# تفث — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AA%D9%81%D8%AB/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AA%D9%81%D8%AB/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [تفث](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AA%D9%81%D8%AB.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: تفث

التفث- محركة، في المناسك-: الشعث  ، هكذا في النسخ، وهو مأخوذ من عبارة ابن شميل، وفيها التشعث، وسيأتي نصها، نص عبارة الجوهري: التفث- في المناسك-  :ما كان من نحو قص الأظفار والشارب وحلق  الرأس و  العانة  ورمي الجمار ونحر البدن  وغير ذلك  ، وفي التنزيل العزيز  ثم ليقضوا تفثهم، وليوفوا نذورهم  . قال الزجاج: لا يعرف أهل اللغة التفث إلا من التفسير. وروى عن ابن عباس قال: التفث: الحلق والتقصير والأخذ من اللحية والشارب والإبط، والذبح، والرمي. وقال الفراء: التفث: نحر البدن وغيرهما من البقر والغنم، وحلق الرأس، وتقليم الأظفار وأشباهه. قال أبو عبيدة: ولم يجىء فيه شعر يحتج به. وقيل: هو إذهاب الشعث والدرن والوسخ مطلقا. والرجل تفث، وفي الحديث:  فتفثت الدماء مكانه  أي لطخته، وهو مأخوذ منه. وقال ابن شميل: التفث: النسك من مناسك الحج. رجل تفث  ككتف  وهو:  الشعث المغبر  ، هكذا في النسخ، ونص عبارة ابن شميل: المتغبر، بدل المغبر  أي لم يدهن ولم يستحد. قال أبو منصور: ولم يفسر أحد من اللغويين التفث كما فسره ابن شميل؛ جعل التفث: التشعث وجعل إذهاب الشعث بالحلق قضاءه وما أشبهه. وقال ابن الأعرابي:  ثم ليقضوا تفثهم  قال: قضاء حوائجهم من الحلق والتنظيف.

### Türkçe

**التفث**- harekeli, menâsikte-: **الشعث**; nüshalarda böyle. O, İbn Şümeyl’in ibaresinden alınmıştır; onda **التشعث** vardır; onun metni gelecektir. Cevherî’nin ibaresinin metni: **التفث**- menâsikte-: tırnak kesmek, bıyığı (kesmek), başı tıraş etmek, **العانة** (kılını almak), cemreleri atmak, **البدن** (kurbanlık develeri) boğazlamak ve bunun dışındaki şeyler gibi olan şey. Aziz tenzîlde: “Sonra **تفثهم**’lerini gidersinler ve adaklarını yerine getirsinler.” Zecâc dedi: Dil ehli **التفث**’i tefsirden başka (bir yoldan) bilmez. İbn Abbâs’tan rivayet olundu; dedi: **التفث**: tıraş ve kısaltma, sakaldan ve bıyıktan ve koltuk altından almak, boğazlamak ve atmak. Ferrâ dedi: **التفث**: **البدن**’i ve onlardan başkasını, sığır ve koyundan (olanı) boğazlamak; başı tıraş etmek; tırnakları kesmek ve benzerleri. Ebû Ubeyde dedi: Onun hakkında kendisiyle delil getirilecek şiir gelmemiştir. Ve denildi: O, mutlak olarak **الشعث**’i, kiri ve pisliği gidermektir. Ve adam **تفث**’tir. Hadiste: “**فتفثت الدماء مكانه**” yani onu bulaştırdım; o, ondan alınmıştır. İbn Şümeyl dedi: **التفث**: haccın menâsikinden bir **النسك**. Adam **تفث**; **كتف** gibi; o: **الشعث المغبر**; nüshalarda böyle. İbn Şümeyl’in ibaresinin metni: **المتغبر**; **المغبر** yerine; yani yağlanmamış ve **استحد** etmemiştir. Ebû Mansûr dedi: Lugatçılardan hiç kimse **التفث**’i İbn Şümeyl’in tefsir ettiği gibi tefsir etmedi; **التفث**’i: **التشعث** kıldı ve **الشعث**’i tıraş ile gidermeyi onun **قضاءه**’su ve benzerini kıldı. İbnü’l-A‘râbî dedi: “Sonra **تفثهم**’lerini gidersinler”; dedi: tıraş ve temizlenmeden olan ihtiyaçlarını gidermeleri.
