# ته — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AA%D9%87/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AA%D9%87/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ته](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AA%D9%87.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: ته

تَهْتَهَةٌ
R. Q. 1 تَهْتَهَةٌ تهته تهتهه تهتهة , [inf. n. of تَهْتَهَ,] i. q. لُكْنَةٌ [The having an impotence, or an impediment, or a difficulty, or barbarousness, or vitiousness, in speech]: (K:) or [the having] a distortion in the tongue, (TA,) like what is termed لُكْنَة: (S, TA:) accord. to Az, تَهْتَهَةٌ and هَتْهَتَةٌ signify the twisting, or distorting, of the tongue in speaking. (TA in art. هت.) ― -b2- And تَهْتَهَ signifies رَدَّدَ فِى البَاطِلِ, (K, TA,) or فى الأَبَاطِيلِ, (TA,) [app. meaning He repeated, or used repetitions, in uttering false, or vain, or unprofitable, sayings: but Golius and Freytag render it as meaning he applied himself to vain things.]

تَهْ
تَهْ ته تة وهى , (JK,) or تُهْ تُهْ, (K,) An expression imitative of the ↓ مُتَهْتِه, [i. e., of him who has the faulty utterance termed تَهْتَهَةٌ,] (JK, K, TA, [in the CK, المُتَتَهْتِهِ is put for المُتَهْتِهِ,]) consisting in a distortion of the tongue. (JK.) ― -b2- تُهْ تُهْ is also A cry by which one chides the camel, (K, TA,) and which makes him to run away. (TA.) ― -b3- And A call to a dog. (K.)

تِهْ
تِهْ ته تة وهى : see art. تَا.

تَهَاتِهُ
تَهَاتِهُ تهاته تهاتة False, or vain, sayings or actions or affairs; or unprofitable sayings. (JK, S, K.)

مُتَهْتِهٌ
مُتَهْتِهٌ متهته متهتة : see تَهْ.

### Türkçe

تَهْتَهَةٌ
R. Q. 1 **تَهْتَهَةٌ** تهته تهتهه تهتهة, [**تَهْتَهَ**’nın mastarı,] **لُكْنَةٌ** ile aynı (i. q.) [konuşmada bir iktidarsızlığın, yahut bir engelin, yahut bir güçlüğün, yahut bir yabancılığın, yahut bir bozukluğun bulunması]: (K:) yahut [bir] dilde bir çarpılmanın bulunması, (TA,) **لُكْنَة** diye adlandırılan şeye benzer: (S, TA:) Az’a göre, **تَهْتَهَةٌ** ve **هَتْهَتَةٌ** konuşmada dilin bükülmesini yahut çarpılmasını ifade eder. (TA, madde **هت**’te.) ― -b2- Ve **تَهْتَهَ** **رَدَّدَ فِى البَاطِلِ** demektir, (K, TA,) yahut **فى الأَبَاطِيلِ**, (TA,) [görünüşe göre mânâsı: bâtıl, yahut boş, yahut faydasız sözleri söylemede tekrar etti, yahut tekrarlar kullandı: fakat Golius ve Freytag onu, boş şeylere yöneldi mânâsında verir.]

تَهْ
**تَهْ** ته تة وهى, (JK,) yahut **تُهْ تُهْ**, (K,) ↓ **مُتَهْتِه**’nin [yani **تَهْتَهَةٌ** diye adlandırılan kusurlu söyleyişi olan kimsenin] taklidi olan bir ifadedir, (JK, K, TA, [CK’de **المُتَتَهْتِهِ**, **المُتَهْتِهِ** yerine konmuştur,]) dilin çarpılmasından ibarettir. (JK.) ― -b2- **تُهْ تُهْ** ayrıca deveye azarlamak için bir haykırıştır, (K, TA,) ve onu kaçmaya sevk eder. (TA.) ― -b3- Ve bir köpeğe çağrıdır. (K.)

تِهْ
**تِهْ** ته تة وهى: **تَا** maddesine bak.

تَهَاتِهُ
**تَهَاتِهُ** تهاته تهاتة Bâtıl, yahut boş, sözler veya fiiller veya işler; yahut faydasız sözler. (JK, S, K.)

مُتَهْتِهٌ
**مُتَهْتِهٌ** متهته متهتة: **تَهْ**’e bak.
