# ثغا — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%BA%D8%A7/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D8%BA%D8%A7/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ثغا](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D8%BA%D8%A7.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: ثغا

الثُّغاءُ: صوتُ الشاء والمَعَز وما شاكلها، وفي المحكم: الثُّغاءُ صوت الغنم والظِّباء عند الولادة وغيرها. وقد ثَغَا يَثْغُو وثَغَت تَثْغُو ثُغاءً أَي صاحت. والثاغِيَة: الشاة. وما له ثَاغٍ ولا راغٍ ولا ثاغِيَة ولا راغِيَة؛ الثاغِيَة الشاة والراغِيَة الناقة أَي ما له شاة ولا بعير. وتقول: سمعت ثاغِيَةَ الشاء أَي ثُغاءها، اسمٌ على فاعلَة، وكذلك سمعت راغِية الإِبل وصواهل الخيل. وفي حديث الزكاة وغيرها: لا تجيءُ بِشاة لها ثُغاءٌ؛ الثُّغاءُ: صياح الغنم؛ ومنه حديث جابر: عَمَدْتُ إِلى عَنْزٍ لأَذْبَحَها فثَغَتْ فسَمِعَ رسول الله، صلى الله عليه وسلم، ثَغْوَتَها فقال لا تَقْطَعْ دَرّاً ولا نَسْلاً؛ الثَّغْوة:؛ المرَّة من الثُّغاء. وأَتيته فما أَثْغَى ولا أَرْغى أَي ما أَعطاني شاة تَثْغُو ولا بعيراً يَرْغُو. ويقال: أَثْغَى شاته وأَرْغَى بعِيره إِذا حملهما على الثُّغاء والرُّغاء. وما بالدار ثاغٍ ولا راغٍ أَي أَحد.
وقال ابن سيده في المعتل بالياء: الثَّغْيَة الجوع وإِقْفار الحَيّ.

### Türkçe

**الثُّغاءُ**: koyunun, keçinin ve onlara benzeyenlerin sesi; ve el-Muḥkem’de: **الثُّغاءُ** koyunların ve ceylanların doğum sırasında ve başka zamanlarda sesidir. Ve **ثَغَا يَثْغُو** ve **ثَغَت تَثْغُو ثُغاءً**: yani seslendi. Ve **الثاغِيَة**: koyun. Ve “Onun ne **ثَاغٍ**’ı vardır ne **راغٍ**’ı, ne **ثاغِيَة**si vardır ne **راغِيَة**si”; **الثاغِيَة** koyundur, **الراغِيَة** dişi devedir; yani onun ne koyunu vardır ne devesi. Ve dersin ki: “Koyunun **ثاغِيَة**sini işittim”; yani onun **ثُغاء**ını; **فاعِلَة** vezni üzere bir isimdir; bunun gibi “Develerin **راغِية**sini ve atların kişnemelerini işittim.” Zekât ve başkası hakkında hadiste: “**ثُغاءٌ**’ı olan bir koyun getirme”; **الثُّغاءُ**: koyunların bağırmasıdır; bundan Câbir hadisi: “Onu kesmek için bir **عَنْزٍ**e yöneldim de **ثَغَتْ**; Resûlullah, sallallahu aleyhi ve sellem, onun **ثَغْوَتَها**sını işitti de dedi ki: ‘Ne sütü kes ne de nesli’; **الثَّغْوة**: **الثُّغاء**dan bir kerredir. Ve ona geldim de ne **أَثْغَى** ne **أَرْغى**; yani bana **تَثْغُو** bir koyun da **يَرْغُو** bir deve de vermedi. Ve denilir ki: **أَثْغَى** koyununu ve **أَرْغَى** devesini; onları **الثُّغاء** ve **الرُّغاء** üzerine sevk ettiğinde. Ve “Evde ne **ثاغٍ** vardır ne **راغٍ**”; yani hiç kimse.

İbn Sîde, yâ ile mu‘tel bahsinde dedi: **الثَّغْيَة** açlık ve topluluğun ıssızlaşmasıdır.
