# ثعع (ث-ع-ع) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B9%D8%B9
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D8%B9%D8%B9

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ث - ع - ع
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 3 sözlük

## Sözlükler (3)

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B9%D8%B9/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

ثَعَّ الرجلُ يَثِعُّ ثَعَّاً، أي قاءَ. قال أبو زيد: انْثَعَّ القيءُ من فيه انْثِعاعاً، وكذلك الدم من الأنف والجُرْح.

##### Türkçe

**ثَعَّ** adam **يَثِعُّ** **ثَعَّاً**; yani kustu. Ebû Zeyd dedi: Kusmuk ağzından **انْثَعَّ** eder, **انْثِعاعاً**; aynı şekilde burundan ve yaradan kan da.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B9%D8%B9/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ث ع ع * * ثَعَّ * الرجل قاء وبابه رد وفي الحديث ﴿* فثَعَّ ثَعَّةً * فخرج من جوفه جرو أسود﴾

##### Türkçe

* ث ع ع * * **ثَعَّ** * adam kustu; ve bâbı **رد**’dir. Ve hadiste: ﴿* “Böylece **ثَعَّ** bir **ثَعَّةً** ile; derken karnının içinden siyah bir yavru çıktı.”﴾

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%B9%D8%B9/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

ثع الرجل يثع ثعا: قاء، كتع تعا بالتاء، وأنكر الأزهري التاء، وقد تقدم، وبهما روي الحديث: فثع ثعة فخرج من جوفه جرو أسود، وقال ابن دريد: هما سواء.
 والثعثع، كجعفر: اللؤلؤ، عن أبي عمرو. والثعثع: الصدف، عن ثعلب والمبرد وأبي عمرو أيضا. وشاهده قول أبي الهميسع الآتي ذكره في كلام المصنف في فصل الجيم:
  يجري على كضئب الثعثع وقد أخطأ البشتي في ضبطه وتفسيره، فإنه ضبطه كزبرج، ثم فسر ضئب الثعثع أنه شيء له حب يزرع، والصواب أنه كجعفر،والمراد به صدف اللؤلؤ، نبه على ذلك الأزهري في خطبة الكتاب. وفي العباب: قال أبو عمر الزاهد: روى المبرد عن البصريين نحوا مما قال أبو عمرو. قال: وسألت عنها ثعلبا فعرفها. والثعثع أيضا: الصوف الأحمر، عن أبي عمرو.
 وانثع: انصب القيء من فيه، هكذا في سائر النسخ، والذي حكاه الصاغاني عن أبي زيد: وانثع القيء من فيه: مثال انصب، وكذا الدم من الأنف والجرح، إذا خرج، وقال غيره: اندفع، وكذلك قال ابن الأعرابي، وزاد: أنثع مثال أجمع، وسيأتي ذلك في تركيب ن ث ع.
 والثعثعة: كلام فيه لثغة. وقال ابن دريد: الثعثعة: حكاية صوت القالس. وأيضا متابعة القيء، يقال: يثعثع بقيئه، إذا تابعه.
 ومما يستدرك عليه: الثعة: المرة الواحدة من القيء. وثععت أثع، من، حد فرح، ثععا، محركة: لغة في ثع يثع، عن ابن الأعرابي. نقله ابن بري. وانثع منخراه انثعاعا: هريقا دما.
 وتثعثع الرجل بقيئه، مثل ثعثع.

##### Türkçe

**ثع** adam **يثع** **ثعا**: kustu; **كتع تعا بالتاء** (ت ile) gibidir; Ezherî ت’yi inkâr etti; ve daha önce geçti; ve onunla ikisiyle hadis rivayet edilmiştir: “**فثع ثعة فخرج من جوفه جرو أسود**”; İbn Düreyd dedi: ikisi eşittir.

**والثعثع**، **كجعفر**: inci; Ebû Amr’dan. **والثعثع**: sedef; Sa‘leb, Müberred ve yine Ebû Amr’dan. Bunun şahidi, musannifin **فصل الجيم**’deki sözünde zikri gelecek olan Ebû’l-Hümeysı‘ın sözü:

  **يجري على كضئب الثعثع**

Beştî, onun ضبط’ında ve تفسير’inde hata etti; çünkü onu **كزبرج** diye ضبط etti, sonra **ضئب الثعثع**’ı “tohumu olan, ekilen bir şey” diye tefsir etti; doğru olan, onun **كجعفر** olmasıdır; ve bununla murad, inci sedefidir; buna Ezherî kitabın hutbesinde dikkat çekti. **وفي العباب**: Ebû Ömer ez-Zâhid dedi: Müberred, Basralılardan, Ebû Amr’ın dediğine benzer bir şeyi rivayet etti. Dedi: Onu Sa‘leb’e sordum da onu bildi. **والثعثع** ayrıca: kırmızı yün; Ebû Amr’dan.

**وانثع**: kusmuk ağzından döküldü; diğer bütün nüshalarda böyle(ce)dir; Sâgânî’nin Ebû Zeyd’den naklettiği ise: “**وانثع القيء من فيه**”: **انصب** misali; ve yine burundan ve yaradan kan (için de böyledir), çıktığı zaman. Başkası dedi: itildi/şiddetle çıktı; İbnü’l-A‘râbî de böyle dedi; ve ekledi: **أنثع** **أجمع** misali; bu, **ن ث ع** terkibinde gelecektir.

**والثعثعة**: içinde pelteklik bulunan söz. İbn Düreyd dedi: **الثعثعة**: **القالس** sesinin taklidi. Ayrıca kusmanın peş peşe gelmesi; “**يثعثع بقيئه**” denir, onu peş peşe getirdiği zaman.

Ona istidrâk edilenlerdendir: **الثعة**: kusmadan bir defa. **وثععت أثع**، **من**، **حد فرح**، **ثععا**، **محركة**: **ثع يثع**’da bir lugat; İbnü’l-A‘râbî’den. Bunu İbn Berrî nakletti. **وانثع منخراه انثعاعا**: iki burun deliği kan akıttı.

**وتثعثع الرجل بقيئه**، **مثل ثعثع**.
