# تنأ — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AA%D9%86%D8%A3/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AA%D9%86%D8%A3/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [تنأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AA%D9%86%D8%A3.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: تنأ

تَنَأَ
1 تَنَأَ ذ , aor. تَنَاَ , inf. n. تُنُوْءٌ, He remained, stayed, dwelt, or abode, (T, S, M, Msb, K,) بِهِ in it, namely, a country, or town, (S, Msb,) or a place; (M;) he settled therein: (Msb:) as also تنا, (M, Msb,) not a dial. var., but formed by substitution [of ا for أ], (M,) [i. e.] by suppression of the ء. (Msb.) ― -b2- تَنَأَ عَلَى كَذَا He kept, or adhered, to such a thing, inseparably. (TA.) -A2- Also, inf. n. as above, He was, or became, rich, wealthy, possessed of much property. (Msb.)

تِنَآءَةٌ
تِنَآءَةٌ تنآءه تنآءة a subst. from تَنَأَ, (S, K,) meaning A remaining, staying, dwelling, or abiding [in a country, or town, or place]. (TK.)

تَانِئٌ
تَانِئٌ ذ Remaining, staying, dwelling, or abiding, (T, Msb,) in a country, or town [&c.]; settling therein: also pronounced تَانٍ, by suppression of the ء: (Msb:) one who remains, stays, or abides, in his country, or town; (Th, TA;) i. q. دِهْقَانٌ [app. as meaning a man having a fixed abode in a district of cultivated land, or in a village or town of such a district: but see below]: (Th, K, TA:) pl. تُنَّآءٌ. (T, S, Msb, K.) It is said in a trad., لَيْسَ لِلتَّانِئَةِ شَىْءٌ, meaning For those who remain in their abodes, and go not forth with the soldiers on expeditions against the enemy, there shall be nothing; i. e., no share of the spoil. (TA.) ― -b2- Rich; wealthy; possessing much property. (Msb.) [Or A man possessing much land or other immoveable property: for this is a signification assigned to دِهْقَانٌ.]

### Türkçe

تَنَأَ
1 **تَنَأَ** ذ , muzâri‘ **تَنَاَ** , mastar ismi **تُنُوْءٌ**, O kaldı, durdu, ikamet etti yahut barındı, (T, S, M, Msb, K,) **بِهِ** onda; yani bir memlekette yahut şehirde, (S, Msb,) yahut bir yerde; (M;) oraya yerleşti: (Msb:) bunun gibi **تنا**, (M, Msb,) lehçe varyantı değil, fakat بدل yoluyla [**أ** yerine **ا**] yapılmıştır, (M,) [yani] **ء**’nin düşürülmesiyle. (Msb.) ― -b2- **تَنَأَ عَلَى كَذَا** O, böyle bir şeye ayrılmaz biçimde devam etti yahut yapıştı. (TA.) -A2- Yine, mastar ismi yukarıdaki gibi, O zengin oldu yahut zenginleşti, çok mala sahip oldu. (Msb.)

تِنَآءَةٌ
**تِنَآءَةٌ** **تنآءه** **تنآءة** **تَنَأَ**’dan bir isimdir, (S, K,) [şu] mânâda: [bir memlekette yahut şehirde yahut yerde] kalma, durma, ikamet etme yahut barınma. (TK.)

تَانِئٌ
**تَانِئٌ** ذ Kalan, duran, ikamet eden yahut barınan, (T, Msb,) bir memlekette yahut şehirde [&c.]; oraya yerleşen: ayrıca **ء**’nin düşürülmesiyle **تَانٍ** diye de telaffuz edilir: (Msb:) kendi memleketinde yahut şehrinde kalan, duran yahut barınan kimse; (Th, TA;) **دِهْقَانٌ** ile aynı mânâda: (Th, K, TA:) çoğulu **تُنَّآءٌ**. (T, S, Msb, K.) Bir rivayette şöyle denilmiştir: **لَيْسَ لِلتَّانِئَةِ شَىْءٌ**, mânâsı: meskenlerinde kalan ve düşmana karşı seferlerde askerlerle birlikte dışarı çıkmayanlar için bir şey yoktur; yani ganimetten bir pay yoktur. (TA.) ― -b2- Zengin; varlıklı; çok mala sahip. (Msb.) [Yahut çok arazi yahut başka taşınmaz mala sahip bir adam: çünkü bu, **دِهْقَانٌ**’a verilen bir mânâdır.]
