# جهل — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AC%D9%87%D9%84/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AC%D9%87%D9%84/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [جهل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AC%D9%87%D9%84.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: جهل

جهل
جهل جاهل جهل A she-camel that is accustomed to cast her young (S, A) in an imperfect state. (TA.)

جَهِلَ
1 جَهِلَ جاهل جهل ; (S;) and جَهِلَهُ, (Sh, Msb, K,) and جَهِلَ بِهِ (JK) [and مِنْهُ (see جَاهِلٌ)]; aor. جَََهَ , (K,) inf. n. جَهْلٌ and جَهَالَةٌ (S, Msb, K) and جُهُولِيَّهٌ; (TA;) He was ignorant; (S;) he was characterized by جَهْل in any of the senses assigned to this word below: (TA:) and he was ignorant of it; he did not know it; (Sh, JK, Msb, K;) contr. of عَلِمَهُ. (Msb, K.) You say, مِثْلِى لَا يَجْهَلُ مِثْلَكَ The like of me will not be ignorant of the like of thee. (Sh, TA.) And جَهِلَ عَلَى غَيْرِهِ He acted in an ignorant or a silly or foolish manner towards another: and wrongly. (Msb.) And جَهِلَ فُلَانٌ رَأْيَهُ [i. q. سَفِهَ رَأُيَهُ, He was ignorant, or silly, or foolish, in his opinion, or judgment]. (Sh, TA.) And جَهِلَ الحَقَّ He neglected the truth, or the right, or due; [or he ignored it;] syn. أَضَاعَهُ. (Msb.) See also 6. ― -b2- جَهِلَتِ القِدْرُ (tropical:) The cooking-pot boiled vehemently; contr. of تَحَلَّمَت. (TA.)

جهّلهُ
2 جهّلهُ جاهل جهل جهله جهلة , (Msb, K,) inf. n. تَجْهِيلٌ, (S, K,) He attributed to him جَهْل [or ignorance, &c.]. (S, Msb, K.) ― -b2- And He caused him to fall into جَهْل. (TA.)

مُجَاهَلَةٌ
3 مُجَاهَلَةٌ مجاهله مجاهلة مجهل The acting with levity, and in an ignorant or a silly or foolish manner, with any one. (KL.) [You say, جاهلهُ, meaning He so acted with him.]

تجاهل
6 تجاهل تجاهل He feigned, or made a false show of, جَهْل [or ignorance, &c.]. (S, K.) And ↓ جَهِلَ عَلَيْهِ He feigned ignorance [to him]. (K.)

استجهلهُ
10 استجهلهُ أستجهله استجهله استجهلة ٱستجهل ٱستجهله He reckoned him, or esteemed him, جَاهِل [or ignorant, &c.]. (S, TA.) ― -b2- He, or it, excited him to lightness, or levity, and unsteadiness. (S, K.) ― -b3- اِسْتجْهَلَتِ الرِّيحُ الغُصْنَ (tropical:) The wind put the branch into a state of commotion. (K, TA.)

جَهْلٌ
جَهْلٌ جاهل جهل an inf. n. of 1: Ignorance; contr. of عِلْمٌ: (S, Msb, * K: *) [and silliness, or foolishness: and wrong conduct: (see 1:)] it is of two kinds; namely, simple, which is the non-existence of knowledge of that which should be known; and compound, which is a decisive belief not agreeable with the fact, or reality: so accord. to Ibn-El-Kemلl: or, accord. to Er-Rلghib, it is of three kinds; namely, the mind's voidness of knowledge, which is the primary meaning; and the believing a thing to be different from what it is; and the doing a thing in a manner different from that in which it ought to be done: or, accord. to El-Harلllee, the proceeding in dubious affairs without knowledge. (TA.) It is said in a prov., كَفِى بِالشَّكِّ جُهْلًا [Doubt is sufficient ignorance]. (Msb.) And it is said in a trad., اـِنَّ مِنَ العِلْمِ جَهْلًا [Verily there is, among the kinds of knowledge, what is ignorance]: this is one's learning what is not requisite, and neglecting what is requisite; or a learned man's affecting, or pretending, a knowledge of that which he does not know. (TA.)

جَهِلَأءُ
جَهِلَأءُ ذ : see الجَاهِلِيَّةُ. :جَهُولٌ see what next follows.

جَاهِلٌ
جَاهِلٌ جاهل and ↓ جَهُولٌ, [but the latter has an intensive signification,] Ignorant: (Msb, K:) and silly, or foolish, in conduct: and wrong in conduct: (Msb:) [characterized by جَهْل in any of the senses assigned to this word above:] pl. جُهَّالٌ (K, KL) and جُهْلٌ and جُهُلٌ and جُهَّلٌ and جُهَلَآءُ: (K:) see جَاهِلِىٌّ. The former epithet is mostly used in dispraise: but sometimes not in dispraise; as in the saying [in the Kur ii. 274], يَجْسِبُهُمُ الجَاهِلُ أَغْنِيَآءَ i. e., The ignorant of their [real] state [would reckon them possessed of competence]. (TA.) هُوَ جَاهِلٌ مِنْهُ means هو جاهل بِهِ, (K, TA,) i. e., He is ignorant [of him, or it, or] of his, or its, state, or condition. (TA.) ― -b2- الجَاهِلُ The lion (K, TA) that is ignorant of the prey. (TA.) [In the CK, وَالجَاهِلُ الاَسَدُ is a mistake for وَالجَاهِلُ الأَسَدُ.]

جَيْهَلُ
جَيْهَلُ جيهل : see جَيْهَلَةٌ. -A2- Also Great as an epithet applied to a smooth rock (صَفَاةٌ). (K.)

جَيْهَلَةٌ
جَيْهَلَةٌ جيهله جيهلة (IDrd, JK, K) and ↓ جَيْهَلٌ and ↓ مِجْهَلٌ (IDrd, K) and ↓ مِجْهَلَةٌ (K) A piece of wood with which one stirs live, or burning, coals (جَمْر), (JK, K, TA,) or wine (خَمْر); (so in some copies of the K;) of the dial. of El-Yemen. (TA.)

جَاهِلِىٌّ
جَاهِلِىٌّ جاهل جاهلى جاهلي جاهليي [A pagan; a pagan Arab; one of those who are called collectively ↓ الجَاهِليَّةٌ; and sometimes ↓ مُخَضُرَمُون, pl. of شَاهِدٌ: and particularly, a pagan poet;] a poet of the first, or earliest, of the four classes which are ranked in chronological order; of the class which was succeeded next by the مُخَضْرَمُون. (Mz, 49th نوع.) [See also شَاهِدٌ.]

الجَاهِلِيَّةٌ
الجَاهِلِيَّةٌ الجاهليه الجاهلية جاهلي جاهلية : see what next precedes. ― -b2- [Also, or] ↓ الجَاهِلِيَّةُ الجَهْلَآءُ, (JK, S, K,) in which the latter word is a corroborative, (S, K,) as in لَيْلَةٌ لَيْلَآءُ &c., (S,) [The time, or state, of ignorance, or paganism; or of intense ignorance;] the time of the فَتْرَة [or cessation of the mission of apostles, and of the effacement of the signs of their religion]. (JK.) One says, كَانَ ذٰلِكَ فِى الجَاهِلِيَّةِ الجَهْلَآءِ [That was in the time, or state, of paganism, or of intense ignorance]. (S.)

مَجْهَلٌ
مَجْهَلٌ مجهل An affair, or an event, or a case, and a land, and a habit, a property, a quality, a practice, or an action, that induces a man to believe a thing to be different from what it is. (Er-Rلghib, TA.) A desert (مَفَازَةٌ) in which are no signs of the way. (S.) And أَرْضٌ مَجْهَلٌ A land in which are no signs of the way: (TA:) or in which one will not go aright (K, TA) unless by means of the [signs of the way called] آرَام: (TA:) pl. مَجَاهِلُ, which is the contr. of مَعَالِمُ: (TA:) accord. to the K, it has neither dual nor pl.; but it has both, as 'Iyلd and others have affirmed. (MF, TA.)

مِجْهَلٌ
مِجْهَلٌ مجهل : see جَيْهَلَةٌ.

مَجْهَلَةٌ
مَجْهَلَةٌ مجهل مجهله مجهلة [A cause of, or an incitement to, ignorant, silly, foolish, or wrong, conduct;] a thing that incites one to الجَهْل. (S, K.) Hence the saying, الوَلَدُ مَجْهَلَةٌ [Children are a cause of silly, or foolish, conduct]. (S.)

مِجْهَلَةٌ
مِجْهَلَةٌ مجهل مجهله مجهلة : see جَيْهَلَةٌ.

مِجْهَالٌ
مِجْهَالٌ مجهال (tropical:) A she-camel light, brisk, or agile, in her pace, or going. (TA.)

مَجْهُولٌ
مَجْهُولٌ مجهول [Unknown]. You say, رَكِبْتُ المَفَازَةٌ عَلَى مَجْهُولِهَا [I ventured upon traversing the desert notwithstanding its unknown character]. (S, TA.) ― -b2- [A man of unknown origin. A book of unknown authorship. ― -b3- In grammar, The passive voice.] ― -b4- نَاقَةٌ مَجْهُولَةٌ (tropical:) A she-camel that has never been milked: or that has no brand upon her: (K, TA:) and (tropical:) a she-camel that has never conceived. (Z, TA.)

مُسْتَجْهِلٌ
مُسْتَجْهِلٌ مستجهل Making himself like the جَاهِل [or ignorant; feigning himself ignorant]: or reckoning, or esteeming, جَاهِل. (Har p. 572.)

### Türkçe

جهل
**جهل** **جاهل** **جهل** Kusurlu bir hâlde yavrusunu atmaya alışkın olan bir dişi deve. (S, A) (TA.)

**جَهِلَ**
1 **جَهِلَ** **جاهل** **جهل**; (S;) ve **جَهِلَهُ**, (Sh, Msb, K,) ve **جَهِلَ بِهِ** (JK) [ve **مِنْهُ** (bk. **جَاهِلٌ**)]; muzâri‘si **جَََهَ**, (K,) mastarı **جَهْلٌ** ve **جَهَالَةٌ** (S, Msb, K) ve **جُهُولِيَّهٌ**; (TA;) O cahil oldu; (S;) aşağıda bu kelimeye verilen mânâların herhangi birinde **جَهْل** ile vasıflandı: (TA:) ve ondan cahil oldu; onu bilmedi; (Sh, JK, Msb, K;) **عَلِمَهُ**’nun zıddı. (Msb, K.) Şöyle dersin: **مِثْلِى لَا يَجْهَلُ مِثْلَكَ** Benim gibisi senin gibisinden cahil olmaz. (Sh, TA.) Ve **جَهِلَ عَلَى غَيْرِهِ** Başkasına karşı cahilce yahut hafifmeşrep yahut ahmakça davrandı: ve yanlış olarak. (Msb.) Ve **جَهِلَ فُلَانٌ رَأْيَهُ** [yani **سَفِهَ رَأُيَهُ**, görüşünde yahut hükmünde cahil, yahut hafifmeşrep, yahut ahmak oldu]. (Sh, TA.) Ve **جَهِلَ الحَقَّ** Hakkı, yahut doğruyu, yahut hakkı olanı ihmal etti; [yahut onu görmezden geldi;] eş anlamlısı **أَضَاعَهُ**. (Msb.) 6’ya da bak. ― -b2- **جَهِلَتِ القِدْرُ** (mecaz:) Tencere şiddetle kaynadı; **تَحَلَّمَت**’in zıddı. (TA.)

**جهّلهُ**
2 **جهّلهُ** **جاهل** **جهل** **جهله** **جهلة**, (Msb, K,) mastarı **تَجْهِيلٌ**, (S, K,) Ona **جَهْل** [yahut cehalet vb.] isnat etti. (S, Msb, K.) ― -b2- Ve onu **جَهْل**’e düşürdü. (TA.)

**مُجَاهَلَةٌ**
3 **مُجَاهَلَةٌ** **مجاهله** **مجاهلة** **مجهل** Herhangi biriyle hafiflik ile ve cahilce yahut hafifmeşrep yahut ahmakça tarzda davranmak. (KL.) [**جاهلهُ** dersin; mânâsı: onunla böyle davrandı.]

**تجاهل**
6 **تجاهل** **تجاهل** **جَهْل**’i [yahut cehaleti vb.] tecâhül etti, yahut sahte bir gösterişini yaptı. (S, K.) Ve ↓ **جَهِلَ عَلَيْهِ** Ona karşı cehalet tasladı. (K.)

**استجهلهُ**
10 **استجهلهُ** **أستجهله** **استجهله** **استجهلة** **ٱستجهل** **ٱستجهله** Onu **جَاهِل** [yahut cahil vb.] saydı, yahut öyle değerlendirdi. (S, TA.) ― -b2- O, yahut o şey, onu hafifliğe, yahut laubaliliğe ve kararsızlığa sevk etti. (S, K.) ― -b3- **اِسْتجْهَلَتِ الرِّيحُ الغُصْنَ** (mecaz:) Rüzgâr dalı çalkantı hâline soktu. (K, TA.)

**جَهْلٌ**
**جَهْلٌ** **جاهل** **جهل** 1’in mastarı: Cehalet; **عِلْمٌ**’ün zıddı: (S, Msb, * K: *) [ve ahmaklık: ve kötü davranış: (bk. 1:)] iki çeşittir; yani basit olanı, bilinmesi gereken şeyin bilgisinin yokluğu; ve mürekkep olanı, vakıaya yahut gerçeğe uygun olmayan kesin bir inançtır: İbn-El-Kemلl’e göre böyledir: yahut Er-Rلghib’e göre üç çeşittir; yani zihnin bilgiden boş olması ki asıl mânâ budur; ve bir şeyi olduğu şeyden farklı sanmak; ve bir şeyi yapılması gereken tarzdan farklı bir tarzda yapmak: yahut El-Harلllee’ye göre, şüpheli işlerde bilgi olmaksızın ilerlemektir. (TA.) Bir meselde şöyle denir: **كَفِى بِالشَّكِّ جُهْلًا** [Şüphe, cehalet olarak yeter]. (Msb.) Ve bir hadiste şöyle denir: **اـِنَّ مِنَ العِلْمِ جَهْلًا** [Şüphesiz ilim türleri arasında cehalet olan vardır]: bu, gerekli olmayanı öğrenip gerekli olanı ihmal etmektir; yahut âlim bir kimsenin bilmediği şeyin bilgisini varmış gibi yapması, yahut öyle göstermesidir. (TA.)

**جَهِلَأءُ**
**جَهِلَأءُ** ذ : bk. **الجَاهِلِيَّةُ**. :**جَهُولٌ** bk. hemen sonra gelen.

**جَاهِلٌ**
**جَاهِلٌ** **جاهل** ve ↓ **جَهُولٌ**, [lâkin ikincisi mübalağa mânâsı taşır,] Cahil: (Msb, K:) ve davranışta hafifmeşrep yahut ahmak: ve davranışta yanlış: (Msb:) [yukarıda bu kelimeye verilen mânâların herhangi birinde **جَهْل** ile vasıflanmış:] çoğulu **جُهَّالٌ** (K, KL) ve **جُهْلٌ** ve **جُهُلٌ** ve **جُهَّلٌ** ve **جُهَلَآءُ**: (K:) bk. **جَاهِلِىٌّ**. Birinci sıfat çoğunlukla zem için kullanılır: fakat bazen zem için değildir; Kur’ân’daki şu sözde olduğu gibi [ii. 274], **يَجْسِبُهُمُ الجَاهِلُ أَغْنِيَآءَ** yani, onların [gerçek] hâlinden habersiz olan, onları yeterli mala sahip sanır. (TA.) **هُوَ جَاهِلٌ مِنْهُ** demek **هو جاهل بِهِ** demektir, (K, TA,) yani, o, onun yahut onun hâlinden yahut durumundan habersizdir. (TA.) ― -b2- **الجَاهِلُ** Avdan habersiz olan aslan. (K, TA) (TA.) [CK’de **وَالجَاهِلُ الاَسَدُ** ifadesi, **وَالجَاهِلُ الأَسَدُ** yerine bir hatadır.]

**جَيْهَلُ**
**جَيْهَلُ** **جيهل** : bk. **جَيْهَلَةٌ**. -A2- Ayrıca, düz bir kaya ( **صَفَاةٌ** ) için kullanılan bir sıfat olarak: Büyük. (K.)

**جَيْهَلَةٌ**
**جَيْهَلَةٌ** **جيهله** **جيهلة** (IDrd, JK, K) ve ↓ **جَيْهَلٌ** ve ↓ **مِجْهَلٌ** (IDrd, K) ve ↓ **مِجْهَلَةٌ** (K) Canlı yahut yanmakta olan közleri ( **جَمْر** ) (JK, K, TA,) yahut şarabı ( **خَمْر** ) karıştırılan bir tahta parçası; (K’nın bazı nüshalarında böyle;) Yemen lehçesindendir. (TA.)

**جَاهِلِىٌّ**
**جَاهِلِىٌّ** **جاهل** **جاهلى** **جاهلي** **جاهليي** [Bir müşrik; bir müşrik Arap; topluca ↓ **الجَاهِليَّةٌ** diye adlandırılanlardan biri; ve bazen ↓ **مُخَضُرَمُون**, **شَاهِدٌ**’in çoğulu: ve özellikle, müşrik bir şair;] kronolojik sırayla sıralanan dört sınıfın birincisinin yahut en ilkinin şairi; ardından **مُخَضْرَمُون**’un geldiği sınıfın. (Mz, 49. نوع.) [**شَاهِدٌ**’e de bak.]

**الجَاهِلِيَّةٌ**
**الجَاهِلِيَّةٌ** **الجاهليه** **الجاهلية** **جاهلي** **جاهلية** : bk. hemen önce gelen. ― -b2- [Ayrıca, yahut] ↓ **الجَاهِلِيَّةُ الجَهْلَآءُ**, (JK, S, K,) burada ikinci kelime pekiştiricidir, (S, K,) **لَيْلَةٌ لَيْلَآءُ** vb. gibi, (S,) [cehalet yahut müşriklik zamanı yahut hâli; yahut şiddetli cehalet;] **فَتْرَة**’nin zamanı [yahut resullerin gönderilişinin kesilmesi ve dinlerinin alâmetlerinin silinmesi]. (JK.) Şöyle denir: **كَانَ ذٰلِكَ فِى الجَاهِلِيَّةِ الجَهْلَآءِ** [Bu, müşriklik yahut şiddetli cehalet zamanında yahut hâlinde idi]. (S.)

**مَجْهَلٌ**
**مَجْهَلٌ** **مجهل** Bir işi, yahut bir olayı, yahut bir hâli; ve bir yeri; ve bir âdeti, bir özelliği, bir niteliği, bir uygulamayı, yahut bir fiili; ki bir kimseyi bir şeyi olduğu şeyden farklı sanmaya sevk eder. (Er-Rلghib, TA.) Yol işaretleri bulunmayan bir çöl ( **مَفَازَةٌ** ). (S.) Ve **أَرْضٌ مَجْهَلٌ** Yol işaretleri bulunmayan bir yer: (TA:) yahut [yol işaretleri denilen] **آرَام** vasıtası olmaksızın (TA:) doğru gidilemeyecek yer. (K, TA) Çoğulu **مَجَاهِلُ**’dür; bu, **مَعَالِمُ**’ün zıddıdır: (TA:) K’ya göre bunun ne tesniyesi ne de çoğulu vardır; fakat her ikisi de vardır; ‘Iyلd ve başkaları bunu doğrulamıştır. (MF, TA.)

**مِجْهَلٌ**
**مِجْهَلٌ** **مجهل** : bk. **جَيْهَلَةٌ**.

**مَجْهَلَةٌ**
**مَجْهَلَةٌ** **مجهل** **مجهله** **مجهلة** [cahilce, hafifmeşrep, ahmakça yahut yanlış davranışa sebep olan yahut buna sevk eden şey;] kişiyi **الجَهْل**’e sevk eden şey. (S, K.) Bundan dolayı şu söz söylenir: **الوَلَدُ مَجْهَلَةٌ** [Çocuklar, ahmakça yahut düşüncesiz davranışa sebep olur]. (S.)

**مِجْهَلَةٌ**
**مِجْهَلَةٌ** **مجهل** **مجهله** **مجهلة** : bk. **جَيْهَلَةٌ**.

**مِجْهَالٌ**
**مِجْهَالٌ** **مجهال** (mecaz:) Yürüyüşünde hafif, çevik yahut atik olan bir dişi deve. (TA.)

**مَجْهُولٌ**
**مَجْهُولٌ** **مجهول** [Bilinmeyen]. Şöyle dersin: **رَكِبْتُ المَفَازَةٌ عَلَى مَجْهُولِهَا** [Çölün bilinmezliğine rağmen onu aşmaya girişip bindim]. (S, TA.) ― -b2- [Nesebi bilinmeyen bir adam. Müellifi bilinmeyen bir kitap. ― -b3- Nahivde, meçhul (edilgen) fiil.] ― -b4- **نَاقَةٌ مَجْهُولَةٌ** (mecaz:) Hiç sağılmamış bir dişi deve: yahut üzerinde dağlama nişanı bulunmayan bir dişi deve: (K, TA:) ve (mecaz:) hiç gebe kalmamış bir dişi deve. (Z, TA.)

**مُسْتَجْهِلٌ**
**مُسْتَجْهِلٌ** **مستجهل** Kendini **جَاهِل** [yahut cahil; kendini cahil gösteren] gibi yapan: yahut **جَاهِل** sayan, yahut öyle değerlendiren. (Har p. 572.)
