# ثهت (ث-ه-ت) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%87%D8%AA
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D9%87%D8%AA

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ث - ه - ت
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 3 sözlük

## Sözlükler (3)

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%87%D8%AA/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

ه ت ث
ثهت
أهملها الليث وقد استُعمل : ثهت .
ثهت : قال ابن بُزُرج في ( نوادره ) الذي قرأتهُ بخط أبي الهيثم : يقال : ما أنت في ذلك الأمر بالثّاهت ولا المَثْهوت : أي ما أنت في ذلك بالداعي ولا المدعُوّ .
قلت : ورَوَى أحمد بن يحيى ، عن ابن الأعرابي نحواً من ذلك ، وأنشد :
وانْحَط داعِيكَ بلا إسْكاتِ
من البكاءِ الحقِّ والثُهاتِ

##### Türkçe

ه ت ث
**ثهت**

Leys onu ihmal etti; hâlbuki kullanılmıştır: **ثهت**.

**ثهت**: İbn Büzürc, (Nâdirleri)’nde—Ebû’l-Heysem’in hattıyla okuduğumda—dedi ki: Denir: “Sen o işte ne **الثّاهت**sin ne de **المَثْهوت**”; yani: Sen o hususta ne çağıransın ne de çağrılan.

Dedim: Ahmed b. Yahyâ, İbnü’l-A‘râbî’den bunun benzerini rivayet etti; ve şu beyti okudu:
Ve indir çağırıcını, susturma olmaksızın,
Hak ağlayışından ve **الثُهاتِ**’tan.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%87%D8%AA/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الثُّهاتُ: الصَّوتُ والدُّعاء.
وقد ثَهِتَ ثَهَتاً: دَعا.
والثَّاهِتُ: جُلَيْدةُ القَلْب، وهي جِرابُه؛ قال:
مُلِّئَ في الصَّدْرِ علينا ضَبَّا،
حَتَّى وَرَى ثاهِتَهُ والخِلْبا
الأَزهري، قال ابن بُزُرْجَ: ما أَنت في ذلك الأَمر بالثاهِتِ ولا المَثْهُوتِ أَي بالداعِي ولا المَدْعُوِّ؛ قال الأَزهري: وقد رواه أَحمد بن يحيى عن ابن الأَعرابي؛ وأَنشد:
وانْحَطَّ داعِيكَ، بِلا إِسْكاتِ،
من البُكاءِ الحَقِّ والثُّهاتِ

##### Türkçe

**الثُّهاتُ**: ses ve dua.

Ve gerçekten **ثَهِتَ ثَهَتاً**: dua etti.

Ve **الثَّاهِتُ**: kalbin küçük derisi; ve o, onun torbasıdır; dedi ki:
Göğüste bize bir keler dolduruldu,
ta ki **ثاهِتَهُ**’sini ve **الخِلْبا**’yı örtene kadar.

el-Ezherî; İbn Büzürc dedi: Sen o işte **بالثاهِتِ** de değilsin ne de
**المَثْهُوتِ**; yani dua edenle de değil, kendisine dua edilenle de değil; el-Ezherî dedi: Ve onu Ahmed b.
Yahyâ, İbn el-A‘râbî’den rivayet etmiştir; ve inşad etti:
Ve senin çağırıcın indi, susturma olmaksızın,
hak ağlayışından ve **الثُّهاتِ**’tan.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%87%D8%AA/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

ثهت، كفرح، ثهتا بفتح فسكون، وثهاتا بالضم: أهمله الجوهري. وقال ابن بزرج: أي دعا وصوت، يقال: ما أنت في ذلك الأمر بالثاهت ولا المثهوت: أي بالداعي ولا المدعو. قال الأزهري: وقد رواه أحمد بن يحيى، عن ابن الأعرابي، وأنشد:
  وانحط داعيك إلى إسكات
  من البكاء الحق والثهات والثاهت: الحلقوم يخرج منه الصوت، أو البلدم بالكسر، هو مقدم الصدر، أو جليدة يموج فيها القلب، وهي جرابه؛ قال:
  ملئ في الصدر علينا ضبا
  حتى ورى ثاهته والخلبـا ومما يستدرك عليه: ثهت على غريمه تثهيتا: إذا صاح أعلى صياحه، وكذلك: قعط، وجور. وجوق، كذا في نوادر الأعراب.

##### Türkçe

**ثهت**; **كفرح**; **ثهتا** (fetha ile, sonra sükûn ile) ve **ثهاتا** (damme ile): el-Cevherî onu ihmal etti. İbn Büzerc dedi: yani çağırdı ve seslendi; şöyle denir: “Sen o işte ne **الثاهت**sin ne de **المثهوت**”: yani ne çağıransın ne de çağrılansın. el-Ezherî dedi: Ahmed b. Yahyâ onu, İbnü’l-A‘râbî’den rivayet etmiştir; ve şu beyti okudu:
  Ve çağırıcın susturmaya indi
  hak ağlayıştan ve **الثهات**tan.

Ve **الثاهت**: sesin çıktığı gırtlak; yahut **البلدم** (kesra ile), o göğsün ön kısmıdır; yahut kalbin dalgalandığı bir deri parçası; o, onun kılıfıdır; dedi ki:
  Göğüste üzerimize bir kertenkele doldu
  ta ki **ثاهته**sini ve **الخلبـا**yı örttü.

Ve onun üzerine istidrâk edilenlerdendir: “**ثهت** (fiilini) borçlusuna **تثهيتا** (yapmak)”: en yüksek bağırışıyla bağırdığı zaman; ve yine böyledir: **قعط** ve **جور**. Ve **جوق**; Arapların Nevâdir’inde böyledir.
