# تنخ — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AA%D9%86%D8%AE/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AA%D9%86%D8%AE/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [تنخ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AA%D9%86%D8%AE.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: تنخ

باب الخاء والتاء والنون معهما
خ ت ن، ت ن خ، ن ت خ مستعملات ختن: خَتَنَ يختِنُ خَتْنا فهو مختون، والخِتانَةُ صنعته، والختان ذلك الأمر كله وعلاجه، وطعامه: العذار.
والخِتان أيضا؛ موضع القطع من الذكر.
والخَتَنُ: الصهر، والخَتْن أيضا، وخاتَنْتُ فلانا مُخاتَنةً، وهو الرجل المتزوج في القوم، والأبوان أيضا خَتَنا ذلك الزوج.
والرجل خَتَنٌ، والمرأة خَتَنَةٌ.
والخَتَنُ: زوج فتاة القوم، ومن كان قبله من رجل وامرأة، كلهم أختانٌ لأهل المرأة.
وأم الزوج حماة للمرأة، وأبوه حموها.
تنخ: تَنَخَ فلان في العلم: رسخ فيه. وأَتْنِخُه: أثبته في الشيء حتى تَنَخَ وثبت فيه.
نتخ:
نَتَخَ البازي يَنْتَخُ اللحم بمنسره، والغراب يَنْتِخُ الدبرة عن ظهر البعير.
والنَّتْخُ: إخراجك الشوك من الرجل بالمِنْتاخَيْن، يقال: نَتَختُ الشوك من رجلي.
والمِنْتاخ: المنتش.

### Türkçe

باب **الخاء** و**التاء** و**النون** معهما
**خ ت ن**، **ت ن خ**، **ن ت خ** استعمالdadır: **ختن**: **خَتَنَ** **يختِنُ** **خَتْنا**; o hâlde o **مختون**dur; **الخِتانَةُ** onun sanatı/mesleğidir; **الختان** o işin tamamıdır ve onun tedavisi; ve onun yemeği: **العذار**.
Ve **الخِتان** ayrıca; erkeklik organından kesme yeridir.
Ve **الخَتَنُ**: damat (sıhr); **الخَتْن** de (böyledir); ve “Falancayla **خاتَنْتُ**” (yaptım) **مُخاتَنةً**; ve o, kavim içinde evli olan erkektir; ve iki ebeveyn de o kocanın **خَتَنا**sıdır.
Ve erkek **خَتَنٌ**dür, kadın **خَتَنَةٌ**dir.
Ve **الخَتَنُ**: kavmin kızının kocasıdır; ve ondan önce erkek ve kadından kim olduysa, hepsi kadının ehline **أختانٌ**dur.
Ve kocanın annesi kadın için kaynana; babası da onun kayınbabasıdır.

**تنخ**: “Falanca ilimde **تَنَخَ**”: onda kökleşti/yerleşti. Ve “Onu **أَتْنِخُه**”: onu şeyde sabitlerim; ta ki **تَنَخَ** ve onda sabit oldu.

**نتخ**:
**نَتَخَ** doğan **يَنْتَخُ** eti gagasıyla; ve karga **يَنْتِخُ** devenin sırtından yarayı.
Ve **النَّتْخُ**: iki **المِنْتاخَيْن** ile ayağından dikeni çıkarman; denir ki: “Ayağımdan dikeni **نَتَختُ**.”
Ve **المِنْتاخ**: **المنتش**.
