# ثرب — Kitâbullâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B1%D8%A8/sozluk/kitab_allah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D8%B1%D8%A8/entries/kitab_allah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ثرب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B1%D8%A8.md)
- Kitâbullâh: Kur'an kullanımından türetilmiş

## Madde başı: ثرب

ثرب
ثَرَبَ - يَثْرِبُ - ثَرَّب - يُثَرِّب - تَثْريْب - يَثْرِب
ثَرَبَ - يَثْرِبُ + الكائن: يشعر باللوم والمسؤولية والذنب عن فعلة فعلها
ثَرَّب - يُثَرِّب: على وزن " فـَعـَّلَ " من " ثَرَبَ - يَثْرِبُ ": جعله " يَثْرِبُ " على وجه التكرار والشدة: يوبخه: يذكره بفعلته وذنبه ومسؤوليته عن فعلته
تَثْريْب : اسم فعل " ثَرَّب - يُثَرِّب "
يَثْرِب: اسم مدينة الرسول النبي محمد (ص) المنورة في الحجاز من أرض العرب
واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " الشعور بالانكسار والذل والخزي والصغار" وهي:
خَزِيَ - يَخْزى، ذَلَّ - يَذِلَّ، خَسَأَ - يَخْسَأُ ، أثِمَ - يَأثَمُ، بَهِتَ - يَبْهَتُ، ثَرَبَ - يَثْرِبُ
تثريب
 	﴿قال لا تثريب عليكم اليوم يغفر الله لكم وهو أرحم الراحمين(92)﴾ يوسف
يثرب
 	﴿وإذ قالت طائفة منهم ياأهل يثرب لا مقام لكم فارجعوا ويستأذن فريق منهم النبي يقولون إن بيوتنا عورة وما هي بعورة إن يريدون إلا فرارا(13)﴾ الأحزاب
جاء في التفسير : تثريب : تأنيب ولوم
مختار الصحاح
● [ثرب] ث ر ب: الثَّرْبُ شحم قد غشي الكرش والأمعاء رقيق و التَّثريبُ التعبير والاستقصاء في اللوم و ثَرَّبَ عليه تثريبا قبح عليه فعله و يثرِبُ مدينة رسول الله صلى الله عليه وسلم
الراغب
ثرب
التثريب: التقريع والتقرير بالذنب. قال تعالى: }لا تثريب عليكم اليوم﴿[يوسف/92]، وروي: (إذا زنت أمة أحدكم فليجلدها ولا يثربها) (هذا جزء من حديث صحيح متفق على صحته، مروي عن أبي هريرة قال: سمعت النبي صلى الله عليه وسلم يقول: (إذا زنت أمة أحدكم فتبين زناها فليجلدها الحد ولا يثرب عليها، ثم إن زنت فليجلدها الحد ولا يثرب، ثم إن زنت الثالثة فتبين زناها فليبعها ولو بحبل من شعر). وقد أخرجه البخاري في باب بيع المدبر، انظر: فتح الباري 4/350، ومسلم في الحدود رقم (1703) ؛ وانظر: شرح السنة 10/297)، ولا يعرف من لفظه إلا قولهم: الثرب، وهو شحمه رقيقة، وقوله تعالى:﴾يا أهل يثرب{ [الأحزاب/13]، أي: أهل المدينة، يصح أن يكون أصله من هذا الباب والياء تكون فيه زائدة.
ملخص اللسان
1.     ثَرَبَ وثَرَّب وأَثْرَبَ إِذا وَبَّخَ.
2.     والتَّثْريبُ كالتَّأْنيب والتَّعْيِيرِ والاسْتِقْصاءِ في اللَّوْمِ.
3.     الثَّرْبُ: شَحْم رَقِيقٌ يَغْشَى الكَرِشَ والأَمْعاءَ،
4.     والثَّرْبُ: الشَّحْمُ الـمَبسُوط على الأَمْعاءِ والمَصارِينِ.
5.     وشاة ثَرْباءُ: عَظيمة الثَّرْبِ؛
6.      والثَّرَباتُ: الأَصابعُ.
7.     والثَّارِبُ: الـمُوَبِّخُ.
8.     مُثْرِبٌ قَلِيلُ العَطاءِ، وهو الذي يَمُنُّ بما أَعْطَى.
9.     وثَرَّبَ عليه: لامَه وعَيَّره بذَنْبه، وذكَّرَه به.
10.                        لا تَثْرِيبَ عليكم اليَوْمَ: معناه لا إِفسادَ عليكم
11.                        وثَرَّبْتُ عليهم وعَرَّبْتُ عليهم،  إِذا قَبَّحْتَ عليهم  فعْلَهم
12.                        وَالـمُثَرِّبُ: الـمُعَيِّرُ،
13.                        وَالـمُثَرِّبُ: الـمُخَلِّطُ الـمُفْسِدُ.
14.                        والتَّثْرِيبُ: الإِفْسادُ والتَخْلِيطُ.
15.                        إِذا زَنَتْ أَمـَةُ أَحدِكم  فَلْيَضْرِبْها الحَدَّ ولا يُثَرِّبْ: معناه ولا يُبَكِّتْها ولا يُقَرِّعْها بعد الضَّرْبِ.
16.                        ويَثْرِبُ: مدينة سيدنا رسولِ  اللّه، صلى اللّه عليه وسلم،
17.                        وأَثْرَبِيٌّ سِنْخُه مَرْصُوفُ  أَي مشدودٌ بالرِّصافِ.
18.                         والثَّرْبُ: أَرض حِجارتُها كحجارة الحَرّة إِلا أَنها بِيضٌ
لسان العرب
● - ثرب: الثَّرْبُ: شَحْم رَقِيقٌ يَغْشَى الكَرِشَ والأَمْعاءَ، وجمعُه  ثُرُوبٌ. والثَّرْبُ: الشَّحْمُ الـمَبسُوط على الأَمْعاءِ والمَصارِينِ.  وشاة ثَرْباءُ: عَظيمة الثَّرْبِ؛ وأَنشد شمر:  وأَنْتُم بِشَحْمِ الكُلْيَتَيْن معَ الثَّرْبِ  وفي الحديث: نَهى عن الصَّلاةِ إِذا صارَتِ الشمسُ  \<ص:235>  كالأَثارِبِ أَي إِذا تَفَرَّقَت وخَصَّت مَوْضِعاً دون موضع عند الـمَغِيب. شَبَّهها بالثُّرُوبِ، وهي الشحْمُ الرَّقيق الذي يُغَشّي الكَرِشَ والأَمْعاءَ الواحد ثَرْبٌ وجمعها في القلة: أَثْرُبٌ؛ والأَثارِبُ: جمع الجمع. وفي الحديث: انَّ الـمُنافِقَ يؤَخِّر العَصْرَ حتى إِذا صارَتِ الشمسُ كَثَرْبِ البَقَرة صلاَّها.  والثَّرَباتُ: الأَصابعُ.  والتَّثْريبُ كالتَّأْنيب والتَّعْيِيرِ والاسْتِقْصاءِ في اللَّوْمِ.  والثَّارِبُ: الـمُوَبِّخُ. يقال ثَرَبَ وثَرَّب وأَثْرَبَ إِذا وَبَّخَ.  قال نُصَيْبٌ:  إِني لأَكْرَهُ ما كَرِهْتَ مِنَ الَّذي *  يُؤْذِيكَ سُوء ثَنائِه لم يَثْرِبِ  وقال في أَثْرَبَ:  أَلا لا يَغُرَّنَّ امْرَأً، مِنْ تِلادِه، *  سَوامُ أَخٍ، داني الوسِيطةِ، مُثْرِبِ  قال: مُثْرِبٌ قَلِيلُ العَطاءِ، وهو الذي يَمُنُّ بما أَعْطَى.  وثَرَّبَ عليه: لامَه وعَيَّره بذَنْبه، وذكَّرَه به. وفي التنزيل العزيز قال: لا تَثْرِيبَ عليكم اليَوْمَ. قال الزجاج: معناه لا إِفسادَ عليكم.  وقال ثعلب: معناه لا تُذْكَرُ ذنُوبُكم. قال الجوهريّ: وهو من الثَّرْبِ كالشَّغْفِ من الشِّغاف. قال بِشْر، وقيل هو لتُبَّعٍ:  فَعَفَوْتُ عَنْهُم عَفْوَ غَيْرِ مُثَرِّبٍ، *  وتَرَكْتُهُم لعِقابِ يَوْمٍ سَرْمَدِ  وثَرَّبْتُ عليهم وعَرَّبْتُ عليهم، بمعنى، إِذا قَبَّحْتَ عليهم  فعْلَهم.وَالـمُثَرِّبُ: الـمُعَيِّرُ، وقيل: الـمُخَلِّطُ الـمُفْسِدُ.  والتَّثْرِيبُ: الإِفْسادُ والتَخْلِيطُ. وفي الحديث: إِذا زَنَتْ أَمـَةُ أَحدِكم  فَلْيَضْرِبْها الحَدَّ ولا يُثَرِّبْ؛ قال الأَزهري: معناه ولا يُبَكِّتْها ولا يُقَرِّعْها بعد الضَّرْبِ. والتقْريعُ: أَن يقول الرجل في وَجه  الرجْل عَيْبَه، فيقول: فَعَلْتَ كذا وكذا. والتَّبْكِيتُ قَرِيبٌ منه.  وقال ابن الأَثير: أَي لا يُوَبِّخْها ولا يُقَرِّعْها بالزّنا بعد الضرب. وقيل: أَراد لا يَقْنَعْ في عُقُوبتها بالتثرِيبِ بل يضرِبُها الحدّ،  فإِنّ زنا الإِماء لم يكن عند العرب مَكْروهاً ولا مُنْكَراً، فأَمَرَهم  بحَدّ الاماء كما أَمَرَهم بحدّ الحَرائر. ويَثْرِبُ: مدينة سيدنا رسولِ  اللّه، صلى اللّه عليه وسلم، والنَّسَبُ إِليها يَثْرَبِيٌّ ويَثْرِبِيٌّ وأَثْرَبِيٌّ وأَثرِبِيٌّ، فتحوا الراء استثقالاً لتوالي الكسرات.  وروى عن النبي، صلى اللّه عليه وسلم، أَنه نَهَى أَن يقالَ للمدينة يَثْرِبُ، وسماها طَيْبةَ، كأَنه كَرِه الثَرْبَ، لأَنه فَسادٌ في كلام العرب.  قال ابن الأَثير: يَثْرِبُ اسم مدينة النبي، صلى اللّه عليه وسلم،  قديمة، فغَيَّرها وسماها طَيْبةَ وطابةَ كَراهِيةَ التَّثْرِيبِ، وهو اللَّوْمُ والتَعْيير. وقيل: هو اسم أَرضِها؛ وقيل: سميت باسم رجل من العَمالِقة.  ونَصْلٌ يَثْرِبِيٌّ وأَثْرِبِيٌّ، مَنْسوب إِلى يَثْربَ. وقوله:  وما هو إِلاَّ اليَثْرِبِيُّ الـمُقَطَّعُ  زعَم بعضُ الرُّواة أَن المراد باليثربي السَّهْمُ لا النَّصْلُ، وأَن  يَثْرِبَ لا يُعْمَلُ فيها النِّصالُ. قال أَبو حنيفة: وليس كذلك لأَنّ  النِّصالَ تُعملُ بِيَثْرِبَ وبوادي القُرى وبالرَّقَمِ وبغَيْرِهِنَّ من  \<ص:236>  أَرض الحجاز، وقد ذكر الشعراء ذلك كثيراً. قال الشاعر:  وأَثْرَبِيٌّ سِنْخُه مَرْصُوفُ  أَي مشدودٌ بالرِّصافِ.  والثَّرْبُ: أَرض حِجارتُها كحجارة الحَرّة إِلا أَنها بِيضٌ.  وأَثارِبُ: موضع.
مقاييس اللغة:
(ثرب) الثاء والراء والباء كلمتان متبايِنَتا الأصل، لا فروع لهما. فالتثريب اللَّوم والأَخْذ على الذَّنب. قال الله تعالى: ﴿لا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ اليَوْمَ﴾ [يوسف 92] فهذا أصلٌ واحد والآخر الثَّرْبُ، وهو شحمٌ قد غَشَّى الكَرِشَ والأمعاءَ رقيقٌ؛ والجمع ثُرُوب.
القاموس المحيط:
الثَّرْبُ شَحْمٌ رَقيقٌ يُغَشِّي الكَرِشَ والْأَمْعاءَ، ج ثُرُوبٌ وأَثْرُبٌ. وأَثارِبُ جج. والثَّرَباتُ، مُحَرَّكَةً الْأَصابعُ. وثَرَبَه يَثْرِبُه، وثَرَّبَه، وعليه، وأثْرَبَه لامه، وعَيَّرَه بِذَنْبِه. والمُثْرِبُ القَلِيلُ العَطاءِ، وبالتشديدِ المُخَلِّطُ المُفْسِدُ. وثَرَبَ المَرِيضَ يَثْرِبُه. نَزَعَ عنه ثَوْبَه. وثَرِبٌ، ككَتِفٍ رَكِيَّةٌ لِمُحارِبَ. وثَرَبانُ، مُحَرَّكةً حِصْنٌ باليَمَنِ. وأثْرَبَ الكَبْشُ زادَ شَحْمُهُ. وشاةٌ ثَرْباءُ سَمِينةٌ. وأثارِبُ ة بحلب. ويَثْرِبُ وأثْرِبُ مدينةُ النبيّ صلَّى الله عليه وسلم، وهو يَثْرَبِيُّ، وأَثْرَبي بفتح الراءِ وكسرها فيهما، واسْمُ أبي رِمْثَةَ البَلَوِيِّ يَثْربيُّ، أو رِفاعَةُ بنُ يَثْرِبِيٍّ. وعَمْرُو بنُ يَثْرِبِيٍّ صحابيُّ، وعَميرَةُ بنُ يَثْرِبِيٍّ تابِعِيُّ. والتَّثْريبُ الطَّيُّ.
تاج العروس:
ث ر ب
الثَّرْبُ : شَحْمٌ رَقيقٌ يُغَشِّي الكَرِشَ والأَمْعَاءَ وقيلَ : هُوَ الشَّحْمُ المَبْسُوطَةُ عَلَى الأَمْعَاءِ والمَصَارِينِ وفي الحَديث : " إنَّ المُنَافِقَ يُؤَخِّرُ العَصْرَ حَتَّى إذا صَارَتِ الشَّمْسُ كَثَرْبِ البَقَرَةِ صَلاَّهَا " ج ثُرُوبٌ بالضَّمِّ في الكَثْرَة وأَثْرُبٌ كأَيْنُقٍ في القِلَّةِ وأَثَارِبُ جج أيْ جَمْعُ الجَمْعِ وفي الحَديث : " نَهَى عَن الصَّلاَة إذَا صَارَت الشَّمْسُ كَالأَثَارِب " أَيْ إذَا تَفَرَّقَتْ وخَصَّتْ مَوْضعاً دُونَ مَوْضعٍ عندَ المَغيب شَبَّهَهَا بالثُّرُوب وهي الشَّحْمُ الرَّقيقُ الذي يُغَشِّي الكَرِشَ والأَمْعَاءَ
والثَّرَبَاتُ مُحَرَّكَةً : الأَصَابعُ وتَقَدَّم له في ت ر ب : والتَّرِبَاتُ بكَسْرِ الرَّاءِ الأَنَاملُ فتأْملْ
والتَّثْرِيبُ كالتَّأْنِيب والتَّعْيِيرِ والاسْتِقْصَاءِ في اللَّوْم ثَرَبَهُ يَثْرِبُهُ منْ بَاب ضَرَبَ وَثَرَّبَهُ مُشَدَّداً وكَذَا ثَرَّبَ عَلَيْه وأَثْرَبَه إذَا وبَّخَهُ ولاَمَه وعَيَّرَه بذَنْبِه وذَكَّره بِهِ . والثَّارِبُ : المُوَبِّخُ قَالَ نُصَيبٌ :
إنِّي لأَكْرَهُ مَا كَرِهْتَ مِنَ الَّذِي ... يُؤْذِيكَ سُوءَ ثَنَائِهِ لَمْ يَثْرِبِ والمُثْرِبُ كَمُحْسِنٍ : القَلِيلُ العَطَاءِ وهُوَ الَّذِي يَمُنُّ بِمَا أَعْطَى قَالَ نُصَيْبٌ :
أَلاَ لاَ يَغُرَّنَّ امْرأً مِنْ تِلاَدِهِ ... سَوَامُ أَخٍ دَانِي الوَسِيطَةِ مُثْرِبِ وَثَرَّبْتُ عَلَيْهِم وَعَرَّبْتُ عَلَيْهِم بِمَعْنًى : إذَا قَبَّحْتَ عَلَيْهِم فِعْلَهُم . والمُثَرِّبُ بالتَّشْديدِ : المُعَيِّرُ وقِيلَ : المُخَلِّطُ المُفْسِدُ والتَّثْرِيبُ : الإِفْسَادُ والتَّخْلِيطُ وفي التَّنْزِيل العَزِيزِ : " لاَ تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ اليَوْمَ " قَالَ الزَّجَّاجُ : مَعْنَاهُ لاَ إفْسَادَ عليكم وقال ثَعْلبٌ : معناهُ : لاَ تُذْكَرُ ذُنُوبُكُم وفي الحَدِيثِ : " إذَا زَنَتْ أَمَةُ أَحَدِكُمْ فَلْيَضْرِبْهَا الحَدَّ وَلاَ يُثَرِّبْ " قالَ الأَزْهَرِيُّ مَعْنَاهُ : وَلاَ يُبَكِّتْهَا وَلاَ يُقَرِّعْهَا بَعْدَ الضَّرْبِ والتَّقْرِيعُ : أَنْ يَقُولَ الرَّجُلُ فِي وَجْهِ الرَّجُلِ عَيْبَهُ فَيَقُولَ فَعَلْتَ كَذَا وكَذَا والتَّبْكِيتُ قَرِيبٌ مِنْهُ وقَالَ ابنُ الأَثِيرِ : لاَ يُوَبِّخْهَا وَلاَ يُقَرِّعْهَا بالزِّنَا بَعْدَ الضَّرْبِ وقِيلَ أَرَادَ : لاَ يَقْنَعْ فِي عُقُوبَتِهَا بالتَّثْرِيبِ بَلْ يَضْرِبْها الحَدَّ فَأَمَرَهُمْ بِحَدِّ الإِمَاءِ كَمَا أَمَرَهُمْ بِحَدِّ الحَرَائِرِ
وثَرَبَ المَرِيضَ مِنْ حَدِّ ضَرَبَ يَثْرِبُهُ : نَزَعَ عَنْهُ ثَوْبَهُ
وثَرِبٌ كَكَتِفٍ وضَبَطَه الصاغانيّ بفَتْحٍ فَسُكُونٍ : رَكِيَّةٌ أَيْ بِئْرٌ لمُحَاربٍ قَبِيلَةٍ ورُبَّمَا وَرَدَهَا الحَاجُّ وهي مِنْ أَرْدَإِ المِيَاهِ وفي اللسان : الثَّرْبُ بفَتْحٍ فَسُكُونٍ : أَرْضٌ حجَارَتُهَا حِجَارَةُ الحَرَّةِ إلاَّ أَنَّهَا بِيضٌ
وثَرَبَانُ مُحَرَّكَةً : حِصْنٌ مِنْ أَعْمَالِ صَنْعَاءَ باليَمَنِ كَذَا في المَرَاصِدِ
وثَرِبَان بكَسْرِ الرَّاءِ : جَبَلاَنِ فِي ديَار بَني سُلَيْم ذَكَره شَيْخُنَا
وأَثْرَبَ الكَبْشُ : صَارَ ذَا ثَرْب وذلِك إذَا زَادَ شَحْمُهُ فَهُوَ أَثْرَبُ . وشَاةٌ ثَرْبَاءُ : عَظِيمَةُ الثَّرْبِ أَيْ سَمينَة
وأَثَاربُ : ة بِحَلَبَ قالَ في المعجم : كَأَنَّهُ جَمْعُ أَثْرَب : مِنَ الثَّرْب وهو الشَّحْمُ لمَّا سُمِّيَ به جُمِعَ جَمْعَ مَحْضِ الأَسْمَاءِ كما قال :
" فَيَا عَبْدَ عَمْرٍو لَوْ نَهَيْتَ الأَحَاوِصَا وهي قَرْيَةٌ معروفة بين حَلَبَ وأَنْطَاكِيَّةَ بينها وبين حَلَبَ نحوُ ثلاثةِ فراسخَ يُنْسَبُ إليها أَبُو المَعَالي مُحَمَّدُ بنُ هَيَّاج بن مُبَادِرِ بنِ عليٍّ الأَثَارِبيُّ الأَنْصَارِيّ وهذه القَلْعَةُ الآنَ خَرَابٌ وتَحْتَ جَبَلِهَا قَرْيَة تُسَمَّى بِاسْمِهَا فيُقَالُ لها : الأَثَارِبُ وفيها يَقُولُ مُحَمَّدُ بنُ نَصْرِ بنِ صَغيرٍ القَيْسَرَانيُّ
عَرِّجَا بِالأَثَارِبِ ... كَيْ أُقْضِّي مَآرِبِي
وَاسْرِقَا نَوْمَ مُقْلَتِي ... مِنْ جُفُونِ الكَوَاعِبِ
وَاعْجَبَا مِنْ ضَلاَلَتي ... بَيْنَ عَيْنٍ وحَاجِبِ وقَرَأْتُ في تَارِيخ حَلَبَ للأَديبِ العَالِمِ المُحَدِّثِ ابنِ العَديمِ : الأَثَاربُ منْهَا أَبُو الفَوَارِس حَمْدَانُ بنُ أَبِي المُوفَّقِ عَبْدِ الرَّحِيمِ بنِ حَمْدَانَ التَّمِيمِيُّ الأَثَارِبيُّ وذكَر له تَرْجَمَةً وَاسِعَةً وكانَ طَبِيباً مَاهِراً وسيأْتي ذكْره في مَعْرَاثا
ويَثْرِبُ كيَضْرِب وأَثْرِبُ بإِبْدَالِ اليَاءِ هَمْزَةً لُغَةٌ في يَثْرِبَ كذَا في معجم البلدان : اسْمٌ للنَّاحِيَة التي منها المَدِينَةُ وقِيلَ للنَّاحِيَةِ مِنها وقيل : هي مَدِينَةُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم سُمِّيَتْ بأَوَّلِ مَنْ سَكَنَهَا مِنْ وَلَدِ سَامِ بنِ نُوحٍ وقِيلَ باسْمِ رَجُلٍ مِن العَمَالِقَةِ وقيلَ : هو اسْمُ أَرْضِهَا ورُوِيَ عن النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ نَهَى أَنْ يُقَالَ لِلْمَدِينَة يَثْربُ وسَمَّاهَا طَيْبَة وطَابَةَ كأَنَّهُ كَرِهَ الثَّرْب لأَنَّهُ فَسَادٌ في كَلاَم العَرَبِ قال ابنُ الأَثير : يَثْرِبُ : اسْمُ مَدِينَةِ النبيّ صلى الله عليه وسلم قديمة فغَيَّرَهَا وسَمَّاهَا طَيْبَةَ وطَابَةَ كَرَاهِيَةَ التَّثْرِيب وهُوَ اللَّوْمُ والتَّعْيِير قال شيخُنَا : ونَقَل شُرَّاحُ المَوَاهبِ أَنه كانَ سُكَّانُها العَمَالِيق ثُمَّ طَائِفَة مِنْ بَنِي إسْرَائِيلَ ثم نَزَلَهَا الأَوْسُ والخَزوْرَجُ لَمَّا تَفَرَّقَ أَهْل سَبَإٍ بسَيْلِ العَرِم وهُوَ يَثْربِيٌّ وأَثْرَبِيٌّ بفَتْحِ الرَّاءِ وكَسْرِهَا فِيهِمَا في لِسَانِ العَرَبِ : فَفَتَحُوا الرَّاءَ اسْتِثْقَالاً لِتَوَالِي الكَسَرَاتِ أَيْ فالقِيَاسُ الفَتْحُ مُطْلَقاً ولذلك اقْتَصَرَ الجَوْهَرِيُّ عليه نقْلاً عن الفَرَّاءِ قَاله شَيْخُنَا قُلْتُ وَوَجْهُ الكَسْرِ مُجَارَاةٌ عَلَى اللَّفْظِ
واسْمُ أَبِي رِمْثَةَ بكَسْرش الرَّاءِ البَلَوِيِّ ويُقَالُ : التَّميمِيّ ويُقَالُ : التَّيْمِيُّ مِن تَيْم الرِّبَابِ يَثْرِبِيُّ ابنُ عَوْفٍ وقيلَ : عُمَارَةُ بنُ يَثْرِبِيّ وقيل غير ذلك له صُحْبَةٌ رَوَى عنه إيَادُ بنُ لَقِيطٍ أَوْ هو رِفَاعَةُ بنُ يَثْرِبِيٍّ وقَالَ التِّرْمِذِيُّ : اسْمُه : حَبِيبُ بنُ وَهْبٍ
وعَمْرُو بنُ يَثْرَبِيٍّ صَحَابِيٌّ الضَّمْرِيُّ الحِجَازِيُّ أَسْلَمَ عَامَ الفَتْحِ وله حدِيثٌ في مُسْنَد أَحْمَدَ ولِي قَضَاءَ البَصْرَةِ لِعُثْمَانَ كذا في المعجم وعَمِيرَة بنُ يَثْرِبِيٍّ تَابِعِيٌّ
وَيَثْرِبِيُّ بنُ سِنَانِ بنِ عُمَيْرِ بنِ مُقَاعسٍ التَّمِيمِيُّ جَدُّ سُلَيْك بنِ سُلَكَةَ
والتَّثْرِيبُ : الطَّيُّ وهو البِنَاءُ بالحِجَارَةِ وأَنَا أَخْشَى أَنَّهُ مُصَحَّفٌ منَ التَّثْوِيبِ بِالواو كما يأْتي

### Türkçe

ثرب
**ثَرَبَ** - **يَثْرِبُ** - **ثَرَّب** - **يُثَرِّب** - **تَثْريْب** - **يَثْرِب**
**ثَرَبَ - يَثْرِبُ** + varlık: yaptığı bir fiilden dolayı kınanma, sorumluluk ve suçluluk hisseder
**ثَرَّب - يُثَرِّب**: “**ثَرَبَ - يَثْرِبُ**”den “فـَعـَّلَ” vezninde: onu tekrar ve şiddet üzere “**يَثْرِبُ**” kıldı: onu azarladı: ona fiilini, günahını ve fiilinden dolayı sorumluluğunu hatırlattı
**تَثْريْب**: “**ثَرَّب - يُثَرِّب**”in fiil adı
**يَثْرِب**: Arap diyarından Hicaz’da, Resul peygamber Muhammed’in (ص) münevver şehrinin adı

Ve lafız, “kırılma, zillet, rezillik ve küçüklük hissi” lafızları grubuna mensuptur; bunlar:
**خَزِيَ - يَخْزى**، **ذَلَّ - يَذِلَّ**، **خَسَأَ - يَخْسَأُ** ، **أثِمَ - يَأثَمُ**، **بَهِتَ - يَبْهَتُ**، **ثَرَبَ - يَثْرِبُ**

تثريب
 	﴿Dedi: Bugün size **تثريب** yoktur; Allah sizi bağışlar; O, merhametlilerin en merhametlisidir (92)﴾ Yusuf

يثرب
 	﴿Ve onlardan bir taife demişti ki: Ey **يثرب** ehli, sizin için duracak yer yoktur; dönün. Ve onlardan bir takım peygamberden izin istiyordu; diyorlardı ki: Şüphesiz evlerimiz açıktır. Hâlbuki açık değildir; onlar ancak kaçmak isterler (13)﴾ Ahzab

Tefsirde geldi: **تثريب**: azarlama ve kınama

Muhtâr es-Sıhâh
● [**ثرب**] ث ر ب: **الثَّرْبُ**: işkembeyi ve bağırsakları kaplamış ince bir yağ; **التَّثريبُ**: kınamada ifade etme ve sonuna kadar gitme; ve **ثَرَّبَ عليه تثريبا**: onun fiilini çirkin gördü; ve **يثرِبُ**: Allah’ın elçisi صلى الله عليه وسلم’in şehri

Râgıb
ثرب
**التثريب**: azarlama ve günahı ikrar ettirme. Yüce Allah dedi: ﴿Bugün size **تثريب** yoktur﴾ [Yusuf/92]. Ve rivayet edildi: (Sizden birinizin cariyesi zina ederse onu celdeleyin ve ona **يَثْرِب** etmeyin) (Bu, sahihliği üzerinde ittifak edilmiş sahih bir hadisin bir parçasıdır; Ebû Hureyre’den rivayet edilmiştir; dedi: Nebi صلى الله عليه وسلم’i şöyle derken işittim: (Sizden birinizin cariyesi zina ederse ve zinası ortaya çıkarsa ona hadd vurulsun ve ona **يَثْرِب** edilmesin; sonra zina ederse ona hadd vurulsun ve **يَثْرِب** edilmesin; sonra üçüncü defa zina ederse ve zinası ortaya çıkarsa onu, bir kıl ipi karşılığında bile olsa satsın). Buhârî bunu “müdebberin satımı” babında çıkarmıştır; bk. Fethu’l-Bârî 4/350; ve Müslim “hudûd”da no (1703); ayrıca bk. Şerhu’s-Sünne 10/297). Ve onun lafzından, onların “**الثرب**” sözünden başka bir şey bilinmez; o, ince yağıdır. Ve Yüce Allah’ın sözü: ﴿Ey **يثرب** ehli﴾ [Ahzab/13], yani: Medine ehli. Aslı bu babdan olmak üzere sahih olabilir; ve **الياء** onda زائد olur.

Lisân özeti
1. **ثَرَبَ** ve **ثَرَّب** ve **أَثْرَبَ**: azarladığı zaman.
2. Ve **التَّثْريبُ**: **التَّأْنيب** ve **التَّعْيِير** ve kınamada sonuna kadar gitme gibidir.
3. **الثَّرْبُ**: işkembeyi ve bağırsakları kaplayan ince yağ.
4. Ve **الثَّرْبُ**: bağırsaklar ve mesârîn üzerine yayılmış yağ.
5. Ve **شاة ثَرْباءُ**: **الثَّرْب**i büyük olan.
6. Ve **الثَّرَباتُ**: parmaklar.
7. Ve **الثَّارِبُ**: azarlayan.
8. **مُثْرِبٌ**: az veren; o, verdiğiyle minnet eden kimsedir.
9. Ve **ثَرَّبَ عليه**: onu kınadı ve günahıyla ayıpladı ve onu onunla hatırlattı.
10. “Bugün size **لا تَثْرِيبَ**”: manası, size fesat yoktur.
11. Ve **ثَرَّبْتُ عليهم** ve **عَرَّبْتُ عليهم**: onların fiillerini onlara çirkin gösterdiğin zaman.
12. Ve **الـمُثَرِّبُ**: ayıplayan.
13. Ve **الـمُثَرِّبُ**: karıştıran, bozan.
14. Ve **التَّثْرِيبُ**: bozma ve karıştırmadır.
15. “Sizden birinizin cariyesi zina ederse ona hadd vursun ve **ولا يُثَرِّبْ**”: manası, vuruştan sonra onu utandırmasın ve azarlamasın.
16. Ve **يَثْرِبُ**: efendimiz Allah’ın elçisinin şehri, صلى الله عليه وسلم.
17. Ve **أَثْرَبِيٌّ سِنْخُه مَرْصُوفُ**: yani **بالرِّصاف** ile sıkıca bağlanmış.
18. Ve **الثَّرْبُ**: taşları, **الحَرّة** taşları gibi olan, ancak beyaz olan bir arazi.

Lisânü’l-ʿArab
● - ثرب: **الثَّرْبُ**: işkembeyi ve bağırsakları kaplayan ince yağ; çoğulu **ثُرُوبٌ**dur. Ve **الثَّرْبُ**: bağırsaklar ve mesârîn üzerine yayılmış yağ. Ve **شاة ثَرْباءُ**: **الثَّرْب**i büyük olan; ve Şemmer inşad etti:
Ve siz, iki böbreğin yağı ile **الثَّرْب** yağıylasınız
Ve hadiste: güneş, batışta bir yerden başka bir yeri tutarak dağılıp **كالأَثارِبِ** olduğu zaman namazdan nehyetti; yani dağıldığı zaman. Onu **ثُرُوب**a benzetti; o, işkembeyi ve bağırsakları kaplayan ince yağdır; tekili **ثَرْبٌ**, azlıkta çoğulu **أَثْرُبٌ**; ve **الأَثارِبُ**: çoğulun çoğuludur. Ve hadiste: münafık ikindiyi geciktirir; güneş, ineğin **ثَرْب**i gibi olunca onu kılar. Ve **الثَّرَباتُ**: parmaklar. Ve **التَّثْريبُ**, **التَّأْنيب** ve **التَّعْيِير** ve kınamada sonuna kadar gitme gibidir. Ve **الثَّارِبُ**: azarlayan. Denir: **ثَرَبَ** ve **ثَرَّب** ve **أَثْرَبَ**: azarladığı zaman. Nusayb dedi:
Şüphesiz ben, senin kerih gördüğün şeyden kerih görürüm; * sana eziyet eden kötü övgüsü, **لم يَثْرِبِ** etmedi
Ve **أَثْرَبَ** hakkında dedi:
Dikkat et, bir kimseyi, eskisinden, * yakın vasıtalı bir kardeşin sürüsü, **مُثْرِبِ** aldatmasın
Dedi: **مُثْرِبٌ** az verendir; o, verdiğiyle minnet eden kimsedir. Ve **ثَرَّبَ عليه**: onu kınadı ve günahıyla ayıpladı ve onu onunla hatırlattı. Ve aziz tenzilde dedi: “Bugün size **لا تَثْرِيبَ**.” Zecâc dedi: manası, size fesat yoktur. Saʿleb dedi: manası, günahlarınız zikredilmez. Cevherî dedi: o, **الثَّرْب**dendir; **الشَّغْف**ın **الشِّغاف**dan olması gibi. Bişr dedi; ve denildi ki o, Tübbaʿ’ındır:
Onlardan, ayıplamayan bir affedişle affettim, * ve onları ebedî bir günün cezasına bıraktım
Ve **ثَرَّبْتُ عليهم** ve **عَرَّبْتُ عليهم**, mana olarak: onların fiillerini onlara çirkin gösterdiğin zaman. Ve **الـمُثَرِّبُ**: ayıplayan; ve denildi ki: karıştıran, bozan. Ve **التَّثْرِيبُ**: bozma ve karıştırmadır. Ve hadiste: “Sizden birinizin cariyesi zina ederse ona hadd vursun ve **ولا يُثَرِّبْ**”; Ezherî dedi: manası, vuruştan sonra onu utandırmasın ve azarlamasın. Ve **التقْريعُ**: bir adamın, adamın yüzüne ayıbını söylemesidir; “şunu şunu yaptın” der. Ve **التَّبْكِيتُ** ona yakındır. İbnü’l-Esîr dedi: yani vuruştan sonra onu zina ile azarlamasın ve ayıplamasın. Ve denildi ki: muradı, cezasında **التثرِيب** ile yetinmesin; bilakis ona hadd vursun; çünkü cariyelerin zinası Araplar yanında mekruh ve münker değildi; onlara cariyelerin haddini, hürlerin haddini emrettiği gibi emretti. Ve **يَثْرِبُ**: efendimiz Allah’ın elçisinin şehri, صلى الله عليه وسلم; ona nisbet: **يَثْرَبِيٌّ** ve **يَثْرِبِيٌّ** ve **أَثْرَبِيٌّ** ve **أَثرِبِيٌّ**; kesrelerin peş peşe gelmesini ağır gördüklerinden **الراء**yı fetha ettiler. Ve Nebi’den, صلى الله عليه وسلم, Medine’ye **يَثْرِبُ** denilmesini nehyettiği ve onu **طَيْبةَ** diye adlandırdığı rivayet edildi; sanki **الثَرْبَ**ı kerih gördü; çünkü o, Arapların كلامında fesattır. İbnü’l-Esîr dedi: **يَثْرِبُ**, Nebi’nin şehrinin eski adıdır; onu değiştirdi ve **طَيْبةَ** ve **طابةَ** diye adlandırdı; **التَّثْرِيب**i kerih gördüğünden; o da kınama ve ayıplamadır. Ve denildi ki: o, arazisinin adıdır; ve denildi ki: **العَمالِقة**dan bir adamın adıyla adlandırıldı. Ve **نَصْلٌ يَثْرِبِيٌّ** ve **أَثْرِبِيٌّ**: **يَثْربَ**e nisbetlidir. Ve sözü:
O, ancak parçalanmış **اليَثْرِبِيُّ**dur
Bazı raviler, **اليثربي** ile muradın **السَّهْمُ** olduğunu, **النَّصْلُ** olmadığını; ve **يَثْرِبَ**de **النِّصالُ**ın yapılmadığını zannettiler. Ebû Hanîfe dedi: öyle değildir; çünkü **النِّصالُ** **يَثْرِبَ**de ve **بوادي القُرى**da ve **بالرَّقَمِ**de ve Hicaz arazisinden başkalarında yapılır; şairler bunu çokça zikretmiştir. Şair dedi:
**وأَثْرَبِيٌّ سِنْخُه مَرْصُوفُ**
Yani **بالرِّصافِ** ile sıkıca bağlanmış. Ve **الثَّرْبُ**: taşları **الحَرّة** taşları gibi olan, ancak beyaz olan bir arazi. Ve **أَثارِبُ**: bir yer.

Mekâyîsü’l-Luğa:
(**ثرب**) **الثاء** ve **الراء** ve **الباء**, asılları birbirinden ayrı iki kelimedir; onların dalları yoktur. **التثريب**: kınama ve günah üzerine alma. Yüce Allah dedi: ﴿Bugün size **لا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ**﴾ [Yusuf 92]. Bu, tek bir asıldır. Diğeri **الثَّرْبُ**dur; o, işkembeyi ve bağırsakları kaplamış ince bir yağdır; çoğulu **ثُرُوب**dur.

El-Kâmûsü’l-Muhît:
**الثَّرْبُ**: işkembeyi ve bağırsakları kaplayan ince yağ; çoğulu **ثُرُوبٌ** ve **أَثْرُبٌ**. Ve **أَثارِبُ**: çoğulun çoğulu. Ve **الثَّرَباتُ**, harekeli: parmaklar. Ve **ثَرَبَه يَثْرِبُه** ve **ثَرَّبَه** ve onun aleyhine ve **أثْرَبَه**: onu kınadı ve günahıyla ayıpladı. Ve **المُثْرِبُ**: az veren; ve şeddeli olarak: karıştıran, bozan. Ve **ثَرَبَ المَرِيضَ يَثْرِبُه**: ondan elbisesini çıkardı. Ve **ثَرِبٌ**, **كَكَتِفٍ** gibi: **مُحارِبَ** için bir kuyu. Ve **ثَرَبانُ**, harekeli: Yemen’de bir kale. Ve **أثْرَبَ الكَبْشُ**: yağı arttı. Ve **شاةٌ ثَرْباءُ**: semiz. Ve **أثارِبُ**: Halep’te bir yer. Ve **يَثْرِبُ** ve **أثْرِبُ**: Nebi’nin şehri صلى الله عليه وسلم; nisbesi **يَثْرَبِيُّ**; ve **أَثْرَبي** her ikisinde de **الراء**ın fethası ve kesresiyle. Ve **أبي رِمْثَةَ البَلَوِيِّ**nin adı **يَثْربيُّ**dur; yahut **رِفاعَةُ بنُ يَثْرِبِيٍّ**. Ve **عَمْرُو بنُ يَثْرِبِيٍّ** sahabîdir; ve **عَميرَةُ بنُ يَثْرِبِيٍّ** tâbiîdir. Ve **التَّثْريبُ**: katlamadır.

Tâcü’l-ʿArûs:
ث ر ب
**الثَّرْبُ**: işkembeyi ve bağırsakları kaplayan ince yağ; ve denildi ki: o, bağırsaklar ve mesârîn üzerine yayılmış yağdır. Ve hadiste: “Şüphesiz münafık ikindiyi geciktirir; güneş, ineğin **ثَرْب**i gibi olunca onu kılar.” Çoğulu: çoklukta zamme ile **ثُرُوبٌ**; azlıkta **أَثْرُبٌ** ( **كأَيْنُقٍ** gibi); ve **أَثَارِبُ**: çoğulun çoğulu, yani çoğulun çoğulu. Ve hadiste: “Güneş **كالأَثَارِب** olduğu zaman namazdan nehyetti”; yani batışta bir yerden başka bir yeri tutarak dağıldığı zaman; onu **ثُرُوب**a benzetti; o, işkembeyi ve bağırsakları kaplayan ince yağdır.
Ve **الثَّرَبَاتُ**, harekeli: parmaklar. Ve daha önce **ت ر ب** maddesinde geçti: **التَّرِبَاتُ** ( **الراء**ın kesresiyle) parmak uçlarıdır; düşün.
Ve **التَّثْرِيبُ**, **التَّأْنِيب** ve **التَّعْيِير** ve kınamada sonuna kadar gitme gibidir. **ثَرَبَهُ يَثْرِبُهُ** “ضَرَبَ” babındandır; ve **ثَرَّبَهُ** şeddeli; ve yine **ثَرَّبَ عَلَيْه**; ve **أَثْرَبَه**: onu azarladığı, kınadığı, günahıyla ayıpladığı ve onu onunla hatırlattığı zaman. Ve **الثَّارِبُ**: azarlayan. Nusayb dedi:
Şüphesiz ben, senin kerih gördüğün şeyden kerih görürüm… sana eziyet eden kötü övgüsü, **لَمْ يَثْرِبِ** etmedi
Ve **المُثْرِبُ** ( **كَمُحْسِنٍ** gibi): az verendir; o, verdiğiyle minnet eden kimsedir. Nusayb dedi:
Dikkat et, bir kimseyi, eskisinden… yakın vasıtalı bir kardeşin sürüsü, **مُثْرِبِ** aldatmasın
Ve **ثَرَّبْتُ عَلَيْهِم** ve **عَرَّبْتُ عَلَيْهِم** mana olarak: onların fiillerini onlara çirkin gösterdiğin zaman. Ve **المُثَرِّبُ** şeddeli: ayıplayan; denildi ki: karıştıran, bozan. Ve **التَّثْرِيبُ**: bozma ve karıştırmadır. Ve aziz tenzilde: “Bugün size **لاَ تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ**.” Zecâc dedi: manası, size fesat yoktur. Saʿleb dedi: manası, günahlarınız zikredilmez. Ve hadiste: “Sizden birinizin cariyesi zina ederse ona hadd vursun ve **وَلاَ يُثَرِّبْ**.” Ezherî dedi: manası, vuruştan sonra onu utandırmasın ve azarlamasın. Ve **التَّقْرِيعُ**: adamın, adamın yüzüne ayıbını söylemesidir; “şunu şunu yaptın” der. Ve **التَّبْكِيتُ** ona yakındır. İbnü’l-Esîr dedi: vuruştan sonra onu zina ile azarlamasın ve ayıplamasın. Ve denildi ki: muradı, cezasında **التَّثْرِيب** ile yetinmesin; bilakis ona hadd vursun; böylece onlara cariyelerin haddini, hürlerin haddini emrettiği gibi emretti.
Ve **ثَرَبَ المَرِيضَ** “ضَرَبَ” haddinden: **يَثْرِبُهُ**: ondan elbisesini çıkardı.
Ve **ثَرِبٌ** ( **كَكَتِفٍ** gibi) ve Sâğânî onu fetha sonra sükûn ile ضبط etti: **رَكِيَّةٌ** yani bir kuyu; **مُحارِبٍ** kabilesi içindir; bazen hacı ona uğrar; ve o, suların en kötülerindendir. Ve Lisân’da: **الثَّرْبُ** fetha sonra sükûn ile: taşları **الحَرَّة** taşları gibi olan, ancak beyaz olan bir arazi.
Ve **ثَرَبَانُ**, harekeli: Yemen’de San‘â amellerinden bir kale; **المَرَاصِد**de böyledir.
Ve **ثَرِبَان** ( **الراء**ın kesresiyle): Benî Süleym diyarında iki dağ; şeyhimiz onu zikretti.
Ve **أَثْرَبَ الكَبْشُ**: **ثَرْب** sahibi oldu; bu, yağı arttığı zaman; o, **أَثْرَبُ**dur. Ve **شَاةٌ ثَرْبَاءُ**: **الثَّرْب**i büyük, yani semiz.
Ve **أَثَاربُ**: Halep’te bir yer. Muʿcem’de dedi: sanki **أَثْرَب**ın çoğuludur; **الثَّرْب**dan, o da yağdır; onunla adlandırılınca, sırf isimlerin çoğulu gibi çoğul yapıldı; şu sözde olduğu gibi:
“Ey Amr’ın kulu, keşke **الأَحَاوِص**ı yasaklasaydın…”
Ve o, Halep ile Antakya arasında bilinen bir köydür; Halep ile arasında yaklaşık üç fersahtır. Ona nisbetle: **أَبُو المَعَالي مُحَمَّدُ بنُ هَيَّاج بن مُبَادِرِ بنِ عليٍّ الأَثَارِبيُّ الأَنْصَارِيّ**. Ve bu kale şimdi haraptır; dağının altında onun adıyla adlandırılan bir köy vardır; ona “**الأَثَارِبُ**” denir. Ve orada **مُحَمَّدُ بنُ نَصْرِ بنِ صَغيرٍ القَيْسَرَانيُّ** şöyle der:
**عَرِّجَا بِالأَثَارِبِ** ... ki ihtiyaçlarımı gidereyim
Ve göz bebeğimin uykusunu çalın ... güzel kadınların göz kapaklarından
Ve şaşın benim sapıklığıma ... bir göz ile bir kaş arasında
Ve Halep tarihini, edip âlim muhaddis İbnü’l-ʿAdîm’in eserinde okudum: **الأَثَاربُ**dan, **أَبُو الفَوَارِس حَمْدَانُ بنُ أَبِي المُوفَّقِ عَبْدِ الرَّحِيمِ بنِ حَمْدَانَ التَّمِيمِيُّ الأَثَارِبيُّ** vardır; ona geniş bir tercüme zikretti; mahir bir tabipti; ve onun zikri **مَعْرَاثا**da gelecektir.
Ve **يَثْرِبُ** “**يَضْرِب**” gibi; ve **أَثْرِبُ**, **اليَاءِ**yi **هَمْزَةً** ile değiştirmek suretiyle, **يَثْرِبَ**da bir lugattır; **معجم البلدان**da böyledir: Medine’nin çıktığı nahiyenin adıdır; ve denildi ki: onun nahiyesinin adıdır; ve denildi ki: o, Nebi’nin şehridir صلى الله عليه وسلم; Nûh’un oğlu Sâm’ın evladından oraya ilk yerleşenin adıyla adlandırıldı; ve denildi ki: **العَمَالِقَة**dan bir adamın adıyla; ve denildi ki: o, arazisinin adıdır. Ve Nebi’den صلى الله عليه وسلم, Medine’ye **يَثْربُ** denilmesini nehyettiği ve onu **طَيْبَة** ve **طَابَة** diye adlandırdığı rivayet edildi; sanki **الثَّرْب**ı kerih gördü; çünkü o, Arapların كلامında fesattır. İbnü’l-Esîr dedi: **يَثْرِبُ**: Nebi’nin şehrinin eski adıdır صلى الله عليه وسلم; onu değiştirdi ve **طَيْبَةَ** ve **طَابَةَ** diye adlandırdı; **التَّثْرِيب**i kerih gördüğünden; o da kınama ve ayıplamadır. Şeyhimiz dedi: **المَوَاهب** şârihleri nakletti ki, sakinleri **العَمَالِيق** idi; sonra Benî İsrail’den bir taife; sonra Evs ve Hazrec, **سَيْلِ العَرِم** ile Sebe ehli dağıldığında oraya indi. Ve o, **يَثْربِيٌّ** ve **أَثْرَبِيٌّ**dir; her ikisinde de **الراء**ın fethası ve kesresiyle. **لِسَانِ العَرَبِ**de: kesrelerin peş peşe gelmesini ağır gördüklerinden **الراء**yı fetha ettiler; yani القياس mutlak olarak fethadır; bu yüzden Cevherî, Ferrâ’dan naklen onunla yetindi; şeyhimiz söyledi. Ben derim: kesrenin وجهi, lafza uyarak yürümektir.
Ve **أَبِي رِمْثَةَ**nın adı ( **الراء**ın kesresiyle) **البَلَوِيِّ**dir; ve denilir: **التَّميمِيّ**; ve denilir: **التَّيْمِيُّ** (Teym er-Ribâb’dan): **يَثْرِبِيُّ ابنُ عَوْفٍ**; ve denildi ki: **عُمَارَةُ بنُ يَثْرِبِيّ**; ve denildi ki: bunun dışında; onun صحبةsi vardır; ondan **إيَادُ بنُ لَقِيطٍ** rivayet etti; yahut o, **رِفَاعَةُ بنُ يَثْرِبِيٍّ**dir. Tirmizî dedi: adı: **حَبِيبُ بنُ وَهْبٍ**.
Ve **عَمْرُو بنُ يَثْرَبِيٍّ**: sahabî, **الضَّمْرِيُّ الحِجَازِيُّ**; fetih yılında Müslüman oldu; onun **مُسْنَد أَحْمَدَ**da bir hadisi vardır; Basra القضاءsını Osman için üstlendi; **المعجم**de böyledir. Ve **عَمِيرَة بنُ يَثْرِبِيٍّ**: tâbiîdir.
Ve **يَثْرِبِيُّ بنُ سِنَانِ بنِ عُمَيْرِ بنِ مُقَاعسٍ التَّمِيمِيُّ**: **سُلَيْك بنِ سُلَكَةَ**nin dedesidir.
Ve **التَّثْرِيبُ**: katlamadır; o, taşla inşa etmektir. Ve ben korkarım ki o, **التَّثْوِيبِ**den ( **الواو** ile) tashif edilmiş olsun; ileride geleceği üzere.
