# ثطأ (ث-ط-أ) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B7%D8%A3
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D8%B7%D8%A3

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ث - ط - أ
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük

## Sözlükler (6)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B7%D8%A3/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الطاء والثاء و و ا ي ء معهما
ث أ ط، ث ط أ، ث ط و مستعملات
ثاط:
الثأطة: دُوَيْبَّة. والثَّأطُ: الحِرْمِدُ، وهو الحَمْأَة.
ثطأ:
الثَّطْأة: دُوَيْبّةٌ، يُقالُ لها: الثَّطاةُ.
ثطو:
الثَّطا: إفراطُ الحُمْق، يقال: رجلٌ ثَطٍ، بَيِّنُ الثَّطا. وجاء في الحديث أن النّبيّ صلى الله عليه وسلّم مرّ بامرأةٍ سوداء تُرَقِّصُ صبيّا لها وهي تقول:
ذؤالُ، يا ابن القَـوْم يا ذؤالة
يمشي الثّطا ويَجلسُ الهبنقعة
فقال عليه السّلام: لا تقولي ذؤال، فإنّه شر السباع.
أرادت: أنّه يمشي مَشْيَ الحَمْقَى، كما ثقال: يمشي بالحُمْق. ومنه: قولهم: فلانٌ من ثطاته لا يَعْرِفُ قَطاتَهُ من لَطاتِهِ. والقَطاةُ: موضع الرَّديف من الدّابّة، واللَّطاة: غُرَّةُ الفَرَس، أراد أنّه لا يعرف، من حُمْقِهِ مقدّم الفَرَسِ من مؤخّره.
ويُقال إنّ أصل الثَّطا من الثَّأْطة، وهي: الحَمْأَة، وقيل للذي يُفْرِطُ في الحُمْق: ثَأْطةٌ مُدّت بماءٍ، وكأنّه مقلوب.

##### Türkçe

باب **الطاء** و**الثاء** و**و** و**ا** و**ي** و**ء** معهما
**ث أ ط**، **ث ط أ**، **ث ط و** مستعملات

**ثاط**:
**الثأطة**: küçük bir canlı. Ve **الثَّأطُ**: **الحِرْمِدُ**; o da **الحَمْأَة**’dir.

**ثطأ**:
**الثَّطْأة**: küçük bir canlı; ona **الثَّطاةُ** denilir.

**ثطو**:
**الثَّطا**: ahmaklığın aşırılığı; denilir ki: **رجلٌ ثَطٍ**, **بَيِّنُ الثَّطا**. Ve hadiste geldi ki Peygamber صلى الله عليه وسلّم siyah bir kadının yanından geçti; kadının bir çocuğu vardı, onu sallandırıyor ve şöyle diyordu:
ذؤالُ، يا ابن القَـوْم يا ذؤالة
يمشي الثّطا ويَجلسُ الهبنقعة
Bunun üzerine عليه السّلام dedi ki: “ذؤال deme; çünkü o yırtıcıların en şerlisidir.”

İstediği şudur: onun ahmakların yürüyüşü gibi yürümesidir; nitekim denilir: ahmaklıkla yürür. Ve ondan: onların sözü: falan, **ثطاته**’sinden dolayı **قَطاتَهُ**’sini **لَطاتِهِ**’nden bilmez. Ve **القَطاةُ**: binek hayvanının terkisine ait yer. Ve **اللَّطاة**: atın alnındaki akıtma; istediği şudur: ahmaklığından, atın önünü arkasından bilmez.

Ve denilir ki **الثَّطا**’nın aslı **الثَّأْطة**’dandır; o da **الحَمْأَة**’dir. Ve ahmaklıkta aşırı gidene: suyla uzatılmış **ثَأْطةٌ** denildi; ve sanki o ters çevrilmiştir.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B7%D8%A3/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

ثَطِئَ ثَطأَ: حَمُقَ.

##### Türkçe

**ثَطِئَ ثَطأَ**: ahmaklaştı.

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B7%D8%A3/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب الثاء والطاء وما يثلثهما)
(ثطأ) الثاء والطاء والهمزة كلمةٌ لا معوَّل عليها. يقال ثَطَأْتُه وطِئْتُه.‏
(ثطع) الثاء والطاء والعين شبيهٌ بما قبله، إلاّ أنّهم يقولون ثَطَعَ الرّجلُ أبْدَى(1). وثُطِعَ إذا زُكِم. وغيره أصح منه إلا أنّه قد قيل(2). والله أعلم.‏
--------------ـــــ
(1) يقال للرجل إذا تغوط وأحدث قد أبدى.‏
(2) كذا وردت هذه العبارة.‏

ـ

##### Türkçe

(ثâ, طâ ve bunların üçüncüsü olan şeyin bâbı)
(**ثطأ**) **الثاء** ve **الطاء** ve **الهمزة** (ile) bir kelimedir; kendisine dayanılacak (bir şey) yoktur. Denir: Onu **ثَطَأْتُه** ve **وطِئْتُه** (yaptım).

(**ثطع**) **الثاء** ve **الطاء** ve **العين** (ile), kendisinden önce olana benzer; ancak onlar “Adam **ثَطَعَ**” derler; **أبْدَى** (yani) (1). Ve **ثُطِعَ**; **زُكِم** olduğu zaman. Ondan başkası ondan daha sahihdir; ancak (bu) da söylenmiştir (2). Ve Allah daha iyi bilir.
--------------ـــــ
(1) Erkek için, dışkıladığı ve hades çıkardığı zaman “**أبدى**” denir.
(2) Bu ibare böylece vârid olmuştur.

ـ

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B7%D8%A3/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

ابن الأَعرابي: ثَطا إِذا خَطَا.
وثَطِئَ ثَطَأَ: حَمُقَ. وثَطَأْته بيدي ورجلي حتى ما يتحرك أَي وطِئْتُ، عن أَبي عمرو.
والثَّطْأَةُ: دُوَيْبَّةٌ لم يحكها غير صاحب العين. أَبو عمرو: الثُّطْأَةُ: العنكبوت.

##### Türkçe

İbnü’l-A‘râbî: **ثَطا**; **خَطَا** ettiği zaman.

Ve **ثَطِئَ ثَطَأَ**: ahmaklaştı. Ve onu elimle ve ayağımla **ثَطَأْته** ettim, ta ki hareket etmez oldu; yani **وطِئْتُ** (çiğnedim), Ebû Amr’dan.

Ve **الثَّطْأَةُ**: bir küçük canlıdır; bunu, göz (kitabının) sahibi dışında kimse hikâye etmemiştir. Ebû Amr: **الثُّطْأَةُ**: örümcek.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B7%D8%A3/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ث ط أ * * ثَطِئَ ثَطَاً * حمُقَ

##### Türkçe

* ث ط أ * * **ثَطِئَ ثَطَاً** * ahmaklaştı.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B7%D8%A3/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

ثطأه كجعله: وطئه، وقال أبو عمرو: ثطأته بيدي ورجلي حتى ما يتحرك، أي وطئته، والثطأة بالضم والفتح مع سكون الطاء دويبة لم يحكها غير صاحب العين، قال: عن أبي عمرو، وهي العنكبوت، وثطئ كفرح ثطأ: حمق كثطئ ثطأ، كذا في العباب، وهذه الترجمة بالحمرة في غالب النسخ التي بأيدينا، مع أنها مذكورة في الصحاح. قال الجوهري: ثطئه، بالكسر: رمى به الأرض وسلحه، ولعلها سقطت من نسخة المصنف.

##### Türkçe

**ثطأه** ( **كجعله** ): onu çiğnedi; ve Ebû Amr dedi ki: “Onu elimle ve ayağımla **ثطأته**; ta ki hareket etmez oldu”; yani onu çiğnedim. Ve **الثطأة** ( **بالضم والفتح مع سكون الطاء** ): küçük bir canlıdır; bunu, صاحب العين’den başkası nakletmemiştir. Dedi ki: Ebû Amr’dan; ve o, **العنكبوت**tur. Ve **ثطئ** ( **كفرح** ) **ثطأ**: ahmak oldu; **كثطئ ثطأ**; **كذا في العباب**. Ve bu tercüme, elimizdeki nüshaların çoğunda kırmızıyla (yazılı)dır; bununla beraber o, **الصحاح**’ta zikredilmiştir. el-Cevherî dedi ki: **ثطئه** (kesre ile): onu yere attı ve onu pisletti; ve muhtemelen o, musannifin nüshasından düşmüştür.
