# بلقع (ب-ل-ق-ع) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%84%D9%82%D8%B9
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D9%84%D9%82%D8%B9

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ب - ل - ق - ع
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 8 sözlük

## Sözlükler (8)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%84%D9%82%D8%B9/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

بلقع:
البَلْقَعُ: القَفْر لا شَيْءَ فيه. مَنْزِل بَلْقَعٌ ودِيارٌ بَلاقِعُ. وإذا كانت اسْماً مُنْفرداً أُنِّثَ، تقُولُ: انْتَهَيْنا إلى بَلْقَعَةٍ مَلْساءَ.

##### Türkçe

بلقع:
**البَلْقَعُ**: içinde hiçbir şey olmayan ıssız yer. **مَنْزِل بَلْقَعٌ** ve **دِيارٌ بَلاقِعُ**. Eğer tekil bir isim olursa müennes yapılır; dersin ki: **انْتَهَيْنا إلى بَلْقَعَةٍ مَلْساءَ**.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%84%D9%82%D8%B9/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

البَلْقَعُ والبَلْقَعَةُ: الأرضُ القَفرُ التي لا شيء بها؛ يقال منزلٌ بَلْقَعٌ، ودارٌ بَلْقَعٌ بغير هاءٍ إذا كان نعتاً، فإن كان اسماً قلت انتهينا إلى بَلْقَعَة ملساءَ.

##### Türkçe

**البَلْقَعُ** ve **البَلْقَعَةُ**: içinde hiçbir şey bulunmayan çorak arazi; “bir menzil **بَلْقَعٌ**” ve “bir ev **بَلْقَعٌ**” denir; (bu) bir niteleme olduğunda هاء olmaksızın; eğer isim olursa “düz bir **بَلْقَعَة**’ye vardık” dersin.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%84%D9%82%D8%B9/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ب ل ق ع
دار بلقع وديار بلاقع ونزلنا ببلقعة ملساء‏.‏

##### Türkçe

ب ل ق ع
**دار بلقع** ve **ديار بلاقع**; ve **بلقعة ملساء**’da konakladık.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%84%D9%82%D8%B9/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

مكان بَلْقَعٌ: خالٍ، وكذلك الأُنثى، وقد وصف به الجمع فقيل دِيارٌ بَلْقَع؛ قال جرير:
حَيُّوا المَنازِلَ واسأَلُوا أَطْلالَها:
هل يَرْجِعُ الخَبَرَ الدِّيارُ البَلْقَعُ؟
كأَنه وضع الجميع موضع الواحد كما قرئ ثلثَمائة سِنِين. وأَرض بَلاقِعُ: جمعوا لأَنهم جعلوا كل جزء منها بَلْقَعاً؛ قال العارِمُ يصف الذئب:تَسَدَّى بلَيْلٍ يَبْتغِيني وصِبْيَتي
ليأْكُلَني، والأَرضُ قَفْرٌ بَلاقِعُ
والبَلْقَعُ والبَلْقَعة: الأَرض القَفْر التي لا شيء بها. يقال: منزل بَلْقع ودار بَلْقع، بغير الهاء، إِذا كان نعتاً، فهو بغير هاء للذكر والأُنثى، فإِن كان اسماً قلت انتهينا إِلى بَلْقعة مَلْساء؛ قال: وكذلك القفْر. والبَلْقَعة: الأَرض التي لا شجر بها تكون في الرمل وفي القِيعان. يقال: قاعٌ بَلقع وأَرض بلاقِعُ. ويقال: اليمين الفاجرة تَذَرُ الدّيار بَلاقِعَ. وفي الحديث: اليَمِينُ الكاذبةُ تدَع الدّيارَ بلاقع، معنى بَلاقِعَ أَن يفتقر الحالف ويذهب ما في بيته من الخير والمال سِوى ما ذُخِر له في الآخرة من الإِثم، وقيل: هو أَن يفرّق الله شمله ويغير عليه ما أَولاه من نعمه. والبلاقِعُ: التي لا شيء فيها؛ قال رؤبة:
فأَصبَحَت دارُهُمُ بَلاقِعا
وفي الحديث: فأَصبحت الأَرض منّي بَلاقِعَ؛ قال ابن الأَثير: وصفها بالجميع مبالغة كقولهم أَرضٌ سَباسِبُ وثوب أَخلاقٌ. وامرأَة بَلْقَعٌ وبَلْقَعة: خالية من كل خير، وهو من ذلك. وفي الحديث: شرُّ النساء السَّلْفَعةُ البَلْقَعَةُ أَي الخالية من كل خير.
وابْلَنْقَعَ الشيء: ظهر وخرج؛ قال رؤبة:
فهْي تَشُقُّ الآلَ أَو تَبْلَنْقِعُ
الأَزهري: الابْلِنْقاع الانْفِراجُ. وسهم بَلْقَعِيٌّ إِذا كان صافي النَّصل وكذلك سِنان بَلْقَعِيٌّ؛ قال الطرمَّاح:
توَهَّنُ فيه المَضْرَحِيّةُ بعدَما
مَضَتْ فيه أُذْنا بَلْقَعيٍّ وعامِل

##### Türkçe

**مكان بَلْقَعٌ**: boş; dişisi de böyledir. Çoğul onunla vasfedilmiştir de şöyle denilmiştir: **دِيارٌ بَلْقَع**; Cerîr dedi ki:

حَيُّوا المَنازِلَ واسأَلُوا أَطْلالَها:
هل يَرْجِعُ الخَبَرَ الدِّيارُ البَلْقَعُ؟

Sanki hepsini birin yerine koymuştur; **ثلثَمائة سِنِين** diye okunduğu gibi. Ve **أَرض بَلاقِعُ**: çoğul yaptılar; çünkü onun her parçasını **بَلْقَعاً** kıldılar; **العارِمُ** kurdu vasfederek dedi ki:

تَسَدَّى بلَيْلٍ يَبْتغِيني وصِبْيَتي
ليأْكُلَني، والأَرضُ قَفْرٌ بَلاقِعُ

Ve **البَلْقَعُ** ve **البَلْقَعة**: içinde hiçbir şey olmayan ıssız yer. Denilir: **منزل بَلْقع** ve **دار بَلْقع**; **الهاء** olmaksızın; eğer sıfat ise, erkek ve dişi için **هاء**sızdır. Şayet isim ise: **انتهينا إِلى بَلْقعة مَلْساء** dersin; dedi ki: **القفْر** da böyledir. Ve **البَلْقَعة**: içinde ağaç olmayan yer; kumda ve düz çukurluklarda olur. Denilir: **قاعٌ بَلقع** ve **أَرض بلاقِعُ**. Ve denilir: **اليمين الفاجرة** yurtları **بَلاقِعَ** bırakır. Hadiste: **اليَمِينُ الكاذبةُ تدَع الدّيارَ بلاقع**; **بَلاقِعَ**ın manası: yemin edenin fakirleşmesi ve evindeki hayır ve maldan, ahirette kendisi için saklanan günahtan başka, olanın gitmesidir. Ve denildi: Allah’ın onun dağınıklığını dağıtması ve ona verdiği nimetleri onun aleyhine değiştirmesidir. Ve **البلاقِعُ**: içinde hiçbir şey olmayanlar; Ru’be dedi ki:

فأَصبَحَت دارُهُمُ بَلاقِعا

Hadiste: “Benden dolayı yer **بَلاقِعَ** oldu”; İbnü’l-Esîr dedi ki: “**بالجميع** ile vasfetti; mübalağa olarak; onların ‘**أَرضٌ سَباسِبُ**’ ve ‘**ثوب أَخلاقٌ**’ demeleri gibi.” Ve **امرأَة بَلْقَعٌ** ve **بَلْقَعة**: her hayırdan boş; bu da ondandır. Hadiste: “Kadınların en şerlisi **السَّلْفَعةُ البَلْقَعَةُ**”; yani her hayırdan boş olan.

Ve **ابْلَنْقَعَ الشيء**: göründü ve çıktı; Ru’be dedi ki:

فهْي تَشُقُّ الآلَ أَو تَبْلَنْقِعُ

El-Ezherî: **الابْلِنْقاع** yarılma/açılmadır. Ve **سهم بَلْقَعِيٌّ**: eğer **النَّصل**i saf ise; **سِنان بَلْقَعِيٌّ** de böyledir; et-Tırimmâh dedi ki:

توَهَّنُ فيه المَضْرَحِيّةُ بعدَما
مَضَتْ فيه أُذْنا بَلْقَعيٍّ وعامِل

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%84%D9%82%D8%B9/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ب ل ق ع * * البَلْقَعُ * والبلقعة الأرض القفر التي لا شيء بها يقال ﴿اليمين الفاجرة تذر الديار * بَلاَقِعَ *﴾ قلت هو حديث عن رسول الله ]ص[

##### Türkçe

* ب ل ق ع * * **البَلْقَعُ** * ve **البلقعة**: içinde hiçbir şey bulunmayan ıssız arazi; şöyle denir: ﴿yemin-i fâcire diyarları bırakır * **بَلاَقِعَ** *﴾ Dedim: O, Resûlullah’tan ]ص[ bir hadistir.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%84%D9%82%D8%B9/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

البلقع، والبلقعة بهاء: الأرض القفر التي لا شيء بها. يقال: منزل بلقع، ودار بلقع - بغير الهاء - إذا كان نعتا، فهو بغير هاء للذكر والأنثى، فإن كان اسما قلت: انتهينا إلى بلقعة ملساء، وكذلك القفر. والبلقعة: الأرض التي لا شجر فيها، يكون في الرمل وفي القيعان ج: بلاقع. وفي الحديث اليمين الفاجرة تدع الديار بلاقع قال شمر: أي يفتقر الحالف، ويذهب ما في بيته من المال. وقال غيره: هو أن يفرق الله شمله، ويغير ما أولاه من نعمه. وقال رؤبة:
  فأصبحت دارهم بلاقعا وفي الحديث: فأصبحت الأرض مني بلاقع. قال ابن الأثير: وصفها بالجمع مبالغة كقولهم: أرض سباسب، وثوب أخلاق. وقال غيره: جمعوا لأنهم جعلوا كل جزء منها بلقعا. قال العارم يصف الذئب:
  تسدى بليل يبتغيني وصبيتـي                      ليأكلني، والأرض قفر بلاقع ويقال أيضا: ديار بلقع. قال جرير:
  حيوا المنازل واسألوا أطلالهاهل يرجع الخبر الديار البلقع كأنه وضع الجمع موضع الواحد، كما قرئ ثلاثمائة سنين.
 والبلقع والبلقعة: المرأة الخالية من كل خير، وهو مجاز. ومنه حديث أبي الدرداء رضي الله عنه: وشر نسائكم السلفعة البلقعة. وقد سبق الحديث في ق ي س. وسهم بلقعي أو سنان بلقعي، إذا كان، صافي النصل، قال الطرماح:
  توهن فيه المضرحية بعدمـا                      مضت فيه أذنا بلقعي وعامل وبلقع البلد بلقعة: أقفر. وابلنقع الكرب: انفرج وابلنقع الصبح: أضاء، قال رؤبة:
  فهي تشق الآل أو يبلنقع
  عنها، ولو ونوا بها تتعتعوا وقال ابن عباد: يقال للطريق: صلنقع بلنقع. وقال ابن فارس: اللام في البلقع زائدة، وهو من باب الباء والقاف والعين.
 ومما يستدرك عليه: ابلنقع الشيء: ظهر وخرج.

##### Türkçe

**البلقع** ve **البلقعة** (هاء ile): içinde hiçbir şey bulunmayan ıssız yer. Denir ki: **منزل بلقع** ve **دار بلقع** — **الهاء** olmaksızın — eğer sıfat ise; o, erkek ve dişi için **هاء**sızdır. Şayet isim ise şöyle dersin: **انتهينا إلى بلقعة ملساء**; ve aynı şekilde **القفر**.

**البلقعة**: içinde ağaç bulunmayan yer; kumda ve düz çukurluklarda olur; çoğulu: **بلاقع**. Hadiste: “**اليمين الفاجرة تدع الديار بلاقع**.” Şemmer dedi ki: yani yemin eden fakirleşir ve evindeki mal gider. Başkası dedi ki: o, Allah’ın onun topluluğunu dağıtması ve ona verdiği nimetlerden olanı değiştirmesidir. Rü’be dedi ki:
  **فأصبحت دارهم بلاقعا**
Ve hadiste: “**فأصبحت الأرض مني بلاقع**.” İbnü’l-Esîr dedi ki: onu çoğulla vasfetti; mübalağa olarak; onların “**أرض سباسب**” ve “**ثوب أخلاق**” demeleri gibi. Başkası dedi ki: her bir parçasını **بلقعا** kıldıkları için çoğul yaptılar. el-‘Ârim, kurdu vasfederek dedi ki:
  **تسدى بليل يبتغيني وصبيتـي                      ليأكلني، والأرض قفر بلاقع**
Yine denir: **ديار بلقع**. Cerîr dedi ki:
  **حيوا المنازل واسألوا أطلالهاهل يرجع الخبر الديار البلقع**
Sanki çoğulu tekilin yerine koymuştur; “**ثلاثمائة سنين**” diye okunduğu gibi.

**البلقع** ve **البلقعة**: her hayırdan boş kadın; bu mecazdır. Ondandır: Ebû’d-Derdâ (Allah ondan razı olsun) hadisi: “**وشر نسائكم السلفعة البلقعة**.” Hadis daha önce **ق ي س**’te geçti. Ve **سهم بلقعي** yahut **سنان بلقعي**: eğer (o), bıçağı saf/katışıksız ise. et-Tırmâh dedi ki:
  **توهن فيه المضرحية بعدمـا                      مضت فيه أذنا بلقعي وعامل**
Ve **بلقع البلد بلقعة**: ıssızlaştı. Ve **ابلنقع الكرب**: açıldı/dağıldı. Ve **ابلنقع الصبح**: aydınlandı. Rü’be dedi ki:
  **فهي تشق الآل أو يبلنقع**
  **عنها، ولو ونوا بها تتعتعوا**
İbn ‘Abbâd dedi ki: yola denir: **صلنقع بلنقع**. İbn Fâris dedi ki: **اللام** **البلقع**’da ziyadedir; ve o, **الباء والقاف والعين** babındandır.

Ve ona ilâve olarak istidrâk edilenlerdendir: **ابلنقع الشيء**: göründü ve çıktı.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%84%D9%82%D8%B9/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

بَلْقَعَ
Q. 1 بَلْقَعَ بلقع لقع , (K,) inf. n. بَلْقَعَةٌ, (TA,) It (a country, or region,) was, or became, vacant, or void; destitute of herbage or pasturage, and of human beings, &c. (K.)

اِبْلَنْقَعَ
Q. 3 اِبْلَنْقَعَ ابلنقع It (sorrow, grief, or anxiety, such as is termed كَرْب,) became removed, or cleared away. (K.) ― -b2- It (the dawn) shone, or shone brightly. (K.) ― -b3- It (a thing) appeared, and came forth. (TA.)

بَلْقَعٌ
بَلْقَعٌ بلقع لقع and ↓ بَلْقَعَةٌ A land that is vacant, or void; destitute of herbage or pasturage, and of human beings, &c.; (S, K;) in which is nothing: (S:) or the former signifies a vacant, or void, place: (Mgh:) [or instead of using the former alone, you say أَرْضٌ بَلْقَعٌ; for] you say مَنْزِلٌ بَلْقَعٌ [a vacant, or void, place of alighting or abiding], (S, TA,) and دَارٌ بَلْقَعٌ [a vacant, or void, house &c.], without ة, when it is an epithet, (S, TA,) applied to a mase. subst. and to a fem.; (TA;) but if it be a subst., you say, اِنْتَهَيْنَا اـِلَى مَلْسَآءَ ↓ بَلْقَعَةٍ [we came at last to a smooth, vacant, or void, land]: (S, TA:) and ↓ بَلْقَعَةٌ also signifies a land in which are no trees, either in sands or in plain or level tracts: (TA:) or a vacant land, in which is no one, whether there be in it herbage or not, and whether plain or not: (Ham p. 445:] pl. بَلَاقِعُ. (S, Mgh, K.) It is said in a trad., اليَمِينُ الفَاجِرَةُ تَذَرُ (S, Mgh, TA; but in the second and third of these, in the place of تَذَرُ, we find تَدَعُ;) The false oath causes the places of abode to become void, or vacant; i. e., by reason of its evil influence, the possessions and their possessors perish; (Mgh;) or the [false] swearer becomes poor, and the property that was in his house goes away; (Sh;) or God renders him in a state of disunion, and changes the blessings which He had conferred upon him: (TA:) accord. to another relation, the words of the trad. are اليَمِينُ الغَمُوسُ الخ. (Mgh.) You say also, دِيَارٌ بَلْقَعٌ [Vacant, or void, places of abode]; as though the places were one place: (TA:) and Ru-beh says,
فَأَصْبَحَتْ دَارَهُمُ بَلَاقِعَا
[And their abode became vacant]: (TA:) and it is said in a trad., أَصْبَحَتِ الأَرْضُ بَلَاقِعَ [as though meaning the land became altogether vacant]; the pl. being used to render the meaning intensive, as in the phrases أَرْضٌ سَبَاسِبُ and ثَوْبٌ أَخْلَاقٌ; (IAth, TA;) or because every portion thereof is considered as being بلقع. (TA.) ― -b2- Also, without ة and ↓ with ة, (tropical:) A woman devoid of every good quality. (K, TA.) ― -b3- IF says that the ل in بَلْقَعٌ is augmentative. (TA.)

بَلْقَعَةٌ
بَلْقَعَةٌ بلقع بلقعه بلقعة لقع : see بَلْقَعٌ, in four places.

بَلْقَعِىٌّ
بَلْقَعِىٌّ بلقع بلقعى بلقعي بلقعيي لقع An arrow, or a spear-head, bright, or free from rust, in the point. (K.)

صَلَنْقَعٌ بَلَنْقَعٌ
صَلَنْقَعٌ بَلَنْقَعٌ صلنقع بلنقع is an expression applied to A road [as though meaning made bare by the feet of men and beasts]. (I 'Abbلd, K.)

##### Türkçe

بَلْقَعَ
Q. 1 **بَلْقَعَ** بلقع لقع , (K,) mastar adı **بَلْقَعَةٌ**, (TA,) O (bir ülke veya bölge) boş, yahut boşalmış oldu; otlaktan veya meradan ve insanlardan vb. yoksun oldu. (K.)

اِبْلَنْقَعَ
Q. 3 **اِبْلَنْقَعَ** ابلنقع O (keder, gam veya kaygı; **كَرْب** diye adlandırılan türden) giderilmiş, yahut uzaklaştırılmış oldu. (K.) ― -b2- O (tan) parladı, yahut parlak parladı. (K.) ― -b3- O (bir şey) göründü ve ortaya çıktı. (TA.)

بَلْقَعٌ
**بَلْقَعٌ** بلقع لقع ve ↓ **بَلْقَعَةٌ** Ot veya mera ve insanlardan vb. yoksun; boş, yahut ıssız bir arazi; (S, K;) içinde hiçbir şey olmayan: (S:) yahut birincisi boş, yahut ıssız bir yer mânâsınadır: (Mgh:) [yahut birincisini tek başına kullanmak yerine, **أَرْضٌ بَلْقَعٌ** dersin; zira] **مَنْزِلٌ بَلْقَعٌ** [iniş veya ikamet yeri olarak boş, yahut ıssız bir yer], (S, TA,) ve **دَارٌ بَلْقَعٌ** [boş, yahut ıssız bir ev vb.], ة olmaksızın, o bir sıfat olduğunda, (S, TA,) müzekker bir isme ve müennes bir isme uygulanır; (TA;) fakat eğer o bir isim ise, şöyle dersin: **اِنْتَهَيْنَا اـِلَى مَلْسَآءَ ↓ بَلْقَعَةٍ** [sonunda düz, boş yahut ıssız bir araziye vardık]: (S, TA:) ve ↓ **بَلْقَعَةٌ** ayrıca, kumlarda yahut düzlük veya düz arazilerde, içinde ağaç bulunmayan bir arazi mânâsınadır: (TA:) yahut içinde kimse bulunmayan boş bir arazi; onda ot bulunsa da bulunmasa da, ve düz olsa da olmasa da: (Ham p. 445:] çoğulu **بَلَاقِعُ**. (S, Mgh, K.) Bir hadiste şöyle denilmiştir: **اليَمِينُ الفَاجِرَةُ تَذَرُ** (S, Mgh, TA; fakat bu ikincide ve üçüncüde, **تَذَرُ** yerine **تَدَعُ** buluruz;) Yalancı yemin meskenleri boş, yahut ıssız bırakır; yani, kötü tesiri sebebiyle, mallar ve onların sahipleri helâk olur; (Mgh;) yahut [yalancı] yemin eden fakirleşir ve evinde bulunan mal gider; (Sh;) yahut Allah onu ayrılık hâlinde kılar ve ona ihsan etmiş olduğu nimetleri değiştirir: (TA:) başka bir rivayete göre, hadisin sözleri **اليَمِينُ الغَمُوسُ الخ.** şeklindedir. (Mgh.) Yine şöyle dersin: **دِيَارٌ بَلْقَعٌ** [boş, yahut ıssız meskenler]; sanki meskenler tek bir meskenmiş gibi: (TA:) ve Ru-beh şöyle der:
فَأَصْبَحَتْ دَارَهُمُ بَلَاقِعَا
[Ve onların meskeni boş oldu]: (TA:) ve bir hadiste şöyle denilmiştir: **أَصْبَحَتِ الأَرْضُ بَلَاقِعَ** [sanki mânâsı: arazi bütünüyle boş oldu]; çoğul, mânâyı pekiştirmek için kullanılmıştır; **أَرْضٌ سَبَاسِبُ** ve **ثَوْبٌ أَخْلَاقٌ** ibarelerinde olduğu gibi; (IAth, TA;) yahut çünkü onun her parçası **بلقع** olarak kabul edilir. (TA.) ― -b2- Ayrıca, ة olmaksızın ve ↓ ة ile, (mecazen:) her hayır vasfından yoksun bir kadın. (K, TA.) ― -b3- IF der ki: **بَلْقَعٌ**’daki ل ziyadedir. (TA.)

بَلْقَعَةٌ
**بَلْقَعَةٌ** بلقع بلقعه بلقعة لقع : **بَلْقَعٌ**’a bak; dört yerde.

بَلْقَعِىٌّ
**بَلْقَعِىٌّ** بلقع بلقعى بلقعي بلقعيي لقع Ucu parlak, yahut pasdan arınmış bir ok, yahut bir mızrak ucu. (K.)

صَلَنْقَعٌ بَلَنْقَعٌ
**صَلَنْقَعٌ بَلَنْقَعٌ** صلنقع بلنقع İnsanların ve hayvanların ayaklarıyla (sanki) çıplak bırakılmış bir yol için kullanılan bir ifadedir. (I 'Abbلd, K.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%84%D9%82%D8%B9/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

بَلْقَعَ
بَلْقَعَ
a.  Was barren, uncultivated.

بَلْقَع
بَلْقَع 51 ,  بَلْقَعَة 51t , ( pl. بَلَاْقِعُ 47 ),
a.  Barren, sterile.

b.  Immodest, wicked.

بَلْكِي
بَلْكِي T. ,
a.  Perhaps, possibly, probably.

##### Türkçe

بَلْقَعَ
بَلْقَعَ
a. Kısır idi, ekilmemiş idi.

بَلْقَع
**بَلْقَع** 51 , **بَلْقَعَة** 51t , (çoğ. **بَلَاْقِعُ** 47 ),
a. Kısır, verimsiz.

b. Hayâsız, kötü.

بَلْكِي
**بَلْكِي** T. ,
a. Belki, mümkün, muhtemelen.
