# ثحج — Mekâyîsü'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%AD%D8%AC/sozluk/mekayis
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D8%AD%D8%AC/entries/mekayis

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ثحج](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%AD%D8%AC.md)
- Mekâyîsü'l-Luğa: İbn Fâris · 11. yy

## Madde başı: ثحج

(باب الثاء والحاء وما يثلثهما)‏
(ثحج) الثاء والحاء والجيم. ذكر ابن دريد في الثاء والحاء والجيم كلمة زَعَم أنها لِمَهْرَهَ بن حَيْدان(1). يقولون ثَحجه برجله، إذا ضَرَبه بها. وقد أبعد أبو بكرٍ شاهِدَه ما استطاع.‏
--------------ـــــ
 (1) نص الجمهرة (2: 32): "لغة مرغوب عنها لمهرة بن حيدان".‏

ـ

### Türkçe

(ثâ, **الحاء** ve onları üçleyen şeyin bâbı)‏
(**ثحج**) **الثاء** ve **الحاء** ve **الجيم**. İbn Düreyd, **الثاء** ve **الحاء** ve **الجيم**’de bir kelime zikretti; **مَهْرَهَ بن حَيْدان**’a ait olduğunu zannettiği(1). Derler ki: **ثَحجه** onu ayağıyla; yani onunla vurduğu zaman. Ebû Bekir, şâhidini gücünün yettiği kadar uzak görmüştür.‏
--------------ـــــ
 (1) el-Cemhere’nin nassı (2: 32): " **لغة** **مرغوب** **عنها** **لمهرة** **بن** **حيدان** ".‏

ـ
