# جوظ — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AC%D9%88%D8%B8/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AC%D9%88%D8%B8/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [جوظ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AC%D9%88%D8%B8.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: جوظ

الجَوَّاظُ: الكثير اللحم الجافي الغليظ الضخم المُخْتالُ في مِشْيَتِه؛ قال رؤبة:
وسَيْفُ غَيّاظٍ لهم غَيَّاظا،
يَعْلُو به ذا العَضَلِ الجَوَّاظا
وقال ثعلب: الجَوَّاظُ المتكبِّر الجافي، وقد جاظَ يَجُوظ جَوْظاً وجَوَظاناً. ورجل جَوَّاظةٌ: أَكول، وقيل: هو الفاجر، وقيل: هو الصَّيَّاح الشِّرِّير. الفرَّاء: يقال للرجل الطويل الجسيم الأَكُولِ الشَّرُوب البَطِر الكافر: جَوَّاظٌ جَعْظٌ جِعْظار. وفي الحديث: أَهلُ النار كلُّ جَعْظَرِيّ جَوَّاظ. أَبو زيد: الجعظريُّ الذي يَنْتَفِخُ بما ليس عنده، وهو إِلى القِصَر ما هو. والجَوَّاظُ: الجَمُوع المَنُوع الذي جمَع ومنَع، وقيل: هو القصير البَطِينُ. والجَوَّاظ: الأَكول. وفي نوادر الأَعراب: رجل جَيّاظٌ سمين سَمِج المِشْية.
أَبو سعيد: الجُواظُ الضجَرُ وقِلّة الصبْر على الأُمور. يقال: ارْفُقْ بجُواظِك، ولا يُغْني جُواظُك عنك شيئاً. وجَوِظَ الرجلُ وجَوَّظَ وتَجَوَّظَ: سَعى.

### Türkçe

**الجَوَّاظُ**: eti çok olan; kaba, kalın, iri; yürüyüşünde böbürlenen; Rü’be dedi ki:
Ve onlar için öfkelendiren bir kılıç, öfkelendirici,
Onunla, kas sahibi olan **الجَوَّاظا**’yı yükseltir
Sa‘leb dedi ki: **الجَوَّاظُ** kibirli, kaba olandır; ve **جاظَ يَجُوظ جَوْظاً** ve **جَوَظاناً** (diye) olmuştur. Ve **رجل جَوَّاظةٌ**: çok yiyen; ve denildi ki: o, fâcirdir; ve denildi ki: o, şerli haykırandır. Ferrâ: uzun, iri cüsseli, çok yiyen, çok içen, azgın, kâfir adama **جَوَّاظٌ جَعْظٌ جِعْظار** denir. Hadiste: “Cehennem ehli, her **جَعْظَرِيّ** **جَوَّاظ** (dır).” Ebû Zeyd: **الجعظريُّ** kendisinde olmayanla kabaran kimsedir; hâlbuki o, kısalığa (yakın)dır. Ve **الجَوَّاظُ**: toplayan ve men eden; toplayıp men eden, çok toplayan çok men eden; ve denildi ki: o, kısa, göbekli olandır. Ve **الجَوَّاظ**: çok yiyen. A‘râbın nevâdirinde: **رجل جَيّاظٌ** semiz, yürüyüşü çirkin (olan).

Ebû Sa‘îd: **الجُواظُ** bıkkınlık ve işlere karşı sabrın azlığıdır. Denir ki: “**بجُواظِك** yumuşak davran; ve **جُواظُك** senden hiçbir şeyi gidermeye yetmez.” Ve **جَوِظَ** adam ve **جَوَّظَ** ve **تَجَوَّظَ**: koştu.
