# بلطح (ب-ل-ط-ح) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%84%D8%B7%D8%AD
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D9%84%D8%B7%D8%AD

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ب - ل - ط - ح
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 2 sözlük
- Bu sayfa şu yazımları da kapsar: بَلْطَحَ

## Sözlükler (2)

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%84%D8%B7%D8%AD/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

#### Madde başı: بَلْطَحَ

(باب ما جاء من كلام العرب على أكثر من ثلاثة أحرف أوّله باء)
كلمةٌ تكون آخذةً منهما جميعاً بخَطِّ. والأصل في ذلك ما ذكره الخليل من قولهم حَيْعَل الرّجُل، إذا قالَ حَيَّ عَلَى.
ومن الشيء الذي كأنّه متَّفَقٌ عليه قولهم([1]): عَبْشَميّ. وقوله:([2])
* تَضْحَكُ مِنّي شَيْخَةٌ عَبْشَمِيَّةٌ([3]) *
فعلى هذا الأصل بَنَينا ما ذكرناه من مقاييس الرّباعي، فنقول: إنّ ذلك على ضربين: أحدهما المنحوت الذي ذكرناه، والضّرب الآخر [الموضوع] وضعاً لا مجالَ له في طُرق القياس. وسنبين ذلك بِعَون الله.
فممّا جاءَ منحوتاً من كلام العرب في الرُّباعي أوله باء.
(البلعُوم) مَجْرَى الطّعامِ في الحَلْق. وقد يحذف فيقال بُلْعُم. وغير مُشْكلٍ أنَّ هذا مأخوذٌ من بَلِعَ، إلاّ أنّه زِيدَ عليه ما زيِدَ لجنسٍ من المبالغة في معناه. وهذا وما أشبهه توطِئةٌ لما بعده.
ومن ذلك (بُحْتُرٌ) وهو القصير المجتمِع الخَلْق. فهذا منحوتٌ من كلمتين، من الباء والتاء والراء، وهو من بترتُه فبُتِر، كأنّه حُرِم الطُّولَ فَبُتِرَ خَلْقه. والكلمة الثانية الحاء والتاء والراء، هو من حَتَرتُ وأَحْتَرت، وذلك أنْ لا تُفْضِلَ على أحدٍ. يقال أَحْتَرَ على نَفْسِه [وعِياله] أي ضيَّق عليهم. فقد صار هذا المعنى في القصير لأنّه لم يُعْطَ ما أُعْطِيَه الطّويلُ.
ومن ذلك (بَحْثَرْتُ) الشيءَ، إذا بَدّدته. والبَحْثَرة: الكَدَر في الماء. وهذه منحوتةٌ من كلمتين: من بحثْتُ الشّيء في التراب -وقد فُسِّر في الثلاثي- ومن
البَثْر الذي يَظْهَر على البَدَن، *وهو عربيٌّ صحيحٌ معروف. وذلك أنّه يَظْهَرُ متفرِّقاً على الجِلْد.
ومن ذلك (البَعْثَقَةُ) وتفسيره خُروج الماءِ من الحَوْض. يقال تَبَعْثَق الماءُ من الحوض إذا انكسرتْ منه ناحيةٌ فخرجَ منها. وذلك منحوتٌ من كلمتين: بَعَقَ وبثق، يقال انبعق الماء تَفتّح -وقد فُسِّر في الثلاثيّ- وبثَقْتُ الماءَ، وهو البثق، وقد مضى ذِكرُه.
وَمن ذلك (البُرْجُد) وهو كِساءٌ مخطَّط. وقد نحت من كلمتين: من البِجاد وهو الكِساءُ -وقد فُسّر - ومن البُرْد. والشَّبَه([4]) بينهما قريب.
ومن ذلك (ابْلَنْدَحَ) وتفسيره اتَّسع. وهو منحوتٌ من كلمتين: من البَدَاح وهي الأرض الواسعة، ومن البَلَد وهو الفَضاء البَرَاز. وقد مضى تفسيرُهما.
وَمن ذلك قولهم ضَرَبه فـ (بَخْذَعَهُ) وهو من قولك خُذِّع إذا حُزِّزَ وقُطِّع. ومنه:
* فكلاهُما بَطَلُ اللِّقاءِ مُخَذَّعُ([5]) *
وقد فُسِّر- ومن بُذِعَ، يقال بُذِعُوا فَابْذَعَرُّوا، إذا تَفَرَّقوا.
ومن ذلك قولهم (بَلْطَحَ) الرَّجُل، إذا ضَرَب بنَفْسِه الأرضَ. فهي منحوتةٌ من بُطِح وَأُبْلِط([6])، إذا لَصِق بِبَلاط الأرض.
ومن ذلك قولهم (بَزْمَخَ) الرّجل إذا تكبَّر. وهي منحوتةٌ من قولهم زَمَخ إذا شَمَخ بأنفه، وهو زَامِخٌ، ومن قولهم بَزَخ إذا تَقاعَسَ، ومَشَى مُتَبازِخاً إذا تكلفَ إقامَةَ صُلْبِه. وقد فُسِّرَ.
ومن ذلك قولهم (تَبَلْخَصَ([7])) لحمُه، إذا غَلُظ. وذلك من الكلمتين، من اللَّخَصِ وهو كثْرة اللَّحم، يقال ضَرْعٌ لَخِيصٌ، ومن البَخَص، وهي لحمة الذِّراع والعين وأصولِ الأصابع.
وَمن ذلك (تَبَزْعَرَ([8])) أي ساءَ خُلقُه. وهذا من الزَّعَر والزَّعَارَة، والتبَزُّع. وقد فُسِّرا في مواضِعِهما من الثلاثي.
ومن ذلك (البِرْقِش) وهو طائرٌ. وهو من كلمتين: من رَقَشْتُ الشّيءَ -وهو كالنَّقش- ومن البَرَش وهو اختلافُ اللونين، وهو معروفٌ.
ومن ذلك (البَهْنَسَة) التَّبَخْتُر، فهو من البَهْس صِفَةِ الأسد، ومن بَنَسَ([9]) إذا تَأَخَّر. معناه أنّه يمشي مُقارِباً في تعظُّم وَكِبْرٍ.
ومما يقارب هذا قولهم (بَلْهَسَ) إذا أسرع. فهو من بَهَسَ ومن بَلِهَ، وهو صِفَة الأبْلَهِ.
--------------ـــ
([1]) في الأصل: "من قولهم".
([2]) في الأصل: "وقولهم".
([3]) صدر بيت لعبد يغوث بن وقاص الحارثي في المفضليات (1: 153). وهو بتمامه:
وتضحك مني شيخة عبشمية  *** كأن لم تر قبلي أسيراً يمانيا
([4]) في الأصل: "والتنبه"، صوابه ما أثبت.
([5]) من بيت لأبي ذؤيب الهذلي في ديوانه 18 والمفضليات (2: 228). وصدره فيهما:  * فتناديا وتواقفت خيلاهما *
والرواية المشهورة: "مخدع" بمعنى المجرب. ويروى: "مجدع" كما في شرح الديوان. ورواية "مخذع" في اللسان (خذع) وكذا في المقاييس (خذع).
([6]) في الأصل: "بلط" وليست صحيحة.
([7]) يقال تبلخس وتبخلص أيضاً.
([8]) لم تذكر هذه المادة في اللسان، وذكرها في القاموس.
([9]) في الأصل: "نبس"، صوابه بتقديم الباء.

-

##### Türkçe

(**باب ما جاء من كلام العرب على أكثر من ثلاثة أحرف أوّله باء**)
Bir kelime ki, ikisinden de bir “hat” ile alıcı olur. Bunun aslı, Halîl’in onların “حَيْعَل الرّجُل” sözünden zikrettiğidir; **حَيَّ عَلَى** dediği zaman.
Üzerinde sanki ittifak edilmiş olan şeyden, onların([1]) **عَبْشَميّ** sözüdür. Ve sözü:([2])
* Benden güler bir kocakarı, **عَبْشَمِيَّةٌ**([3]) *
İşte bu asıl üzere, rubâînin ölçülerinden zikrettiğimizi bina ettik; deriz ki: Şüphesiz bu iki kısım üzeredir: biri, zikrettiğimiz “menhût”tur; diğer kısım ise [konulmuş] vaz‘an olup kıyas yollarında ona yer yoktur. Bunu Allah’ın yardımıyla beyan edeceğiz.
Şu hâlde, Arapların كلامından rubâîde, evveli باء olan menhût olarak gelenlerdendir:
(**البلعُوم**) boğazda yemeğin geçtiği yoldur. Bazen hazfedilir de **بُلْعُم** denir. Şüphesiz bunun **بَلِعَ**’dan alınmış olması müşkil değildir; ancak manasında bir tür mübalağa cinsi için ona artırılan artırılmıştır. Bu ve benzerleri, ondan sonrasına bir hazırlıktır.
Bundan (**بُحْتُرٌ**) da vardır; o, kısa, yaratılışı toplanmış olandır. Şu hâlde bu iki kelimeden menhûttur: باء ve تاء ve راء’dan; o, “**بترتُه**”dendir; böylece “**فبُتِر**”; sanki uzunluktan mahrum bırakılmış da yaratılışı kesilmiş. İkinci kelime ise حاء ve تاء ve راء’dır; o, “**حَتَرتُ**” ve “**أَحْتَرت**”dendir; bu da, hiç kimseye fazlalık vermemendir. “**أَحْتَرَ**” kendi nefsi [ve ailesi] üzerine, yani onlara daralttı, denir. Böylece bu mana, kısa olanda olmuştur; çünkü uzuna verilen ona verilmemiştir.
Bundan (**بَحْثَرْتُ**) şeyi de vardır; onu dağıttığın zaman. **البَحْثَرة**: suda bulanıklıktır. Bu iki kelimeden menhûttur: “**بحثْتُ**” şey’i toprakta—ve üçlüde tefsir edilmiştir— ve bedende görünen **البَثْر**’den; *ve o, sahih, bilinen Arapçadır. Çünkü o, deride dağınık olarak görünür.
Bundan (**البَعْثَقَةُ**) da vardır; tefsiri, havuzdan suyun çıkmasıdır. “**تَبَعْثَق**” su havuzdan, ondan bir taraf kırıldığı zaman da oradan çıktığı vakit, denir. Bu iki kelimeden menhûttur: **بَعَقَ** ve **بثق**; “**انبعق**” su, yarıldı (açıldı)—üçlüde tefsir edilmiştir— ve “**بثَقْتُ**” suyu; o, **البثق**’tir; onun zikri geçmişti.
Bundan (**البُرْجُد**) da vardır; o, çizgili bir örtüdür. İki kelimeden nühit edilmiştir: **البِجاد**’dan—o, örtüdür; tefsir edilmiştir— ve **البُرْد**’den. Aralarındaki([4]) benzerlik yakındır.
Bundan (**ابْلَنْدَحَ**) da vardır; tefsiri, genişledi’dir. İki kelimeden menhûttur: **البَدَاح**’dan; o, geniş yer (arazi)dir; ve **البَلَد**’den; o, açık, meydan boşluktur. İkisinin tefsiri geçmişti.
Bundan, “onu vurdu da (**بَخْذَعَهُ**)” sözleri de vardır; bu, “**خُذِّع**” sözündendir; yarıldığı ve kesildiği zaman. Ondan:
* İkisini de, karşılaşmanın yiğidi, **مُخَذَّعُ**([5]) *
Ve tefsir edilmiştir— ve **بُذِعَ**’dan; “**بُذِعُوا فَابْذَعَرُّوا**” denir; dağıldıkları zaman.
Bundan, “(**بَلْطَحَ**) adam” sözleri de vardır; kendisiyle yere vurduğu zaman. O, **بُطِح** ve **أُبْلِط**’tan menhûttur([6]); yerin döşemesine yapıştığı zaman.
Bundan, “(**بَزْمَخَ**) adam” sözleri de vardır; kibirlendiği zaman. O, onların “**زَمَخ**” sözünden menhûttur; burnuyla yükseldiği zaman; o, **زَامِخٌ**’tır; ve onların “**بَزَخ**” sözünden; gevşediği zaman; ve “**مَشَى مُتَبازِخاً**” denir; belini doğrultmayı tekellüf ettiği zaman. Ve tefsir edilmiştir.
Bundan, “(**تَبَلْخَصَ**([7])) eti” de vardır; kalınlaştığı zaman. Bu, iki kelimedendir: **اللَّخَص**’tan; o, etin çokluğudur; “**ضَرْعٌ لَخِيصٌ**” denir; ve **البَخَص**’tan; o, kolun ve gözün eti ve parmakların kökleridir.
Bundan (**تَبَزْعَرَ**([8])) da vardır; yani huyu kötü oldu. Bu, **الزَّعَر** ve **الزَّعَارَة**’dan ve **التبَزُّع**’dandır. Üçlünün yerlerinde ikisi de tefsir edilmiştir.
Bundan (**البِرْقِش**) de vardır; o, bir kuştur. O, iki kelimedendir: “**رَقَشْتُ**” şey’den—o, nakış gibidir— ve **البَرَش**’tan; o, iki rengin farklılığıdır; ve o, bilinen bir şeydir.
Bundan (**البَهْنَسَة**) de vardır: salınarak yürüme; o hâlde o, aslanın sıfatı olan **البَهْس**’ten ve **بَنَسَ**’tan([9]); geri kaldığı zaman. Manası: büyüklük ve kibir içinde, yakın yakın yürüyerek yürümesidir.
Buna yaklaşan şeylerdendir, onların “(**بَلْهَسَ**)” sözleri; hızlandığı zaman. O, **بَهَسَ**’tan ve **بَلِهَ**’dandır; o da **الأبْلَهِ**’in sıfatıdır.
--------------ـــ
([1]) Asılda: “من قولهم”.
([2]) Asılda: “وقولهم”.
([3]) Mufaddaliyât’ta (1: 153) Abd يغوث بن وقاص الحارثي’nin bir beytinin صدر’ı. O, tamamıyla:
وتضحك مني شيخة عبشمية  *** كأن لم تر قبلي أسيراً يمانيا
([4]) Asılda: “والتنبه”; doğrusu, sabit kıldığım gibidir.
([5]) Ebû ذؤيب الهذلي’nin divanında 18 ve Mufaddaliyât’ta (2: 228) bir beyittendir. صدر’ı ikisinde de:  * فتناديا وتواقفت خيلاهما *
Meşhur rivayet: “مخدع” tecrübe edilmiş manasında. “مجدع” diye de rivayet olunur; divan şerhinde olduğu gibi. “مخذع” rivayeti Lisân’da (**خذع**)da ve yine Makâyîs’te (**خذع**)dadır.
([6]) Asılda: “بلط”; doğru değildir.
([7]) **تبلخس** ve **تبخلص** da denir.
([8]) Bu madde Lisân’da zikredilmedi; Kâmûs’ta zikretti.
([9]) Asılda: “نبس”; doğrusu, باء’yı öne almakladır.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%84%D8%B7%D8%AD/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

بلدح  الرجل: إذا ضرب بنفسه الأرض، مثل  بلدح  . رجل  سلاطح بلاطح  ، بالضم،  إتباع  ، وسيأتي.

##### Türkçe

**بلدح** adam: kendisiyle yere vurduğu zaman; **بلطح** gibi. **رجل سلاطح بلاطح**; (ب ile) damme ile; tâbi kılma (itbâ‘); ve gelecektir.
