# بهس — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%87%D8%B3/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D9%87%D8%B3/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بهس](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%87%D8%B3.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: بهس

البهس، كالمنع: الجرأة، قاله ابن دريد، منه البيهس، كحيدر: الأسد، عن ابن دريد، وقال ابن سيده: هو من صفات الأسد، مشتق منه. كذلك الشجاع من الناس. البيهس، من النساء: الحسنة المشي، عن ابن عباد، وهي التي إذا مشت تبخترت، وحقيقته: مشت مشية الأسد. بيهس، بلا لام: رجل يضرب به المثل في إدراك الثأر، قال المتلمس:
  فمن طلب الأوتار ما حـز أنـفـه                      قصير وخاض الموت بالسيف بيهس وأبو بيهس: هيصم بن جابر الخارجي، أحد بني سعد بن ضبيعة بن قيس، نسب إليه البيهسية: من فرق الخوارج. وتبيهس: تبختر. يقال: جاء يتبيهس، أي فارغا لا شيء معه. أبو الدهماء قرفة بن بهيس، كزبير: تابعي، عن سمرة بن جندب، وغيره. ومما يستدرك عليه: البهس: المقل مادام رطبا، والشين لغة فيه. وبهيسة: اسم امرأة، قال نفر جد الطرماح:
  ألا قالت بهيسة ما لنفـر                      أراه غيرت منه الدهور ويروى بالشين. ومر فلان يتبيهس ويتفيسج ويتفيجس، إذا كان يتبختر في مشيه. ومحمد بن صالح بن بيهس القيسي الكلابي: أمير عرب الشام، وفارس قيس وزعيمها، والمقاوم للسفياني بن القميطر الذي خرج بالشام. وبيهس الفزاري الملقب بالنعامة، أحد الإخوة السبعة الذين قتلوا وترك هو لحمقه، وهو القائل:
  البس لكل حالة لبوسها                      إما نعيمها وإما بوسها ومنه: أحمق من بيهس، قاله الزمخشري. ومما يستدرك عليه:

### Türkçe

**البهس**، **كالمنع**: cüret(=atılganlık); bunu İbn Düreyd söylemiştir. Ondan **البيهس**، **كحيدر**: aslan; İbn Düreyd’den. İbn Sîde dedi ki: O, aslanın sıfatlarındandır; ondan türetilmiştir. Keza insanlardan yiğit olan da.

**البيهس**، النساء’den: yürüyüşü güzel olan; İbn Abbâd’dan. O, yürüdüğünde salınarak yürüyen kimsedir. Bunun hakikati: aslanın yürüyüşü gibi yürüdü.

**بيهس**، lamsız: öç alma(=kısas)ı idrak etmede kendisiyle darb-ı mesel vurulan bir adam. el-Mutalammis dedi ki:
  Öçleri talep eden kimse, burnu kesilmiş (kimse) gibi olmaz;                      kısa (boylu) (olan) ve kılıçla ölümü yarıp geçti: **بيهس**

Ve **أبو بيهس**: Hâricî Heysam b. Câbir’dir; Sa‘d b. Dubay‘a b. Kays oğullarından biridir. Ona nispetle **البيهسية**: Hâricîlerin fırkalarından (bir fırka).

Ve **تبيهس**: salınarak yürüdü. Denir ki: **جاء يتبيهس**, yani boş olarak, yanında hiçbir şey yokken geldi.

**أبو الدهماء** Kurfe b. Behîs, **كزبير**: tâbiî; Semure b. Cündeb’den ve başkasından (rivayetle).

Ve kendisine istidrâk olunanlardandır: **البهس**: yaş kaldığı müddetçe **المقل**; **الشين** onda bir lugattır.

Ve **بهيسة**: bir kadının adıdır. Nefr, et-Tırimmâh’ın dedesi dedi ki:
  Dedi ya **بهيسة**: Nefr’e ne oluyor?                      Onu devirler değiştirmiş görüyorum
Ve **بالشين** ile rivayet olunur.

Ve falan kimse **يتبيهس** ve **يتفيسج** ve **يتفيجس** olarak geçti; yürüyüşünde salınarak yürüdüğü zaman.

Ve Muhammed b. Sâlih b. **بيهس** el-Kaysî el-Kilâbî: Şam Araplarının emîri; Kays’ın süvârisi ve onun reisi; Şam’da çıkan es-Sufyânî b. el-Kumaytır’a karşı koyan.

Ve **بيهس** el-Fezârî, **بالنعامة** lakaplı: öldürülen yedi kardeşten biridir; ahmaklığı sebebiyle o bırakıldı. O, söyleyendir:
  Her hâl için onun giyimini giy;                      ya nimeti, ya da musibeti
Ondan: **أحمق من بيهس** (daha ahmak: **بيهس**’ten); bunu ez-Zemahşerî söylemiştir.

Ve kendisine istidrâk olunanlardandır:
