# ثوي — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%88%D9%8A/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AB%D9%88%D9%8A/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ثوي](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AB%D9%88%D9%8A.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: ثوى

ثَوَى
1 ثَوَى ثوى ثوة ثوي (T, S, M, Mgh, Msb, K) بِالمَكَانِ, (S, M, Mgh, Msb, K,) and فِيهِ, (Msb,) and ثَوَى المَكَانَ, (S, * M, Msb, K,) aor. ثَوِىَ , (T, S, Msb, K,) inf. n. ثَوَآءُ (T, S, M, Mgh, Msb, K) and ثُوِىٌّ (S, M, Mgh, K) and مَثْوًى; (T, M;) and ↓ اثوى (T, S, M, Msb, K) بالمكان, (S, M, K,) or فيه; (so in the CK;) He remained, stayed, dwelt, or abode, (T, S, Mgh, Msb,) in the place: (S, Mgh, Msb:) or he remained, stayed, dwelt, or abode, long (Lth, T, M, K) therein: (M, K:) or he alighted, or alighted and abode, in the place: (K:) or ثَوَى signifies also he alighted, or alighted and abode, (M,) or he settled, (TA,) بالمكان in the place. (M.) Hence, اـِنَّا نُطِيلُ الثُّوِىَّ فِى دّارِ الحَرْبِ [Verily we prolong the stay in the seat of war]. (Mgh.) [You say also, ثَوَي اـِلَى المَرْأَةِ He betook himself to the woman to remain, stay, dwell, or abide, with her: see ثَوِيَّةٌ.] ― -b2- [Hence,] ثَوَى, (T, M, IB, TA,) aor. ثَوِىَ ; in the K, incorrectly, ↓ ثوّى, inf. n. تَثْوِيَةٌ; (TA;) signifies also He was slain, (T, M,) and remained where he was: (M:) or he remained in his grave: (IB, TA:) or, as the latter verb is explained in the K, he died. (TA.) [See a verse cited in art. حسب, conj. 2.] -A2- ثُوِىَ He was buried: (M, K:) because there is no longer dwelling than that of him who is buried. (M.)

2 ثَوَّىَ see 4: -A2- and see also 1.

اثوى
4 اثوى أثوى أثوي اثوى اثوي ثوى ثوي : see 1. -A2- اثواهُ He made him to remain, stay, dwell, or abide; (S, Msb, K;) or to remain, &c., long; (M, K;) in a place; (M, K;) and ↓ ثوّاهُ, (Kr, S, M, K,) inf. n. تَثْوِيَةٌ, (S,) signifies the same. (Kr, S, M, K.) [In the CK, ثَوَيْتُهُ is erroneously put for ثَوَّيْتُهُ.] ― -b2- And He lodged him; made him his guest; or entertained him as a guest. (M, K.) You say, أَنْزَلَنِى فَأَثْوَانِى ثَوَآءً حَسَنًا [He lodged me, and entertained me well as a guest]. (T.)

تثوّاهُ
5 تثوّاهُ تثواه تثواة He became his guest. (TA.)

ثَآءٌ
ثَآءٌ ثآء [mentioned in this art. in the K, as “ A certain letter of the alphabet, ” namely, ث]: see art. ثوأ: ISd holds its ا to be originally و. (TA.)

ثَاىٌ
ثَاىٌ ثاى ثاي : see what next follows.

ثَاوَةٌ
ثَاوَةٌ ثاوه ثاوة : see what next follows.

ثَايَةٌ
ثَايَةٌ ثايه ثاية , (S, M, K,) without ء, (S,) formed by permutation from ثوية, though the author of the Kitلb [i. e. Sb] holds the ا to be originally ى, (M,) The lodging-place, or nightly resting-place, of camels, (ISk, S, M, K,) and of sheep or goats, (ISk, S,) when they have gone away to a distance in the pasture, or around the tents or houses; (ISk, S, M, K;) as also ↓ ثَوِيَّةٌ and ↓ ثَاوَةٌ: (K:) or the first and second, (AZ, T, S, M,) and the third also, (M,) signify the lodging-place, or nightly resting-place, of sheep or goats, (AZ, T, S, M,) and of oxen, or bulls and cows; (M;) and the last is app. formed by permutation from the first. (M.) ― -b2- Also A combination of two or three trees, upon which is thrown a piece of cloth, used for shade, or shelter from the sun. (IAar, M. [And in like manner ثَأْيَةٌ is explained in the T, in art. ثأى.]) ― -b3- Also, (AZ, T, S, M,) and ↓ ثَوِيَّةٌ, (M,) Stones elevated for a sign of the way to direct the pastor when he returns by night: (AZ, T, S, M:) and the former, or latter, (M,) or both, and ↓ ثُوَّةٌ, (K,) with damm, (TA, [in the CK ثَوَّة,]) the lowest sign of the way, of the height of a man in a sitting posture. (M, K.) ― -b4- Also The part which is the place of stabbing of a slaughtered camel. (TA.) ― -b5- The pl. of ثاية is ↓ ثَاىٌ: (Lh, M:) [or rather the latter is a coll. gen. n., of which the former is the n. un.]

ثُوَّةٌ
ثُوَّةٌ ثوه ثوة : see art. ثو: and see ثَايَةٌ in the present art., above.

ثَوِىٌّ
ثَوِىٌّ ثوى ثوة ثوي A guest: (IAar, T, S, M, K:) the vulgar erroneously pronounce it تِوِىٌّ. (TA. [See also مَثْوًى.]) ― -b2- Remaining, staying, dwelling, or abiding; as also تَوِىٌّ; but the former is better known in this sense. (M in art. توى.) ― -b3- One who abides (مُجَاوِرٌ [generally meaning for the purpose of study]) in either of the two sacred cities or territories [of Mekkeh and El-Medeeneh]. (IAar, T, K.) ― -b4- One who is very patient in military and predatory expeditions, who is detained in the territory of the enemy, or on the frontier of the enemies' country. (IAar, T.) ― -b5- A captive. (Th, M, K.) -A2- A chamber, or house, or tent, prepared for a guest: (T, M, K:) and, (M,) accord. to Lth, (T,) a chamber within a chamber. (T, M.)

ثُوِىٌّ
ثُوِىٌّ ثوى ثوة ثوي : see art. ثو. -A2- Also an inf. n. of 1. (S &c.)

ثَوِيَّةٌ
ثَوِيَّةٌ ثوي ثويه ثوية : see ثَايَةٌ, above, in two places. -A2- Also A woman (K, TA) to whom one betakes himself to remain, stay, dwell, or abide, with her (يُثْوَى اـِلَيْهَا). (TA.)

ثَاوٍ
ثَاوٍ ثاو part. n. of 1; (Msb;) [Remaining, &c.: or remaining, &c., long:] a stranger remaining, staying, dwelling, or abiding, in a country, or town: (T:) or ثَاوِى بَلْدَةٍ a stranger who keeps to a country, or town. (M.) ― -b2- A man remaining in his grave. (IB, TA.)

ثَاوِىُّ
ثَاوِىُّ ثاوى ثاوي : see ثَائِىٌّ, in art. ثوأ. You say قَافِيَةٌ ثَاوِيَّةٌ [in the CK, erroneously, ثاوِيَةٌ] A rhyme of which the characteristic is ث. (K, * TA.)

مَثْوًى
مَثْوًى ٢ A place where one remains, stays, dwells, or abides; (T;) a place of alighting or abode, an abode, or a dwelling, (T, M, Mgh, Msb,) of a man: (T:) pl. مَثَاوٍ (T, M, Mgh, Msb, K.) Hence, أَبُو المَثْوَى The master (M, K) of the house or tent, (M,) or of the place where one alights or abides, or of the abode or dwelling. (K.) And أُمُّ المَثْوَى The mistress of the house or tent. (M.) And أَبُو مَثْوَى الرَّجُلِ The master of the place of alighting, or of the abode, of the man: (S:) the host who entertains the man; to whom he betakes himself for lodging, and at whose abode he stays: (Har p. 595:) and the guest whom the man entertains. (M, K. * [See also ثَوِىٌّ.]) And أُمُّ مَثْوَى الرَّجُلِ The mistress of the place of alighting, or of the abode, of the man: (S:) the mistress of the man's place of alighting, or abode, in which he passes the night; occurring in this sense in a trad., not meaning his wife. (TA.) ― -b2- It is also an inf. n. of ثَوَى. (T, M.)

### Türkçe

ثَوَى
1 **ثَوَى** ثوى ثوة ثوي (T, S, M, Mgh, Msb, K) **بِالمَكَانِ**, (S, M, Mgh, Msb, K,) ve **فِيهِ**, (Msb,) ve **ثَوَى المَكَانَ**, (S, * M, Msb, K,) muzârîsi **ثَوِىَ** , (T, S, Msb, K,) mastarı **ثَوَآءُ** (T, S, M, Mgh, Msb, K) ve **ثُوِىٌّ** (S, M, Mgh, K) ve **مَثْوًى**; (T, M;) ve ↓ **اثوى** (T, S, M, Msb, K) **بالمكان**, (S, M, K,) yahut **فيه**; (CK’de de böyledir;) O, yerde kaldı, durdu, ikamet etti, yahut barındı, (T, S, Mgh, Msb,) o yerde: (S, Mgh, Msb:) yahut o, orada uzun süre kaldı, durdu, ikamet etti, yahut barındı: (Lth, T, M, K) (M, K:) yahut o, yere kondu; yahut kondu ve barındı: (K:) yahut **ثَوَى** ayrıca şu mânaya da gelir: o, kondu; yahut kondu ve barındı, (M,) yahut yerleşti, (TA,) **بالمكان** yerde. (M.) Bundan dolayı, **اـِنَّا نُطِيلُ الثُّوِىَّ فِى دّارِ الحَرْبِ** [Şüphesiz biz savaş yurdunda kalışı uzatırız]. (Mgh.) [Şunu da dersin: **ثَوَي اـِلَى المَرْأَةِ** O, onunla kalmak, durmak, ikamet etmek yahut barınmak üzere kadına yöneldi: **ثَوِيَّةٌ**’ye bak.] ― -b2- [Bundan dolayı,] **ثَوَى**, (T, M, IB, TA,) muzârîsi **ثَوِىَ**; K’da yanlış olarak ↓ **ثوّى**, mastarı **تَثْوِيَةٌ**; (TA;) ayrıca şu mânaya da gelir: O öldürüldü, (T, M,) ve bulunduğu yerde kaldı: (M:) yahut kabrinde kaldı: (IB, TA:) yahut, K’da bu son fiil açıklandığı üzere, o öldü. (TA.) [حسب maddesinde, 2. bâbda nakledilen bir beyte bak.] -A2- **ثُوِىَ** O gömüldü: (M, K:) çünkü gömülen kimsenin ikametinden daha uzun bir ikamet yoktur. (M.)

2 **ثَوَّىَ** 4’e bak: -A2- ve ayrıca 1’e de bak.

**اثوى**
4 **اثوى** أثوى أثوي اثوى اثوي ثوى ثوي : 1’e bak. -A2- **اثواهُ** O, onu kalır kıldı, durur kıldı, ikamet ettirdi yahut barındırdı; (S, Msb, K;) yahut uzun süre kalır kıldı, vb.; (M, K;) bir yerde; (M, K;) ve ↓ **ثوّاهُ**, (Kr, S, M, K,) mastarı **تَثْوِيَةٌ**, (S,) aynı mânaya gelir. (Kr, S, M, K.) [CK’de **ثَوَيْتُهُ**, yanlış olarak **ثَوَّيْتُهُ** yerine konmuştur.] ― -b2- Ve onu misafir etti; onu misafiri kıldı; yahut onu misafir olarak ağırladı. (M, K.) Şöyle dersin: **أَنْزَلَنِى فَأَثْوَانِى ثَوَآءً حَسَنًا** [Beni misafir etti ve beni güzel bir misafir edişle ağırladı]. (T.)

**تثوّاهُ**
5 **تثوّاهُ** تثواه تثواة O, onun misafiri oldu. (TA.)

**ثَآءٌ**
**ثَآءٌ** ثآء [K’da bu maddede “alfabenin belli bir harfi” olarak zikredilmiştir; yani **ث**]: ثوأ maddesine bak: ISd onun **ا**’sının aslının **و** olduğunu kabul eder. (TA.)

**ثَاىٌ**
**ثَاىٌ** ثاى ثاي : hemen ardından gelen şeye bak.

**ثَاوَةٌ**
**ثَاوَةٌ** ثاوه ثاوة : hemen ardından gelen şeye bak.

**ثَايَةٌ**
**ثَايَةٌ** ثايه ثاية , (S, M, K,) ء’sız, (S,) ثوية’den taklîb yoluyla yapılmıştır; Kitab’ın müellifi [yani Sb] ise **ا**’nın aslının **ى** olduğunu kabul eder, (M,) Develerin (ISk, S, M, K,) ve koyun yahut keçilerin, (ISk, S,) otlakta uzaklara gittiklerinde, yahut çadırların veya evlerin çevresinde; (ISk, S, M, K;) konaklama yeri yahut geceleyin yatma yeridir; bunun gibi ↓ **ثَوِيَّةٌ** ve ↓ **ثَاوَةٌ**: (K:) yahut birincisi ve ikincisi, (AZ, T, S, M,) ve üçüncüsü de, (M,) koyun yahut keçilerin, (AZ, T, S, M,) ve sığırların, yahut boğaların ve ineklerin; (M;) konaklama yeri yahut geceleyin yatma yeridir; ve sonuncusu görünüşe göre birinciden taklîb yoluyla yapılmıştır. (M.) ― -b2- Ayrıca Gölge için, yahut güneşten siper için kullanılan; üzerine bir parça bez atılmış iki yahut üç ağacın bir araya gelişi. (IAar, M. [Ve aynı şekilde **ثَأْيَةٌ** T’de, ثأى maddesinde açıklanmıştır.]) ― -b3- Ayrıca, (AZ, T, S, M,) ve ↓ **ثَوِيَّةٌ**, (M,) çoban geceleyin döndüğünde ona yol göstermek için yol işareti olarak yükseltilmiş taşlardır: (AZ, T, S, M:) ve birincisi yahut ikincisi, (M,) yahut ikisi, ve ↓ **ثُوَّةٌ**, (K,) damme ile, (TA, [CK’de **ثَوَّة**,]) oturur vaziyette bir adam boyu kadar olan, yol işaretinin en aşağısıdır. (M, K.) ― -b4- Ayrıca Kesilmiş devenin, bıçaklama yerinin bulunduğu kısımdır. (TA.) ― -b5- **ثاية**’nin çoğulu ↓ **ثَاىٌ**’dur: (Lh, M:) [yahut daha doğrusu ikincisi, birincisinin cem‘î cins ismidir; birincisi ise tekildir.]

**ثُوَّةٌ**
**ثُوَّةٌ** ثوه ثوة : ثو maddesine bak: ve bu maddede yukarıda **ثَايَةٌ**’ye de bak.

**ثَوِىٌّ**
**ثَوِىٌّ** ثوى ثوة ثوي Bir misafir: (IAar, T, S, M, K:) avam onu yanlış olarak **تِوِىٌّ** diye telaffuz eder. (TA. [Ayrıca **مَثْوًى**’ya da bak.]) ― -b2- Kalan, duran, ikamet eden yahut barınan; bunun gibi **تَوِىٌّ**; fakat bu mânada birincisi daha meşhurdur. (M, توى maddesinde.) ― -b3- İki mukaddes şehir yahut bölgeden birinde [Mekke ve Medine’de] ikamet eden (**مُجَاوِرٌ**) [genellikle tahsil maksadıyla]. (IAar, T, K.) ― -b4- Askerî ve yağmacı seferlerde çok sabırlı olan; düşman ülkesinde yahut düşman ülkesinin sınırında alıkonulan kimse. (IAar, T.) ― -b5- Bir esir. (Th, M, K.) -A2- Misafir için hazırlanmış bir oda, yahut ev, yahut çadır: (T, M, K:) ve, (M,) Lth’ye göre, (T,) oda içinde bir oda. (T, M.)

**ثُوِىٌّ**
**ثُوِىٌّ** ثوى ثوة ثوي : ثو maddesine bak. -A2- Ayrıca 1’in bir mastarıdır. (S vb.)

**ثَوِيَّةٌ**
**ثَوِيَّةٌ** ثوي ثويه ثوية : yukarıda bu maddede iki yerde **ثَايَةٌ**’ye bak. -A2- Ayrıca Kendisine, onunla kalmak, durmak, ikamet etmek yahut barınmak üzere yönelinen kadın (K, TA) (**يُثْوَى اـِلَيْهَا**). (TA.)

**ثَاوٍ**
**ثَاوٍ** ثاو 1’in ism-i fâilidir; (Msb;) [Kalan, vb.: yahut uzun süre kalan, vb.:] bir ülkede yahut şehirde kalan, duran, ikamet eden yahut barınan yabancı: (T:) yahut **ثَاوِى بَلْدَةٍ** bir ülkeye yahut şehre tutunan yabancı. (M.) ― -b2- Kabrinde kalan adam. (IB, TA.)

**ثَاوِىُّ**
**ثَاوِىُّ** ثاوى ثاوي : ثوأ maddesinde **ثَائِىٌّ**’ye bak. Şöyle dersin **قَافِيَةٌ ثَاوِيَّةٌ** [CK’de yanlış olarak **ثاوِيَةٌ**] Özelliği **ث** olan bir kafiye. (K, * TA.)

**مَثْوًى**
**مَثْوًى** ٢ Kalınan, durulan, ikamet edilen yahut barınılan yer; (T;) konma yeri yahut ikamet yeri, bir ikametgâh, yahut bir mesken, (T, M, Mgh, Msb,) bir adamın: (T:) çoğulu **مَثَاوٍ** (T, M, Mgh, Msb, K.) Bundan dolayı, **أَبُو المَثْوَى** evin yahut çadırın efendisi, (M,) yahut konulan yahut ikamet edilen yerin, yahut ikametgâhın yahut meskenin efendisi. (K.) Ve **أُمُّ المَثْوَى** evin yahut çadırın hanımı. (M.) Ve **أَبُو مَثْوَى الرَّجُلِ** adamın konma yerinin yahut ikametgâhının efendisi: (S:) adamı misafir eden ev sahibi; onun konaklamak için yöneldiği ve yanında kaldığı kimse: (Har s. 595:) ve adamın misafir ettiği misafir. (M, K. * [Ayrıca **ثَوِىٌّ**’ye de bak.]) Ve **أُمُّ مَثْوَى الرَّجُلِ** adamın konma yerinin yahut ikametgâhının hanımı: (S:) adamın geceyi geçirdiği konma yerinin yahut ikametgâhının hanımı; bu mânada bir hadiste vârid olmuştur; onun karısı mânasında değildir. (TA.) ― -b2- O, ayrıca **ثَوَى**’nın bir mastarıdır. (T, M.)
