# ثاه (ث-ا-ه) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%A7%D9%87
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D8%A7%D9%87

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ث - ا - ه
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 1 sözlük

## Sözlükler (1)

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%A7%D9%87/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

باب الهَاء والثاء
ثاه ، وهث ، هاث ، ثها ، هثا ، ثهى ، هثى .
ثيه : قال الليث : الثاهة : اللَّهاة . ويقال : هي اللِّثَة .
ثها هثا : ثعلب عن ابن الأعرابيّ : ثَها ، إذا حَمُقَ ، وهَثَا ، إذا احمرَّ وجههُ .
قال : ويقال : ثَاهاه إذا قاوَله ، وهاثاه : إذا مازَحه ومايله .
وهث : قال الليث : الوَهْث : الانهماك في الشيء ، والواهث : الملقي نفسه في الشيء ، وتوهَّث في الأمر ، إذا أَمعَن فيه .
هاث : قال أبو عبيد : قال أبو زيد : هِثْتُ له من المال أَهِيث هيثاً وهَيَثاناً ، إذا حَثَوتَ له ، وأنشد غيرُه قولَ رؤبة :
فأَصْبحتْ لو هايثَ المُهايِثُ
قال ابن الأعرابي : المُهايَثَة : المكاثَرة . يقال : هاث له من ماله . وقال في قوله
ما زال بيعُ السَّرِقِ المُهايِثُ
قال : المهايث : الكثير الأخْذ .
قال : ويقال : هاث من المال يهيث هيثاً ، إذا أصاب منه حاجته .
وقال الأصمعيّ : عاثَ في المال وهاثَ ، إذا أَفسد فيه ، وأَخَذَ بغير رِفْق .

##### Türkçe

باب **الهَاء** و**الثاء**
**ثاه** ، و**هث** ، **هاث** ، **ثها** ، **هثا** ، **ثهى** ، **هثى** .

**ثيه**: Leys dedi: **الثاهة**: **اللَّهاة**’dır. Ve denilir: o, **اللِّثَة**’dir.

**ثها هثا**: Sa‘leb, İbnü’l-A‘râbî’den: **ثَها**; ahmaklaştığı zaman. Ve **هَثَا**; yüzü kızardığı zaman.
Dedi: Ve denilir: **ثَاهاه**; onunla karşılıklı konuştuğu zaman. Ve **هاثاه**: onunla şakalaştığı ve ona meylettiği zaman.

**وهث**: Leys dedi: **الوَهْث**: şeyde aşırı dalma(ya)dır; ve **الواهث**: kendini şeye atan kimsedir. Ve **توهَّث** fi’l-emr: onda derinlemesine gittiği zaman.

**هاث**: Ebû Ubeyd dedi: Ebû Zeyd dedi: **هِثْتُ** ona maldan, **أَهِيث** **هيثاً** ve **هَيَثاناً**; ona avuçlayıp verdiğin zaman. Ve başkası, Ru’be’nin sözünü şahit getirdi:
فأَصْبحتْ لو هايثَ المُهايِثُ
İbnü’l-A‘râbî dedi: **المُهايَثَة**: **المكاثَرة**’dir. Denilir: ona malından **هاث**. Ve onun sözü hakkında dedi:
ما زال بيعُ السَّرِقِ المُهايِثُ
Dedi: **المهايث**: çok alan(kimse)dir.
Dedi: Ve denilir: maldan **هاث**; **يهيث** **هيثاً**; ondan ihtiyacını elde ettiği zaman.
Ve Asma‘î dedi: malda **عاثَ** ve **هاثَ**; onda bozduğu ve yumuşaklık olmaksızın aldığı zaman.
