# جوأ (ج-و-أ) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AC%D9%88%D8%A3
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AC%D9%88%D8%A3

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ج - و - أ
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 3 sözlük

## Sözlükler (3)

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AC%D9%88%D8%A3/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

(1)
(1 قوله «جوأ» هذه المادة لم يذكرها في المهموز أحد من اللغويين الا واقتصر على يجوء لغة في يجيء وجميع ما أورده المؤلف هنا انما ذكروه في معتل الواو كما يعلم ذلك بالاطلاع، والجاءة التي صدَّر بها هي الجأي كما يعلم من المحكم والقاموس ولا تغتر بمن اغتر باللسان.): الجاءةُ والجُؤْوةُ، بوزن جُعْوةٍ: لون الأَجْأَى وهو سواد في غُبْرة وحُمرة، وقيل غُبْرةٌ في حُمرة، وقيل كُدْرة في صُدْأَةٍ. قال:
تنازَعَها لوْنانِ: وَرْدٌ وجُؤْوةٌ، *  تَرَى، لأَياءِ الشمسِ، فِيهِ تَحَدُّرا أَراد: وُرْدةً وجُؤْوةً، فوضع الصفة موضع المصدر. جَأَى وأُجْأَوَى، وهو أَجْأَى والأُنثى جَأْواء، وكَتِيبة جَأْواءُ: عليها صَدَأُ الحَديد وسوادُه، فإِذا خالط كُمتةَ البعير مثلُ صدإِ الحديد، فهو الجُؤْوةُ، وبعير أَجأَى. والجُؤْوةُ: قِطعة من الأَرض غَليظة حمراء في سواد. وجَأَى الثوبَ جَأْواً: خاطه وأَصلحه، وسنذكره. والجِئْوةُ: سيرٌ يُخاطُ به.
الأُموي: الجُوَّة، غير مهموز: الرُّقعة في السِّقاء، يقال: جَوَّيْتُ السِّقاءَ: رَقَعْتُه. وقال شمر: هي الجُؤْوةُ تقدير الجُعْوة، يقال: سقاء مَجْئِيٌّ، وهو أَن يُقابَلَ بَيْنَ الرُّقْعَتَينِ على الوَهي من باطن وظاهر. والجُؤْوتانِ: رُقعتان يُرْقَعُ بهما السِّقاءُ من باطن وظاهر، وهما مُتقابلتانِ؛ قال أَبو الحسن: ولم أَسمعه بالواو(2)، (2 قوله «ولم أسمعه بالواو» هو في عبارة المحكم عقب قوله سقاء مجئي وهو واضح.) والأَصل الواو، وفيها ما يذكر في جيأً، واللّه أَعلم.

##### Türkçe

(1)
(1 Sözü «**جوأ**»: Bu maddeyi hemzeli (babında) dilcilerden hiç kimse zikretmedi; ancak **يجوء**’e, **يجيء**’de bir dil (varyantı) olarak kısaca değindi. Müellifin burada naklettiği şeylerin tamamını ise, bakmakla bilineceği üzere, **معتل الواو**’da zikretmişlerdir. Başına aldığı **الجاءة** ise, **المحكم** ve **القاموس**’tan bilindiği üzere **الجأي**’dir; **اللسان** ile aldananın aldandığına aldanma.): **الجاءةُ** ve **الجُؤْوةُ**, **جُعْوةٍ** vezninde: **الأَجْأَى**’nın rengi; o, tozluluk ve kızıllık içinde bir siyahlıktır. Ve “kızıllık içinde bir tozluluktur” denildi. Ve “paslılık içinde bir bulanıklıktır” denildi. Dedi ki:
تنازَعَها لوْنانِ: وَرْدٌ وجُؤْوةٌ، *  تَرَى، لأَياءِ الشمسِ، فِيهِ تَحَدُّرا
Muradı: **وُرْدةً** ve **جُؤْوةً**; sıfatı masdarın yerine koydu. **جَأَى** ve **أُجْأَوَى**; o, **أَجْأَى**’dır; dişisi **جَأْواء**. Ve **كَتِيبة جَأْواءُ**: üzerinde demirin pası ve siyahlığı vardır. Artık deveye ait kumtluğa demirin pası gibi bir şey karıştığında, o **الجُؤْوةُ**’dur. Ve **بعير أَجأَى**.
Ve **الجُؤْوةُ**: siyahlık içinde kalın kırmızı bir toprak parçası. Ve **جَأَى الثوبَ جَأْواً**: onu dikti ve onardı; onu zikredeceğiz.
Ve **الجِئْوةُ**: onunla dikilen bir kayış.
**الأُموي**: **الجُوَّة**; hemzesiz: kırbada yama; denir ki: **جَوَّيْتُ السِّقاءَ**: onu yamadım. Ve Şemmer dedi: O, **الجُؤْوةُ**’dur; **الجُعْوة** takdiri üzere. Denir ki: **سقاء مَجْئِيٌّ**; o da, içten ve dıştan zayıf yer üzerine iki yamanın karşı karşıya getirilmesidir. Ve **الجُؤْوتانِ**: kırbanın içten ve dıştan yamandığı iki yamadır; ikisi karşı karşıyadır. Ebü’l-Hasen dedi: Onu **الواو** ile işitmedim(2)،
(2 Sözü «Onu **الواو** ile işitmedim»: Bu, **المحكم**’ın ibaresinde, **سقاء مجئي** sözünün ardından gelir; ve açıktır.) Asıl olan **الواو**’dur; onda, **جيأً**’da zikredilen şey vardır; Allah daha iyi bilir.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AC%D9%88%D8%A3/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

يجوء بالواو لغة في يجيء بالياء وجاء بالتنوين اسم رجل ذكروه والأشبه أن يكون مصحفا عن حاء، بالمهملة، كما سيأتي. والجوءة بالضم قريتان باليمن في نجدها أو هي جؤة كثبة. ومما يستدرك عليه: الجاءة والجؤوة، وهو لون الأجأى، وهو سواد في غبرة وحمرة. ويستدرك أيضا:

##### Türkçe

**يجوء**: **يجيء** (ياء ile) hakkında (واو ile) bir lugattır. **وجاء** (tenvin ile) bir adam adıdır; onu zikrettiler. Ve en benzeri, ileride geleceği üzere, (noktasız olan) **حاء**’dan tashif edilmiş olmasıdır.

**والجوءة** (ضم ile): Yemen’de, Necd’inde iki köydür; yahut o, **جؤة** (çok) kesbedir.

Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: **الجاءة** ve **الجؤوة**; ve o, **الأجأى**’nın rengidir; ve o, bir tozluluk ve kızıllık içinde bir siyahlıktır.

Ve ayrıca istidrâk olunur:

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AC%D9%88%D8%A3/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

يَجُوْءُ
1 يَجُوْءُ يج يجوء is a dial. var. of يَجِىْءُ [aor. of جَآءَ and meaning He comes, or will come]: (K:) mentioned by Sb, who gives as an ex. أَنَا أَجُوْؤُكَ وَأَنْبُؤُكَ [for انا أَجِيْؤُكَ وأَنْبَؤُكَ, I will come to thee and inform thee]. (TA.)

##### Türkçe

يَجُوْءُ
1 **يَجُوْءُ** يج يجوء, **يَجِىْءُ**’ün ( **جَآءَ**’nın muzârisi olup “O gelir, yahut gelecek” mânâsında olanın) lehçe varyantıdır: (K:) Sîbeveyh tarafından zikredilmiştir; o, örnek olarak **أَنَا أَجُوْؤُكَ وَأَنْبُؤُكَ**’yı verir [**انا أَجِيْؤُكَ وأَنْبَؤُكَ** yerine: “Sana geleceğim ve seni haberdar edeceğim”]. (TA.)
