# بهظ — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%87%D8%B8/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D9%87%D8%B8/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بهظ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%87%D8%B8.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: بهظ

بَهَظَنِي الأَمْرُ والحِمْل يَبْهَظُني بَهْظاً: أَثقلني وعجزت عنه وبلغ مني مَشَقّة، وفي التهذيب: ثقُل عليّ وبلَغ منِّي مشقَّتَه. وكلُّ شيء أَثقلك، فقد بَهَظك، وهو مَبْهُوظ. وأَمر باهِظ أَي شاقٌّ. قال أَبو تراب: سمعت أَعرابيّاً من أَشجع يقول: بَهَضني الأَمر وبهظني، قال: ولم يتابعه أَحد على ذلك. ويقال: أَبْهَظَ حوْضَه ملأَه. والقِرْنُ المَبْهوظ: المغلوب. وبهَظ راحلَته يَبْهَظُها بَهْظاً: أَوْقَرها وحمل عليها فأَتعبها. وكل من كُلّف ما لا يُطيقه أَو لا يجده، فهو مهبوظ. وبَهَظَ الرجلَ: أَخذ بفُقْمه أَي بذَقَنه ولِحْيته. وفي التهذيب عن أَبي زيد: بَهَظته أَخذت بفُقْمه وبفُغْمه. قال شمر: أَراد بفُقْمه فمه، وبفُغْمه أَنفه، والفُقْمانِ هما اللَّحْيانِ. وأَخذ بفغْوه أَي بفمه. ورجل أَفْغَى وامرأَة فَغْواء إِذا كان في فمه مَيَلٌ.

### Türkçe

**بَهَظَنِي** iş ve yük beni **يَبْهَظُني** **بَهْظاً**: beni ağırlaştırdı; ona karşı âciz kaldım ve benden bir meşakkat derecesine ulaştı. Ve **التهذيب**’de: bana ağır geldi ve benden meşakkatine ulaştı. Ve seni ağırlaştıran her şey, muhakkak seni **بَهَظك** etmiştir; ve o **مَبْهُوظ**tur. Ve **أَمر باهِظ** yani meşakkatli. Ebû Turâb dedi: Eşca‘dan bir a‘râbîyi işittim, diyordu: **بَهَضني** iş ve **بهظني**; dedi ki: buna hiç kimse onu takip etmedi. Ve denir: **أَبْهَظَ** havuzunu: onu doldurdu. Ve **القِرْنُ المَبْهوظ**: mağlup olandır. Ve **بهَظ** binitini **يَبْهَظُها** **بَهْظاً**: onu yükledi ve üzerine yük taşıttı da onu yordu. Ve gücünün yetmediği yahut bulamadığı şeyle yükümlü kılınan herkes, o **مهبوظ**tur. Ve **بَهَظَ الرجلَ**: **فُقْمه** ile, yani çenesi ve sakalı ile tuttu. Ve **التهذيب**’de Ebû Zeyd’den: **بَهَظته**: **فُقْمه** ile ve **فُغْمه** ile tuttum. Şemmer dedi: **فُقْمه** ile ağzını, **فُغْمه** ile burnunu kastetti; ve **الفُقْمانِ** iki çenedir. Ve **أَخذ بفغْوه** yani ağzıyla tuttu. Ve **رجل أَفْغَى** ve **امرأَة فَغْواء**: ağzında bir eğrilik olduğu zaman.
