# بلغ — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%84%D8%BA/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D9%84%D8%BA/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بلغ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%84%D8%BA.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: بلغ

بَلَغْتَ المكان بُلوغاً: وصلت إليه، وكذلك إذا شارفتَ عليه. ومنه قوله تعالى: "فإذا بلَغْنَ أَجَلَهُنَّ" أي قارَبْنَهُ. وبَلَغَ الغلامُ: أدرك. والإِبْلاغُ: الإيصالُ، وكذلك التَبْليغُ، والاسمُ منه البَلاغُ. والبَلاغُ أيضاً: الكفايةُ. ومنه قول الراجز:
نَزَجَّ مِنْ دُنْياكَ بالبَلاغ
وبَلَّغْتُ الرسالةَ. وبَلَّغَ الفارسُ، إذا مَدَّ يدَه بعنان فرسه ليزيد في جَرْيه. وشيءٌ بالِغٌ، أي جيِّدٌ. وقد بَلَغَ في الجودة مَبْلَغاً. ويقال: أمرُ اللهِ بَلْغٌ بالفتح، أي بالِغٌ من قوله تعالى: "إنّ اللهَ بالِغٌ أَمْرُهُ". وقولهم: أَحْمَقُ بِلْغٌ بالكسر، أي هو مع حماقته يَبْلُغُ ما يريد.
والبَلاغَةُ: الفصاحةُ. وبَلُغَ الرجلُ بالضم، أي صار بَلِيغاً. والبَلاغاتُ، كالوشاياتِ. والبُِلَغينُ: الداهية. وفي الحديث أن عائشة قالت لعليّ رضي الله عنهما حين أُخِذَتْ: "بَلَغْتَ مِنَّا البُِلَغينَ". وبالَغَ فلانٌ في أمري، إذا لم يقصِّر فيه. والبُلْغَةُ:ما يُتَبَلَّغُ به من العَيش. وتَبَلَّغَ بكذا، أي اكتفَى به. وَتَبَلَّغَتْ به العِلَّةُ أي اشتدّتْ. والبالِغاءُ: الأكارعُ في لغة أهل المدينة.

### Türkçe

**بَلَغْتَ** mekâna **بُلوغاً**: ona ulaştın; yine, ona yaklaştığın zaman da böyledir. Ondan, Yüce Allah’ın sözü: “فإذا **بلَغْنَ** **أَجَلَهُنَّ**” yani ona yaklaştılar. Ve **بَلَغَ** oğlan: erişti. Ve **الإِبْلاغُ**: ulaştırma; yine **التَبْليغُ** de böyledir; ondan isim **البَلاغُ**dur. Ve **البَلاغُ** ayrıca: yeterlilik. Ondan râcizin sözü:
نَزَجَّ مِنْ دُنْياكَ بِ**البَلاغ**

Ve **بَلَّغْتُ** risâleti. Ve **بَلَّغَ** süvârî, eğer atının dizginine elini uzatıp koşusunda artırmak isterse. Ve **بالِغٌ** bir şey, yani iyi. Ve gerçekten o, iyilikte bir **مَبْلَغاً**a ulaştı. Ve denilir: Allah’ın emri **بَلْغٌ** (fetha ile), yani **بالِغٌ**; Yüce Allah’ın sözü “إنّ اللهَ **بالِغٌ** **أَمْرُهُ**”ndan. Ve onların sözü: **أَحْمَقُ** **بِلْغٌ** (kesra ile), yani o, ahmaklığıyla beraber istediğini ulaştırır.

Ve **البَلاغَةُ**: fesahat. Ve **بَلُغَ** adam (damme ile), yani **بَلِيغاً** oldu. Ve **البَلاغاتُ**, **الوشاياتِ** gibi. Ve **البُِلَغينُ**: musibet. Hadiste, Âişe’nin Ali’ye—Allah ikisinden de razı olsun—yakalandığı zaman dediği: “**بَلَغْتَ** مِنَّا **البُِلَغينَ**”. Ve falan kimse benim işimde **بالَغَ**, eğer onda kusur etmediyse. Ve **البُلْغَةُ**: geçimden kendisiyle geçinilen şey. Ve **تَبَلَّغَ** bununla, yani onunla yetindi. Ve **تَبَلَّغَتْ** onunla hastalık, yani şiddetlendi. Ve **البالِغاءُ**: Medine ehlinin dilinde **الأكارعُ**.
