# جفف — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AC%D9%81%D9%81/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AC%D9%81%D9%81/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [جفف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AC%D9%81%D9%81.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: جفف

باب الجيم مع الفاء
ج ف، ف ج مستعملان
جف:
جَفَّ يَجَفُّ جُفُوفاً.
والجُفُّ: ضَربٌ من الدِّلاءِ، قال:
كلُّ عَجُوزٍ رأسها كالقُـفِّة		تَسعَى بجُفِّ مَعَها هِرشَفَّه
ويقال: هو الذي يكون بين السَّقائين يملؤون به المزايد قال زائدة: الجُفُّ الشيءُ الخَلَقُ والشّيخُ الكبي، وقشر كل شيءٍ جُفُّه.
والجُفُّ: قِيقاءةُ الطَّلعِ، وهو الغِشاءُ الذي يكونُ على الوَليعِ، وجمعُه جُفوف، قال:
وتبسمُ عن نَيِّر كـالـوَلـي		عِ شقَّقَ عنه الرُّقاةُ الجُفُوفا
والجُفوَةُ والجُفُّ: جماعة من الناس. والتِّجفافُ معروف، ويُجمع على التَّجافيف.
والتَّجفاف بنصب التاء: مصدر بَدَلَ التَّجفيف، وتقول: جَفَّفتُ التِّجفافَ تَجفافاً أي تَجفيفاً ويقال: اعزل جُفافه عن نَدِيَّه أي ما جَفَّ منه.
والجَفيجَف: القاعُ المستديرُ الواسعُ وأنشد:
يَطوي الفَيافي جَفجَفاً فَجَفجَفا
فج:
الفَجُّ: الطَّريق الواسِعُ في قُبُل جَبَلٍ ونحوهُ، ويُجمع فِجاجاً.
والفَجَجُ أقبحُ من الفَحَجِ، ورجلٌ أفَجُّ.
والنَّعامةُ تُفِجُّ إفجاجاً إذا رمت بصومها، قال ابن القربة: أُفجُّ إفجاجَ النَّعامة وأجفِلُ إجفال الظَّليم.
وأفِجُّ إفجاجاً أي أسرح وأُفاجُّ لغةٌ.
والفَجفَجَةُ: الصَّلفُ.

### Türkçe

باب **الجيم** مع **الفاء**
**ج ف**، **ف ج** مستعملan
**جف**:
**جَفَّ يَجَفُّ جُفُوفاً**.
Ve **الجُفُّ**: kovaların bir türü; dedi ki:
Her yaşlı kadın—başı sepet gibi—		yanında **جُفّ** ile **هِرشَفَّه** ile koşar
Ve denilir: o, sakalar arasında olup onunla **المزايد**i doldurdukları şeydir. **زائدة** dedi: **الجُفُّ** eski şeydir ve büyük ihtiyar; her şeyin kabuğu onun **جُفُّ**udur.
Ve **الجُفُّ**: hurma tomurcuğunun **قِيقاءة**si; o, **الوَليع** üzerinde bulunan örtüdür; çoğulu **جُفوف**tur; dedi ki:
Ve **الرُّقاة** **الجُفُوفا**yı ondan yarıp çıkardıktan sonra **الـوَلـي** gibi parlak bir (şey)den tebessüm eder
Ve **الجُفوَةُ** ve **الجُفُّ**: insanlardan bir topluluk. Ve **التِّجفافُ** bilinen (bir şey)dir; **التَّجافيف** üzerine çoğul yapılır.
Ve **التَّجفاف** (tâ’nın nasbıyla): **التَّجفيف**in yerine bir mastardır; ve dersin: **جَفَّفتُ التِّجفافَ تَجفافاً** yani **تَجفيفاً**; ve denilir: onun **جُفاف**ını onun **نَدِيّ**inden ayır, yani ondan kuruyan şey(ler)i.
Ve **الجَفيجَف**: yuvarlak, geniş çukur; ve inşad etti:
Çölleri **جَفجَفاً** dürer de **فَجَفجَفا**
**فج**:
**الفَجُّ**: bir dağın önü ve benzerinde geniş yol; **فِجاجاً** olarak çoğul yapılır.
Ve **الفَجَجُ** **الفَحَجِ**den daha çirkindir; ve **أفَجُّ** bir adam.
Ve devekuşu, orucunu bozmayı kastettiğinde **إفجاجاً** **تُفِجُّ** eder; **ابن القربة** dedi: Devekuşunun **إفجاج**ı gibi **أُفجُّ** ederim ve erkek devekuşunun **إجفال**i gibi **أجفِلُ** ederim.
Ve **إفجاجاً** **أفِجُّ** ederim, yani salıveririm; ve **أُفاجُّ** bir lehçedir.
Ve **الفَجفَجَةُ**: kibir.
