# ثعد — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B9%D8%AF/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D8%B9%D8%AF/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ثعد](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B9%D8%AF.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: ثعد

الثعد، بالعين المهملة: الرطب، أو بسر غلبه الإرطاب، قال الأصمعي: إذا دخل البسرة الإرطاب وهي صلبة لم تنهضم بعد، فهي جمسة فإذا لا نت فهي ثعدة وجمعها ثعد. والثعد: الغض من البقل، يقال بقل ثعد معد، أي غض رطب رخص، والمعد إتباع لا يفرد، وبعضهم يفرده، وقيل هو كالثعد، من غير إتباع . وعن ابن الأعرابي: رطبة ثعدة معدة: طرية. وثرى ثعد جعد، أي لين. وماله ثعد ولا معد، أي قليل ولا كثير والمعد إتباع. والمثعئد كالمطئن: الغلام الناعم، وقال ابن شميل: هو المثمعد والمثمئد، كما سيأتي، وحكى بعضهم: اثمعد الشيء، إذا لان وامتد، ويقال إن الميم فيه أصلية فيذكر في الرباعي. وبقى عليه: الثعد بمعنى الزبد، في حديث بكار بن داوود قال مر رسول الله صلى الله عليه وسلم بقوم ينالون من الثعد والحلقان وأشل من لحم، وينالون من أسقية لهم قد علاها الطحلب فقال ثكلتكم أمهاتكم، ألهذا خلقتم أو بهذا أمرتم، ثم جاز عنهم، فنزل الروح الأمين وقال: يا محمد، ربك يقرئك السلام ويقول: إنما بعثتك مؤلفا لأمتك ولم أبعثك منفرا، ارجع إلى عبادي فقل لهم فليعملوا وليسددوا ولييسروا. قال: الثعد: الزبد، ولاحلقان: البسر الذي قد أرطب بعضه، وأشل من لحم: الخروف المشوي. قال ابن الأثير: كذا فسره إسحاق بن إبراهيم القرشي أحد رواته.

### Türkçe

**الثعد**، **بالعين المهملة**: taze hurma; yahut olgunlaşmanın galip geldiği **بسر**. **قال الأصمعي**: **إذا دخل البسرة الإرطاب وهي صلبة لم تنهضم بعد، فهي جمسة فإذا لا نت فهي ثعدة وجمعها ثعد**: **بسرة**’ye olgunlaşma girdiğinde, o sert iken henüz hazmolunmamışsa, o **جمسة**’dir; yumuşadığında ise o **ثعدة**’dir; çoğulu **ثعد**’dır.

Ve **الثعد**: sebzeden taze olan. Denir: **بقل ثعد معد**; yani: taze, yaş, gevşek (yumuşak). **والمعد إتباع لا يفرد**: **المعد** bir “tabi kılma/pekiştirme”dir, tek başına kullanılmaz; bazıları onu tek başına kullanır. Ve denildi ki: o, “tabi kılma” olmaksızın **الثعد** gibidir.

**وعن ابن الأعرابي**: **رطبة ثعدة معدة**: yumuşak (taze). Ve **ثرى ثعد جعد**: yani yumuşak. Ve: **وماله ثعد ولا معد**: yani az da değil çok da değil; **والمعد إتباع**: **المعد** tabi kılmadır.

Ve **المثعئد** **كالمطئن**: yumuşak (nazik) oğlan. **وقال ابن شميل**: o, **المثمعد** ve **المثمئد**’dir; ileride geleceği üzere. Bazıları nakletti: **اثمعد الشيء**: şey yumuşadığında ve uzadığında. Ve denir ki: içindeki **الميم** aslîdir; bu sebeple dörtlü kökte zikredilir.

Ve geriye kaldı: **الثعد**’ın **الزبد** manasında olması. **في حديث بكار بن داوود**: dedi ki: Resûlullah صلى الله عليه وسلم, bir kavmin yanından geçti; **الثعد** ve **الحلقان**’dan ve kızarmış etten bir parça alıyorlardı; üzerini yosun kaplamış tulumlarından da alıyorlardı. Bunun üzerine dedi ki: “Anneleriniz sizi kaybetsin! Bunun için mi yaratıldınız, yahut bununla mı emrolundunuz?” Sonra onların yanından geçti. Derken **الروح الأمين** indi ve dedi ki: “Ey Muhammed, Rabbin sana selâm okuyor ve diyor ki: Ben seni ancak ümmetin için ülfet verici olarak gönderdim; nefret ettirici olarak göndermedim. Kullarıma dön de onlara söyle: amel etsinler, isabet ettirsinler, kolaylaştırsınlar.”

Dedi ki: **الثعد**: **الزبد**’dir. Ve **الحلقان**: bir kısmı olgunlaşmış olan **البسر**’dir. Ve **أشل من لحم**: kızarmış kuzu. **قال ابن الأثير**: İshak b. İbrahim el-Kureşî—ravilerinden biri—onu böyle tefsir etti.
