# ثنن (ث-ن-ن) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%86%D9%86
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D9%86%D9%86

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ث - ن - ن
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 5 sözlük

## Sözlükler (5)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%86%D9%86/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الثاء والنون
ن ث، ث ن يستعملان
نث:
النَّثُّ: نَشْرُ الحديث الذي كِتْمانُه أحَقُّ، ونَثَّ يَنِثُّ نَثّاً، ونَثَّثَ يُنَثِّتُ تَنْثيثاً إذا عَرِقَ من سِمَنِه.
ثن:
الثُّنَّةُ: شَعَراتٌ مُشرِفاتٌ على رُسغِ الدابَّةِ من خَلْفِ.
والثُّنَّةُ: ما دونَ السُّرَّةِ من أسفَلِ البطنِ فوق العانةِ من الإنسانِ ومن كلِّ شيءٍ.

##### Türkçe

باب **الثاء** و**النون**
**ن ث**، **ث ن** kullanılırlar.

**نث**:
**النَّثُّ**: gizlenmesi daha haklı olan hadisin yayılmasıdır; ve **نَثَّ يَنِثُّ نَثّاً**. Ve **نَثَّثَ يُنَثِّتُ تَنْثيثاً**: şişmanlığından terlediği zaman.

**ثن**:
**الثُّنَّةُ**: binek hayvanının arka taraftan bileği üzerinde yükselmiş (bulunan) kıllardır.
Ve **الثُّنَّةُ**: insanda ve her şeyde, göbeğin altından, karnın aşağısından, kasık üstünden olan (kısım)dır.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%86%D9%86/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الثُنّةُ: الشَعَرات التي في مؤخّر رُسغ الدابّة التي أسبلت على أمّ القِردان حتَّى تبلُغ الأرض. والجمع الثُنَنُ. والثُنَّةُ أيضاً: ما بين السُرَّة والعانة. والثِنُّ، بالكسر: يبيس الحشيش.

##### Türkçe

**الثُنّةُ**: binek hayvanının bileğinin arka tarafında bulunan, **أمّ القِردان** üzerine sarkıtılmış olup yere varıncaya kadar uzanan kıllar. Çoğulu **الثُنَنُ**’dur. **والثُنَّةُ** ayrıca: göbek ile kasık arası. **والثِنُّ** (kesre ile): otun kurumuşu.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%86%D9%86/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ث ن ن
فرس وافى الثنة وهي الشعر المشرف علـى مؤخـر رسـغ الدابـة ويحمـد وفـوره‏.‏
قـال امـرؤ القيس‏:‏ لها ثنن كخوافي العقا - ب سود يفين إذا تزبئر من وفى شعره ويكره أن يكون أمرط‏.‏
وفي مثل‏:‏ ‏"‏ بلغت الدماء الثنن ‏"‏ وطعنه في ثنته وهي ما بين السرة والعانة وهي مراق البطن‏.‏
ومن المجاز‏:‏ كنا في ثنة من الكلإ وغنة مستعارة من ثنة الفرس والغنة من الروضة الغناء‏.‏

##### Türkçe

ث ن ن
Bir at, **الثنة**’si tam olan (at): o, binek hayvanının bileğinin arka tarafı üzerine yükselen kıllardır; onun bol oluşu övülür.
İmru’ul-Kays dedi ki:
Onun **ثنن**’i, kartalın kanat tüyleri gibi - siyahtır; kabarınca (dikleşince) dolgunlaşır.
Kılının bol oluşundan; ve kılsız olmasını hoş görmez.
Ve bir meselde: "Kanlar **الثنن**’e ulaştı"; ve onu **ثنته**’sinden mızrakladı: o, göbek ile kasık arasındaki şeydir; o, karnın ince derisidir.
Ve mecazdan: Biz otun bir **ثنة**’sinde ve bir **غنة**’sinde idik; (bu,) atın **ثنة**’sinden ödünç alınmıştır; ve **الغنة**, gür (bitkili) çayırdan (ödünç alınmıştır).

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%86%D9%86/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الثِّنُّ، بالكسر: يَبِيسُ الحَلِيِّ والبُهْمَى والحَمْض إذا كثر ورَكِبَ بعضُه بعضاً، وقيل: هو ما اسْوَدَّ من جميع العِيدانِ ولا يكون من بَقْلٍ ولا عُشْبٍ. وقال ابن دريد: الثِّنُّ حُطامُ اليَبِيس؛ وأَنشد: فظَلْنَ يَخْبِطْنَ هَشِيم الثِّنِّ،
بَعْدَ عَمِيمِ الرَّوْضةِ المُغِنِّ.
الأَصمعي: إذا تَكَسَّرَ اليَبِيسُ فهو حُطامٌ، فإذا ارتكب بعضُه على بعضٍ فهو الثِّنُّ، فإذا اسوَدَّ من القِدَمِ فهو الدِّنْدِنُ. وقال ثعلب: الثِّنُّ الكَلأُ؛ وأَنشد الباهلي:
يا أَيُّها الفَصِيلُ ذَا المُعَنِّي،
إنَّكَ دَرْمانُ فصَمِّتْ عَنِّي،
تَكْفي اللَّقُوحَ أَكْلةٌ من ثِنِّ،
ولَمْ تَكُنْ آثَرَ عِندِي مِنِّي
ولَمْ تَقُمْ في المَأْتَمِ المُرِنِّ.
يقول: إذا شرب الأَضيافُ لَبَنَها عَلَفَها الثِّنِّ فعادَ لَبَنُها، وصَمِّت أَي اصْمُتْ، قال ابن بري: الشعر للأَخوص بن عبد الله الرِّياحي، والأَخوص بخاء معجمة، واسمه زيد بنُ عمرو بن قيس بن عَتّاب بن هرمي ابن رياح. ابن الأَعرابي: الثِّنانُ النّباتُ الكثير المُلْتَفُّ. وقال: ثَنْثَنَ إذا رَعَى الثِّنَّ، ونَثْنَثَ إذا عَرِقَ عَرَقاً كثيراً. الجوهري: الثُّنّة الشَّعَراتُ التي في مُؤَخَّرِ رُسْغِ الدَّابَّةِ التي أُسْبِلَتْ على أُمِّ القِرْدانِ تَكادُ تَبْلُغُ الأَرْضَ، والجمع الثُّنَنُ؛ وأَنشد ابن بري للأَغلب العجلي:
فبِتُّ أَمْريها وأَدنو للثُّنَنْ،
بِقاسِحِ الجلْدِ مَتينٍ كالرِّسَنْ.
والثُّنَّة من الفَرَس: مُؤَخَّر الرُّسْغ، وهي شعرات مُدَلاّةٌ مُشْرِفات من خَلْف؛ قال: وأَنشد الأَصمعي لربيعة بن جُشَم رجل من النَّمِر بن قاسِط، قال: وهو الذي يَخْلط بشعرِه شعرَ امرئ القيس، وقيل هو لامرئ القيس:
لَها ثُنَنٌ كخَوافي العُقَا
ب، سُودٌ يَفِينَ، إذا تَزْبَئِرّ.
قوله: يَفِين، غير مهموز، أَي يَكْثُرن. يقال: وَفَى شَعرُه، يقول: لَيْست بمُنْجَردة لا شعر عليها. وفي حديث فتح نُهاوَنْد: وبلَغَ الدمُ ثُنَنَ الخَيْل؛ قال: الثُّنَنُ شعَرات في مُؤَخَّر الحافر من اليَدِ والرِّجْل. وثَنَّن الفرسُ: رَفَع ثُنَّتَه أَن يَمَسَّ الأَرض في جَرْيه من خِفَّتِه. قال أَبو عبيد: في وَظِيفَي الفرس ثُنَّتان، وهو الشعر الذي يكون على مُؤخَّر الرُّسْغ، فإن لم يكن ثَمَّ شعرٌ
فهو أَمْرَدُ وأَمْرَطُ. ابن الأَعرابي: الثُّنَّة من الإنسان ما دون السرّة فوق العانة أَسفل البطن، ومن الدوابِّ الشعر الذي على مؤخَّر الحافِر في الرُّسْغ. قال: وثَنَّنَ الفرسُ إذا رَكِبَه الثقيلُ حتى تُصِيبَ ثُنَّتُه الأَرض، وقيل: الثُّنَّةُ شعرُ العانة. وفي الحديث: أَن آمِنةَ قالت لمَّا حملت بالنبيّ، صلى الله عليه وسلم، واللهِ ما وَجَدْتُه في قَطَنٍ ولا ثُنَّة وما وَجَدته إلاّ على ظهر كَبِدي؛ القَطَنُ: أَسفل الظَّهر، والثُّنَّة: أَسفل البطن. وفي مَقْتَل حمزة سيّد الشهداء، رضي الله عنه: أَن وَحْشياً قال سَدَّدْتُ حَرْبَتي يوم أُحُدٍ لثُنَّته فما أَخطأْتُها، وهذان الحديثان
(* قوله «وهذان الحديثان إلخ» هكذا في الأصل بدون
تقدم نسبة إلى الليث). يُقَوِّيان قول الليث في الثُّنَّة. وفي حديث فارِعَة أُخْت أُمَيَّة: فشَقَّ ما بين صَدْره إلى ثُنَّتِه. وثُنانُ: بُقْعة؛ عن ثعلب.

##### Türkçe

**الثِّنُّ**، kesre ile: **الحَلِيِّ**’nin, **البُهْمَى**’nın ve **الحَمْض**’ın kurusu; çoğaldığı ve bir kısmı bir kısmının üzerine bindiği zaman; ve denildi ki: bütün çubukların tamamından kararan şeydir; ve **بَقْل**’den de **عُشْب**’ten de olmaz. İbn Düreyd dedi: **الثِّنُّ** kurunun kırıntısıdır; ve inşad etti:

فَظَلْنَ يَخْبِطْنَ هَشِيم **الثِّنِّ**،
بَعْدَ عَمِيمِ الرَّوْضةِ المُغِنِّ.

El-Asmaî: Kuru kırıldığı zaman o **حُطام**’dır; bir kısmı bir kısmının üzerine bindiği zaman o **الثِّنُّ**’dür; eskilikten karardığı zaman o **الدِّنْدِنُ**’dür. Sa‘leb dedi: **الثِّنُّ** **الكَلأُ**’dır; ve el-Bâhilî inşad etti:

يا أَيُّها الفَصِيلُ ذَا المُعَنِّي،
إنَّكَ دَرْمانُ فصَمِّتْ عَنِّي،
تَكْفي اللَّقُوحَ أَكْلةٌ من **ثِنِّ**،
ولَمْ تَكُنْ آثَرَ عِندِي مِنِّي
ولَمْ تَقُمْ في المَأْتَمِ المُرِنِّ.

Der ki: Misafirler onun sütünü içtiği zaman, ona **الثِّنِّ**’i yem olarak verdi; böylece onun sütü geri döndü; ve **صَمِّت** yani sus. İbn Berrî dedi: Şiir, el-Ahvas b. Abdullah er-Riyâhî’nindir; ve el-Ahvas, mu‘ceme **خاء** iledir; ve adı Zeyd b. Amr b. Kays b. Attâb b. Hirmî b. Riyâh’tır. İbnü’l-A‘râbî: **الثِّنانُ** çok, birbirine dolanmış bitkidir. Ve dedi: **ثَنْثَنَ**: **الثِّنَّ**’i otladığı zaman; ve **نَثْنَثَ**: çok terle terlediği zaman. El-Cevherî: **الثُّنّة** binek hayvanının bileğinin arkasında olan kıllardır; **أُمِّ القِرْدانِ** üzerine salıverilmiştir; neredeyse yere ulaşır; çoğulu **الثُّنَنُ**’dır; ve İbn Berrî el-Ağleb el-‘Aclî için inşad etti:

فبِتُّ أَمْريها وأَدنو لِ**لثُّنَنْ**،
بِقاسِحِ الجلْدِ مَتينٍ كالرِّسَنْ.

Ve attan **الثُّنَّة**: bileğin arkasıdır; o, arkadan sarkan, yukarıdan görünen kıllardır; dedi ki: ve el-Asmaî, en-Nemir b. Kâsıt’tan bir adam olan Rabîa b. Cuşem için inşad etti; dedi ki: o, kendi şiiriyle İmruülkays’ın şiirini karıştıran kimsedir; ve denildi ki o, İmruülkays’ındır:

لَها ثُنَنٌ كخَوافي العُقَا
ب، سُودٌ يَفِينَ، إذا تَزْبَئِرّ.

Sözü: **يَفِين** hemzesizdir; yani çoğalırlar. Denilir: **وَفَى** onun saçı; der ki: üzerinde saç olmayan, tüysüz değildir. Ve Nihâvend’in fethi hadîsinde: “Kan, atların **ثُنَنَ**’ına ulaştı”; dedi ki: **الثُّنَنُ** elin ve ayağın toynağının arkasında olan kıllardır. Ve **ثَنَّن** at: koşusunda hafifliğinden, yere değmesin diye **ثُنَّتَه**’ini kaldırdı. Ebû Ubeyd dedi: Atın iki **وَظِيف**’inde iki **ثُنَّة** vardır; o, bileğin arkasında bulunan kıldır; eğer orada kıl yoksa o **أَمْرَدُ** ve **أَمْرَطُ**tur. İbnü’l-A‘râbî: İnsandan **الثُّنَّة** göbeğin altı, kasığın üstü, karnın aşağısıdır; ve binek hayvanlarından, bilekte toynağın arkasında olan kıldır. Dedi ki: ve **ثَنَّنَ** at: ağır olan ona bindiği zaman, ta ki onun **ثُنَّتُه** yere değsin; ve denildi ki: **الثُّنَّةُ** kasık kılıdır. Ve hadîste: Âmine, Peygamber’e (sallallahu aleyhi ve sellem) hamile kaldığı zaman dedi: “Vallahi onu ne **قَطَنٍ**’da ne **ثُنَّة**’de buldum; onu ancak ciğerimin üstünde buldum”; **القَطَنُ**: sırtın aşağısı; ve **الثُّنَّة**: karnın aşağısı. Ve şehitlerin efendisi Hamza’nın (radıyallahu anh) öldürülmesi kıssasında: Vahşî dedi: “Uhud günü mızrağımı onun **ثُنَّتِه**’ine doğrulttum da onu ıskalamadım”; ve bu iki hadîs

(* Sözü “ve bu iki hadîs ilh.” asılda, Leys’e nisbetin öne geçirilmesi olmaksızın böyledir).

Leys’in **الثُّنَّة** hakkındaki sözünü kuvvetlendirir. Ve Ümeyye’nin kız kardeşi Fâri‘a hadîsinde: “Göğsü ile **ثُنَّتِه**’i arasını yardı.” Ve **ثُنانُ**: bir yer; Sa‘leb’den.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%86%D9%86/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

: ( *!الثِّنُّ ، بالكسْرِ : يَبيسُ الحَشِيشِ ) ؛ ) كما في الصِّحاحِ .
وقالَ ابنُ دُرَيْدٍ : هو حُطامُ اليَبِيسِ ؛ وأَنْشَدَ :
فظَلْنَ يَخْبِطْنَ هَشِيم الثِّن ِّبَعْدَ عَمِيمِ الرَّوْضَةِ المُغِنِّيّ وقال ثعلب :الثن :الكلأُ وانشد الباهلي : يا أيها الفصيل ذا المعني

ِ إنك درمان فصمت عني تكفي اللقوح اكلة من *!ثنِّ ولم تكن آثر عندي مني ولم تقم في المأتم المرن يقولُ : إذا شَرِبَ الأَضْيافُ لَبَنَها عَلَفَتْها الثِّنَّ فعادَ لَبَنُها ، وصَمِّت أَي اصْمُت .
وفي المُحْتَسب لابنِ جنِّي في سُورَةِ هود : الثِّنُّ ضَعِيفُ النَّباتِ وهَشُّه وإنْ لم يكنْ يابِساً .
وفي التَّهْذِيبِ : إذا تَكَسَّرَ اليَبِيسُ فهو حُطامٌ ، فإذا رَكِبَ بعضُه بعضاً فهو الثِّنُّ ، فإذا اسوَدَّ مِن القِدَمِ فهو الدِّنْدِنُ .
وفي المُحْكَمِ : الثِّنُّ يَبِيسُ الحَلِيِّ والبُهْمَى والحَمْض ( إذا كَثُرَ ورَكِبَ بَعْضُهُ بَعْضاً ، أَو ) هو ( ما اسْوَدَّ مِن ) جَمِيعِ ( العِيدانِ ) ، و ( لا ) يكونُ ( مِن بَقْلٍ و ) لا ( عُشْبٍ .
( و ) *!الثِّنانُ ، ( ككِتابٍ : النَّباتُ الكَثيرُ المُلْتَفُّ ) ؛ ) نَقَلَهُ الأَزْهرِيُّ .
( و ) *!ثُنانُ ، ( كغُرابٍ : ع ) ؛ ) عن ثَعْلَب .
( *!والثُّنَّةُ ، بالضَّمِّ : العانَةُ ) نَفْسُها ؛ ( أَو مُرَيْطاءُ ما بَيْنَها وبينَ السُّرَّةِ ) .
( وقيلَ : هو أَسْفَل إلى العانَةِ ، ومنه حَدِيْث آمِنَة ، عليها السّلامُ ، قالت : لمَّا حَمَلَتْ بالنبيِّ صلى الله عليه وسلم واللَّهِ ما وَجَدْتُه في قَطَنٍ ولا *!ثُنَّة ، وما وَجَدْته إلاَّ على ظَهْرِ كَبِدي .
( و ) *!الثُّنَنُ : جَمْعُ الثُّنَّةِ ، وهي ( شَعَراتٌ تَخْرُجُ في مُؤَخَّرِ رُسْغِ الَّدابَّةِ ) التي أُسْبِلَتْ على أُمِّ القِرْدانِ تَكادُ تَبْلُغُ الأَرضَ ؛ كما في الصِّحاحِ .
قالَ : وأَنْشَدَ الأَصْمَعيُّ لربيعَةَ بنِ جُشَم رَجُل مِن النَّمِرِ بنِ قاسِطٍ ، قالَ : وهو الذي يَخْلطُ

بشعْرِهِ شِعْرَ امْرِىءِ القَيْسِ :
لها *!ثُنَنٌ كخَوافي العُقَاب سُودٌ يَفِينَ إذا تَزْبَئِرّيَفِينَ : أَي يَكْثُرْن مِن وَفَى شَعَرُه إذا كَثُرَ ، يقولُ : لَيْسَت بمُنْجَرِدَة لا شَعَرَ عليها .
( *!وأَثَنَّ الهَرِمُ ) : ) إذا ( بَلِيَ ) .
( وممَّا يُسْتدركُ عليه :
*!ثَنَّنَ : رَفَعَ ثُنَّتَه أَنْ تَمَسَّ الأَرضَ مِن جَرْيهِ في خفْيَةٍ ؛ كذا في المُحْكَمِ .
وفي التَّهْذِيبِ : ثَنَّنَ إذا رَكِبَه الثقيلُ حتى تُصِيبَ *!ثُنَّتُه الأَرْضِ .
*!وثَنَّنَ إذا رَعَى *!الثِّنَّ ، كذا في النوادِرِ .
ويقالُ : كنَّا في *!ثُنَّةٍ مِن الكَلامِ وغُنَّةٍ ، مُسْتعارٌ مِن ثُنَّةِ الفَرَسِ ، والغُنَّةُ مِن الرَّوضةِ الغَنَّاءِ ؛ كما في الأَساسِ .

##### Türkçe

: ( **الثِّنُّ** , kesre ile: otun kurusu) ; ) **الصِّحاح**’ta olduğu gibi.
İbn Düreyd dedi: O, kurunun kırıntısıdır; ve inşad etti:
فَظَلْنَ يَخْبِطْنَ هَشِيمَ **الثِّنِّ** بَعْدَ عَمِيمِ الرَّوْضَةِ المُغِنِّيّ
Ve Sa‘leb dedi: **الثن**: otlaktır; ve el-Bâhilî inşad etti: يا أيها الفصيل ذا المعني

ِ إنك درمان فصمت عني تكفي اللقوح اكلة من **ثنِّ** ولم تكن آثر عندي مني ولم تقم في المأتم المرن
Der ki: Misafirler onun sütünü içtiği zaman ona **الثِّنَّ** yedirir; böylece onun sütü geri döner; ve **صَمِّت** yani sus.

İbn Cinnî’nin **المُحْتَسب**’inde, Hûd sûresinde: **الثِّنُّ** bitkinin zayıfı ve onun gevreği; kuru olmasa bile.

**التَّهْذِيب**’de: Kuru kırıldığı zaman o **حُطام**dır; sonra onun bir kısmı bir kısmının üzerine bindiği zaman o **الثِّنُّ**dür; sonra eskilikten karardığı zaman o **الدِّنْدِنُ**dür.

**المُحْكَم**’de: **الثِّنُّ** **الحَلِيِّ**’nin ve **البُهْمَى**’nın ve **الحَمْض**’ın kurusudur (çoğaldığı ve bir kısmı bir kısmının üzerine bindiği zaman, yahut) o (bütün (çubukların) (kararan)ıdır; ve (ne) (bir sebzeden) olur ne de (bir ottan).

( Ve ) **الثِّنانُ** , (kitap gibi: çok, birbirine dolanmış bitki) ; ) el-Ezherî onu nakletti.

( Ve ) **ثُنانُ** , (kuzgun gibi: ع) ; ) Sa‘leb’den.

( **والثُّنَّةُ** , damme ile: **العانَةُ**) bizzat kendisi; (yahut onunla göbek arasındaki şeyin **مُرَيْطاءُ**’sı).

(Ve denildi: O, **العانَة**’ye doğru daha aşağıdır; ve ondan, Âmine hadisi—selâm onun üzerine—dedi: Nebî’ye صلى الله عليه وسلم hamile kaldığı zaman, Allah’a yemin olsun, onu ne pamukta ne de **ثُنَّة**’de buldum; onu ancak ciğerimin üstünde buldum.)

( Ve ) **الثُّنَنُ**: **الثُّنَّة**’nin çoğuludur; ve o, (binitin bileğinin arkasında çıkan kıllardır) ki **أُمِّ القِرْدانِ** üzerine salıverilmiştir; neredeyse yere ulaşır; **الصِّحاح**’ta olduğu gibi.

Dedi: ve el-Asma‘î, en-Nemir b. Kâsıt’tan bir adam olan Rebî‘a b. Cuşem için inşad etti; dedi: ve o, (saçında İmru’ul-Kays’ın saçını karıştıran)dır:
لها **ثُنَنٌ** كخَوافي العُقَاب سُودٌ يَفِينَ إذا تَزْبَئِرّ
**يَفِينَ**: yani çoğalırlar; **وَفَى**’dan: saçı çoğaldığı zaman; der ki: üzerinde kıl olmayan, soyunuk değildir.

( **وأَثَنَّ الهَرِمُ** ) : ) eğer (eskidi) ise.

(Üzerine istidrâk olunanlardandır:
**ثَنَّنَ**: koşusunda gizlice, **ثُنَّتُه**’ni yere değmekten kaldırdı; **المُحْكَم**’de böyle.
Ve **التَّهْذِيب**’de: **ثَنَّنَ**; ağır ona bindiği zaman, ta ki **ثُنَّتُه** yere değsin.
Ve **ثَنَّنَ**: **الثِّنَّ** otladı; **النوادِر**’de böyle.
Ve denilir: Biz sözün **ثُنَّة**’sinde ve **غُنَّة**’sinde idik; atın **ثُنَّة**’sinden ödünç alınmıştır; ve **الغُنَّة** **الرَّوضةِ الغَنَّاءِ**’dandır; **الأَساس**’ta olduğu gibi.)
