# بهوز (ب-ه-و-ز) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%87%D9%88%D8%B2
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D9%87%D9%88%D8%B2

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ب - ه - و - ز
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 1 sözlük

## Sözlükler (1)

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%87%D9%88%D8%B2/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

التهذيب في الرباعي: البَهاوِيزُ من النوق والنخيل الجِسَامُ الصَّفايا، الواحدة بَهْوازَةٌ؛ قال الأَزهري: أَظنه تصحيفاً، وهي البَهازِيرُ، وقد تقدم أَن البهازِرَ من النخل والإِبل العظام، والله تعالى أَعلم.بوز: البَازُ: لغة في البازي؛ قال الشاعر:
كأَنه بازُ دَجْنٍ، فَوْقَ مَرْقَبَة،
جَلَّى القَطا وَسْطَ قاعٍ سَمْلَقٍ سَلَقِ
والجمع أَبْوازٌ وبيزانٌ. وجمع البازي بُزاةٌ، وكان بعضهم يهمز الباز. قال ابن جني: هو مما همز من الألفات التي لا حظ لها في الهمز كقول الآخر:يا دارَ سَلْمَى بدكادِيكِ البُرَقْ،
صبراً، فقد هَيَّجْتِ شَوْقَ المشْتأَقْ
وبازَ يَبُوزُ إِذا زال من مكان إِلى مكان آمناً. أَبو عمرو: البَوْزُ الزَّوَلانُ من موضع إِلى موضع.

##### Türkçe

**التهذيب**’de dörtlü (kök) bahsinde: **البَهاوِيزُ** develerden ve hurma ağaçlarından iri, seçkin olanlardır; tekili **بَهْوازَةٌ**’dir. **الأَزهري** dedi ki: Onun bir tashîf olduğunu sanıyorum; o, **البَهازِيرُ**’dir. Ve daha önce geçti ki **البهازِرَ** hurma ağaçlarından ve develerden iri olanlardandır; Allah Teâlâ daha iyi bilir.

**بوز**: **البَازُ**: **البازي** hakkında bir dildir (lehçedir). Şair dedi ki:
كأَنه **بازُ** دَجْنٍ، فَوْقَ مَرْقَبَة،
جَلَّى القَطا وَسْطَ قاعٍ سَمْلَقٍ سَلَقِ

Çoğulu **أَبْوازٌ** ve **بيزانٌ**’dır. **البازي**’nin çoğulu **بُزاةٌ**’dır. Ve onların bazısı **الباز**’ı hemzelerdi. **ابن جني** dedi ki: Bu, hemzede payı olmayan eliflerden hemzelenmiş olanlardandır; başkasının sözü gibi:
يا دارَ سَلْمَى بدكادِيكِ البُرَقْ،
صبراً، فقد هَيَّجْتِ شَوْقَ المشْتأَقْ

Ve **بازَ يَبُوزُ**: bir yerden bir yere emniyet içinde ayrılıp gittiği zaman (denir). **أَبو عمرو**: **البَوْزُ** bir yerden bir yere yer değiştirmektir.
