# تفث — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AA%D9%81%D8%AB/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AA%D9%81%D8%AB/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [تفث](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AA%D9%81%D8%AB.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: تفث

التَّفَثُ: نَتْفُ الشَّعَر، وقَصُّ الأَظْفار، وتَنَكُّبُ كُلِّ ما يَحْرُم على المُحْرم، وكأَنه الخُروجُ من الإِحرام إِلى الإِحْلال. وفي التنزيل العزيز: ثم لِيَقْضُوا تَفَثَهم ولْيُوفُوا نُذُورَهم؛ قال الزجاج: لا يَعْرِفُ أَهلُ اللغة التَّفَثَ إِلاَّ من التفسير. ورُوي عن ابن عباس قال: التَّفَثُ الحَلْق والتَّقْصير، والأَخْذُ من اللحية والشارب والإِبط، والذبحُ والرَّمْيُ؛ وقال الفراء: التَّفَثُ نَحْرُ البُدْنِ وغيرها من البقر والغنم،وحَلْقُ الرأْس، وتقليم الأَظفار وأَشباهه. الجوهري: التَّفَثُ في المناسك ما كان مِن نحو قَصِّ الأَظْفار والشارب، وحَلْقِ الرأْسِ والعانة، ورمي الجِمار، ونَحْرِ البُدْن، وأَشباه ذلك؛ قال أَبو عبيدة: ولم يجئْ فيه شِعْرٌ يُحْتَجُّ به. وفي حديث الحج: ذِكْرُ التَّفَثِ، وهو ما يفعله المحرم بالحج، إِذا حَلَّ كقَصِّ الشارب والأَظفار، ونَتْف الإِبط، وحَلْق العانة. وقيل: هو إِذْهابُ الشَّعَث والدَّرَن، والوَسَخ مطلقاً؛ والرجلُ تَفِثٌ. وفي الحديث: فتَفَّثَت الدماءُ مكانه أَي لَطَّخَتْه، وهو مأْخوذ منه. وقال ابن شميل: التَّفَثُ النُّسُك، مِن مناسك الحج.
ورجل تَفِثٌ أَي متغير شَعِثٌ، لم يَدَّهِنْ، ولم يَسْتَحِد. قال أَبو منصور: لم يفسر أَحدٌ من اللغويين التَّفَث، كما فسره ابن شميل؛ جَعَلَ التَّفَثَ التَّشَعُّثَ، وجعلَ إِذْهابَ الشَّعَثِ بالحَلْق قَضاءً، وما أَشْبهه. وقال ابن الأَعرابي: ثم ليَقْضُوا تَفَثَهم؛ قال: قَضاءُ حَوائجهمِ من الحَلْق والتَّنْظِيفِ.

### Türkçe

**التَّفَثُ**: saçın yolunması, tırnakların kesilmesi ve **المُحْرم** üzerine haram olan her şeyden kaçınma; sanki **الإِحرام**dan **الإِحْلال**a çıkıştır.

Aziz tenzilde: “Sonra **تَفَثَهم**lerini gidersinler ve adaklarını yerine getirsinler”; **الزجاج** dedi: Dil ehli **التَّفَثَ**i ancak tefsirden bilir. İbn Abbas’tan rivayet olundu, dedi: **التَّفَثُ** tıraş ve kısaltma, sakal ve bıyıktan alma, koltuk altından alma, boğazlama ve atmadır; **الفراء** dedi: **التَّفَثُ** **البُدْنِ**in ve ondan başkasının, sığır ve koyundan olanların boğazlanması, başın tıraş edilmesi, tırnakların kesilmesi ve benzerleridir.

**الجوهري**: **التَّفَثُ** menâsikte, tırnakların ve bıyığın kesilmesi gibi olan şey, başın ve kasığın tıraş edilmesi, **الجِمار**ın atılması, **البُدْن**in boğazlanması ve bunun benzerleridir; Ebû Ubeyde dedi: Onun hakkında kendisiyle delil getirilecek bir şiir gelmemiştir.

Hac hadîsinde: **التَّفَثِ**in zikri; o, hac ile **المحرم**in, helâl olduğunda yaptığı şeydir; bıyığın ve tırnakların kesilmesi, koltuk altının yolunması ve kasığın tıraş edilmesi gibi. Ve denildi: O, **الشَّعَث**ın, **الدَّرَن**in ve **الوَسَخ**ın mutlak olarak giderilmesidir; adam **تَفِثٌ**dür. Hadîste: “Kanlar onun yerini **فتَفَّثَت**” yani onu bulaştırdı; o, ondan alınmıştır.

İbn Şümeyl dedi: **التَّفَثُ** **النُّسُك**tur; hac menâsikinden.

Ve adam **تَفِثٌ**dür; yani değişmiş, **شَعِثٌ**; yağlanmamış ve ustura kullanmamıştır.

Ebû Mansûr dedi: Dilcilerden hiç kimse **التَّفَث**i, İbn Şümeyl’in tefsir ettiği gibi tefsir etmedi; **التَّفَثَ**i **التَّشَعُّثَ** kıldı ve **الشَّعَث**ın tıraş ile giderilmesini bir **قَضاءً** ve benzerini kıldı.

İbnü’l-A‘râbî dedi: “Sonra **تَفَثَهم**lerini gidersinler”; dedi: Tıraş ve temizlenmeden olan ihtiyaçlarını gidermeleridir.
