# بلق — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%84%D9%82/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D9%84%D9%82/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بلق](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%84%D9%82.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: بلق

١
1 بَلِقَ ذ and بَلُقَ : see 9. -A2- بَلَقَ, (S, K, &c.,) aor. بَلُقَ , (MSb, TA,) inf. n. بَلْقٌ, (TA,) He opened a door wholly: (JK, S, K:) or opened it vehemently: (K:) and ↓ ابلق signifies the same. (JK, S, K.) ― -b2- And [hence,] He devirginated, or defloured, a girl. (AA, K.) -A3- Also He shut, or closed, a door. (IF, K.) Thus it bears two contr. significations. (K.)

ابلق
4 ابلق بلغم بلغمى بلغمي لغم He (a stallion) begot offspring such as are termed بُلْق [pl. of أَبْلَقُ, q. v.]. (Zj, K.) -A2- See also 1.

انبلق
7 انبلق انبلق It (a door) became opened wholly: (JK, S, K:) or became opened with vehemence. (K.)

ابلقّ
9 ابلقّ أبلق ابلق , inf. n. اِبْلِقَاقٌ; (IDrd, S, K;) and ↓ ابلاقّ, (IDrd, K,) inf. n. اِبْلِيقَاقٌ; (IDrd, TA;) and ↓ ابلولق, inf. n. اِبْلِيلَاقٌ; (TA;) and ↓ بَلِقَ, aor. بَلَقَ , (JK, K,) inf. n. بَلقٌ; (K, * TA; [accord. to the CK بَلقٌ, but this is a mistake;]) and ↓ بَلُقَ, aor. بَلُقَ ; (K;) but IDrd asserts only the first and second of these verbs to be known; (TA;) He (a horse) was, or became, ابلق, i. e., black and white: (S, K:) or white in the kind legs as high as the thighs. (K.)

11 اـِبْلَاْقَّ see 9.

12 اـِبْلَوْلَقَ see 9.

بَلَقٌ
بَلَقٌ بلق and ↓ بُلْقَةٌ, (S, K,) the former an inf. n. of بَلِقَ, (K, * TA,) Blackness and whiteness [together, generally in horses]: (S, K:) or the extension of whiteness in the hind legs of a horse as high as the thighs: (ISd, K:) and the latter, any colour with which white is mixed. (Golius on the authority of Meyd.)

بُلْقَةٌ
بُلْقَةٌ بلقه بلقة : see what next precedes.

بُلَيقٌ
بُلَيقٌ بليق ليق ليقة a contracted dim. of أَبْلَقُ. (TA.)

بَلُّوقٌ
بَلُّوقٌ بلوق : see what next follows.

بَلُّوقَةٌ
بَلُّوقَةٌ بلوقه بلوقة , (JK, S, &c.,) [said to be] like عَجُوزَةٌ, (K,) [but this is wrong, and is probably a mistranscription, for عَجُّورَة, with teshdeed and the unpointed ر, n. un. of عَجُّور,] and with damm, [↓ بُلُّوقَةٌ,] (IDrd, K,) both mentioned by AA, (TA,) but more commonly with fet-h [to the بِ], (IDrd, TA,) A [desert such as is termed] مَفَازَة: (AA, S, K:) or a tract of sand that gives growth to nothing except the [plant or tree called] رُخَامَى, (As, K, * TA,) of which the [wild] bulls are fond, and the roots of which they dig up and eat: (TA:) or a wide tract of fertile land in which no one shares with thee: (Fr, TA:) or a hard place among sands, as though it were swept, asserted by the Arabs of the desert to be of the dwellingplaces of the Jinn: (Aboo-Kheyreh, TA:) or a desert land, destitute of vegetable produce and of water, or of human beings, inhabited by none but Jinn: (TA:) or a level, soft land: (K:) or a place in which no trees grow: (JK:) or white places in sand, which give growth to nothing: (ISh, TA in art. برص:) or a piece of ground differing in colour or appearance from that which is next to it, that produces nothing whatever: as also ↓ بَلُّوقٌ, like تَنُّورٌ: and, with the art. ال, particularly applied to a place in the district of ElBahreyn, asserted (as IDrd says, TA) to be of the dwelling-places of the Jinn: (K:) pl. بَلَالِيقُ; (JK, S, K;) which is syn. with مَوَامٍ (A 'Obeyd, S) and سَبَارِيتٌ, meaning lands wherein is nothing: (A 'Obeyd, TA:) in poetry, بَلَالِقُ occurs as its pl. (K, TA.)

بُلُّوقَةٌ
بُلُّوقَةٌ بلوقه بلوقة : see what next precedes.

أَبْلَقُ
أَبْلَقُ ذ , applied to a horse, fem. بَلْقَآءُ, Black and white: (S, K:) or white in the hind legs as high as the thighs: (ISd, K:) pl. بُلْقٌ: which is applied by Ru-beh to mountains: but the Arabs apply the epithet ابلق to a beast of the equine kind, and أَبْرَقُ to a mountain (TA) and to a sheep or goat: (Lh, TA in art. برق:) the former is also applied to a rope. (JK.) طَلَبَ الأَبْلَقَ العَقُوقَ (which is a prov., TA) means He sought an impossible thing; because ابلق is applied to a male, and عقوق means pregnant: or الابلق العقوق means the dawn; because it breaks, (lit., cleaves,) from عَقَّهُ signifying شَقَّهُ. (K.)

### Türkçe

١
1 **بَلِقَ** ذ ve **بَلُقَ**: 9’a bak. -A2- **بَلَقَ**, (S, K, vb.,) muzârîsi **بَلُقَ**, (MSb, TA,) mastarı **بَلْقٌ**, (TA,) O, bir kapıyı bütünüyle açtı: (JK, S, K:) yahut onu şiddetle açtı: (K:) ve ↓ **ابلق** aynı mânâya gelir. (JK, S, K.) ― -b2- Ve [bundan dolayı,] O, bir kızı bekâretinden çıkardı, yahut kızlığını bozdu. (AA, K.) -A3- Yine O, bir kapıyı kapattı, yahut örttü. (IF, K.) Böylece iki zıt mânâ taşır. (K.)

**ابلق**
4 **ابلق** بلغم بلغمى بلغمي لغم O (bir aygır) **بُلْق** diye adlandırılan türden yavrular doğurttu [**أَبْلَقُ**’un çoğulu; bk. o]. (Zj, K.) -A2- 1’e de bak.

**انبلق**
7 **انبلق** **انبلق** O (bir kapı) bütünüyle açılmış oldu: (JK, S, K:) yahut şiddetle açılmış oldu. (K.)

**ابلقّ**
9 **ابلقّ** **أبلق** **ابلق**, mastarı **اِبْلِقَاقٌ**; (IDrd, S, K;) ve ↓ **ابلاقّ**, (IDrd, K,) mastarı **اِبْلِيقَاقٌ**; (IDrd, TA;) ve ↓ **ابلولق**, mastarı **اِبْلِيلَاقٌ**; (TA;) ve ↓ **بَلِقَ**, muzârîsi **بَلَقَ**, (JK, K,) mastarı **بَلقٌ**; (K, * TA; [CK’ye göre **بَلقٌ**, fakat bu bir hatadır;]) ve ↓ **بَلُقَ**, muzârîsi **بَلُقَ**; (K;) ancak IDrd, bu fiillerden yalnız birincisinin ve ikincisinin bilinir olduğunu ileri sürer; (TA;) O (bir at) **ابلق** idi, yahut **ابلق** oldu; yani siyah ve beyaz: (S, K:) yahut arka bacaklarında uyluklara kadar beyaz olan. (K.)

11 **اـِبْلَاْقَّ** 9’a bak.

12 **اـِبْلَوْلَقَ** 9’a bak.

**بَلَقٌ**
**بَلَقٌ** بلق ve ↓ **بُلْقَةٌ**, (S, K,) birincisi **بَلِقَ**’ın mastarıdır, (K, * TA,) Siyahlık ve beyazlık [birlikte, genellikle atlarda]: (S, K:) yahut bir atın arka bacaklarında uyluklara kadar beyazlığın yayılması: (ISd, K:) ve ikincisi, beyazın karıştığı herhangi bir renk. (Golius, Meyd’in rivayetine dayanarak.)

**بُلْقَةٌ**
**بُلْقَةٌ** بلقه بلقة : bir önce gelen şeye bak.

**بُلَيقٌ**
**بُلَيقٌ** بليق ليق ليقة **أَبْلَقُ**’un kısaltılmış küçültmesidir. (TA.)

**بَلُّوقٌ**
**بَلُّوقٌ** بلوق : bir sonra gelene bak.

**بَلُّوقَةٌ**
**بَلُّوقَةٌ** بلوقه بلوقة, (JK, S, vb.,) [denildiğine göre] **عَجُوزَةٌ** gibi, (K,) [fakat bu yanlıştır ve muhtemelen, şeddeli ve noktasız **ر** ile **عَجُّورَة** için, **عَجُّور**’un ism-i vahdi, bir yanlış yazımdır,] ve damme ile, [↓ **بُلُّوقَةٌ**,] (IDrd, K,) ikisi de AA tarafından zikredilmiştir, (TA,) fakat daha yaygın olarak fet-ha ile [**بِ** üzerinde], (IDrd, TA,) Bir **مَفَازَة** [diye adlandırılan türden bir çöl]: (AA, S, K:) yahut yalnızca **رُخَامَى** [denilen bitki yahut ağacın] yetiştiği bir kum parçası; (As, K, * TA,) ki [yabanî] boğalar onu sever ve köklerini kazıp yerler: (TA:) yahut içinde seninle hiç kimsenin ortak olmadığı geniş bir verimli arazi parçası: (Fr, TA:) yahut kumlar arasında, sanki süpürülmüş gibi sert bir yer; çöl Araplarınca cinlerin meskenlerinden olduğu ileri sürülür: (Aboo-Kheyreh, TA:) yahut bitki mahsulünden ve sudan, yahut insanlardan yoksun, yalnız cinlerin oturduğu bir çöl arazi: (TA:) yahut düz, yumuşak bir arazi: (K:) yahut içinde ağaç bitmeyen bir yer: (JK:) yahut kumda, hiçbir şey yetiştirmeyen beyaz yerler: (ISh, TA, برص maddesinde:) yahut yanındaki şeye göre renk yahut görünüşçe farklı olan, hiçbir şey üretmeyen bir toprak parçası: bunun gibi ↓ **بَلُّوقٌ**, **تَنُّورٌ** gibi: ve **ال** takısı ile, özellikle ElBahreyn bölgesinde bir yere uygulanır; (IDrd’nin dediği üzere, TA) cinlerin meskenlerinden olduğu ileri sürülür: (K:) çoğulu **بَلَالِيقُ**; (JK, S, K;) ki bu, içinde hiçbir şey bulunmayan araziler mânâsında **مَوَامٍ** (A 'Obeyd, S) ve **سَبَارِيتٌ** ile eşanlamlıdır: (A 'Obeyd, TA:) şiirde, çoğulu olarak **بَلَالِقُ** gelir. (K, TA.)

**بُلُّوقَةٌ**
**بُلُّوقَةٌ** بلوقه بلوقة : bir önce gelene bak.

**أَبْلَقُ**
**أَبْلَقُ** ذ, bir ata uygulanır; müennesi **بَلْقَآءُ**, Siyah ve beyaz: (S, K:) yahut arka bacaklarında uyluklara kadar beyaz olan: (ISd, K:) çoğulu **بُلْقٌ**: ki Ru-beh tarafından dağlara uygulanır: fakat Araplar **ابلق** sıfatını at cinsinden bir hayvana, **أَبْرَقُ**’u ise bir dağa (TA) ve bir koyuna yahut keçiye uygularlar: (Lh, TA, برق maddesinde:) birincisi ayrıca bir ipe de uygulanır. (JK.) **طَلَبَ الأَبْلَقَ العَقُوقَ** (ki bu bir darb-ı meseldir, TA) “O, imkânsız bir şeyi istedi” demektir; çünkü **ابلق** erkeğe uygulanır, **عقوق** ise gebe demektir: yahut **الابلق العقوق** tan yeri ağarması demektir; çünkü o, yarılır (lafzen, yarar); **عَقَّهُ**’nun **شَقَّهُ** mânâsına gelmesinden. (K.)
