# ثرمد (ث-ر-م-د) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B1%D9%85%D8%AF
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D8%B1%D9%85%D8%AF

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ث - ر - م - د
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 2 sözlük

## Sözlükler (2)

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B1%D9%85%D8%AF/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

ثَرْمَدَ اللحمَ: أَساء عمله؛ وقيل: لم يُنْضِجْه. وأَتانا بشِواءٍ قد ثَرْمده بالرَّماد؛ ابن دريد: الثَّرْمَدُ من الحَمْض وكذلك القُلاَّمُ والباقلاء. وقال أَبو حنيفة: الثَّرْمَدَةُ من الحَمْضِ تسمو دون الذراع، قال: وهي أَغلظ من القُلاَّمِ أَغصانٌ بلا ورق، خضراءُ شديدةُ الخُضْرِة، وإِذا تقادمت سنتين غَلُظَ ساقُها فاتُّخِذَت أَمشاطاً لِجَوْدَتِها وصلابَتِها، تصْلُب حتى تكاد تُعْجِز الحديد، ويكونُ طول ساقها إِذا تقادمت شبراً.
وثَرْمَدُ وثَرْمَداءُ
(* قوله «وثرمداء» في القاموس وشرحه بالفتح
والمد: موضع خصيب يضرب به المثل في خصبه وكثرة عشبه، فيقال: نعم مأوى المعزى ثرمداء، كذا في مجمع الأمثال، وفي معجم البكري هو موضع في ديار بني نمير أو بني ظالم من الوشم بناحية اليمامة. وقال علقمة: وما أنت إلخ أو ماء في ديار بني سعد وثمرد كجعفر شعب بأجأ أحد جبلي طيء لبني ثعلبة:) موضعان؛ قال حاتم طيء:
إِلى الشِّعْبِ من أَعلى مَشارٍ فَثَرْمَدٍ،
فَيَلْدَةَ مَبْنَى سِنْبِسٍ لابنَة الغَمْرِ
وقال علقمة:
وما أَنت أَمَّا ذِكْرُها رَبَعِيَّةٌ،
يُخَطُّ لها من ثَرْمَداءَ قَلِيبُ
قال أَبو منصور: ورأَيت ماء في ديار بني سعد يقال له ثَرْمَداءُ، ورأَيت حواليه القاقُلَّى وهو من الحمْضِ معروف؛ وقد ذكره العجاج في شعره: لِقَدَرٍ كان وَحاهُ الواحِي،
بِثَرْمَداءَ جَهْرَةَ الفِصاحِ
أَي علانية. وحاه: قضاه وكتبه. قال أَبو منصور: ثَرْمَداءُ ماء لبني سعد في وادي السِّتاريْن قد وردتُه، يُسْتَقَى منه بالعقال لقرب قعره. وفي الحديث: أَن النبي، صلى الله عليه وسلم، كتب لحُصَين بن نَضلة الأَسدي: إِن له تَرْمُدَ وكَشْفَةَ؛ هو بفتح التاء المثناة وضم الميم، موضع في ديار بني أَسد، وبعضهم يقوله بفتح الثاء المثلثة والميم وبعد الدال المهملة أَلف، وأَما تِرمِذ، بكسر التاء والميم، فالبلد المعروف بخراسان.

##### Türkçe

**ثَرْمَدَ اللحمَ**: işini kötü yaptı; ve denildi ki: onu pişirmedi. Ve bize,
kül ile onu **ثَرْمده** etmiş bir kızartma getirdi; İbn Düreyd: **الثَّرْمَدُ** ekşiotlardan (حمض)dır; aynı şekilde
**القُلاَّمُ** ve **الباقلاء**. Ebû Hanîfe dedi: **الثَّرْمَدَةُ** ekşiotlardan (حمض)dır; kol (ذراع)dan aşağı yükselir, dedi: ve o, **القُلاَّمِ**’dan daha kalındır; yapraksız dallardır, yeşildir, şiddetli
yeşilliktedir; iki yıl geçince sapı kalınlaşır da onunla taraklar yapılır
iyiliği ve sertliği sebebiyle; sertleşir, ta ki neredeyse demiri âciz bırakır; ve sapının uzunluğu, yaşlanınca bir karış olur.

**ثَرْمَدُ** ve **ثَرْمَداءُ**
(* onun sözü “ve **ثرمداء**”: Kāmûs’ta ve şerhinde fetha ile
ve med ile: verimli bir yer; verimliliği ve otunun çokluğu ile mesel vurulur; şöyle denir: keçiler için ne güzel barınak **ثرمداء**; Meseller Mecmuası’nda böyledir; Bekrî’nin Mu‘cem’inde ise o, Yemâme tarafında el-Veşm’den Benî Numeyr diyarında
yahut Benî Zâlim diyarında bir yerdir. Alkame dedi: “ve mâ ente…” yahut Benî Sa‘d diyarında bir su; ve **ثمرد** Ca‘fer gibi, Ece’ (أجأ)da, Tay’ın iki dağından biri, Benî Sa‘lebe için bir vadidir:) iki yerdir;
Hâtim Tayyi’ dedi:
إِلى الشِّعْبِ من أَعلى مَشارٍ فَثَرْمَدٍ،
فَيَلْدَةَ مَبْنَى سِنْبِسٍ لابنَة الغَمْرِ

Alkame dedi:
وما أَنت أَمَّا ذِكْرُها رَبَعِيَّةٌ،
يُخَطُّ لها من ثَرْمَداءَ قَلِيبُ

Ebû Mansûr dedi: Benî Sa‘d diyarında **ثَرْمَداءُ** denilen bir su gördüm; ve
çevresinde **القاقُلَّى** gördüm; o, ekşiotlardan (حمض)dır, bilinen (bir bitki)dir; onu el-‘Accâc şiirinde zikretmiştir:
لِقَدَرٍ كان وَحاهُ الواحِي،
بِثَرْمَداءَ جَهْرَةَ الفِصاحِ
Yani: alenî olarak. **وحاه**: onu hükmetti ve yazdı. Ebû Mansûr dedi: **ثَرْمَداءُ** Benî Sa‘d için
Vâdî **السِّتاريْن**’de bir sudur; ona vardım; dibinin yakınlığından dolayı ondan **بالعقال** ile su çekilir.

Hadiste: Peygamber, sallallahu aleyhi ve sellem, Husayn b. Nadle el-Esedî’ye yazdı: “Şüphesiz onun için **تَرْمُدَ** ve **كَشْفَةَ** vardır”; o, **التاء المثناة**’nın fethası ve **الميم**’in zammı iledir; Benî Esed diyarında bir yerdir; bazısı onu **الثاء المثلثة** ve **الميم**’in fethasıyla ve **الدال المهملة**’den sonra bir elif ile söyler. Ama **تِرمِذ** ise, **التاء** ve **الميم**’in kesriyle, Horasan’daki bilinen beldedir.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B1%D9%85%D8%AF/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

ثرمد اللحم، أهمله الجوهري، وقال الصاغاني: إذا أساء عمله، وقيل: لم ينضجه. أو ثرمده، إذا لطخه بالرماد، يقال: أتانا بشواء قد ثرمده بالرماد. والثرمدة، كذا عند أبي حنيفة، وعند ابن دريد الثرمد: نبات من الحمض تسمو دون الذراع. قال أبو حنيفة: وهي أغلظ من القلام، وهي أغصان بلا ورق، خضراء شديدة الخضرة، إذا تقادمت سنتين غلظ ساقها فاتخذت أمشاطا، لجودتها وصلابتها، تصلب حتى تكاد تعجز الحديد، ويكون طول ساقها إذا تقادمت شبرا. وثرمداء، بالفتح والمد: ع خصيب يضرب به المثل لخصبه وكثرة عشبه فيقال: نعم مأوى المعزى ثرمداء كذا في مجمع الأمثال وفي معجم البكري: هو موضع في ديار بني نمير أو بني ظالم من الوشم بناحية اليمامة. وقال علقمة:
  وما أنت أم ما ذكرها ربعية                      يخط لها من ثرمداء قليب أو ثرمداء ماء في ديار بني سعد في وادي الستارين. قال أبو منصور: وقد وردته، يستقى منه بالعقال لقرب قعره. وثرمد، كجعفر شعب بأجأ أحد جبلي طيىء، لبنى ثعلبة من بني سلامان من طيىء. قال حاتم طيىء:

  إلى الشعب من أعلى مشار فثرمدفيلدة مبنى سنبس لابنة الغمر ومما يستدرك عليه: ثرمد، بالفتح وضم الميم: موضع في ديار بني أسد، ويروى بالمثناة الفوقية، وقد سبق ذلك.

##### Türkçe

**ثرمد** eti; el-Cevherî onu ihmal etti. es-Sâğânî dedi ki: Onu kötü yaptığı zaman; ve denildi: Onu pişirmedi. Yahut onu **ثرمده**; onu kül ile lekelediği zaman; denilir: Bize, kül ile onu **ثرمده** etmiş bir kızartma ile geldi. Ve **الثرمدة**; Ebû Hanîfe katında böyledir; İbn Düreyd katında ise **الثرمد**: **الحمض**dan bir bitkidir; bir arşından aşağı yükselir. Ebû Hanîfe dedi ki: Ve o, **القلام**dan daha kalındır; ve o, yapraksız dallardır; yeşil, pek şiddetli yeşil; iki yıl eskidiği zaman sapı kalınlaşır da, onun iyiliği ve sağlamlığı sebebiyle taraklar yapılır; katılaşır, hatta neredeyse demiri âciz bırakır; ve sapının boyu, eskidiği zaman bir karış olur. Ve **ثرمداء**; fetih ve med ile: verimli bir yer; verimliliği ve otunun çokluğu için onunla mesel vurulur; denilir: Keçinin barınağı için **ثرمداء** ne güzel sığınaktır; Meseller Mecmuası’nda böyledir. el-Bekrî’nin Mu‘cem’inde: O, Yemâme tarafında, el-Veşm’den, Benî Numeyr yahut Benî Zâlim diyarında bir yerdir. Alkame dedi ki:
  Ve sen, onun zikrini Rab‘iyye mi, değil misin;                      ona **ثرمداء**’dan bir kuyu çizilir.
Yahut **ثرمداء**: Benî Sa‘d diyarında, es-Settârîn vadisinde bir sudur. Ebû Mansûr dedi ki: Ben ona vardım; dibinin yakınlığından dolayı ondan **العقال** ile su çekilir. Ve **ثرمد**; **جعفر** gibi: Tayıy’ın iki dağından biri olan Ecâ’da bir şı‘b (vadi kolu); Tayıy’dan Benî Selâmân’dan Benî Sa‘lebe’nindir. Hâtim Tayıy dedi ki:

  Şı‘be, Mişâr’ın yukarısından, derken **ثرمد**’e; sonra Senbes’in binası olan bir düzlükte, el-Ğamr’ın kızına.
Ve kendisine istidrâk olunanlardandır: **ثرمد**; fetih ile ve **الميم**’in zammı ile: Benî Esed diyarında bir yer; ve **المثناة الفوقية** ile rivayet olunur; ve bu daha önce geçti.
