# ثعر — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B9%D8%B1/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D8%B9%D8%B1/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ثعر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B9%D8%B1.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: ثعر

الثعر، بفتح فسكون، ويضم، ويحرك، واقتصر الليث على الأوليين: لثى يخرج من أصول السمر، وعند الليث: من غصن شجرته، يقال إنه سم قاتل إذا قطر في العين منه شيء مات الإنسان وجعا. الثعر، بالتحريك: كثرة الثآليل، كذا في النسخ، ونص ابن الأعرابي: بثرة الثآليل. والثعرور، بالضم: الرجل الغليظ القصير. الثعرور: الطرثوث، أو طرفه، وهو نبت يؤكل، وقيل: رأسه كأنه كمرة ذكر الرجل في أعلاه. الثعرور: الثؤلول، مستعار.
 الثعرور: أصل العنصل الأبيض. الثعرور: القثاء الصغير، وهي الثعارير، وبه فسر ابن الأثير حديث جابر مرفوعا:  إذا ميز أهل الجنة من النار أخرجوا قد امتحشوا فيلقون في نهر الحياة، فيخرجون بيضا مثل الثعارير  . قال: شبهوا به لأنه ينمى سريعا. وقيل: الثعارير في هذا الحديث رؤوس الطراثيث، تراها إذا خرجت من الأرض بيضا، شبهوا في البياض بها. وفي رواية أخرى:  يخرج قوم من النار فينبتون كما تنبت الثعارير  .
 الثعرور: ثمر الذونون، وهي شجرة مرة، عن ابن الأعرابي. والثعران والثعوران، بالضم فيهما: كالحلمتين يكتنفان القنب من خارج، كذا الصحاح، والأولى في التكملة. وقال غيره: يكتنفان غرمول الفرس، عن يمين وشمال. وهما أيضا الزائدان على ضرع الشاة.
 والثعارير: نبات كالهليون، يخرج أبيض، ومنهم من فسر الحديث به. الثعارير: تشقق يبدو في الأنف. ومنه قولهم: قد ثعرر الأنف، إذا بدا فيه التشقق، أو شيء أبيض مثل القطرة من اللبن، أو شيء مثل الحب. وأثعر الرجل: تجسس الأخبار بالكذب، نقله الصغاني.

### Türkçe

**الثعر**, fetha ile sonra sükûn ile; ve damme ile de olur; ve harekeli de olur; ve Leys ilk ikisiyle yetinmiştir: **لثى** ki **السمر**’in köklerinden çıkar; Leys’e göre: ağacının dalından; denilir ki o öldürücü bir zehirdir; ondan bir şey göze damlarsa insan acıdan ölür.

**الثعر**, hareke ile: siğillerin çokluğu; nüshalarda böyle; İbnü’l-A‘râbî’nin nassı: siğillerin kabarcığı.

**الثعرور**, damme ile: kalın kısa adam.

**الثعرور**: **الطرثوث**, yahut onun ucu; ve o yenilen bir bitkidir; ve denildi: başı, sanki erkeğin aletinin başı gibi, üst tarafında.

**الثعرور**: **الثؤلول**, ödünçlenmiş.

**الثعرور**: beyaz **العنصل**’ün kökü.

**الثعرور**: küçük **القثاء**; ve onlar **الثعارير**’dir; ve İbnü’l-Esîr Câbir hadisini merfû‘ olarak bununla tefsir etti: “Cennet ehli ateşten ayırt edilince, yanmış olarak çıkarılırlar; sonra hayat nehrine atılırlar; böylece **الثعارير** gibi beyaz çıkarlar.” Dedi: onunla benzetildiler; çünkü hızlı büyür. Ve denildi: bu hadiste **الثعارير**, **الطراثيث**’in başlarıdır; onları yerden çıktıklarında beyaz görürsün; beyazlıkta onlara benzetildiler. Ve başka bir rivayette: “Ateşten bir kavim çıkar; **الثعارير** bittiği gibi biterler.”

**الثعرور**: **الذونون**’un meyvesi; o acı bir ağaçtır; İbnü’l-A‘râbî’den.

Ve **الثعران** ve **الثعوران**, ikisinde de damme ile: keneviri dıştan kuşatan iki meme ucu gibi; **الصحاح** böyle; ve **التكملة**’de birincisi. Ve başkası dedi: atın **غرمول**’ünü sağdan ve soldan kuşatırlar. Ve onlar ayrıca koyunun memesinin üzerindeki fazlalık olan ikisidir.

Ve **الثعارير**: **الهليون** gibi bir bitki; beyaz çıkar; ve onlardan kimi hadisi onunla tefsir etti.

**الثعارير**: burunda görünen bir çatlak. Ondan onların sözü: “Burun **ثعرر** etti”; onda çatlak göründüğü zaman; yahut sütten bir damla gibi beyaz bir şey; yahut tane gibi bir şey.

Ve **أثعر** adam: yalanla haberleri araştırdı; Sığânî onu nakletti.
