# ثرمد — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B1%D9%85%D8%AF/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D8%B1%D9%85%D8%AF/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ثرمد](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B1%D9%85%D8%AF.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: ثرمد

ثرمد اللحم، أهمله الجوهري، وقال الصاغاني: إذا أساء عمله، وقيل: لم ينضجه. أو ثرمده، إذا لطخه بالرماد، يقال: أتانا بشواء قد ثرمده بالرماد. والثرمدة، كذا عند أبي حنيفة، وعند ابن دريد الثرمد: نبات من الحمض تسمو دون الذراع. قال أبو حنيفة: وهي أغلظ من القلام، وهي أغصان بلا ورق، خضراء شديدة الخضرة، إذا تقادمت سنتين غلظ ساقها فاتخذت أمشاطا، لجودتها وصلابتها، تصلب حتى تكاد تعجز الحديد، ويكون طول ساقها إذا تقادمت شبرا. وثرمداء، بالفتح والمد: ع خصيب يضرب به المثل لخصبه وكثرة عشبه فيقال: نعم مأوى المعزى ثرمداء كذا في مجمع الأمثال وفي معجم البكري: هو موضع في ديار بني نمير أو بني ظالم من الوشم بناحية اليمامة. وقال علقمة:
  وما أنت أم ما ذكرها ربعية                      يخط لها من ثرمداء قليب أو ثرمداء ماء في ديار بني سعد في وادي الستارين. قال أبو منصور: وقد وردته، يستقى منه بالعقال لقرب قعره. وثرمد، كجعفر شعب بأجأ أحد جبلي طيىء، لبنى ثعلبة من بني سلامان من طيىء. قال حاتم طيىء:

  إلى الشعب من أعلى مشار فثرمدفيلدة مبنى سنبس لابنة الغمر ومما يستدرك عليه: ثرمد، بالفتح وضم الميم: موضع في ديار بني أسد، ويروى بالمثناة الفوقية، وقد سبق ذلك.

### Türkçe

**ثرمد** eti; el-Cevherî onu ihmal etti. es-Sâğânî dedi ki: Onu kötü yaptığı zaman; ve denildi: Onu pişirmedi. Yahut onu **ثرمده**; onu kül ile lekelediği zaman; denilir: Bize, kül ile onu **ثرمده** etmiş bir kızartma ile geldi. Ve **الثرمدة**; Ebû Hanîfe katında böyledir; İbn Düreyd katında ise **الثرمد**: **الحمض**dan bir bitkidir; bir arşından aşağı yükselir. Ebû Hanîfe dedi ki: Ve o, **القلام**dan daha kalındır; ve o, yapraksız dallardır; yeşil, pek şiddetli yeşil; iki yıl eskidiği zaman sapı kalınlaşır da, onun iyiliği ve sağlamlığı sebebiyle taraklar yapılır; katılaşır, hatta neredeyse demiri âciz bırakır; ve sapının boyu, eskidiği zaman bir karış olur. Ve **ثرمداء**; fetih ve med ile: verimli bir yer; verimliliği ve otunun çokluğu için onunla mesel vurulur; denilir: Keçinin barınağı için **ثرمداء** ne güzel sığınaktır; Meseller Mecmuası’nda böyledir. el-Bekrî’nin Mu‘cem’inde: O, Yemâme tarafında, el-Veşm’den, Benî Numeyr yahut Benî Zâlim diyarında bir yerdir. Alkame dedi ki:
  Ve sen, onun zikrini Rab‘iyye mi, değil misin;                      ona **ثرمداء**’dan bir kuyu çizilir.
Yahut **ثرمداء**: Benî Sa‘d diyarında, es-Settârîn vadisinde bir sudur. Ebû Mansûr dedi ki: Ben ona vardım; dibinin yakınlığından dolayı ondan **العقال** ile su çekilir. Ve **ثرمد**; **جعفر** gibi: Tayıy’ın iki dağından biri olan Ecâ’da bir şı‘b (vadi kolu); Tayıy’dan Benî Selâmân’dan Benî Sa‘lebe’nindir. Hâtim Tayıy dedi ki:

  Şı‘be, Mişâr’ın yukarısından, derken **ثرمد**’e; sonra Senbes’in binası olan bir düzlükte, el-Ğamr’ın kızına.
Ve kendisine istidrâk olunanlardandır: **ثرمد**; fetih ile ve **الميم**’in zammı ile: Benî Esed diyarında bir yer; ve **المثناة الفوقية** ile rivayet olunur; ve bu daha önce geçti.
