# بوق — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%88%D9%82/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D9%88%D9%82/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بوق](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%88%D9%82.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: بوق

البوقُ: الذي يُنْفَخُ فيه. والبوقُ أيضاً: الباطلُ، عن أبي عمرو. ومنه قول حسان بن ثابت يرثي عثمان رضي الله عنه:
يا قاتَلَ اللهُ قوماً كان شأْنُـهُـمُ		قَتْلَ الإِمامِ الأمينِ السيِّدِ الفَطِنِ
ما قَتَلُوهُ على ذَنْـبٍ أَلَـمَّ بـه		إلاّ الذي نَطَقوا بوقاً ولم يَكُنِ
وقولهم: أصابتْهم بَوقَةٌ منكرةٌ، وهي دُفعةٌ من المطر انبعجتْ ضَرْبةً. والبائِقَةُ: الداهية. يقال: باقَتْهُمُ الداهيةُ تَبوقُهُمْ بَوْقاً، إذا أصابتهم؛ وكذلك باقَتْهُمْ بَؤُوق. وانْباقَتْ عليهم بائِقَةُ شرٍّ، مثل انباجتْ، أي انفتَقَتْ. وانْباقَ عليهم الدهر، أي هجَم عليهم بالداهية، كما يخرُج الصوتُ من البُوق. وفي الحديث: "لا يدخلُ الجنَّةَ من لا يأن جارُهُ بَوائِقهُ" قال قتادة: أي ظُلْمَهُ وغَشْمَهُ، وقال الكسائي: غوائله وشرّهُ. وتقول: دفعتُ عنك بائقةَ فلانٍ. والباقةُ من البقل: حُزْمةٌ منه.

### Türkçe

**البوقُ**: içine üflenen şey. Ve **البوقُ** ayrıca: bâtıl, Ebû Amr’dan. Ondandır Hassân b. Sâbit’in Osman’ı (Allah ondan razı olsun) mersiye olarak söyleyişi:
يا قاتَلَ اللهُ قوماً كان شأْنُـهُـمُ		قَتْلَ الإِمامِ الأمينِ السيِّدِ الفَطِنِ
ما قَتَلُوهُ على ذَنْـبٍ أَلَـمَّ بـه		إلاّ الذي نَطَقوا بوقاً ولم يَكُنِ

Ve onların sözü: **أصابتْهم بَوقَةٌ منكرةٌ**, o, yağmurdan bir def’adır; bir vuruş olarak yarılıp fışkırdı. Ve **البائِقَةُ**: musibet. Denir: **باقَتْهُمُ الداهيةُ تَبوقُهُمْ بَوْقاً**, onlara isabet ettiği zaman; ve yine **باقَتْهُمْ بَؤُوق**. Ve üzerlerine bir şer **بائِقَةُ**’si **انْباقَتْ**, **انباجتْ** gibi; yani yarılıp açıldı. Ve **انْباقَ** üzerlerine dehr; yani musibetle üzerlerine hücum etti; tıpkı sesin **البُوق**’tan çıkması gibi. Ve hadiste: "Komşusu onun **بَوائِقهُ**’undan emin olmayan cennete girmez." Katâde dedi: yani onun zulmü ve gashmı; Kisâî dedi: onun kötülükleri ve şerri. Ve dersin: Senin üzerinden falanın **بائقة**’sini defettim. Ve **الباقة** (sebzeden): ondan bir demet.
