# بهه — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%87%D9%87/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D9%87%D9%87/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بهه](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%87%D9%87.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: بهه

: ( *!بَهَّ ) الرَّجُلُ : ( نَبُلَ وزادَ في جاهِهِ ) ومَنْزلِه ( عند السّلطانِ ) ؛ ) عن أَبي عَمْرٍ و .
( *!وتَبَهْبَهُوا : تَشَرَّفُوا وتَعَظَّمُوا .
( *!والأَبَهُ : الأَبَحُّ ) ، ذَكَرَه الجوْهرِيُّ هنا على الصَّوابِ .
وتقدَّمَ له في أَبَه قَوْله : ورُبَّما يقالُ للأَبَحِّ أَبَهُّ ، واعْتَرَضَ عليه المصنِّفُ .
( *!والبَهْبَهِيُّ : الجَسيمُ ) الجَرِيءُ ؛ كما في المُحْكَم والصِّحاحِ ؛ وأَنْشَدَ ابنُ سِيدَه :
لا تَراهُ في الحادث الدهْرِ إلاَّوهْوَ يَغْدو *!بِبَهْبَهِيَ جَريم ( *!والبَهْباهُ في الهَديرِ ) مِثْلُ

( البَخْبَاخِ ) ؛ ) وأَنْشَدَ الجوْهرِيُّ لرُؤْبَة يَصِفُ فحلاً :
برَجْسِ *!بَهْباه الهَديرِ *!البَهْبَهِ ( *!والبَهْبَهَةُ : الهَدْرُ الرَّفيعُ ) ، *!كالبَهْبَهِ .
و ( في الحدِيثِ : ( *!بَهْ *!بَهْ إنَّكَ لضَخْمٌ ) ) ، ) هي ( كَلِمَةٌ تُقالُ عند اسْتِعْظامِ الشَّيءِ ، أَو مَعْناهُ بَخْ بَخْ ) .
( يقالُ : *!بَهْبَه به وبَخْبَخَ ؛ وقالَ يَعْقوبُ : إِنَّما يقالُ عندَ التَّعَجُّبِ من الشيءِ . وقَوْله أَو مَعْناه الخ ، لا يَحْتملُه إلاَّ على بُعْد لأنَّه قالَ إنّكَ لضَخْم كالمُنْكِر عليه فتأَمَّل .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
*!البَهْبَهُ : الكَثيرُ مِن الأصْواتِ .
وأَيْضاً : من هَديرِ الفَحْلِ ؛ ومنه قَوْلُ رُؤْبَة السَّابق .
ورجُلٌ *!بَهْبَه : واسعُ المشْرَبِ ، مُوَلَّدَةٌ .
( (

### Türkçe

: **بَهَّ** adam: (soylu oldu ve (sultanın yanında) şanında) ve (menzilinde) arttı); Ebû Amr’dan; ve.

(**وتَبَهْبَهُوا**: şereflendiler ve büyüklendiler.

(**والأَبَهُ**: **الأَبَحُّ**), onu Cevherî burada doğru olarak zikretti.

Onun için **أَبَه** maddesinde şu sözü geçti: “Bazen **الأَبَحُّ** için **أَبَهُّ** denilir”; musannif ona itiraz etti.

(**والبَهْبَهِيُّ**: iri) cesur; **المُحْكَم** ve **الصِّحاح**’ta olduğu gibi; İbn Sîde inşâd etti:

Onu, zamanın olayında, ancak o sabahlar iken görürsün; **بِبَهْبَهِيَ جَريم**

(**والبَهْباهُ في الهَديرِ**): ( **البَخْبَاخِ** ) gibidir; Cevherî, bir aygırı vasfeden Rü’be’ye ait olarak inşâd etti:

Bir uğultu ile, **بَهْباه الهَديرِ** **البَهْبَهِ**

(**والبَهْبَهَةُ**: yüksek böğürme), **كالبَهْبَهِ** gibi.

Ve (hadiste: (**بَهْ** **بَهْ** şüphesiz sen elbette irisin)) — o, (bir şeyin büyüklüğünü görme sırasında söylenen bir kelimedir; yahut manası “بَخْ بَخْ”tır).

Denilir: **بَهْبَه** onunla ve **بَخْبَخَ**; Ya‘kūb dedi: ancak bir şeyden taaccüp edildiğinde söylenir. Ve “yahut manası …” sözü, ancak uzak bir ihtimal üzere taşır; çünkü “şüphesiz sen elbette irisin” dedi; sanki onu inkâr eder gibi; öyleyse düşün.

Ona ilâve olarak istidrâk olunanlardandır:

**البَهْبَهُ**: seslerden çok olan.

Ve ayrıca: aygırın böğürmesindendir; ondan da Rü’be’nin önceki sözü.

Ve bir adam **بَهْبَه**: içme yeri geniş; müvelleddir.

( (
