# تنم — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AA%D9%86%D9%85/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AA%D9%86%D9%85/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [تنم](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AA%D9%86%D9%85.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: تنم

* | | ( التَّنُّومُ ، كَتَنُّورٍ : شَجَرٌ ) من | الأَغْلاثِ فيه سَوادٌ و ( لَهُ ثَمَرٌ ) تأكله | النَّعام ؛ ولِحُبِّ النَّعامِ له قال زُهَيْرٌ في | صِفَةِ الظَّلِيم : | % ( أَصَكُّ مُصَلَّم الأُذْنَيْنِ أَجْنَى % | لَهُ بالسِّيّ تَنُّومٌ وآءُ ) % | | يقال ( شُرْبُه مع الحُرْفِ ) أي : حَبّ | الرَّشادِ ( والماءِ يُخْرِجُ الدُّودَ . | والتَّضَمُّدُ بوَرَقهِ مع الخَلِّ يَقْلَعُ | الثَّآلِيلَ ، الواحدةُ بهاءٍ ) ، وفي | المُحْكم : التَّنُّوم : شَجَرٌ له حَمْلٌ | صِغارٌ كمثل حَبّ الخرْوَعِ وَيَنْفَلِقُ | عن حبّ تَأْكُلُه أهلُ البادِيَة ؛ وكيفما | زالَت الشَّمْسُ تَبِعَها بأَعْراضِ | | الوَرَق . وقال أبو حنيفة : هي شَجَرَةٌ | غَبْراء تَأْكُلها النَّعامُ والظِّباء ولَها حَبٌّ | إِذا تَفَتَّحَتْ أَكْمامُه اسْوَدَّ . وله عِرْقٌ ، | وَرُبَّما اتُّخِذَ زَنْدًا ؛ وأكثرُ مَنابِتِها شُطْآن | الأَوْدِيَةِ : وقال ابنُ الأعرابيِّ : | التَّنُّومَةُ : شجرةٌ من الجَنْبَةِ عَظِيمَةٌ | يَنْبُت فيها حَبٌّ كالشَّهدانِجِ يَدَّهِنُون | به ويَأْتَدِمُونَه ثُمَّ يَيْبَسُ عند دُخُول | الشِّتاءِ وَيَذْهَبُ . وفي الحَدِيث : ( ( إِنَّ | الشمسَ كُسِفَتْ على عَهْدِهِ | فاسْوَدَّتْ وآضَتْ كَأَنَّها | تَنُّومَةٌ ) ) ، وفَسّروه بما قَدَّمنا ذكره | | ( وتَنَمَ البَعِيرُ ) بتَخْفِيف النُّون أي : | ( أَكَلَه ) . | | [ ] وممّا يُسْتَدْرَكُ عليه : | تُنْمَى ، بالضَّمِّ مقصورًا موضعٌ | بالطائِفِ ، قاله نَصْر . |

### Türkçe

* | | ( **التَّنُّومُ** ، **كَتَنُّورٍ** : bir ağaçtır ) **الأَغْلاثِ**’tandır; onda bir siyahlık vardır ve ( onun bir meyvesi vardır ) onu devekuşu yer; devekuşunun onu sevmesinden dolayı Züheyr, **الظَّلِيم**’in vasfında şöyle dedi: | % ( أَصَكُّ مُصَلَّم الأُذْنَيْنِ أَجْنَى % | لَهُ بالسِّيّ **تَنُّومٌ** وآءُ ) % | | ( **شُرْبُه مع الحُرْفِ** ) denir; yani: **حَبّ الرَّشادِ** ( ve su, kurtçukları çıkarır. | ve yaprağıyla sirke ile (yapılan) **التَّضَمُّدُ** siğilleri söker; bir tanesi **بهاءٍ** iledir ), ve **المُحْكم**’de: **التَّنُّوم**: küçük bir yükü olan bir ağaçtır; **حَبّ الخرْوَعِ** gibi küçüktür ve bedevî halkının yediği bir taneye yarılır; güneş nasıl kayarsa ona yaprağın enlemleriyle tâbi olur. Ebû Hanîfe dedi: o, tozlu renkli bir ağaçtır; devekuşu ve ceylanlar onu yer ve onun bir tanesi vardır; tomurcukları açılınca kararır. Ve onun bir kökü vardır; bazen **زَنْدًا** edinilir; onun bitiş yerlerinin çoğu vadilerin kıyılarıdır. Ve İbnü’l-A‘râbî dedi: | **التَّنُّومَةُ**: **الجَنْبَةِ**’den büyük bir ağaçtır; onda **الشَّهدانِجِ** gibi bir tane biter; onunla yağlanırlar ve onu katık edinirler; sonra kışın girişi sırasında kurur ve gider. Ve hadiste: ( ( Güneş onun zamanında tutuldu da karardı ve sanki o **تَنُّومَةٌ** imiş gibi **آضَتْ** ) ), onu, daha önce zikrettiğimiz şeyle tefsir ettiler. | | ( **وتَنَمَ البَعِيرُ** ) **النُّون**’un hafifletilmesiyle; yani: ( onu yedi ). | | [ ] Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: | **تُنْمَى**، damme ile, maksûr olarak, Tâif’te bir yerdir; bunu Nasr söyledi. |
