# ثعب — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B9%D8%A8/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D8%B9%D8%A8/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ثعب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B9%D8%A8.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: ثعب

باب العين والثّاء والباء معهما
ع ب ث، ث ع ب، ب ث ع، ب ع ث مستعملات
عبث:
عَبِثَ يَعْبَثُ عَبَثاً فهو عابث بما لا يعنيه، وليس من باله، أي لاعب. وعَبَثْتُ الأقِطَ أَعْبِثُهُ عَبْثاً فأنا عابث، أي: جفّفته في الشمس. والاسم: العبيث.
والعبيثة والعبيث: الخلط.
ثعب:
ثَعَبْتُ الماء أَثْعَبُهُ ثَعْباً، أي: فجّرته فانثعب، ومنه اشتقّ المَثْعَبُ وهو المِرْزاب. وانثعب الدم من الأنف.
والثُّعبانُ: الحيّة الطويل الضّخم، ويقال: أُثْعُبان. قال:
على نهجٍ كثُعْبانِ العرين
والأُثْعُبانُ الوجهُ الضَّخْم الفَخْمُ في حُسْنٍ وبياضٍ. قال الرّاجز:
إنّي رأيتُ أُثْعُباناً جَعْدا
قد خرجتْ بعدي وقالتْ نَكْدا
والثُّعَبَةُ: ضربٌ من الوزغ لا تلقى أبداً إلا فاتحةً فاها شبه سامّ أبرص، غير أنها خضراء الرأس والحلق جاحظة العينين، والجميع: الثُّعَب.
والثَّعْبُ: الذي يجتمع في مسيل المطر من الغُثاء.
وربما قالوا: هذا ماء ثَعْبٌ، أي: جارٍ، للواحد ويجمع على ثُعْبان.
بثع:
البَثَعُ: ظهور الدّم في الشّفتين خاصّة. شفة باثِعةٌ كاثِعةٌ، أي: يتبثَّعُ فيها الدّمُ، وكادت تنفطر من شدّة الحُمرة، فإذا كان بِالغَيْن فهو في الشّفتين وغيرهما من الجسد كلّه، وهو التَّبثّغ.
بعث:
البَعْثُ: الإِرسالُ، كبعث الله من في القبور.
وَبَعَثْتُ البعيرَ أرسلتُه وحللت عِقالُه، أو كان باركاً فَهِجْتُهُ. قال:
أُنيخها ما بدا لي ثم أَبْعَثُهـا		كأنها كاسرٌ في الجوّ فتخاء
وبعثته من نومه فانبعث، أي: نبّهته.
ويومُ البَعْثِ: يومُ القيامة.
وضرب البَعْثُ على الجند إذا بعثوا، وكل قوم بُعِثوا في أمرٍ أو في وَجْه فهم بَعْثٌ. وقيل لآدم: ابعَثْ بَعْثَ النار فصار البَعْثُ بَعْثاً للقوم جماعة. هؤلاء بَعْثٌ مثل هؤلاءِ سَفْرٌ ورَكْبٌ.

### Türkçe

باب **العين** و**الثّاء** و**الباء** معهما
**ع ب ث**، **ث ع ب**، **ب ث ع**، **ب ع ث** kullanımdadırlar.

**عبث**:
**عَبِثَ يَعْبَثُ عَبَثاً**; o, kendisini ilgilendirmeyen ve zihninde olmayan şeyle **عابث**tir; yani oyun oynayan. Ve **عَبَثْتُ الأقِطَ أَعْبِثُهُ عَبْثاً**; ben **عابث**im; yani onu güneşte kuruttum. İsim: **العبيث**.
Ve **العبيثة** ve **العبيث**: karıştırma.

**ثعب**:
**ثَعَبْتُ الماء أَثْعَبُهُ ثَعْباً**; yani onu fışkırttım da o **انثعب** etti; bundan **المَثْعَبُ** türetilmiştir ve o **المِرْزاب**dır. Ve burundan kan **انثعب** etti.
Ve **الثُّعبانُ**: uzun, iri yılan; ve **أُثْعُبان** denilir. Dedi ki:
على نهجٍ كثُعْبانِ العرين
Ve **الأُثْعُبانُ**: güzellik ve beyazlık içinde iri, görkemli yüz. **الرّاجز** dedi:
إنّي رأيتُ أُثْعُباناً جَعْدا
قد خرجتْ بعدي وقالتْ نَكْدا
Ve **الثُّعَبَةُ**: bir tür keler; onu asla ağzını açmış hâlde olmaksızın bulmazsın; zehirli, alaca tenli olana benzer; ancak o, başı ve boğazı yeşil, gözleri dışarı fırlamış hâldedir; çoğulu: **الثُّعَب**.
Ve **الثَّعْبُ**: yağmur akıntısının yatağında **الغُثاء**dan toplanan şey.
Ve bazen derler: bu **ماء ثَعْبٌ**dur; yani akıcıdır; tekil için (söylenir) ve **ثُعْبان** üzerine çoğul yapılır.

**بثع**:
**البَثَعُ**: özellikle dudaklarda kanın belirmesi. **شفة باثِعةٌ كاثِعةٌ**; yani onda kan **يتبثَّعُ** eder; ve şiddetli kızarıklıktan neredeyse yarılır. Eğer **بِالغَيْن** ile olursa, o dudaklarda ve onlardan başka bütün bedendedir; ve o **التَّبثّغ**dir.

**بعث**:
**البَعْثُ**: gönderme; Allah’ın kabirlerde olanları göndermesi gibi.
Ve **بَعَثْتُ البعيرَ**: onu gönderdim ve onun **عِقالُه**unu çözdüm; yahut çökmüş idi de onu **فَهِجْتُهُ**. Dedi ki:
أُنيخها ما بدا لي ثم أَبْعَثُهـا		كأنها كاسرٌ في الجوّ فتخاء
Ve onu uykusundan **بعثته** ettim de o **انبعث** etti; yani onu uyandırdım.
Ve **يومُ البَعْثِ**: kıyamet günü.
Ve asker üzerine, gönderildikleri zaman, **البَعْثُ** vurulur; ve her kavim bir işte yahut bir yönde gönderilmişse onlar **بَعْثٌ**tır. Ve Âdem’e denildi: **ابعَثْ بَعْثَ النار**; böylece **البَعْثُ**, kavim için topluluk olarak bir **بَعْثاً** oldu. Bunlar, şu **سَفْرٌ** ve **رَكْبٌ** gibi, bir **بَعْثٌ**tur.
