# ثفي (ث-ف-ي) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%81%D9%8A
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D9%81%D9%8A

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ث - ف - ي
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük
- Bu sayfa şu yazımları da kapsar: ثفى

## Sözlükler (6)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%81%D9%8A/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الثاء والفاء و و ا ي ء معهما
ث ف ي، ث ف أ، ف ث أ، أ ث ف مستعملات
ثفي:
الأُثْفيّة: أُفْعُولة من ثَفَّيْتُ: حجارةٌ تُنصَبُ عليها القُدُور، ويُقال: فُعْلُوية من أَثَّفتُ. يقال: قِدْرٌ مُؤَثَّفة ومُثَفَّاةٌ أَعْرَفُ وأَعَمُّ.. ويُقال: قِدْرٌ مُؤَثفاةٌ بوزن مُفَعْلاةٌ، وإنّما هي مُؤَفّعَلةٌ، لأنّ أَثفَى يُثْفِي: أَفْعَلَ يُفْعِلُ، ولكنّهم ربّما تركوا أَلِفَ أَفْعَلَ ثابتةً في يُؤَفعِلُ، لأنّ أَفَعَلَ أُخْرِجَتْ من حَدِّ فِعْلِ الثُّلاثيّ فَجُعِلت بوَزْنِ الرُّباعيّ، وكذلك: فَعَّلَ وفاعَلَ كأنّها صارت عندهم بوزن فُوْعَل وفَعيَلَ وأشباه ذلك فأتمّوها في يَفْعل بتمام ما كان فيها من الفعل الماضي. وفي بعض الأشعار: كُرَاتُ غُلامٍ من كساء مُؤَرْنَبِ أثبتوا الألفَ التي كانت في أرنب وهي أفعل فتركوها في مُؤَفعل.
ويُقال: رجل مُؤَنْمَلٌ، أي: غليظ الأنامل، وقال: وصالياتٍ كَكَما يُؤْثَفَيْنْ أي: كما يدعين أثافيّ. ويقال: أنتَ كَكَزيدٍ، أي كرجلٍ مثل زيد، ولكنّ العَرَبَ لما حذفوا هَمزَةَ يُؤَفْعِل كان في ضَمِّه بيانٌ، وفصل بين غابر فَعَل و أَفْعَل بضَمّةِ الياءِ وفَتحِها فأَمِنوا اللَّبْسَ، واسْتَخَفُّوا ذلك فتركُوا الهَمزة.
ويقال: رجل مُثَفٍّ وامرأة مُثَفِّيةٌ، أي: مات لها ثلاثةُ ازواجٍ، وقيل: رجلٌ مُثَفَّى وامرأة مُثَفّاةٌ.
ثفأ:
الثُّفاء: الخَرْدَلُ، بلغة أهل الغَوْر، والواحدة بالهاء. وقيل: بل الخُرْدل المُعالَج بالصِّباغ، والمدّةُ فيها أصلية. وقيل: الثُّفاءُ: الحُرْفُ.
قثأ:
فثأتِ الشَّمْسُ الماء: كَسَرتْ من بَرْدِهِ. وفثأتُ عنكَ فُلاناً: كسرته عنك بقولٍ وغيره.
أثف:
أَثَفْتُه آثِفُه أثفاً: تَبِعْتُه، والآثِفُ: التّابع.
وتأثَّفناه: صرنا حواليه كالأثافيّ.
والأثفيّة: معروفة وهي: فُعْليّة في قول من قال: أَثَّفتُ. وهي: أُفعُولة فيمن قال: ثَفَّيْتُ.

##### Türkçe

باب **الثاء** و**الفاء** و**و** و**ا** و**ي** و**ء** معهما
**ث ف ي**، **ث ف أ**، **ف ث أ**، **أ ث ف** مستعملات

**ثفي**:
**الأُثْفيّة**: **أُفْعُولة** vezninde, **ثَفَّيْتُ**’tan: üzerine kazanların dikildiği taşlar; ve denilir: **فُعْلُوية** vezninde, **أَثَّفتُ**’tan. Denilir: **قِدْرٌ مُؤَثَّفة** ve **مُثَفَّاةٌ** daha bilinir ve daha geneldir.. Ve denilir: **قِدْرٌ مُؤَثفاةٌ** **مُفَعْلاةٌ** vezninde; hâlbuki o ancak **مُؤَفّعَلةٌ**’dir; çünkü **أَثفَى يُثْفِي**: **أَفْعَلَ يُفْعِلُ** (babındandır); fakat onlar bazen **أَفْعَلَ**’ın **أَلِف**’ini **يُؤَفعِلُ**’de sabit bırakmışlardır; çünkü **أَفَعَلَ** üçlü fiilin sınırından çıkarılmış, dörtlünün vezni üzerine kılınmıştır; ve yine: **فَعَّلَ** ve **فاعَلَ** sanki onların yanında **فُوْعَل** ve **فَعيَلَ** ve bunun benzerleri vezninde olmuş gibi; böylece onları **يَفْعل**’de, mâzî fiilde bulunanın tamamıyla tamamladılar. Ve bazı şiirlerde: **كُرَاتُ غُلامٍ من كساء مُؤَرْنَبِ**; **أرنب**’te bulunan ve o **أفعل** olan **الألف**’i ispat ettiler de onu **مُؤَفعل**’de bıraktılar.

Ve denilir: **رجل مُؤَنْمَلٌ**; yani: parmak boğumları kalın. Ve dedi: **وصالياتٍ كَكَما يُؤْثَفَيْنْ** yani: **أثافيّ** diye çağrıldıkları gibi. Ve denilir: **أنتَ كَكَزيدٍ**; yani Zeyd gibi bir adam gibi; fakat Araplar **يُؤَفْعِل**’in hemzesini hazfettiklerinde, onun dammında bir açıklık vardı; ve **فَعَل**’ın kalanı ile **أَفْعَل** arasında, **الياءِ**’nin dammesi ve fethasıyla bir ayırım oldu; böylece karışmadan emin oldular ve bunu hafif gördüler de hemzeyi terk ettiler.

Ve denilir: **رجل مُثَفٍّ** ve **امرأة مُثَفِّيةٌ**; yani: ona üç koca ölmüştür. Ve denildi: **رجلٌ مُثَفَّى** ve **امرأة مُثَفّاةٌ**.

**ثفأ**:
**الثُّفاء**: hardal; **الغَوْر** ehlinin dilinde; tekili **الهاء** iledir. Ve denildi: bilakis o, boya ile muamele edilmiş hardaldır; ondaki uzatma asıldır. Ve denildi: **الثُّفاءُ**: **الحُرْفُ**.

**قثأ**:
**فثأتِ الشَّمْسُ الماء**: onun soğuğundan kırdı. Ve **فثأتُ عنكَ فُلاناً**: onu senden söz ve başkasıyla kırdım (uzaklaştırdım).

**أثف**:
**أَثَفْتُه آثِفُه أثفاً**: onu tâkip ettim; **الآثِفُ**: tâkip eden.
Ve **تأثَّفناه**: **الأثافيّ** gibi onun etrafında olduk.
Ve **الأثفيّة**: bilinir; ve o, **أَثَّفتُ** diyenin sözünde **فُعْليّة**’dir. Ve o, **ثَفَّيْتُ** diyen kimseye göre **أُفعُولة**’dir.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%81%D9%8A/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

#### Madde başı: ثفى

الأُثْفِيَةُ للقِدْر تقديرُها أُفْعولَةُ، والجمع الأثافيُّ، وإن شئت خففت. وقولهم: بَقِيَتْ من بني فلان أُثْفِيَّةٌ خَشناءُ، أي بقي منهم عدد ٌكثير. والمُثَفَّاةُ: المرأة التي لزوجها امرأتان سواها، شُبِّهَتْ بأَثافيِّ القِدْرِ. والمُثَفَّاةُ أيضاً: سِمةٌ كالَثافيِّ. والمُثَفِّيَةَ: التي مات لها ثلاثة أزواج، والرجل مُثَفٍّ. وثَفَّيْتُ القِدْرَ تَثْفِيَةً، أي وضعتُها على الأَثافيِّ. وأَثْفَيْتُ لها، أي جعلت لها أَثافيَّ.

##### Türkçe

**الأُثْفِيَةُ**: tencere için; vezni **أُفْعولَةُ**’dur; çoğulu **الأثافيُّ**’dir; istersen hafifletirsin (tahfîf edersin). Onların sözü: “Falancanın oğullarından **أُثْفِيَّةٌ خَشناءُ** kaldı”; yani onlardan çok sayı kaldı. **المُثَفَّاةُ**: kocasının kendisinden başka iki karısı olan kadın; tencerenin **أَثافيِّ**’sine benzetilmiştir. **المُثَفَّاةُ** ayrıca: **الَثافيِّ** gibi bir damga/nişan. **المُثَفِّيَةَ**: kendisine üç koca ölmüş olan (kadın); erkek ise **مُثَفٍّ**’dir. “**ثَفَّيْتُ** **القِدْرَ** **تَثْفِيَةً**”: yani onu **الأَثافيِّ** üzerine koydum. “**أَثْفَيْتُ** لها”: yani ona **أَثافيَّ** yaptım.

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%81%D9%8A/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب الثاء والفاء وما يثلثهما)
(ثفل) الثاء والفاء واللام أصلٌ واحد، وهو الشيءُ يستقرُّ تحتَ الشيء، يكون ذلك من الكَدَر وغيرِه. يقال هو ثُفْل القِدْر وغيرِها، وهو ما رسا من الخُثارة([1]). ومن الباب الثِّفال الجِلْدة تُوضَع عليها الرّحَى. ويقال هو قطعةُ فَرْو تُوضَع إلى جنب الرَّحَى. وقال:
يكون ثِفالُها شَرقيَّ نجدٍ *** ولُهْوتُها قُضَاعَةَ أجمعينا([2])
وقال آخر([3]):
فتعْرُكْكُمُ عَرْكَ الرَّحَى بِثِفالها ***	وتَلْقَحْ كِشافاً ثمّ تَحْمِلْ فُتتئِمِ
فأمّا الثَّفَال فالبعيرُ البَطيء، واشتقاقُه صحيح، لأنّهُ كأنّه من البُطْء مستقرٌّ تحت حِمْلهِ، لا يكادُ يَبْرَحُ.
(ثفن) الثاء والفاء والنون أصلٌ واحد، وهو ملازمة الشّيءِ الشّيءَ. قال الخليل: ثَفِناتُ البعير: ما أصاب الأرضَ من أعضائه فغَلُظ كالركبتين وغيرهما.
وقال هو وغيره: ثَفَنْتُ الشّيءَ باليد أثفِنُه، إذا ضربتَه. قال في الثفِنة:
خَوَّى على مستوياتٍ خَمْسِ *** كِرْكِرةٍ وثَفِناتٍ مُلْسِ([4])ويقال ثافَنْتُ على الشّيء واظبْت([5]). ويقولون ثافَنْتُه على الشيء أعنْتُه. وهو ذلك القياس.
(ثفي) الثاء والفاء والحرف المعتل أصلٌ واحد، وهو الأُثْفِيّة، والجمع أثافيّ. وربّما خفَّفوا، وليس بالجيد.
ومما يشتق من هذا المرأة المثَفِّيَة([6])، التي مات عنها ثلاثةُ أزواج؛ والرجل المثفّي الذي يموت عنه ثلاث نِسوة.
ويقولون على طريق الاستعارة: بقِيَتْ من بني فلانٍ أُثْفِيَّةٌ خَشْناءُ، إذا بقِيَ منهم عددٌ.
والثَّفاء نبتٌ، وليس من الباب. وفي الحديث: "ماذا في الأَمَرَّيْنِ من الشِّفاء: الصَّبِرِ والثَّفَاء". قالوا: هو الخرْدَل.
(ثفر) الثاء والفاء والراء كلمةٌ واحدة تدلُّ على المؤخَّر. فالثَّفَرُ ثَفَر الدابة. ويقال استَثْفَرت المرأة بثَوْبها إذا ائتزرت به ثم رَدَّت طَرَف الإزار من بين رجليها وغرزَتْه في الحُجْزَة مِن ورائه. والثَّفُرْ الحياءُ من السّبُعةِ وغيرها. قال:
جَزَى الله فيها الأَعوَرَيْنِ ملامةً *** وعَبْدَةَ ثَفْرَ الثَّورةِ المتضاجِمِ([7])
--------------ـــ
([1]) في الأصل: "الخشارة".
([2]) البيت لعمرو بن كلثوم في معلقته.
([3]) هو زهير، في معلقته.
([4]) البيتان للعجاج في ديوانه 78 واللسان (ثفن).
([5]) في الأصل: "وأطنبت"، تحريف.
([6]) ويقال أيضاً: المثفاة للمرأة والمثفى للرجل، بصيغة اسم المفعول.
([7]) البيت للأخطل في ديوانه 277 واللسان (ثفر) والحيوان (2: 282) والكامل 159 ليبسك، وفقه اللغة 76.

ـ

##### Türkçe

(ثâ ve fâ ve onlara üçüncüsü gelenler bâbı)
(**ثفل**) **الثاء** ve **الفاء** ve **اللام** tek bir asıldır; o da, şeyin, şeyin altında yerleşip durmasıdır; bu, bulanıklıktan ve başkasından olur. Denir ki: o, **ثُفْل** **القِدْر** ve başkasıdır; o, **الخُثارة**dan çöken şeydir([1]). Bâbdan olan **الثِّفال**: üzerine **الرّحَى** konulan deridir. Ve denir ki: o, **الرَّحَى**nın yanına konulan bir parça kürktür. Ve dedi ki:
Onun **ثِفال**ı Necd’in doğusudur *** ve onun **لُهْوة**si, Kuda‘a’nın hepsi, hepimiz([2])
Ve bir başkası dedi([3]):
Sizi, onun **ثِفال**ı ile değirmenin ovması gibi ovar *** ve **كِشافاً** döl alır, sonra taşır da ikiz doğurur
Ama **الثَّفَال** ise, yavaş deve(dir); onun iştikakı sahihdir; çünkü o, sanki yavaşlıktan, yükünün altında yerleşip durandır; neredeyse ayrılıp gitmez.

(**ثفن**) **الثاء** ve **الفاء** ve **النون** tek bir asıldır; o da, şeyin şeye yapışıp kalmasıdır. Halîl dedi: Devenin **ثَفِناتُ**ı: onun uzuvlarından yere isabet eden, sonra dizler ve başkaları gibi kalınlaşan şeydir.
Ve o ve başkası dedi: **ثَفَنْتُ** şeyi elle, **أثفِنُه**; onu vurduğun zaman. **الثفِنة** hakkında dedi:
Beş düz(lem) üzerine çöktü *** **كِرْكِرةٍ** ve pürüzsüz **ثَفِناتٍ**([4]) Ve denir ki: **ثافَنْتُ** şey üzerinde ve devam ettim([5]). Ve derler: **ثافَنْتُه** onu şey üzerinde; ona yardım ettim. Ve o, o kıyastır.

(**ثفي**) **الثاء** ve **الفاء** ve illetli harf tek bir asıldır; o da **الأُثْفِيّة**dir; cem‘i **أثافيّ**dir. Ve belki hafifletirler; ve iyi değildir.
Ve bundan iştikak olunanlardandır: **المرأة المثَفِّيَة**([6]); kendisinden üç koca ölen kadın; ve **الرجل المثفّي**: kendisinden üç kadın ölen erkek.
Ve istiare yoluyla derler: Falan oğullarından **أُثْفِيَّةٌ خَشْناءُ** kaldı; onlardan bir sayı kaldığı zaman.
Ve **الثَّفاء** bir bitkidir; ve bâbdan değildir. Ve hadiste: “İki acı şeyde şifadan ne var: **الصَّبِرِ** ve **الثَّفَاء**.” Dediler: o, **الخرْدَل**dir.

(**ثفر**) **الثاء** ve **الفاء** ve **الراء** tek bir kelimedir; art tarafa delâlet eder. Öyleyse **الثَّفَر**: binitin **ثَفَر**idir. Ve denir: kadın, elbisesiyle **استَثْفَرت**; onunla kuşandığı, sonra izarın ucunu iki bacağının arasından geri çevirdiği ve onu arkasından kuşak yerine sapladığı zaman. Ve **الثَّفُرْ**: yırtıcıdan ve başkasından haya(dır). Dedi ki:
Orada Allah iki şaşıya kınama versin *** ve **عَبْدَةَ** (ye) o, kızgın boğanın, birbirine giren(inin) **ثَفْرَ**ı([7])

--------------ـــ
([1]) Asılda: “الخشارة”.
([2]) Beyit, muallakasında Amr b. Külsûm’undur.
([3]) O, muallakasında Züheyr’dir.
([4]) İki beyit, A‘câc’ın divanında 78 ve Lisân (**ثفن**)dedir.
([5]) Asılda: “وأطنبت”, tahrif.
([6]) Ayrıca denir: kadın için **المثفاة** ve erkek için **المثفى**, ism-i mef‘ûl sigasıyla.
([7]) Beyit, Ahtal’ın divanında 277 ve Lisân (**ثفر**) ve Hayevân (2: 282) ve Kâmil 159 (Lypsk’e göre), ve Fıkhu’l-luğa 76’dadır.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%81%D9%8A/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ث ف ي * * الأُثْفِيَّةُ * ما يوضع عليه القدر والجمع * الأَثَافيّ * وإن شئت خففت و * ثَفَّى * القدر * تَثْفِيةً * وضعها على * الأَثَافِيّ * و * أَثْفَاها * جعل لها أثافي

##### Türkçe

* ث ف ي * * **الأُثْفِيَّةُ**: üzerine tencerenin konulduğu şey; çoğulu **الأَثَافيّ**. İstersen hafifletirsin; ve **ثَفَّى** tencereyi **تَثْفِيةً**: onu **الأَثَافِيّ** üzerine koydu. Ve **أَثْفَاها**: ona **أثافي** yaptı.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%81%D9%8A/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

#### Madde başı: ثفى

ثَفَاهُ
1 ثَفَاهُ ثفاه ثفاة , aor. ثَفِىَ (M, K) and ثَفُىَ , (K,) He followed him; (M, K;) as also أَثَفَهُ: or he was with him, near after him, or at his heels, as though treading in his footsteps: (TA:) or ثَفَوْتُ الرَّجُلَ signifies I was with the man, near after him, &c.: and جَآءَ يَثْفُوهُ, he came following him. (M.) ― -b2- ثَفَيْتُ القَوْمَ I drove away, or drove away and pursued closely, or hunted, the people, or company of men; syn. طَرَدْتُ: (K:) perhaps from أَثَفَهُ, which also signifies طَرَدَهُ. (TA.)

ثفّى القِدْرَ
2 ثفّى القِدْرَ ثفي القدر , (S, M, K, [in the CK, the verb is erroneously without teshdeed,]) He put the cooking-pot upon the أَثَافِى [pl. of أُثْفِيَّةٌ, q. v.]; (S, M, K; *) as also ↓ أَثْفَاهَا; (M, K;) and اثّفها, (K,) inf. n. تَأْثِيفٌ; (TA;) and أَثَفَهَا; (so in some copies of the K;) or آثَفَهَا, (so in other copies of the K, and in the TA,) inf. n. اـِيثَافٌ: (TA:) or ↓ اثفاها signifies he put, or made, for it أَثَافِى. (S.) ― -b2- [Hence,] ثُفِّيَتِ المَرْأَةُ (tropical:) The woman was a wife of a man who had two wives beside herself; she being the third of them; they being likened to the أَثَافِى of the cooking-pot. (M.) And ↓ أَثْفَى (assumed tropical:) He took three women as his wives. (K.)

اثفى القِدْرَ
4 اثفى القِدْرَ اثفي القدر : see 2, in two places. See also Q. Q. 1 in art. اثف. ― -b2- And اثفى said of a man: see 2.

تثفّى فُلَانًا عِرْقُ سَوْءٍ
5 تثفّى فُلَانًا عِرْقُ سَوْءٍ تثفي فلانا عرق س تثفي فلانا عرق سوء [Evil origin, or a bad hereditary disposition,] withheld such a one (قَصَّرَ بِهِ [in the CK, erroneously, قَصُرَ به]) from generous actions. (K)

ثُفَّآءٌ
ثُفَّآءٌ ثفآء , or ثُفَآءٌ; n. un. with ة: see art. ثفأ.

أُثْفِيَّةٌ
أُثْفِيَّةٌ ذ (S, M, K, &c.) and اـِثْفِيَّةٌ (Fr, A 'Obeyd, K) The stone [which is one of the three] whereon the cooking-pot is placed: (M, * K:) it is a stone like the head of a man: (T, TA:) pl. أَثَافِىُّ and أَثَافٍ. (S, K, &c.) [See more in art. اثف.]

مِثْفًى
مِثْفًى مثفى مثفي , and its fem. مثْفَاةٌ: see what next follows, in three places.

مُثَفًّى
مُثَفًّى مثفى مثفي , (M,) or ↓ مِثْفًى, (K, [but this is probably a mistranscription,]) (assumed tropical:) A man of whom many wives die: (M, K:) or of whom three wives have died: (M, K: *) and مُثَفَّاةٌ, (T, M,) or ↓ مِثْفَاةٌ, (K, [but this, again, is probably a mistranscription,]) (assumed tropical:) a woman of whom many husbands die: (M, K:) or of whom three husbands have died: (M:) or it signifies also (K) a woman who has buried three husbands: (IAar, T, K:) or مُثَفَّاةٌ signifies [like مُؤَثَّفَةٌ] (assumed tropical:) a woman whose husband has two wives beside her; she being the third of them; they being likened to the أَثَافِى of the cooking-pot: and ↓ مُثَفِّيَةٌ, (assumed tropical:) a woman of whom three husbands have died: and ↓ مُثَفٍّ, (assumed tropical:) a man of whom three wives have died. (S.) ― -b2- مُثَفَّاةٌ, (S,) or ↓ مِثْفَاةٌ, (K,) also signifies (assumed tropical:) A brand, or mark made with a hot iron, upon an animal, resembling the أَثَافِى [of the cooking pot]. (S, K.)

مُثَفٍّ
مُثَفٍّ مثف , and its fem. مُثَفِّيَةٌ: see what next precedes.

قَدْرٌ مُؤَثْفَاةٌ
قَدْرٌ مُؤَثْفَاةٌ ذ A cooking-pot put upon the أَثَافِى. (K * and TA, and M in art. اثف, q. v. [In the CK, erroneously, مُؤْثَفاةٌ.])

##### Türkçe

**ثَفَاهُ**
1 **ثَفَاهُ** ثفاه ثفاة, muzâri‘ı **ثَفِىَ** (M, K) ve **ثَفُىَ**, (K,) O, onu izledi; (M, K;) bunun gibi **أَثَفَهُ**: yahut o, onunla beraberdi, onun hemen arkasında, yahut onun topuklarının dibindeydi; sanki onun ayak izlerine basıyormuş gibi: (TA:) yahut **ثَفَوْتُ الرَّجُلَ** “Ben adamla beraber oldum, onun hemen arkasında, vb.” demektir: ve **جَآءَ يَثْفُوهُ**, “Onu izleyerek geldi.” (M.) ― -b2- **ثَفَيْتُ القَوْمَ** “Ben kavmi, yahut erkekler topluluğunu, sürdüm; yahut sürüp yakından takip ettim; yahut avladım;” eş anlamlısı **طَرَدْتُ**: (K:) belki **أَثَفَهُ**’dendir; o da **طَرَدَهُ** mânâsına gelir. (TA.)

**ثفّى القِدْرَ**
2 **ثفّى القِدْرَ** ثفي القدر, (S, M, K, [CK’de fiil yanlışlıkla şeddesizdir,]) O, pişirme tenceresini **أَثَافِى** üzerine koydu [**أُثْفِيَّةٌ**’nin çoğulu, bk.]: (S, M, K; *) bunun gibi ↓ **أَثْفَاهَا**; (M, K;) ve **اثّفها**, (K,) mastarı **تَأْثِيفٌ**; (TA;) ve **أَثَفَهَا**; (K’nın bazı nüshalarında böyle;) yahut **آثَفَهَا**, (K’nın diğer nüshalarında ve TA’da böyle,) mastarı **اـِيثَافٌ**: (TA:) yahut ↓ **اثفاها** “O, onun için **أَثَافِى** koydu, yahut yaptı” demektir. (S.) ― -b2- [Bundan dolayı,] **ثُفِّيَتِ المَرْأَةُ** (mecaz:) Kadın, kendisi dışında iki karısı daha bulunan bir erkeğin karısı oldu; o, onların üçüncüsü idi; onlar, pişirme tenceresinin **أَثَافِى**’sine benzetildi. (M.) Ve ↓ **أَثْفَى** (varsayılan mecaz:) O, üç kadını kendine eş edindi. (K.)

**اثفى القِدْرَ**
4 **اثفى القِدْرَ** اثفي القدر: 2’ye bak, iki yerde. Ayrıca **اثف** maddesinde Q. Q. 1’e de bak. ― -b2- Ve **اثفى** bir adam hakkında söylendiğinde: 2’ye bak.

**تثفّى فُلَانًا عِرْقُ سَوْءٍ**
5 **تثفّى فُلَانًا عِرْقُ سَوْءٍ** تثفي فلانا عرق س تثفي فلانا عرق سوء [Kötü asıl, yahut kötü kalıtsal huy,] böyle birini cömert fiillerden alıkoydu (قَصَّرَ بِهِ [CK’de yanlışlıkla, قَصُرَ به]). (K)

**ثُفَّآءٌ**
**ثُفَّآءٌ** ثفآء, yahut **ثُفَآءٌ**; tekili ة ile: **ثفأ** maddesine bak.

**أُثْفِيَّةٌ**
**أُثْفِيَّةٌ** ذ (S, M, K, vb.) ve **اـِثْفِيَّةٌ** (Fr, A 'Obeyd, K) Pişirme tenceresinin üzerine konulduğu taş [üç taştan biri]: (M, * K:) o, bir adamın başı gibi bir taştır: (T, TA:) çoğulu **أَثَافِىُّ** ve **أَثَافٍ**. (S, K, vb.) [Daha fazlası için **اثف** maddesine bak.]

**مِثْفًى**
**مِثْفًى** مثفى مثفي, ve onun müennesi **مثْفَاةٌ**: hemen ardından gelen şeye bak, üç yerde.

**مُثَفًّى**
**مُثَفًّى** مثفى مثفي, (M,) yahut ↓ **مِثْفًى**, (K, [fakat bu muhtemelen bir yanlış yazımdır,]) (varsayılan mecaz:) Çok karısı ölen adam: (M, K:) yahut üç karısı ölmüş olan: (M, K: *) ve **مُثَفَّاةٌ**, (T, M,) yahut ↓ **مِثْفَاةٌ**, (K, [fakat bu da yine muhtemelen bir yanlış yazımdır,]) (varsayılan mecaz:) Çok kocası ölen kadın: (M, K:) yahut üç kocası ölmüş olan: (M:) yahut ayrıca (K) üç koca gömmüş kadın demektir: (IAar, T, K:) yahut **مُثَفَّاةٌ** [**مُؤَثَّفَةٌ** gibi] (varsayılan mecaz:) Kocası kendisi dışında iki karısı daha bulunan kadın; o, onların üçüncüsü; onlar, pişirme tenceresinin **أَثَافِى**’sine benzetildi: ve ↓ **مُثَفِّيَةٌ**, (varsayılan mecaz:) üç kocası ölmüş kadın: ve ↓ **مُثَفٍّ**, (varsayılan mecaz:) üç karısı ölmüş adam. (S.) ― -b2- **مُثَفَّاةٌ**, (S,) yahut ↓ **مِثْفَاةٌ**, (K,) ayrıca (varsayılan mecaz:) Bir hayvan üzerinde kızgın demirle yapılmış, **أَثَافِى**’ye [pişirme tenceresinin] benzeyen bir dağlama, yahut işaret demektir. (S, K.)

**مُثَفٍّ**
**مُثَفٍّ** مثف, ve onun müennesi **مُثَفِّيَةٌ**: hemen önce gelene bak.

**قَدْرٌ مُؤَثْفَاةٌ**
**قَدْرٌ مُؤَثْفَاةٌ** ذ **أَثَافِى** üzerine konulmuş bir pişirme tenceresi. (K * ve TA, ve **اثف** maddesinde M, bk. [CK’de yanlışlıkla, مُؤْثَفاةٌ.])

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%81%D9%8A/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

ثَفَى
ثَفَى I ( n. ac. ثَفْي 1 ),
a.  Followed.

b.  Drove away.

##### Türkçe

ثَفَى
ثَفَى I ( i. ac. **ثَفْي** 1 ),
a.  İzledi.

b.  Uzaklaştırdı.
