# حبط — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%A8%D8%B7/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D8%A8%D8%B7/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حبط](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%A8%D8%B7.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: حبط

حَبِطَ
1 حَبِطَ حبط , aor. حَبَطَ , inf. n. حَبَطٌ, (Az, S, K, &c.,) He (a beast, Az, S, or a camel, ISd, K) ate much, (S,) or had pain in his belly from pasture which he found unwholesome, or from eating much of herbage, (ISd, K,) so that he became swollen, or inflated, thereby (S, ISd, K) in his belly, (S,) and there would not come forth from him (S, ISd, K) what was in it, (S,) or anything; (ISd, K;) he did not void either thin dung or urine, his belly being bound: (Az:) or he (a sheep, or goat, ISk, S) became swollen, or inflated, in his belly, in consequence of eating [the herb called] ذُرَق, (ISk, S, K, *) which is the حَنْدَ قُوق [i. e. the herb lotus, melilot, or bird's-foot-trefoil]: (ISk, S:) or he (a beast) lighted upon good pasturage, and ate immoderately, so that he became swollen, or inflated, and died: (Z, IAth:) or, in speaking of a horse, you do not say, حَبِطَ الفَرَسُ, but حَبِطَ قُصَيْرَى الفَرَسِ, or خَاصِرَتُهُ, or مَوْقِفُهُ, because it means that the horse's belly became swollen, or inflated: (ISd, Z, L:) you say also, حَبِطَ بَطْنُهُ his belly became swollen, or inflated, so that he died: (Az, TA:) or his (a man's) belly became swollen, or inflated, by food &c.: (Mbr, TA in art. حبطأ:) and حَبِطَ is also said of the skin, meaning it became swollen, or inflated. (TA.) [See also Q. Q. 3; and see حَبَطٌ below.] ― -b2- Hence, app., i. e. from حَبِطَ said of the belly, (Az, TA,) or it is from this verb said of a beast, (Z, IAth, TA,) حَبِطَ عَمَلُهُ, (Az, S, Msb, K, &c.,) aor. حَبَطَ ; (Az, Msb, K;) and حَبَطَ, aor. حَبِطَ ; (AZ, Az, Msb, K;) the latter, says Az, heard by AZ from an Arab of the desert, but I have not heard it on any other authority; (TA;) inf. n. حَبْطٌ, (Az, S, K, [but in the Msb it seems to be indicated that it is حَبَطٌ,]) with the ب quiescent, (Az, S,) thus differing from the inf. n. of حَبِطَ said of the belly, (Az, TA,) and حُبُوطٌ, (Az, S, Msb, K,) which latter, accord. to AZ, is the inf. n. of حَبَطَ like ضَرَبَ; (T, TA;) (tropical:) His work, or deed, became null, or void, or of no account; it went for nothing; it perished; (Az, Msb, TA;) for like as he of whom one says حَبِطَ بَطْنُهُ perishes, so does the work, or deed, of the hypocrite: (Az, TA:) or it became ineffective of reward; its reward became annulled. (S, K.) And hence also, (Z, TA,) حَبِطَ دَمُهُ, aor. حَبَطَ , (Z, Msb, K, TA,) but not حَبَطَ also, as is implied in the K, (TA,) and in this case the inf. n. is حَبَطٌ, (Msb, * TA,) with the ب movent, (TA,) (tropical:) His blood (the blood of one slain, K) went for nothing; unretaliated, and uncompensated by a mulct. (Msb, K, TA.) ― -b3- حَبِطَ said of the water of a well, i. q. أَحْبَطَ, q. v. (TA.) ― -b4- Said of a wound, (S, Ibn-' Abbád, K,) aor. حَبَطَ , (K,) inf. n. حَبَطٌ, with fet-h to the ب, (S, K,) It had scars remaining after having healed: (Ibn-' Abbád, K: *) or it broke open again; or became recrudescent; syn. عَرِبَ [which has the signification given above on the authority of Ibn-' Abbád as well as what follows it] and نُكِسَ. (S.) [See also حَبَطٌ below.]

4 أَحْبَطَ [احبطهُ seems to signify, in its primary acceptation, He made him, (namely a beast,) or it, (the belly,) to be in the state termed حَبَطٌ, which see below. ― -b2- And hence,] احبط عَمَلَهُ (tropical:) He (God, S, K, or a man, Msb) made his work, or deed, to become null, or void, or of no account; to go for nothing; to perish; (Msb, K, * TA;) to be ineffective of reward; or he annulled its reward. (S.) So it signifies in the Kur [xxxiii. 19, &c.]: and you say, اـِنْ عَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا أَتْبَعَهُ مَا يُحْبِطُهُ وَ اـِنْ أَرْسَلَ كَلِمًا طَيِّبًا أَرْسَلَ خَلْفَهُ مَا يُحْبِطُهُ (tropical:) [If he do a good deed, he makes to follow it that which annuls it; and if he send forth good words, he sends forth after them that which annuls them]. (TA.) And hence also, (Z, TA,) احبط الدَّمَ (tropical:) He made the blood to go for nothing; unretaliated, and uncompensated by a mulct. (Msb, K, * TA. *) ― -b3- احبطهُ الضَّرْبُ The beating made a mark or scar, or marks or scars, upon him. (TA.) -A2- احبط مَآءُ الرَّكِيَّةِ, (K,) inf. n. اـِحْبَاطٌ, (AA, S,) The water of the well went away, and did not return (AA, S, K) as it was; (AA, S;) as also ↓ حَبِطَ, aor. حَبَطَ . (TA.) ― -b2- احبط عَنْ فُلَانٍ He turned away from, avoided, shunned, and left, such a one. (IDrd, K.)

اِحْبَنْطَى
Q. Q. 3 اِحْبَنْطَى احبنطى احبنطي He (a man, TA) was, or became, swollen, or inflated, in his belly: (K, TA:) he (a man) was short and bigbellied: (S:) he (a man) was, or became, filled with wrath, or rage; or by repletion of the belly; as also اِحْبَنْطَأَ: from حَبَطٌ. (TA.) [See 1.]

حَبَطٌ
حَبَطٌ حبط [inf. n. of حَبِطَ, q. v.:] A beast's having the belly swollen, or inflated, so that what is in it does not come forth, in consequence of eating much: (S:) or pain in the belly, of a camel, from pasture which he finds unwholesome, or from herbage of which he has eaten much, so that he becomes swollen, or inflated, therefrom, (ISd, K,) in his belly, (TA,) and nothing comes forth from him: (ISd, K:) or a swelling, or inflation, of the belly, (K,) or a beast's having the belly swollen, or inflated, (ISk, S,) from eating [the herb called] ذُرَق: (ISk, S, K:) [see 1:] and a swelling in the udder or other thing: (K:) or, accord. to the M, the slightest swelling in the udder: or, as some say, swelling, or inflation, wherever it be, from disease or other cause. (TA.) It is said in a trad., اـِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ مضا يَقْتُلُ حَبَطًا أَوْ يُلِمُّ [Verily, of what the (rain, or season, called) ربيع causes to grow, is what kills by inflation of the belly, or nearly does so]. (S, TA.) ― -b2- The scars, or marks, of a wound, or of whips, upon the body, after healing: or the swollen scars, or marks, (of whips, TA,) not lacerated: when mangled and bleeding, they are termed عُلُوب [pl. of عَلْب]: (K:) the excrescent flesh upon the scars of wounds. (Sgh.)

حَبِطٌ
حَبِطٌ حبط part. n. of حَبِطَ; A camel [or other beast having his belly swollen, or inflated, so that what is in it does not come forth, in consequence of eating much: or] having pain in the belly, from pasture which he finds unwholesome, or from herbage of which he has eaten much, so that he is swollen, or inflated, therefrom, [in his belly,] and nothing comes forth from him: (K:) [see حَبَطٌ:] pl. حَبَاطَى (K) and حَبَطَةٌ. (M, TA.) You say also فَرَسٌ حَبِطُ القُصَيْرَى A horse swollen, or inflated, in the flanks. (TA.)

حُبَاطٌ
حُبَاطٌ حباط The disease in which the belly is swollen, or inflated, from eating [the herb called] ذُرَق: (K:) or, as Az says, accord. to some, it is with the pointed خ, from التَّخَبُّطُ signifying “ the being in a state of commotion, agitation, convulsion, tumult, or disturbance. ” (TA.)

حُبَيْطٍ
حُبَيْطٍ حبيط : see حَبَنْطًى.

حُبَيْطِىٌّ
حُبَيْطِىٌّ حبيطى حبيطي : see حَبَنْطًى.

حَبَنْطًى
حَبَنْطًى حبنطى حبنطي , with tenween, and حَبَنْطَأٌ, the ن and the ا [which latter is written in the former word ى being added to render the word quasi-coordinate to سَفَرْجَلٌ, (S, TA,) the derivation being from حَبَطٌ, (TA,) A man short and bigbellied; (S, TA;) as also حَبَنْطَاةٌ and ↓ مُحْبَنْطٍ: (S:) [see the last of these words below:] or filled with wrath, or rage; or by repletion of the belly; (K;) as also حِبَنْطًى and حَبَنْطَاةٌ: (Ks, Lh:) and this last, a woman short, ugly, and bigbellied; (K;) also related with ء [i. e. حَبَنْطَأَةٌ, or, as it is written in the L, حَبَنْطَآءَةٌ, but this I think a mistranscription]. (TA.) When you form the dim., you may reject the ن, and change the ا [which is the final letter] into ى, so that [the dim. becomes originally حُبَيْطِىٌ, for which, accord. to a wellknown rule,] you say ↓ حُبَيْطٍ, with kesr to the ط, and with tenween; for the ا is not to denote the fem. gender, that the letter preceding it should be with fet-h, as in [حُبَيْلَى and بُشَيْرَى] the dims. of حُبْلَى and بُشْرَى: you may also retain the ن, and reject the ا; saying ↓ حُبَيْنِطٌ: and thus you may do in the case of any noun having two letters added for the purpose of quasi-coordination: you may also put a compensation for the letter rejected in either place, or not: if you put a compensation in the former instance, you say ↓ حُبَيْطِىٌّ, with teshdeed to the ى, and with kesr to the ط; and in the latter instance, you say ↓ حُبَيْنِيطٌ. (S, O, TA.)

حُبَيْنِطٌ
حُبَيْنِطٌ حبينط : see حَبَنْطًى.

حُبَينِيطٌ
حُبَينِيطٌ حبينيط : see حَبَنْطًى.

مُحْبَنْطٍ
مُحْبَنْطٍ محبنط and مُحْبَنْطِئٌ A man, or child, swollen, or inflated, in his belly: (TA:) or filled with anger: (AZ, TA:) or who becomes angry, deeming a thing slow or tardy or late: (IAth, TA:) or refraining as one who seeks or desires, not as one who refuses: (TA:) or the former, becoming angry; and the latter, swollen, or inflated: (IB, TA:) or the former, deeming a thing slow or tardy or late; and the latter, bigbellied: and the latter also signifies cleaving to the ground. (TA.) See also حَبَنْطًى.

### Türkçe

**حَبِطَ**
1 **حَبِطَ** حبط, muzâri‘ **حَبَطَ**, mastar **حَبَطٌ**, (Az, S, K, vb.,) O (bir hayvan, Az, S, yahut bir deve, ISd, K) çok yedi, (S,) yahut kendisine sağlıksız bulduğu otlaktan, yahut çokça ot yemekten dolayı karnında ağrı oldu, (ISd, K,) öyle ki bununla (S, ISd, K) karnında (S,) şişti yahut kabardı; ve ondan (S, ISd, K) içindekinin (S,) yahut herhangi bir şeyin; (ISd, K;) çıkması olmazdı; karnı bağlanmış olduğundan ne sulu dışkı ne de idrar çıkarırdı: (Az:) yahut o (bir koyun yahut keçi, ISk, S) **ذُرَق** denilen [otu] yemesi sebebiyle karnında şişti yahut kabardı, (ISk, S, K, *) ki o **حَنْدَ قُوق**’tur [yani lotus otu, melilot, yahut kuşayağı üçgülü]: (ISk, S:) yahut o (bir hayvan) iyi otlağa rastladı ve ölçüsüzce yedi; öyle ki şişti yahut kabardı ve öldü: (Z, IAth:) yahut, at hakkında, **حَبِطَ الفَرَسُ** demezsin; fakat **حَبِطَ قُصَيْرَى الفَرَسِ**, yahut **خَاصِرَتُهُ**, yahut **مَوْقِفُهُ** dersin; çünkü bu, atın karnının şişti yahut kabardı demektir: (ISd, Z, L:) ayrıca, **حَبِطَ بَطْنُهُ** dersin: karnı şişti yahut kabardı; öyle ki öldü: (Az, TA:) yahut onun (bir adamın) karnı yiyecek vb. ile şişti yahut kabardı: (Mbr, TA, md. **حبطأ**’da:) ve **حَبِطَ** deri hakkında da söylenir; “şişti yahut kabardı” demektir. (TA.) [Ayrıca Q. Q. 3’e bak; ve aşağıda **حَبَطٌ**’a bak.] ― -b2- Bundan dolayı, görünüşe göre, yani karın hakkında söylenen **حَبِطَ**’tan, (Az, TA,) yahut bu fiilin bir hayvan hakkında söylenmesindendir, (Z, IAth, TA,) **حَبِطَ عَمَلُهُ**, (Az, S, Msb, K, vb.,) muzâri‘ **حَبَطَ**; (Az, Msb, K;) ve **حَبَطَ**, muzâri‘ **حَبِطَ**; (AZ, Az, Msb, K;) ikincisi, Az der ki, AZ’nin çölde bir Arap’tan işittiği; fakat ben onu başka bir rivayetle işitmedim; (TA;) mastar **حَبْطٌ**, (Az, S, K, [fakat Msb’de bunun **حَبَطٌ** olduğuna işaret ediliyor gibi,]) **ب** sâkin olarak, (Az, S,) böylece karın hakkında söylenen **حَبِطَ**’ın mastarından ayrılır, (Az, TA,) ve **حُبُوطٌ**, (Az, S, Msb, K,) ki bu sonuncusu, AZ’ye göre, **ضَرَبَ** gibi **حَبَطَ**’ın mastarıdır; (T, TA;) (mecazen:) Onun işi yahut fiili bâtıl oldu, boşa çıktı, değersiz oldu; boşa gitti; helâk oldu; (Az, Msb, TA;) çünkü nasıl ki hakkında **حَبِطَ بَطْنُهُ** denilen kimse helâk olursa, münafığın işi yahut fiili de öyle helâk olur: (Az, TA:) yahut sevap bakımından etkisiz oldu; sevabı iptal edildi. (S, K.) Ve bundan dolayı ayrıca, (Z, TA,) **حَبِطَ دَمُهُ**, muzâri‘ **حَبَطَ**, (Z, Msb, K, TA,) fakat K’da ima edildiği üzere **حَبَطَ** da değil, (TA,) ve bu durumda mastar **حَبَطٌ**’dur, (Msb, * TA,) **ب** harekeli olarak, (TA,) (mecazen:) Onun kanı (öldürülenin kanı, K) boşa gitti; kısas yapılmaksızın ve diyetle tazmin edilmeksizin. (Msb, K, TA.) ― -b3- **حَبِطَ** kuyu suyuna dair söylenir; **أَحْبَطَ** ile aynı mânâdadır; bk. (TA.) ― -b4- Bir yara hakkında söylenir, (S, Ibn-‘ Abbád, K,) muzâri‘ **حَبَطَ**, (K,) mastar **حَبَطٌ**, **ب**’ye fetha ile, (S, K,) İyileştikten sonra izleri kaldı: (Ibn-‘ Abbád, K: *) yahut yeniden açıldı; yahut nüksetti; eş anlamlısı **عَرِبَ** [ki bunun, Ibn-‘ Abbád’dan naklen yukarıda verilen mânâsı ile aşağıda gelen mânâsı vardır] ve **نُكِسَ**. (S.) [Ayrıca aşağıda **حَبَطٌ**’a bak.]

4 **أَحْبَطَ** [**احبطهُ** görünüşe göre, aslî mânâsında, onu (yani bir hayvanı) yahut onu (karnı) aşağıda bk. **حَبَطٌ** diye adlandırılan hâle soktu demektir. ― -b2- Ve bundan dolayı,] **احبط عَمَلَهُ** (mecazen:) O (Allah, S, K, yahut bir insan, Msb) onun işini yahut fiilini bâtıl kıldı, boşa çıkardı, değersiz kıldı; boşa gitmesini sağladı; helâk etti; (Msb, K, * TA;) sevap bakımından etkisiz kıldı; yahut sevabını iptal etti. (S.) Kur’ân’da [xxxiii. 19, vb.] böyle mânâdadır: ve dersin ki, **اـِنْ عَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا أَتْبَعَهُ مَا يُحْبِطُهُ وَ اـِنْ أَرْسَلَ كَلِمًا طَيِّبًا أَرْسَلَ خَلْفَهُ مَا يُحْبِطُهُ** (mecazen:) [Eğer iyi bir iş yaparsa, onu iptal eden şeyi onun peşine takar; ve eğer iyi sözler gönderirse, onların arkasından onları iptal eden şeyi gönderir]. (TA.) Ve bundan dolayı ayrıca, (Z, TA,) **احبط الدَّمَ** (mecazen:) O, kanı boşa giden kıldı; kısas yapılmaksızın ve diyetle tazmin edilmeksizin. (Msb, K, * TA. *) ― -b3- **احبطهُ الضَّرْبُ**: Dövme, onda bir iz yahut yara izi, yahut izler yahut yara izleri bıraktı. (TA.) -A2- **احبط مَآءُ الرَّكِيَّةِ**, (K,) mastar **اـِحْبَاطٌ**, (AA, S,) Kuyunun suyu çekildi ve (AA, S, K) olduğu hâliyle geri dönmedi; (AA, S;) bunun gibi ↓ **حَبِطَ**, muzâri‘ **حَبَطَ**. (TA.) ― -b2- **احبط عَنْ فُلَانٍ**: O, falandan yüz çevirdi, kaçındı, sakındı ve onu bıraktı. (IDrd, K.)

**اِحْبَنْطَى**
Q. Q. 3 **اِحْبَنْطَى** احبنطى احبنطي: O (bir adam, TA) karnında şişti yahut kabardı: (K, TA:) o (bir adam) kısa ve göbekliydi: (S:) o (bir adam) öfke yahut hiddetle; yahut karnın tıka basa dolmasıyla doldu; **اِحْبَنْطَأَ** da böyledir: **حَبَطٌ**’dan. (TA.) [1’e bak.]

**حَبَطٌ**
**حَبَطٌ** حبط [**حَبِطَ**’ın mastarıdır; bk.]: Bir hayvanın, çok yemesi sebebiyle, karnının şişmesi yahut kabarması; öyle ki içindekiler çıkmaz: (S:) yahut bir devenin, kendisine sağlıksız bulduğu otlaktan, yahut çok yediği ottan dolayı karnında ağrı olması; öyle ki bundan (ISd, K) karnında (TA) şişer yahut kabarır ve ondan hiçbir şey çıkmaz: (ISd, K:) yahut karnın şişmesi yahut kabarması, (K,) yahut bir hayvanın karnının şişmesi yahut kabarması, (ISk, S,) **ذُرَق** denilen [otu] yemekten: (ISk, S, K:) [1’e bak:] ve memede yahut başka bir şeyde şişlik: (K:) yahut M’ye göre, memedeki en hafif şişlik: yahut bazılarına göre, hastalıktan yahut başka bir sebepten, nerede olursa olsun şişlik yahut kabarma. (TA.) Bir hadiste şöyle denmiştir: **اـِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ مضا يَقْتُلُ حَبَطًا أَوْ يُلِمُّ** [Şüphesiz **ربيع**’in bitirdiği şeylerden, karın şişmesiyle öldüren yahut neredeyse öldüren vardır]. (S, TA.) ― -b2- İyileştikten sonra, bedende, bir yaranın yahut kamçı izlerinin izleri yahut işaretleri: yahut şişkin izler yahut işaretler, (kamçı izleri, TA,) yırtılmamış olanlar: parçalanmış ve kanlı olduklarında onlara **عُلُوب** [**عَلْب**’in çoğulu] denir: (K:) yaraların izleri üzerindeki fazlalık et. (Sgh.)

**حَبِطٌ**
**حَبِطٌ** حبط, **حَبِطَ**’ın ism-i fâilidir; Bir deve [yahut başka bir hayvan; çok yemesi sebebiyle karnı şişmiş yahut kabarmış; öyle ki içindekiler çıkmaz: yahut] kendisine sağlıksız bulduğu otlaktan, yahut çok yediği ottan dolayı karnında ağrısı olan; öyle ki bundan [karnında] şişmiş yahut kabarmıştır ve ondan hiçbir şey çıkmaz: (K:) [**حَبَطٌ**’a bak:] çoğulu **حَبَاطَى** (K) ve **حَبَطَةٌ**. (M, TA.) Ayrıca dersin ki **فَرَسٌ حَبِطُ القُصَيْرَى**: böğürlerinde şişmiş yahut kabarmış bir at. (TA.)

**حُبَاطٌ**
**حُبَاطٌ** حباط: **ذُرَق** denilen [otu] yemekten karnın şiştiği yahut kabardığı hastalık: (K:) yahut Az’ın dediğine göre, bazılarına göre, bu, sivri **خ** iledir; **التَّخَبُّطُ**’tan; “çalkantı, sarsıntı, kasılma, kargaşa yahut karışıklık hâlinde olma” mânâsındadır. (TA.)

**حُبَيْطٍ**
**حُبَيْطٍ** حبيط: **حَبَنْطًى**’ya bak.

**حُبَيْطِىٌّ**
**حُبَيْطِىٌّ** حبيطى حبيطي: **حَبَنْطًى**’ya bak.

**حَبَنْطًى**
**حَبَنْطًى** حبنطى حبنطي, tenvin ile, ve **حَبَنْطَأٌ**, **النون** ve **الألف** [ki bu sonuncusu, ilk kelimede, kelimeyi **سَفَرْجَلٌ**’e sözde denk kılmak için ى eklenerek yazılır, (S, TA,) türetme **حَبَطٌ**’dandır, (TA,)]: Kısa ve göbekli bir adam; (S, TA;) **حَبَنْطَاةٌ** ve ↓ **مُحْبَنْطٍ** da böyledir: (S:) [aşağıda bu sonuncu kelimeye bak:] yahut öfke yahut hiddetle dolu; yahut karnın tıka basa dolmasıyla; (K;) **حِبَنْطًى** ve **حَبَنْطَاةٌ** da böyledir: (Ks, Lh:) ve bu sonuncusu, kısa, çirkin ve göbekli bir kadın; (K;) ayrıca ء ile de rivayet edilmiştir [yani **حَبَنْطَأَةٌ**, yahut L’de yazıldığı üzere **حَبَنْطَآءَةٌ**, fakat bunun bir yazım hatası olduğunu sanıyorum]. (TA.) Küçültme yaptığında, **النون**’u atabilir ve [son harf olan] **الألف**’i ى’ye çevirebilirsin; böylece [küçültme aslında **حُبَيْطِىٌ** olur; bunun için, bilinen bir kaideye göre,] ↓ **حُبَيْطٍ** dersin; **الطاء**’a kesra ile ve tenvin ile; çünkü **الألف**, müenneslik için değildir ki, ondan önceki harf, **حُبَيْلَى** ve **بُشَيْرَى**’da olduğu gibi, fetha ile olsun; bunlar **حُبْلَى** ve **بُشْرَى**’nın küçültmeleridir: ayrıca **النون**’u tutup **الألف**’i atarak ↓ **حُبَيْنِطٌ** diyebilirsin: ve sözde denklik maksadıyla iki harf eklenmiş her isimde böyle yapabilirsin: ayrıca, atılan harf için her iki yerde de bir telâfi koyabilir yahut koymayabilirsin: eğer ilk durumda telâfi koyarsan, ↓ **حُبَيْطِىٌّ** dersin; ى’ye şedde ile ve **الطاء**’a kesra ile; ve ikinci durumda ↓ **حُبَيْنِيطٌ** dersin. (S, O, TA.)

**حُبَيْنِطٌ**
**حُبَيْنِطٌ** حبينط: **حَبَنْطًى**’ya bak.

**حُبَينِيطٌ**
**حُبَينِيطٌ** حبينيط: **حَبَنْطًى**’ya bak.

**مُحْبَنْطٍ**
**مُحْبَنْطٍ** محبنط ve **مُحْبَنْطِئٌ**: Karnında şişmiş yahut kabarmış bir adam yahut çocuk: (TA:) yahut öfkeyle dolu: (AZ, TA:) yahut bir şeyi yavaş, ağır, gecikmiş sayarak öfkelenen: (IAth, TA:) yahut isteyen yahut arzulayan kimse gibi geri duran; reddeden kimse gibi değil: (TA:) yahut birincisi, öfkelenen; ikincisi, şişmiş yahut kabarmış: (IB, TA:) yahut birincisi, bir şeyi yavaş, ağır, gecikmiş sayan; ikincisi, göbekli: ve ikincisi ayrıca yere yapışıp kalmayı da ifade eder. (TA.) Ayrıca **حَبَنْطًى**’ya bak.
