# ثهت — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%87%D8%AA/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D9%87%D8%AA/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ثهت](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%87%D8%AA.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: ثهت

ثهت، كفرح، ثهتا بفتح فسكون، وثهاتا بالضم: أهمله الجوهري. وقال ابن بزرج: أي دعا وصوت، يقال: ما أنت في ذلك الأمر بالثاهت ولا المثهوت: أي بالداعي ولا المدعو. قال الأزهري: وقد رواه أحمد بن يحيى، عن ابن الأعرابي، وأنشد:
  وانحط داعيك إلى إسكات
  من البكاء الحق والثهات والثاهت: الحلقوم يخرج منه الصوت، أو البلدم بالكسر، هو مقدم الصدر، أو جليدة يموج فيها القلب، وهي جرابه؛ قال:
  ملئ في الصدر علينا ضبا
  حتى ورى ثاهته والخلبـا ومما يستدرك عليه: ثهت على غريمه تثهيتا: إذا صاح أعلى صياحه، وكذلك: قعط، وجور. وجوق، كذا في نوادر الأعراب.

### Türkçe

**ثهت**; **كفرح**; **ثهتا** (fetha ile, sonra sükûn ile) ve **ثهاتا** (damme ile): el-Cevherî onu ihmal etti. İbn Büzerc dedi: yani çağırdı ve seslendi; şöyle denir: “Sen o işte ne **الثاهت**sin ne de **المثهوت**”: yani ne çağıransın ne de çağrılansın. el-Ezherî dedi: Ahmed b. Yahyâ onu, İbnü’l-A‘râbî’den rivayet etmiştir; ve şu beyti okudu:
  Ve çağırıcın susturmaya indi
  hak ağlayıştan ve **الثهات**tan.

Ve **الثاهت**: sesin çıktığı gırtlak; yahut **البلدم** (kesra ile), o göğsün ön kısmıdır; yahut kalbin dalgalandığı bir deri parçası; o, onun kılıfıdır; dedi ki:
  Göğüste üzerimize bir kertenkele doldu
  ta ki **ثاهته**sini ve **الخلبـا**yı örttü.

Ve onun üzerine istidrâk edilenlerdendir: “**ثهت** (fiilini) borçlusuna **تثهيتا** (yapmak)”: en yüksek bağırışıyla bağırdığı zaman; ve yine böyledir: **قعط** ve **جور**. Ve **جوق**; Arapların Nevâdir’inde böyledir.
