harf geldi: **امرأة بلز** ve **أتان إبد**. **التهذيب**’de olan: **امرأة بلز**: hafif. Ve **البلز**، kesreli **اللام**’ın şeddelenmesiyle: kısa. Ve ondan bir şey **ابتلزه**: onu aldı; bu da **المبالزة**’dir; bunu ص nakletti. Ve **بليزة**، kesreli **اللام**’ın ağırlaştırılmasıyla: el-Kâsım Ebû’l-Kâsım Abdullah b. Ahmed el-İsfahânî el-Hurtî el-Mukri’nin lakabı; Muhammed b. Abdullah b. Şemte’den rivayet etti; ondan da es-Silefî ve oğlu Ebû’l-Feth Muhammed b. Abdullah b. Ahmed; İbn Rîze’yi işitti ve 512 yılında öldü; es-Sem‘ânî onu üstten ikili (harf) ile ضبط etti, tekli yerine; ve kendi yerinde gelecektir. Ve **طين الإبليز**، kesre ile: Mısır’ın çamuru; o, Nil’in yer yüzünün yüzünden çekilip gitmesinden sonra geride bıraktığı şeydir; yabancadır; avam **بالسين** der. Ve ona istidrâk edilir: **رجل بلز**: yani hafif. Ve **بلاز كرد** - fetih ile - İrbil ile Azerbaycan arasında bir köydür; bunu es-Sâğânî nakletti. Ve **بالوز**: Nesa’da bir köy; üç fersah üzerinedir; ondan, asrının imamı olan imam Ebû’l-Abbâs el-Hasen b. Sufyân b. Âmir el-Bâlûzî en-Nesevî’dir.
