# ثبط — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%A8%D8%B7/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D8%A8%D8%B7/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ثبط](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%A8%D8%B7.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: ثبط

الليث: ثَبَّطَه عن الشيء تَثْبِيطاً إِذا شغَلَه عنه. وفي التنزيل العزيز: ولكن كَرِه اللّهُ انْبِعاثَهم فثبَّطَهم؛ قال أَبو إِسحق: التثبيط ردّك الإِنسانَ عن الشيء يفعله، أَي كره اللّه أَن يَخْرجوا معكم فردَّهم عن الخروج. وثَبَطَه عن الشيء ثَبْطاً وثَبَّطَه: رَيَّثه وثَبَّته. وثَبَّطه على الأَمر فتَثَبَّط: وقَّفَه عليه فتوَقَّف. وأَثْبَطه المرَضُ إِذا لم يكد يُفارِقُه. وثَبَطْتُ الرجلَ ثَبْطاً: حبَسْتُه، بالتخفيف. وفي الحديث: كانت سَوْدةُ امرأَةً ثَبِطةً أَي ثقِيلة بَطِيئةً من التَّثْبِيطِ وهو التعْوِيقُ والشَّغْلُ عن المُراد؛ وقول لبيد: وهُمُ العَشِيرةُ إِنْ يُثَبِّطْ حاسِد
معناه إِنْ بَحَثَ عن مَعايِبِها؛ بذلك فسره ابن الأَعرابي. وفي بعض اللغات: ثَبَطَتْ شَفةُ الإِنسانِ وَرِمَتْ، وليس بثَبَت.

### Türkçe

الليث: **ثَبَّطَه** onu bir şeyden **تَثْبِيطاً** (tethbît ederek) (alıkoydu); onu ondan meşgul ettiği zaman. Ve aziz tenzilde: “Fakat Allah onların çıkışını kerih gördü de onları **ثبَّطَهم** (alıkoydu)”; Ebû İshak dedi ki: **التثبيط** senin insanı, yaptığı bir şeyden geri çevirmen (demektir); yani Allah onların sizinle çıkmalarını kerih gördü de onları çıkıştan geri çevirdi. Ve **ثَبَطَه** onu bir şeyden **ثَبْطاً** (sebt ederek) ve **ثَبَّطَه**: onu ağırdan aldırdı ve onu sabitledi. Ve **ثَبَّطه** onu iş üzerine, derken **تَثَبَّط**: onu onun üzerinde durdurdu da o da durdu. Ve hastalık onu **أَثْبَطه**; ondan neredeyse ayrılmadığı zaman. Ve ben adamı **ثَبْطاً** (sebt ederek) **ثَبَطْتُ**: onu hapsettim; tahfîf ile. Ve hadiste: Sevde, **ثَبِطةً** bir kadın idi; yani ağır, yavaş; **التَّثْبِيطِ**ten, o da istenenden alıkoyma ve meşgul etmedir; ve Lebîd’in sözü:
وهُمُ العَشِيرةُ إِنْ يُثَبِّطْ حاسِد
Onun manası: eğer onun ayıplarını araştırırsa; bunu İbnü’l-A‘râbî böyle tefsir etti. Ve bazı lugatlarda: insanın dudağı **ثَبَطَتْ** ve şişti; **ثَبَت** ile değildir.
