# جفا — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AC%D9%81%D8%A7/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AC%D9%81%D8%A7/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [جفا](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AC%D9%81%D8%A7.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: جفا

الجَفاءُ ممدودٌ: خلاف البرّ. وقد جَفَوْتُ الرجلَ أَجْفوهُ جَفاءً، فهو مَجْفُوٌّ.
وفلانٌ ظاهر الجِفْوَةِ بالكسر، أي ظاهر الجَفاءِ.
وجَفا السرجُ عن ظهر الفرس. وأَجْفَيْتُهُ أنا، إذا رفعْتَه عنه.
وجافاهُ عنه فتَجافى جَنْبُهُ عن الفراش، أي نَبا.
واسْتَجْفاهُ، أي عدّه جافِياً.
قال أبو زيد: أَجْفَيْتُ الماشية فهي مُجْفاةٌ، إذا أتعبتَها ولم تدَعْها تأكل.

### Türkçe

**الجَفاءُ** (medli): **البرّ**’in zıddıdır. Ve “adamı **جَفَوْتُ**; onu **أَجْفوهُ**; **جَفاءً** (ile)” (denir); o da **مَجْفُوٌّ**’dur.

Ve falan kimse **الجِفْوَةِ** (kesre ile) açıktır; yani **الجَفاءِ** açıktır.

Ve eyer, atın sırtından **جَفا** etti. Ben onu **أَجْفَيْتُهُ**; yani onu ondan kaldırdığım zaman.

Ve onu ondan **جافاهُ**; böylece yanı döşekten **تَجافى** etti; yani uzaklaştı.

Ve onu **اسْتَجْفاهُ**; yani onu **جافِياً** saydı.

Ebû Zeyd dedi: “Davarları **أَجْفَيْتُ**; onlar da **مُجْفاةٌ** (olur); onları yorduğun ve onları yemeye bırakmadığın zaman.”
