# ثل (ث-ل) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%84
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D9%84

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ث - ل
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 3 sözlük

## Sözlükler (3)

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%84/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب الكلام الذي أوله ثاء في المضاعف والمطابق والأصم)
(ثج) الثاء والجيم أصلٌ واحد، وهو صبُّ الشيء. يقال ثَجَّ الماءَ إذا صَبَّه؛ وماءٌ ثَجّاجٌ أي صَبّابٌ. قال الله تعالى: ﴿وَأَنْزَلْنَا مِنَ المُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجاً﴾ [النبأ 14]، يقال اكتظَّ الوادي بثجيج الماء، إذا بلغ ضَرِيرَيْه([1]). قال أبو ذؤيب:
سقى أمَّ عَمرٍو كلَّ آخِرِ لَيلةٍ *** حَناتِمُ مُزْنٍ ماؤُهُنَّ ثَجيجُ([2])وفي الحديث: "أفضَلُ الحَجِّ العجُّ والثَّجّ" فالعجُّ رفْعُ الصّوتِ بالتَّلبية. والثّجُّ سَيَلانُ دِماءِ الهَدْي. ومنه الحديثُ في المستحاضة: "إني أثُجُّه ثَجّاً".
(ثر) الثاء والراء قياسٌ لا يُخْلِف، وهو غُزر الشيءِ الغزير. يقال سحاب ثَرٌّ أي غزير. وعينٌ ثَرَّةٌ، وهي سحابةٌ تنشأُ من قِبَل القِبْلة([3]). قال عنترة:
جادَتْ عليه كلُّ عَيْنٍ ثَرّةٍ *** فتركْن كلّ قَرارةٍ كالدّرهم([4])
 ويقال ثَرَّرْتُ الشيءَ وثَرّيْتُه، أي ندَّيتُة. وناقةٌ ثَرَّةٌ غزيرة. وطعنة ثَرّةٌ، إذا دَفَعَت الدّم دَفْعاً بغُزْرٍ وكَثْرة. والثَّرثار الرّجُل الكثير الكلام. وفي الحديث: "*أبْغَضُكم إليَّ الثَّرثارُونَ المتَفَيْهِقُون". والثّرثار: وادٍ بعينه. قال الأخطل:
لَعمرِي لقد لاقَتْ سُلَيمٌ وعامرٌ *** على جانِبِ الثَّرثارِ راغِيةَ البَكْرِ([5])(ثط) الثاء والطاء كلمةٌ واحدة، فالثّطَطُ خِفّة اللحية. والرجلُ ثَطٌّ.
(ثع) الثاء والعين كلمة واحدة: الثّعُّ القيء، يقال ثَعَّ ثَعَّةً، إذا قاءَ قَيئةً.
(ثل) الثاء واللام أصلانِ متباينان: أحدهما التجمُّع، والآخر السُّقوط والهَدْم والذُّلّ.
فالأوّل: الثَّلَّة الجماعة من الغَنَم. وقال: بعضهم يخصّ بهذا الاسم الضَّأن، ولذلك قالوا: حبلُ ثَلَّةٍ أي صوفٍ، وقالوا: كساء جيِّد الثَّلَّة. قال:
قد قَرَنوني بامرئٍ قِثْوَلِّ  *** رثٍّ كحبل الثلَّة المبْتَلِّ([6])والثُّلَّة: الجماعة من الناس، قال الله تعالى: ﴿ثُلَّةٌ مِنَ الأَوَّلِينَ وَثُلَّةٌ مِنَ الآخِرِينَ([7])﴾.
والثاني: ثَلَلْتُ البيتَ هدمتُه. والثلَّة تُراب البِئر. والثَّلَل الهَلاك. قال لبيد:
فصَلَقْنَا في مُرادٍ صَلْقَةً *** وصُدَاءًٍ ألحقتهُمْ بالثَّلَلْ([8])ويقال ثُلَّ عرشُه، إذا ساءَتْ حالُه. قال زُهير:
تداركتُما الأحلافَ قد ثُلَّ عرشُها  *** وذُبْيانَ إذْ زَلَّتْ بأقدامها النَّعْل([9])وقال قوم: ثُلَّ عَرْشُه وعُرْشه، إذا قُتِل. وأنشَدوا:
وعَبْدُ يَغُوثٍَ تحْجُِلُ الطّيرُ حَولَه *** وقد ثَلَّ عُرْشَيْهِ الحُسامُ المذَكَّرُ([10])والعُرْشانِ: مَغْرِز العُنُق في الكاهل.
(ثم) الثاء والميم أصلٌ واحد، هو اجتماعٌ في لِينٍ. يقال ثَمَمْتُ الشيءَ ثمّاً، إذا جمعتَه. وأكثرُ ما يُستعمل في الحشيش. ويقال للقَُبْضَة من الحشيش الثُّمَّة. والثُّمام: شجرٌ ضعيف، وربما سُمِّي به الرّجل. وقال:
جعلَتْ لها عُودَيْنِ مِنْ  *** نَشَمٍ وآخَرَ من ثُمامَهْ([11])
وقال قوم: الثُّمام ما كُسِر من أغْصان الشَّجَر فوُضِع لنَضَد الثّياب([12])، فإذا يَبِس فهو ثُمام. ويقال ثَمَمْتُ الشيءَ أثُمُّه ثَمّاً، إذا جمعتَه ورمَمْتَه. ويُنشَد بيتٌ والله أعلَمُ بصحّته.
ثمَمْتُ حَوائجي وَوَذَأْتُ بِشْراً *** فبئس مُعَرَّسُ الرّكبِ السِّغابِ([13])وثَمَّتِ الشاةُ النَّبْتَ بفِيها قلعَتْه. ومنه الحديث: "كُنّا أهْلَ ثَمِّهِ ورَمِّهِ([14])" أي كنا نَثُمُّه ثَمّاً، أي نَجْمعُه جمعا.
(ثن) الثاء والنون أصلٌ واحد، وهو نباتٌ من شعرٍ أو غيره. فأمّا الشَّعر فالثُّنَّةُ الشَّعر المشْرِفُ على رُسْغِ الدابة من خَلْف. والثِّنُّ من غير الشَّعر: حُطام اليَبيس. وأنشد:
فَظَلْنَ يخبِطْنَ هَشِمَ الثِّنِّ  *** بَعْدَ عميم الرّوضةِ المُغِنِّ([15])فأمّا الثُّنّة فما دون السّرّة من أسفل البطن من الدابة، ولعله بشُعَيرات يكون ثَمّ.
(ثأ) الثاء والهمزة، كلمتان ليستا أصلاً، يقال: ثأثأت بالإبل صِحْتُ بها، ولقيتُ فلاناً فثأثأتُ منه([16])، أي هِبْتُه.
(ثب) الثاء والباء كلمةٌ ليست في الكتابين([17])، وإن صحّت فهي تدلُّ على تناهي الشيء. يقال ثَبَّ الأمْرُ إذا تمَّ، ويقال إنّ الثَّابَّة: المرأةُ الهَرمة، ويقولون: أشَابّةٌ أم ثابّة؟
 --------------ـــ
([1]) الضريران: جانبا الوادي. وفي الأصل: "صريرته"، تحريف.
([2]) القسم الأول من ديوان الهذليين 51 واللسان (ثجج، حنتم).
([3]) أي قبلة أهل العراق. كما في اللسان (ثرر).
([4]) البيت من معلقته المشهورة. وانظر اللسان (ثرر).
([5]) ديوان الأخطل 133 واللسان (ثرر). وفي الديوان 216 كذلك:
وإن يذكروها في معد فإنما  *** أصابك بالثرثار راغية البكر
 ([6]) البيتان في اللسان (قثل، ثلل).
([7]) هاتان الآيتان 39-40 من الوقعة، وأما 13 و 14 من الواقعة فهما: {ثلة من الأولين. وقليل من الآخرين.
([8]) ديوان لبيد 16 طبع 1881، واللسان (ثلل، صلق). ويروى: "بالثلل" بكسر الثاء، وخرجها الرواة على أنه أراد "الثلال" جمع ثلة من الغنم، فقصرها للشعر.
([9]) ديوان زهير 109 واللسان (ثلل). وسيأتي في (عرش).
([10]) في "جنى الجنتين" للمحبي 78: "قد احتز عرشيه". والبيت في اللسان (ثلل). وسيأتي في (عرش) منسوباً إلى ذي الرمة. انظر ديوانه 236.
([11]) البيت لعبيد بن الأبرص في ديوانه 78 والحيوان (3: 189) وعيون الأخبار (2: 72) وثمار القلوب 369 وأمثال الميداني (1: 234) وأدب الكاتب 55.
([12]) نص اللسان: "والثمام ما يبس من الأغصان التي توضع تحت النضد". والنضد بالتحريك: الثياب التي تنضد. والسرير التي تنضد عليه يسمى نضداً أيضاً.
([13]) البيت لأبي سلمة المحاربي، كما في اللسان (وذأ، ثمم) .
([14]) انظر الخبر وتحقيق لفظه في اللسان (رمم 146).
([15]) البيتان في اللسان (16: 234).
([16]) الذي في اللسان والقاموس: "فتثأثأت منه". وما في المقاييس يطابق ما في المجمل.
([17]) في الأصل: "الكتابتين". وقد سبق نظير هذا في مادة (أسك)، وسيأتي مثله في مادة (ثغم). ومبلغ الظن أنه يعني بها كتاب الخليل وكتاب ابن دريد، ويعزز هذا قوله في مادة (أهر): "كلمة واحدة ليست عند الخليل ولا ابن دريد". وانظر مادتي: (بغ، بق).

ـ

##### Türkçe

(ثاء ile başlayan, مضاعف ve مطابق ve أصم’da olan الكلام babı)
(**ثج**) **الثاء** ve **الجيم** tek bir asıldır; o da şeyin dökülmesidir. **ثَجَّ الماءَ** denir, onu döktüğü zaman; ve **ماءٌ ثَجّاجٌ** yani dökücü. Allah Teâlâ dedi: ﴿وَأَنْزَلْنَا مِنَ المُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجاً﴾ [النبأ 14]; **اكتظَّ الوادي بثجيج الماء** denir, suyun iki yanına([1]) ulaştığı zaman. Ebû Züeyb dedi:
سقى أمَّ عَمرٍو كلَّ آخِرِ لَيلةٍ *** حَناتِمُ مُزْنٍ ماؤُهُنَّ ثَجيجُ([2])وفي الحديث: "أفضَلُ الحَجِّ العجُّ والثَّجّ"; o hâlde **العجُّ** telbiye ile sesin yükseltilmesidir. Ve **الثَّجّ** kurbanlıkların kanlarının akmasıdır. Ondandır, müstahâza hakkında hadîs: "إني أثُجُّه ثَجّاً".

(**ثر**) **الثاء** ve **الراء** şaşmayan bir قياس’tır; o, bol olan şeyin bolluğudur. **سحاب ثَرٌّ** denir, yani bol. Ve **عينٌ ثَرَّةٌ**; o, kıble tarafından([3]) meydana gelen bir buluttur. Antere dedi:
جادَتْ عليه كلُّ عَيْنٍ ثَرّةٍ *** فتركْن كلّ قَرارةٍ كالدّرهم([4])
Ve **ثَرَّرْتُ الشيءَ** ve **ثَرّيْتُه** denir; yani onu çiylendirdim. Ve **ناقةٌ ثَرَّةٌ** bol (sütlü). Ve **طعنة ثَرّةٌ**, kanı bol ve çok bir itişle ittiği zaman. Ve **الثَّرثار** çok konuşan adamdır. Hadîste: "*أبْغَضُكم إليَّ الثَّرثارُونَ المتَفَيْهِقُون". Ve **الثّرثار** belirli bir vadidir. Ahtal dedi:
لَعمرِي لقد لاقَتْ سُلَيمٌ وعامرٌ *** على جانِبِ الثَّرثارِ راغِيةَ البَكْرِ([5])

(**ثط**) **الثاء** ve **الطاء** tek bir kelimedir; **الثّطَطُ** sakalın hafifliğidir. Ve adam **ثَطٌّ**dur.

(**ثع**) **الثاء** ve **العين** tek bir kelimedir: **الثّعُّ** kusmaktır; **ثَعَّ ثَعَّةً** denir, bir kusma kustuğu zaman.

(**ثل**) **الثاء** ve **اللام** birbirinden ayrı iki asıldır: birisi toplanma, diğeri düşme ve yıkım ve zillet.

Birincisi: **الثَّلَّة** koyunlardan olan topluluktur. Ve dedi: Bazıları bu isimle özellikle **الضَّأن**’ı tahsis eder; bu yüzden **حبلُ ثَلَّةٍ** yani yün, dediler; ve **كساء جيِّد الثَّلَّة** dediler. Dedi:
قد قَرَنوني بامرئٍ قِثْوَلِّ  *** رثٍّ كحبل الثلَّة المبْتَلِّ([6])
Ve **الثُّلَّة**: insanlardan olan topluluk; Allah Teâlâ dedi: ﴿ثُلَّةٌ مِنَ الأَوَّلِينَ وَثُلَّةٌ مِنَ الآخِرِينَ([7])﴾.

İkincisi: **ثَلَلْتُ البيتَ**: onu yıktım. Ve **الثلَّة** kuyunun toprağıdır. Ve **الثَّلَل** helâktir. Lebîd dedi:
فصَلَقْنَا في مُرادٍ صَلْقَةً *** وصُدَاءًٍ ألحقتهُمْ بالثَّلَلْ([8])
Ve **ثُلَّ عرشُه** denir, hâli kötüleştiği zaman. Züheyr dedi:
تداركتُما الأحلافَ قد ثُلَّ عرشُها  *** وذُبْيانَ إذْ زَلَّتْ بأقدامها النَّعْل([9])
Ve bir kavim dedi: **ثُلَّ عَرْشُه** ve **عُرْشه**, öldürüldüğü zaman. Ve şu beyti inşâd ettiler:
وعَبْدُ يَغُوثٍَ تحْجُِلُ الطّيرُ حَولَه *** وقد ثَلَّ عُرْشَيْهِ الحُسامُ المذَكَّرُ([10])
Ve **العُرْشانِ**: boynun omuz başındaki yere saplandığı yerdir.

(**ثم**) **الثاء** ve **الميم** tek bir asıldır; o, yumuşaklık içinde bir toplanmadır. **ثَمَمْتُ الشيءَ ثمّاً** denir, onu topladığın zaman. En çok ot hakkında kullanılır. Ve ottan bir avuca **الثُّمَّة** denir. Ve **الثُّمام** zayıf bir ağaçtır; bazen onunla adam adlandırılır. Ve dedi:
جعلَتْ لها عُودَيْنِ مِنْ  *** نَشَمٍ وآخَرَ من ثُمامَهْ([11])
Ve bir kavim dedi: **الثُّمام** ağaç dallarından kırılan şeydir; elbiselerin istifine([12]) konulur; kuruduğu zaman o **ثُمام**dır. Ve **ثَمَمْتُ الشيءَ أثُمُّه ثَمّاً** denir, onu topladığın ve onardığın zaman. Ve bir beyit inşâd olunur; Allah onun sıhhatini daha iyi bilir:
ثمَمْتُ حَوائجي وَوَذَأْتُ بِشْراً *** فبئس مُعَرَّسُ الرّكبِ السِّغابِ([13])
Ve koyun **ثَمَّتِ** otu, ağzıyla onu söktü. Ondandır hadîs: "كُنّا أهْلَ ثَمِّهِ ورَمِّهِ([14])" yani biz onu **نَثُمُّه ثَمّاً** idik; yani onu bir toplama ile toplarız.

(**ثن**) **الثاء** ve **النون** tek bir asıldır; o, kıldan veya başkasından bir bitkidir. Kıl olan kısmına gelince: **الثُّنَّةُ** hayvanın arka tarafından bileğine doğru yükselen kıldır. Kıl olmayan **الثِّنُّ**: kuru kırıntıdır. Ve inşâd etti:
فَظَلْنَ يخبِطْنَ هَشِمَ الثِّنِّ  *** بَعْدَ عميم الرّوضةِ المُغِنِّ([15])
**الثُّنّة**’ye gelince: hayvanın alt karnından göbeğin altındaki kısımdır; belki orada bulunan küçük kıllar sebebiyledir.

(**ثأ**) **الثاء** ve **الهمزة**: asıl olmayan iki kelimedir; **ثأثأت بالإبل** denir, onlarla bağırdım; ve falanla karşılaştım da ondan **ثأثأتُ**([16]) ettim; yani ondan korktum.

(**ثب**) **الثاء** ve **الباء** iki kitapta([17]) olmayan bir kelimedir; eğer sahihse, o şeyin nihayetine delâlet eder. **ثَبَّ الأمْرُ** denir, tamam olduğu zaman; ve denir ki **الثَّابَّة**: yaşlı kadın; ve derler: **أشَابّةٌ** mi yoksa **ثابّة** mi?

--------------ـــ
([1]) **الضريران**: vadinin iki yanı. Asılda: "صريرته", tahrif.
([2]) Hüzeylîler divanının birinci kısmı 51 ve **اللسان** (**ثجج**، **حنتم**).
([3]) Yani Irak ehlinin kıblesi. **اللسان** (**ثرر**)’de olduğu gibi.
([4]) Beyit, meşhur muallakasındandır. **اللسان** (**ثرر**)’e bak.
([5]) Ahtal divanı 133 ve **اللسان** (**ثرر**). Divanda 216’da da şöyle:
وإن يذكروها في معد فإنما  *** أصابك بالثرثار راغية البكر
([6]) İki beyit **اللسان** (**قثل**، **ثلل**)’dedir.
([7]) Bu iki âyet Vakıa’dan 39-40’tır; Vakıa’dan 13 ve 14 ise şunlardır: {ثلة من الأولين. وقليل من الآخرين.
([8]) Lebîd divanı 16, 1881 baskısı; ve **اللسان** (**ثلل**، **صلق**). Rivayet olunur: "بالثلل" **الثاء**’ın kesresiyle; râviler onu, "الثلال"ı kastettiği, yani koyunlardan **ثلة**’nin çoğulu olduğu, sonra şiir için kısalttığı şeklinde çıkarmışlardır.
([9]) Züheyr divanı 109 ve **اللسان** (**ثلل**). Ve (عرش)’ta gelecektir.
([10]) Muhibbî’nin **جنى الجنتين**’inde 78: "قد احتز عرشيه". Beyit **اللسان** (**ثلل**)’dedir. Ve (عرش)’ta ذي الرمة’ye nispet edilmiş olarak gelecektir. Divanına bak 236.
([11]) Beyit, divanında 78’de Ubeyd b. el-Ebras’ındır; ve **الحيوان** (3: 189) ve **عيون الأخبار** (2: 72) ve **ثمار القلوب** 369 ve **أمثال الميداني** (1: 234) ve **أدب الكاتب** 55.
([12]) **اللسان**’ın metni: "والثمام ما يبس من الأغصان التي توضع تحت النضد". Ve **النضد** harekeli olarak: istiflenen elbiselerdir. Üzerine istif yapıldığı sedire de **نضداً** denir.
([13]) Beyit, **اللسان** (**وذأ**، **ثمم**)’de olduğu üzere Ebû Seleme el-Muhâribî’nindir.
([14]) Habere ve lafzının tahkikine **اللسان** (**رمم 146**)’da bak.
([15]) İki beyit **اللسان** (16: 234)’dedir.
([16]) **اللسان** ve **القاموس**’ta olan: "فتثأثأت منه". **المقاييس**’te olan, **المجمل**’de olana mutabıktır.
([17]) Asılda: "الكتابتين". Bunun benzeri (أسك) maddesinde geçti; benzeri (ثغم) maddesinde gelecektir. Zannın ulaştığı yer şudur ki bununla Halîl’in kitabını ve İbn Düreyd’in kitabını kastediyor; bunu, (أهر) maddesinde şu sözü güçlendirir: "كلمة واحدة ليست عند الخليل ولا ابن دريد". Ve şu iki maddeye bak: (بغ، بق).

ـ

### [Müfredât](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%84/sozluk/mufredat.md) — Râgıb el-İsfahânî · 11. yy

- الثلة: قطعة مجتمعة من الصوف، ولذلك قيل للمقيم ثلة، ولاعتبار الاجتماع قيل: ﴿ثلة من الأولين وثلة من الآخرين﴾ [الواقعة/39 - 40]، أي: جماعة (قال ابن مالك:
ضأن وصوف وتراب ثله *** وعن حلاك عبروا بثله
وزمرة الناس تسمى ثله *** شاهده في محكم الكتاب)،
وثللت كذا: تناولت ثلة منه، وثل عرشه: أسقط ثله منه، والثلل: قصر الأسنان لسقوط ثلة منه، وأثل فمه: سقطت أسنانه، وتثللت الركية، أي: تهدمت.

##### Türkçe

- **الثلة**: yünden toplanmış bir parça; bundan dolayı, yerleşik olana **ثلة** denilmiştir; ve toplanmış olma itibarıyla şöyle denilmiştir: ﴿**ثلة من الأولين وثلة من الآخرين**﴾ [الواقعة/39 - 40], yani: bir cemaat (İbn Mâlik dedi ki:

  Koyun ve yün ve toprak, **ثله**’dir *** ve **حلاك** hakkında **ثله** ile ifade ettiler
  İnsanların zümresi **ثله** diye adlandırılır *** onun şahidi muhkem Kitap’tadır),

  ve **ثللت** şöyle-şöyle: ondan bir **ثلة** aldım; ve **ثل عرشه**: ondan bir **ثله** düşürdü; ve **الثلل**: ondan bir **ثلة**’nin düşmesi sebebiyle dişlerin kısalığıdır; ve **أثل فمه**: dişleri düştü; ve **تثللت الركية**: yani, yıkıldı.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%84/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

ثَلَّ
1 ثَلَّ ثل , (T, S, K,) aor. ثَلُ٣َ , inf. n. ثَلٌّ, (T,) He put [or poured] back the earth into a grave, and a well, after digging it: (T:) or he poured the earth into a well, (S, K,) &c. (S.) ― -b2- Also, (S, M, K,) aor. as above, (M,) and so the inf. n., (S, M,) He poured forth pieces of money. (S, M, K.) ― -b3- Also, (K,) aor. and inf. n. as above; (TA;) and ↓ ثَلْثَلَ; (M, K;) He moved, or put in motion, with his hand, or he broke at one of its sides, [app. so as to make it pour down, or fall,] a quantity of earth collected together, or a sand-heap, (M, K,) or a house: (O, TA:) or he dug it. (TA.) ― -b4- And the former, (S, M, K,) aor. as above, (S, M,) and so the inf. n., (M, TA,) He threw down, or demolished, a house, (S, M, K,) by digging beneath the wall, and then pushing, so that it fell in ruins: (S, TA:) and he demolished, and broke, a thing. (M.) ― -b5- [Hence,] ثَلَّ اللّٰهُ عَرْشَهُمْ (tropical:) God destroyed their dominion: and ثُلَّ عَرْشُهُمْ (tropical:) Their might, or power, departed: (S:) or ثَلَّ اللّٰهُ عَرْشَهُ (tropical:) God caused him to die; or caused his dominion, or his might, or power, to depart: (K, TA:) and ثُلَّ عَرْشُهُ, inf. n. ثَلٌّ, (tropical:) His means of support became destroyed, and ceased; (M, A; *) or he became abased, or in an abject condition; (IDrd, M;) or, accord. to Er-Rلghib, it means أُسْقِطَتْ ثلّة مِنْهُ [perhaps a company of men (ثُلَّةٌ) was made to fall away from him]: (TA:) El-'Otbee says that عرش here has two meanings; namely, a throne, and a booth, or shed, constructed for shade. (TA. See art. عرش.) You say also, ثُلَّ عَرْشُهُ and عُرْشُهُ, meaning (assumed tropical:) He was slain: and a poet says, of a sword, ثَلَّ عُرْشَيْهِ, meaning (assumed tropical:) [It severed] the base of his neck; the part where his neck was set on his back. (IDrd, M.) ― -b6- And ثَلَّ, (As, S, M, K,) aor. as above, (As, S, M,) inf. n. ثَلٌّ (As, S, M, K) and ثَلَلٌ, (As, S, K,) He killed, or destroyed, (As, S, M, K,) a man, (As, S,) or men. (M, K.) And ثُلَّ He died, or perished. (T.) ― -b7- ثَلَّ البِئْرَ, (M, K,) aor. ثَلُ٣َ , inf. n. ثَلٌّ, (M,) He took, or cast, forth the earth from the well; (M, K;) and the mud from the bottom of the well. (M.) ― -b8- ثَلَّ الوِعَآءَ, aor. and inf. n. as in the next preceding case, He took what was in the receptacle; as also ↓ اثتلّهُ; the latter from Ibn- 'Abbلd. (TA.) -A2- ثَلَّتِ الدَّابَّةُ, (S, K,) and ثَلَّ الحَافِرُ, (M, O,) aor. ثَلُ٣َ [irregularly], (S, TA,) inf. n. ثَلٌّ, (TA,) The beast, and the solid-hoofed animal, dunged. (S, M, O, K.) ― -b2- And ثَلَّ He became rich, or in a state of competence. (T.)

اثلّ
4 اثلّ أثل اثل ثل He (a man, S) abounded in what is termed ثَلَّة, (S, K,) which may mean either wool or a flock of sheep or goats: both these meanings are assigned to it in this case by Z. (TA.) -A2- اثلّهُ He ordered, or commanded, the repairing of it; (M;) or the repairing of what had been thrown down, or demolished, of it. (IAar, S, K.)

تثلّل
5 تثلّل تثلل ثل It (a house) became thrown down, or demolished; (K;) as also ↓ انثلّ: (TA:) or it (a house) became thrown down, or demolished, and it fell by degrees, part after part. (M.) And تَثَلَّلَتِ الرَّكِيَّةُ The well became demolished. (TA.)

انثلّ
7 انثلّ أنثل انثل ٱنثال ٱنثل It (a thing) poured forth, or became poured forth. (TA.) ― -b2- اِنْثَلُّوا i. q. اِنْثَالُوا [app. as meaning They poured themselves forth]. (K.) You say, انثلّوا عَلَيْهِ They poured forth, or down, upon him, or against him. (Z, TA in art. ثلم.) ― -b3- See also 5.

8 اـِثْتَلَ٣َ see 1, near the end.

ثَلْثَلَ
R. Q. 1 ثَلْثَلَ ثلثل : see 1, near the beginning.

ثَلَّةٌ
ثَلَّةٌ ثل ثله ثلة The earth that is taken forth from a well: (T, S, M, K:) and the mud that is taken forth from the bottom of a well: (M:) and the space upon which is cast the earth taken forth from a well, around its mouth; which space, when the well has been dug in a place that is not the property of any one, belongs exclusively to the owner of the well: (A 'Obeyd, T:) pl. ثُلَلٌ. (K.) ― -b2- ↓ ثَلَّةٌ مَثْلُولَةٌ A grave (تُرْبَةٌ) filled up with earth, after it has been dug. (T.) -A2- A thing that is made of clay, or mud, (M,) like a مَنَارَة [q. v.], (K,) in the desert, for the sake of its shade. (M, K. [Erroneously written by Golius and Freytag مَثَلَّةٌ, and compared to مَظَلَّةٌ.]) -A3- Wool, (T, S, M, K,) alone: (M, K:) or a portion of wool collected together: (Er-Rلghib, TA:) and wool and goats' hair (شَعَر) and camels' hair (وَبَر) together; (Aboo-Yoosuf, T, S, K;) but not the second of these alone, nor the third alone: (Aboo-Yoosuf, T, S:) or it signifies camels' hair (وبر) also: (T:) or wool and شعر and وبر together; but none of these alone. (M.) كِسَآءٌ جِيِّدُ الثَّلَّةِ is said to mean A كساء of good wool: (S, M:) and حَبْلُ ثَلَّةٍ, a rope of wool. (S.) It is said in a prov., لَا تَعْدَمُ صَنَاعٌ ثَلَّةً [A clever woman is not without wool to spin or weave when she has nothing else to do]: applied to a skilful man. (TA.) And you say, عِنْدَ فُلَانٍ ثَلَّةٌ كَثِيرَةٌ, meaning Such a one has much wool and goats' hair (شعر) and camels' hair (وبر). (Aboo-Yoosuf, S.) [Hence,] فُلَانٌ كَثِيرُ الثَّلَّةِ [sometimes] means (tropical:) Such a one has much hair on his body. (TA.) ― -b2- A flock of sheep or goats, (T, M, K,) whether many or few: (M:) or many thereof: (M, K:) or specially a flock of sheep: or sheep, absolutely: (M:) or a numerous flock of sheep: (ISk, T, S, K:) and numerous sheep and goats together: many goats are not thus called; but are called حَيْلَةٌ: (Aboo-Yoosuf, S, M:) pl. ثِلَلٌ, (S, M, K,) which is extr., (M,) and ثِلَالٌ. (M, K.) ― -b3- Many pieces of money; or much money; (M, K;) as also ↓ ثُلَّةٌ. (Ibn-'Abbلd, K.) -A4- In relation to the times of camels' coming to water, (فِى مَوَارِدِ الاـِبِلِ, TA, [in the copies of the K, فى is omitted, and مَوَارِدُ is put for مَوَارِدِ,]) The interval of two days, or keeping from water during two days, between two drinkings. (K, TA. [The word to which this signification is assigned is erroneously written by Golius and Freytag مَثَلَّةٌ; and explained as meaning “Locus ubi aquantur cameli postquam per biduum non biberint.”])

ثُلَّةٌ
ثُلَّةٌ ثل ثله ثلة A party of men; (T;) a company of men: (S, M, K:) or a numerous company. (Bd in lvii. 13.) You say, فُلَانٌ لَا يَفْرُقُ بَيْنَ الثَّلَّةِ وَالثُّلَّةِ [Such a one will not distinguish] between a flock of sheep or goats and a company of men. (Z, TA.) ― -b2- See also ثَلَّةٌ.

ثِلَّةٌ
ثِلَّةٌ ثل ثله ثلة Death; or a state of perdition or destruction; (K;) and so ↓ ثَلَلٌ; (S, M, K;) which latter is also an inf. n. of ثَلَّ signifying “ he killed, ” or “ destroyed: ” (As, S, K:) pl. of the former ثِلَلٌ. (K.)

ثُلَّى
ثُلَّى ثلى ثلي (tropical:) Might, power, or elevated condition, perishing, or passing away. (K, TA.)

ثَلَلٌ
ثَلَلٌ ثلل ثلة : see ثلَّةٌ.

مُثِلٌّ
مُثِلٌّ مثل A man (S, M) abounding in what is termed ثَلَّة. (S, M, K. [See 4, أَثَلُّ, mentioned by Golius with this word, as syn. therewith, and as from the S and K, is not in either of those Lexicons.])

مُهْرٌ مِثَلٌّ
مُهْرٌ مِثَلٌّ مهر مثل [A colt that dungs much]. (M. [The meaning is there indicated, but not expressed.])

مُثَلِّلٌ
مُثَلِّلٌ مثلل Collecting wealth, (Ibn-' Abbلd, K,) and disposing it well, or putting it into a good state or condition. (Ibn-' Abbلd, TA.)

مَثْلُولٌ
مَثْلُولٌ مثلول A house thrown down, or demolished. (TA. [See 1.]) ― -b2- See also ثَلَّةٌ, second sentence.

##### Türkçe

**ثَلَّ**
1 **ثَلَّ** ثل , (T, S, K,) muzâri‘ı **ثَلُ٣َ** , mastar ismi **ثَلٌّ**, (T,) O, onu kazdıktan sonra kabre ve kuyuya toprağı geri koydu [yahut döktü]: (T:) yahut toprağı kuyuya döktü, (S, K,) vb. (S.) ― -b2- Yine, (S, M, K,) muzâri‘ı yukarıdaki gibi, (M,) ve mastar ismi de öyle, (S, M,) O, para parçalarını döktü. (S, M, K.) ― -b3- Yine, (K,) muzâri‘ı ve mastar ismi yukarıdaki gibi; (TA;) ve ↓ **ثَلْثَلَ**; (M, K;) O, eliyle hareket ettirdi yahut harekete koydu; yahut onun yanlarından birinde kırdı, [görünüşe göre onu aşağı dökülür yahut düşer kılmak için,] bir araya toplanmış bir miktar toprağı yahut bir kum yığınını, (M, K,) yahut bir evi: (O, TA:) yahut onu kazdı. (TA.) ― -b4- Ve evvelki, (S, M, K,) muzâri‘ı yukarıdaki gibi, (S, M,) ve mastar ismi de öyle, (M, TA,) O, bir evi aşağı attı yahut yıktı, (S, M, K,) duvarın altını kazarak, sonra iterek; böylece o harabe hâlinde düştü: (S, TA:) ve o, bir şeyi yıktı ve kırdı. (M.) ― -b5- [Bundan dolayı,] **ثَلَّ اللّٰهُ عَرْشَهُمْ** (mecaz:) Allah onların saltanatını yok etti: ve **ثُلَّ عَرْشُهُمْ** (mecaz:) Onların izzeti yahut kudreti, yahut gücü gitti: (S:) yahut **ثَلَّ اللّٰهُ عَرْشَهُ** (mecaz:) Allah onu öldürdü; yahut onun saltanatının, yahut izzetinin, yahut kudretinin, yahut gücünün gitmesini sağladı: (K, TA:) ve **ثُلَّ عَرْشُهُ**, mastar ismi **ثَلٌّ**, (mecaz:) Onun geçim vasıtaları bozulmuş ve kesilmiş oldu; (M, A; *) yahut o zelil oldu, yahut zelil bir hâlde oldu; (IDrd, M;) yahut, Er-Râghib’e göre, bunun mânası **أُسْقِطَتْ ثلّة مِنْهُ** [belki ondan bir cemaat ( **ثُلَّةٌ** ) düşürüldü]: (TA:) El-‘Otbee der ki burada **عرش**’ın iki mânası vardır; yani bir taht, ve gölge için yapılmış bir çardak yahut sundurma. (TA. Bk. md. **عرش**.) Sen ayrıca, **ثُلَّ عَرْشُهُ** ve **عُرْشُهُ** dersin; mânası (varsayılan mecaz:) O öldürüldü: ve bir şair, bir kılıç hakkında, **ثَلَّ عُرْشَيْهِ** der; mânası (varsayılan mecaz:) [O,] onun boynunun dibini; boynunun sırtına oturduğu kısmı [kesti]. (IDrd, M.) ― -b6- Ve **ثَلَّ**, (As, S, M, K,) muzâri‘ı yukarıdaki gibi, (As, S, M,) mastar ismi **ثَلٌّ** (As, S, M, K) ve **ثَلَلٌ**, (As, S, K,) O, bir adamı, (As, S,) yahut adamları öldürdü yahut helâk etti. (M, K.) Ve **ثُلَّ** O öldü yahut helâk oldu. (T.) ― -b7- **ثَلَّ البِئْرَ**, (M, K,) muzâri‘ı **ثَلُ٣َ** , mastar ismi **ثَلٌّ**, (M,) O, kuyudan toprağı aldı yahut dışarı attı; (M, K;) ve kuyunun dibindeki çamuru. (M.) ― -b8- **ثَلَّ الوِعَآءَ**, muzâri‘ı ve mastar ismi bir önceki hâlde olduğu gibi, O, kabın içindekini aldı; ↓ **اثتلّهُ** da böyledir; ikincisi İbn-‘Abbâd’dandır. (TA.) -A2- **ثَلَّتِ الدَّابَّةُ**, (S, K,) ve **ثَلَّ الحَافِرُ**, (M, O,) muzâri‘ı **ثَلُ٣َ** [düzensiz olarak], (S, TA,) mastar ismi **ثَلٌّ**, (TA,) Binek hayvanı ve tek tırnaklı hayvan dışkıladı. (S, M, O, K.) ― -b2- Ve **ثَلَّ** O zengin oldu, yahut yeterlilik hâlinde oldu. (T.)

**اثلّ**
4 **اثلّ** أثل اثل ثل O (bir adam, S) **ثَلَّة** denilen şeyde bol oldu, (S, K,) ki bu, ya yün yahut koyun ya da keçi sürüsü mânasına gelebilir: bu iki mânanın ikisi de bu durumda ona Z tarafından verilmiştir. (TA.) -A2- **اثلّهُ** O, onun tamir edilmesini emretti yahut buyurdu; (M;) yahut onun yıkılmış yahut harap olmuş olanının tamir edilmesini. (IAar, S, K.)

**تثلّل**
5 **تثلّل** تثلل ثل O (bir ev) yıkılmış yahut harap olmuş hâle geldi; (K;) ↓ **انثلّ** da böyledir: (TA:) yahut o (bir ev) yıkılmış yahut harap olmuş hâle geldi ve parça parça, bölüm bölüm düştü. (M.) Ve **تَثَلَّلَتِ الرَّكِيَّةُ** Kuyu harap oldu. (TA.)

**انثلّ**
7 **انثلّ** أنثل انثل ٱنثال ٱنثل O (bir şey) döküldü yahut dökülmüş oldu. (TA.) ― -b2- **اِنْثَلُّوا** i. q. **اِنْثَالُوا** [görünüşe göre “kendilerini döküp çıktılar” mânasında]. (K.) Sen, **انثلّوا عَلَيْهِ** dersin: Onun üzerine yahut ona karşı dökülüp geldiler, yahut aşağı döküldüler. (Z, TA md. **ثلم**’de.) ― -b3- 5’e de bak.

8 **اـِثْتَلَ٣َ** 1’e bak, sona yakın.

**ثَلْثَلَ**
R. Q. 1 **ثَلْثَلَ** ثلثل : 1’e bak, başa yakın.

**ثَلَّةٌ**
**ثَلَّةٌ** ثل ثله ثلة Kuyudan çıkarılan toprak: (T, S, M, K:) ve kuyunun dibinden çıkarılan çamur: (M:) ve kuyunun ağzı çevresinde, kuyudan çıkarılan toprağın atıldığı yer; ki bu yer, kuyu kimsenin mülkü olmayan bir yerde kazılmış olduğunda, yalnızca kuyunun sahibine ait olur: (A ‘Obeyd, T:) çoğulu **ثُلَلٌ**. (K.) ― -b2- ↓ **ثَلَّةٌ مَثْلُولَةٌ** Kazıldıktan sonra toprakla doldurulmuş bir kabir (**تُرْبَةٌ**). (T.) -A2- Çamurdan yahut balçıktan yapılmış bir şey, (M,) çölde, gölgesi için, bir **مَنَارَة** [bk.], gibi, (K,). (M, K. [Golius ve Freytag tarafından yanlışlıkla **مَثَلَّةٌ** yazılmış ve **مَظَلَّةٌ** ile karşılaştırılmıştır.]) -A3- Yün, (T, S, M, K,) tek başına: (M, K:) yahut bir araya toplanmış bir yün parçası: (Er-Râghib, TA:) ve yün ile keçi kılı (**شَعَر**) ve deve kılı (**وَبَر**) birlikte; (Aboo-Yoosuf, T, S, K;) fakat ikincisi tek başına değil, üçüncüsü tek başına da değil: (Aboo-Yoosuf, T, S:) yahut deve kılı (**وبر**) mânasına da gelir: (T:) yahut yün ve **شعر** ve **وبر** birlikte; fakat bunların hiçbiri tek başına değil. (M.) **كِسَآءٌ جِيِّدُ الثَّلَّةِ** denir; mânası: iyi yünlü bir **كساء**: (S, M:) ve **حَبْلُ ثَلَّةٍ**, yünden bir ip. (S.) Bir meselde şöyle denmiştir: **لَا تَعْدَمُ صَنَاعٌ ثَلَّةً** [Becerikli bir kadın, başka işi olmadığında eğirecek yahut dokuyacak yünsüz kalmaz]: mahir bir erkeğe uygulanır. (TA.) Ve sen, **عِنْدَ فُلَانٍ ثَلَّةٌ كَثِيرَةٌ** dersin; mânası: Falanın çok yünü ve keçi kılı (**شعر**) ve deve kılı (**وبر**) vardır. (Aboo-Yoosuf, S.) [Bundan dolayı,] **فُلَانٌ كَثِيرُ الثَّلَّةِ** [bazen] (mecaz:) Falanın bedeninde çok kıl vardır, demektir. (TA.) ― -b2- Koyun yahut keçi sürüsü, (T, M, K,) çok olsun az olsun: (M:) yahut onlardan çok olanı: (M, K:) yahut özellikle koyun sürüsü: yahut mutlak olarak koyun: (M:) yahut çok sayıda koyun sürüsü: (ISk, T, S, K:) ve çok sayıda koyun ve keçi birlikte: çok keçiye böyle denmez; onlara **حَيْلَةٌ** denir: (Aboo-Yoosuf, S, M:) çoğulu **ثِلَلٌ**, (S, M, K,) ki bu, şâzdır, (M,) ve **ثِلَالٌ**. (M, K.) ― -b3- Çok sayıda para parçası; yahut çok para; (M, K;) ↓ **ثُلَّةٌ** da böyledir. (Ibn-‘Abbâd, K.) -A4- Develerin suya geliş vakitleriyle ilgili olarak, (**فِى مَوَارِدِ الاـِبِلِ**, TA, [K nüshalarında **فى** hazfedilmiş, ve **مَوَارِدُ** **مَوَارِدِ** yerine konmuştur,]) iki içiş arasında iki gün aralığı; yahut iki gün su içmeden durma. (K, TA. [Bu mânanın verildiği kelime Golius ve Freytag tarafından yanlışlıkla **مَثَلَّةٌ** yazılmış; ve “Locus ubi aquantur cameli postquam per biduum non biberint.” mânasıyla açıklanmıştır.])

**ثُلَّةٌ**
**ثُلَّةٌ** ثل ثله ثلة Erkeklerden bir grup; (T;) erkeklerden bir cemaat: (S, M, K:) yahut çok kalabalık bir cemaat. (Bd lvii. 13’te.) Sen, **فُلَانٌ لَا يَفْرُقُ بَيْنَ الثَّلَّةِ وَالثُّلَّةِ** dersin: [Falan kimse ayırt etmez] koyun yahut keçi sürüsü ile erkekler cemaatini. (Z, TA.) ― -b2- **ثَلَّةٌ**’ye de bak.

**ثِلَّةٌ**
**ثِلَّةٌ** ثل ثله ثلة Ölüm; yahut helâk yahut yok oluş hâli; (K;) ↓ **ثَلَلٌ** da böyledir; (S, M, K;) ki bu ikincisi, “öldürdü” yahut “helâk etti” mânasındaki **ثَلَّ**’ın mastar ismidir de: (As, S, K:) birincinin çoğulu **ثِلَلٌ**. (K.)

**ثُلَّى**
**ثُلَّى** ثلى ثلي (mecaz:) İzzetin, kudretin, yahut yüksek hâlin helâk olması yahut geçip gitmesi. (K, TA.)

**ثَلَلٌ**
**ثَلَلٌ** ثلل ثلة : **ثَلَّةٌ**’ye bak.

**مُثِلٌّ**
**مُثِلٌّ** مثل **ثَلَّة** denilen şeyde bol olan bir adam. (S, M, K. [Golius tarafından bu kelimeyle eşanlamlı olarak zikredilen ve S ile K’den olduğu söylenen 4’teki **أَثَلُّ**, bu iki sözlüğün hiçbirinde yoktur.])

**مُهْرٌ مِثَلٌّ**
**مُهْرٌ مِثَلٌّ** مهر مثل [Çok dışkılayan bir tay]. (M. [Mânası orada işaret edilmiştir; fakat ifade edilmemiştir.])

**مُثَلِّلٌ**
**مُثَلِّلٌ** مثلل Mal toplayan, (Ibn-‘Abbâd, K,) ve onu iyi tasarruf eden, yahut onu iyi bir hâle yahut duruma koyan. (Ibn-‘Abbâd, TA.)

**مَثْلُولٌ**
**مَثْلُولٌ** مثلول Yıkılmış yahut harap edilmiş bir ev. (TA. [1’e bak.]) ― -b2- **ثَلَّةٌ**’ye de bak, ikinci cümle.
