# تعس — Mekâyîsü'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AA%D8%B9%D8%B3/sozluk/mekayis
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AA%D8%B9%D8%B3/entries/mekayis

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [تعس](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AA%D8%B9%D8%B3.md)
- Mekâyîsü'l-Luğa: İbn Fâris · 11. yy

## Madde başı: تعس

(باب التاء والعين وما يثلثهما)
(تعب) التاء والعين والباء كلمةٌ واحدة، وهو الإعياء حتّى يقال: تَعِبَ تَعَباً، وهو تَعِبٌ، ولا يقال متعوبٌ. وأَتْعَبْـتُهُ أنا إتعاباً. فأما قولهم أُتْعِبَ العظمُ، إذا هِيضَ بعد الجَبْرِ، فليس بأصلٍ، إنّمَا هو مقلوبٌ من أُعْتِبَ. وقد ذُكر في بابه. قال:‏
إذا ما رآها رَأْيَةً هِيضَ قَلْبُه *** بها كانْهِياضِ المُتْعَبِ المتهشِّمِ(1)‏
(تعر) التاء والعين والراء ليس بشيء، إلاّ تِعَار، وهو جَبَل.‏
(تعس) التاء والعين والسين كلمةٌ واحدة وهو الكَبُّ، يقال تَعَسَه الله وأتعسَه. قال:‏
غداةَ هَزَمْنا جَمْعَهم بمُتالعٍ *** فآبوا بإتعاسٍ على شَرِّ طائرِ‏
(تعص) التاء والعين والصاد كلمةٌ واحدة. ذكر ابنُ دريد أنّ التَّعِصَ الذي يشتكي عُنقَه من المَشْيِ(2).‏
__________________
(1) البيت لذي الرمة، وقد سبق الكلام عليه في حواشي (تم) ص340. وقافيته في الديوان وفيما سبق: "المتتمم". لكن كذا وردت روايته في المقاييس والمجمل: "المتهشم".‏
(2) نص الجمهرة (2: 18): "تعص يتعص تعصا إذا اشتكى عصبه من شدة المشي".‏

ـ

### Türkçe

(تâ ve **العين** ve onları üçleyen şeyin bâbı)

(**تعب**) **التاء** ve **العين** ve **الباء** bir tek kelimedir; o, bitkinliktir; hatta denilir: **تَعِبَ** **تَعَباً**; ve o, **تَعِبٌ**’dir; ve **متعوبٌ** denilmez. Ve ben onu **أَتْعَبْـتُهُ** **إتعاباً** (yaptım). Amma onların “**أُتْعِبَ** **العظمُ**” sözüne gelince; **الجَبْرِ**’den sonra **هِيضَ** olunduğu vakit; bu aslî değildir; ancak o, **أُعْتِبَ**’den çevrilmiş (mâkûb)dur. Ve onun bâbında zikredilmiştir. Dedi ki:‏
إذا ما رآها رَأْيَةً هِيضَ قَلْبُه *** بها كانْهِياضِ المُتْعَبِ المتهشِّمِ(1)‏

(**تعر**) **التاء** ve **العين** ve **الراء** bir şey değildir; ancak **تِعَار** müstesna; ve o, bir dağdır.‏

(**تعس**) **التاء** ve **العين** ve **السين** bir tek kelimedir ve o, devrilmedir; denilir: Allah onu **تَعَسَه** ve onu **أتعسَه**. Dedi ki:‏
غداةَ هَزَمْنا جَمْعَهم بمُتالعٍ *** فآبوا بإتعاسٍ على شَرِّ طائرِ‏

(**تعص**) **التاء** ve **العين** ve **الصاد** bir tek kelimedir. İbn Düreyd zikretti ki: **التَّعِصَ**; yürüyüşten **عُنقَه**’unu şikâyet eden kimsedir(2).‏
__________________
(1) Beyit Zü’r-Rumme’nindir; onun hakkında (تم) s.340’ın hâşiyelerinde daha önce söz geçti. Ve onun kafiyesi divanda ve daha önce: “المتتمم”dir. Lâkin onun rivayeti **المقاييس** ve **المجمل**’de böyle vârid olmuştur: “**المتهشم**”.‏
(2) **الجمهرة** metni (2: 18): “**تعص يتعص تعصا**; yürüyüşün şiddetinden **عصبه**’unu şikâyet ettiği vakit.”‏

ـ
