# توه — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AA%D9%88%D9%87/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AA%D9%88%D9%87/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [توه](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AA%D9%88%D9%87.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: توه

التَّوْهُ: لغة في التِّيهِ، وهو الهَلاكُ، وقيل: الذهاب، وقد تاهَ يتُوهُ ويَتِيهُ تَوْهاً هَلَك. قال ابن سيده: وإِنما ذكرت هنا يتِيهُ وإِن كانت يائية اللفظ لأَن ياءها واو، بدليل قولهم ما أَتْوَهَهُ في ما أَتْيَهه، والقول فيه كالقول في طاحَ يَطِيحُ، وسنذكره في موضعه. قال أَبو زيد: قال لي رجل من بني كلاب أَلْقَيْْتَنِي في التُّوهِ، يريد التِّيهَ. وتَوّهَ نفسَه: أَهلكها، وما أَتْوَهَه. قال ابن سيده: فتاه يتيهُ، على هذا، فَعِلَ يَفْعِلُ
عند سيبويه، وفلاةٌ تُوهٌ والجمع أَتْواهٌ وأَتاويهُ.

### Türkçe

**التَّوْهُ**: **التِّيهِ**’te bir lugattır; o da helâktir; ve “gitme” denilmiştir. Ve **تاهَ** **يتُوهُ** ve **يَتِيهُ** **تَوْهاً**: helâk oldu. İbn Sîde dedi ki: Burada **يتِيهُ**’i ancak zikrettim; lafız bakımından yâ’lı olsa da; çünkü onun yâ’sı vâv’dır; delil, onların “**ما أَتْوَهَهُ**” demeleridir, “**ما أَتْيَهه**” hakkında. Ve bunda söz, **طاحَ يَطِيحُ** hakkındaki söz gibidir; onu yerinde zikredeceğiz. Ebû Zeyd dedi ki: Benî Kilâb’dan bir adam bana dedi: “Beni **التُّوهِ** içine attın”; **التِّيهَ**’i kastediyor. Ve **تَوّهَ نفسَه**: onu helâk etti; ve “**ما أَتْوَهَه**”. İbn Sîde dedi ki: Buna göre **فتاه يتيهُ**; Sîbeveyh’indeki **فَعِلَ يَفْعِلُ** (babı) üzerinedir. Ve **وفلاةٌ تُوهٌ**; cem‘i **أَتْواهٌ** ve **أَتاويهُ**.
