# جعو — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AC%D8%B9%D9%88/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AC%D8%B9%D9%88/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [جعو](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AC%D8%B9%D9%88.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: جعو

: ( و ( *!الجَعْوُ ) :
أَهْمَلَهُ الجَوْهرِيُّ .
وفي المُحْكَم والجَمهَرَةِ : هو ( ما جَمَعْتَه بيَدِك من بَعَرٍ ونحوِهِ تَجْعَلُهُ كُثْبَةً ) أَو كُثْوةً ، تقولُ منه : *!جَعَا *!جَعْواً .
( *!والجِعَةُ ، كهِبَةٍ : نَبيذُ الشَّعيرِ ) ؛ عن أَبي عبيدٍ .
وقالَ غيرُهُ : شَرابٌ يُتَّخذُ مِن الشَّعيرِ والحِنْطَةِ حتى يُسْكِرَ سُمِّيْت لكَوْنِها تَجْمَعُ الناسَ على شُرْبِها ؛ ومنه الحدِيثُ : نَهَى عن *!الجِعَةِ .
( *!والجاعِيَةُ الحَمْقاءُ ) لكَونِها تَلْعَبُ بالجَعْوِ .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
*!الجَعْوُ : الطِّينُ ، عن أَبي عَمْروٍ .
وأَيْضاً : الاسْتُ .
*!والجَعَة ، بالفتح : لغَةٌ في الكَسْرِ .
*!وجَعَوْتُ *!جِعَةً : نَبَذْتُها .
*!وجعوان : اسمٌ .
*!وجَعَّ فلانٌ فُلاناً : رَماهُ *!بالجعْوِ .

### Türkçe

: ( ve ( **الجَعْوُ** ) :
Cevherî onu ihmal etti.
**المُحْكَم** ve **الجَمهَرَة**’de: o, (elininle tezek ve benzeri şeylerden topladığın, onu bir yığın yaptığın şey) yahut bir yığıncık(tır); ondan şöyle dersin: **جَعَا** **جَعْواً**.
( **الجِعَةُ** , **هِبَةٍ** gibi: arpa nebîzi )؛ Ebû Ubeyd’den.
Başkası dedi ki: arpa ve buğdaydan sarhoş edinceye kadar yapılan bir içecektir; onu, içilmesi üzerine insanları toplaması sebebiyle adlandırıldı; ondan hadis: **الجِعَةِ**’den nehyetti.
( **الجاعِيَةُ** ahmak kadın ) **الجَعْوِ** ile oynadığı için.
Üzerine istidrâk olunanlardandır:
**الجَعْوُ**: çamur; Ebû Amr’dan.
Ve ayrıca: makat.
**الجَعَة**, fetha ile: kesirde bir lugattır.
**جَعَوْتُ** **جِعَةً**: onu attım.
**جعوان**: bir isim.
**جَعَّ** falan, falanı: onu **بالجعْوِ** ile attı.
