# حبلبس (ح-ب-ل-ب-س) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%A8%D9%84%D8%A8%D8%B3
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D8%A8%D9%84%D8%A8%D8%B3

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ح - ب - ل - ب - س
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 2 sözlük

## Sözlükler (2)

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%A8%D9%84%D8%A8%D8%B3/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الحَبَلْبَسُ: الحريص اللازم للشيء ولا يفارقه كالحَلْبَسِ.

##### Türkçe

**الحَبَلْبَسُ**: bir şeye hırslı olan, ona yapışıp kalan ve ondan ayrılmayan; **الحَلْبَسِ** gibi.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%A8%D9%84%D8%A8%D8%B3/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الحبلبس، كسفرجل، أهمله الجوهري والصاغاني، وفي اللسان: هو الحريص المقيم اللازم بالمكان لا يبرحه ولا يفارقه، وفي بعض النسخ لا يبرح، وأورده الأزهري في التهذيب في ر-ع-س فقال الحبلس كعملس، والحبلبس والعلابس: الشجاع لا يبرح مكانه، وأنشد:
  سيعلم من ينوي جلائي أنـنـي                      أريب بأكناف النضيض حبلبس ويروى حبلس، وهذا مستدرك على المصنف والصاغاني وصاحب اللسان، ثم رأيت الصاغاني ذكر في العباب في حلبس ما نصه: والحبلبس: قيل هو الحلبس فزادوا فيه باء، وأنشد أبو عمرو لنبهان. فساقه، وذكره الجوهري أيضا في حلبس قال: وقد جاء في الشعر الحبلبس، وأظنه أراد الحلبس، فزاد باء، وأنشد لنبهان عن أبي عمرو، وفيه: بأكناف النفية، فظهر بما ذكره أن هذه المادة الصواب كتبها بالسواد لا بالحمرة. فتأمل.

##### Türkçe

**الحبلبس**; **سفرجل** gibi: el-Cevherî ve es-Sâğânî onu ihmal etmiştir. Lisân’da: o, hırslı; yerinde ikamet eden, yerden ayrılmayan, onu terk etmeyen kimsedir. Bazı nüshalarda **لا يبرح** (ayrılmaz). el-Ezherî onu Tehzîb’de **ر-ع-س**’te zikretti; şöyle dedi: **الحبلس**; **عملس** gibi; ve **الحبلبس** ve **العلابس**: yiğit; yerinden ayrılmaz. Şu beyti delil getirdi:

  Bilecektir, benim uzaklaşmamı kasteden kimse ki ben
  **النضيض**’un çevrelerinde **حبلبس**’im

Ve **حبلس** diye de rivayet olunur. Bu, musannif, es-Sâğânî ve Lisân sahibi üzerine bir müstedrektir. Sonra es-Sâğânî’nin **حلبس** maddesinde el-‘Ubâb’da metni şu olanı zikrettiğini gördüm: **الحبلبس**: denildi ki o **الحلبس**’tir; ona bir **باء** ziyade ettiler. Ebû ‘Amr, Nebhân’dan şu beyti delil getirdi; onu sevk etti. el-Cevherî de **حلبس**’te onu zikretti; dedi: Şiirde **الحبلبس** gelmiştir; zannederim **الحلبس**’i kastetti; bir **باء** ziyade etti. Ebû ‘Amr’dan Nebhân’a (nisbetle) delil getirdi; onda: **النفية**’un çevrelerinde. Böylece onun zikrettiğiyle ortaya çıktı ki bu maddeyi yazmada doğru olan, kırmızıyla değil siyahla yazmaktır. Düşün.
