# ثبش — Tehzîbu'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%A8%D8%B4/sozluk/tehzib
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D8%A8%D8%B4/entries/tehzib

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ثبش](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%A8%D8%B4.md)
- Tehzîbu'l-Luğa: Ezherî · 10. yy

## Madde başı: ثبش

ش ث ب
شبث ، ثبش : ( مستعملان ) .
ثبش : ثُباش من أَسماء العرب مَعْروف ، وكأنه مَقْلوب شُبَاث .
شبث : وقال أبو عُبيد ، عن الأصمعيّ : الشبَثُ : دُوَيْبَةٌ كثيرة الأرجل عظيمة الرأس ، وجَمعه شِبْثانٌ ، وأنشد غيره :
مَشارِبُ شِبْثانٍ لَهُنَّ هَمِيمُ
عَمْرو ، عن أبيه : الشبَثُ : الْعَنْكَبُوتُ ، وكذلك قال ابن الأعرابي .
وقال الليث : هي ذُوَيْبَّةٌ تكون في الأرض ، تُخَرِّب الأرض وتكون عند النُّدُوَّةِ ، والجميع الشِّبْثانُ .
قال : والتّشَبُّثُ : اللُّزومُ وشدّة الأَخْذِ ، ورجُلٌ شُبَثَةٌ ضُبَثَةٌ ، وإذا كان ملازماً لِقِرْنِه لا يُفَارِقه .
قلت : وأمّا البَقْلَةُ التي يقال لها الشِّبِثُ فمُعرْبة ، ورَأَيْتُ البَحْرانِيِّين يُسمونها سِبِثٌ بالسِّينِ ، والتَّاء ، قلبوا الشين سِيناً والذّالَ تاء ، وهي بالفارسية يقال لها شوِذ بالذال المعجمة .

### Türkçe

ش ث ب
**شبث** , **ثبش**: (ikisi de kullanımdadır).

**ثبش**: Arapların isimlerinden **ثُباش**’tır; bilinen (bir isimdir). Sanki **شُبَاث**’ın ters çevrilmişidir.

**شبث**: Ebû ʿUbeyd dedi ki, el-Asmaʿî’den: **الشبَثُ**: çok ayaklı, büyük başlı küçük bir canlıdır; onun çoğulu **شِبْثانٌ**’dır. Başkası da şu beyti okudu:
مَشارِبُ شِبْثانٍ لَهُنَّ هَمِيمُ

ʿAmr, babasından: **الشبَثُ**: örümcektir; İbnü’l-Aʿrâbî de böyle dedi.

el-Leys dedi ki: O, yerde bulunan bir küçük canlıdır; yeri tahrip eder ve **النُّدُوَّةِ** yanında bulunur; hepsi (çoğulu) **الشِّبْثانُ**’dır.
Dedi ki: **التّشَبُّثُ**: yapışma ve tutuşun şiddetidir; ve (denir ki) bir adam **شُبَثَةٌ ضُبَثَةٌ**’dir; ve eğer kendi dengine yapışık olup ondan ayrılmıyorsa.

Dedim ki: **الشِّبِثُ** denilen sebzeye gelince, o Arapçalaştırılmıştır; ve ben Bahreynlilerin onu **سِبِثٌ** diye, **السِّينِ** ve **التَّاء** ile adlandırdıklarını gördüm; **الشين**’i **سِيناً** ve **الذّالَ**’ı **تاء** yaptılar. O, Farsçada ona **شوِذ** denir; **بالذال المعجمة** ile.
