# حبل — Müfredât

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%A8%D9%84/sozluk/mufredat
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D8%A8%D9%84/entries/mufredat

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حبل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%A8%D9%84.md)
- Müfredât: Râgıb el-İsfahânî · 11. yy

## Madde başı: حبل

- الحبل معروف، قال عز وجل: ﴿في جيدها حبل من مسد﴾ [المسد/5]، وشبه به من حيث الهيئة حبل الوريد وحبل العاتق، والحبل: المستطيل من الرمل، واستعير للوصل، ولكل ما يتوصل به إلى شيء. قال عز وجل: ﴿واعتصموا بحبل الله جميعا﴾ [آل عمران/103]، فحلبه هو الذي معه التوصل به إليه من القرآن والعقل، وغير ذلك مما إذا اعتصمت به أداك إلى جواره، ويقال للعهد حبل، وقوله تعالى: ﴿ضربت عليهم الذلة أينما ثفقوا إلا بحبل من الله وحبل من الناس﴾ [آل عمران/112]، ففيه تنبيه أن الكافر يحتاج إلى عهدين:
- عهد من الله، وهو أن يكون من أهل كتاب أنزله الله تعالى، وإلا لم يقر على دينه، ولم يجعل له ذمة.
- وإلى عهد من الناس يبذلونه له والحبالة خصت بحبل الصائد، جمعها: حبائل، وروي (النساء حبائل الشيطان) (الحديث أخرجه أبو نعيم عن ابن مسعود، والديلمي عن عبد الله بن عامر وعقبة بن عامر، وقال ابن الفرس: الحديث حسن. راجع: كشف الخفاء 2/4؛ والفتح الكبير 2/181).
والمحتبل والحابل: صاحب الحبالة، وقيل وقع حابلهم على نابلهم (قال في اللسان: وفي المثل: ثار حابلهم على نابلهم أي: أوقدوا بينهم النشر. راجع: اللسان: وفي المثل: ثار حابلهم على نابلهم، أي أوقدوا بينهم الشر. راجع اللسان. (نبل)، والحبلة: اسم لما يجعل في القلادة.

### Türkçe

- **الحبل** bilinen (şey)dir. Aziz ve celil (Allah) dedi ki: ﴿في جيدها **حبل** من مسد﴾ [المسد/5]. Ve şekil bakımından onunla **حبل الوريد** ve **حبل العاتق** benzetilmiştir. Ve **الحبل**: kumdan uzun (şerit)tir. Ve (bu kelime) bağ(la)ma için ve bir şeye ulaşmak için kendisiyle ulaşılan her şey için ödünç alınmıştır. Aziz ve celil (Allah) dedi ki: ﴿واعتصموا ب**حبل الله** جميعا﴾ [آل عمران/103]. O hâlde onun **حبل**’i, Kur’ân ve akıl ile ve bunun dışındaki şeylerle O’na onunla ulaşmanın bulunduğu şeydir; ki onunla tutunursan seni O’nun civarına ulaştırır. Ve ahde **حبل** denir. Ve Yüce (Allah)’ın sözü: ﴿ضربت عليهم الذلة أينما ثفقوا إلا ب**حبل** من الله و**حبل** من الناس﴾ [آل عمران/112]. Onda, kâfirin iki ahde muhtaç olduğuna dair bir uyarı vardır:

- Allah’tan bir ahid: o da, Yüce Allah’ın indirdiği bir kitabın ehli olmasıdır; yoksa dini üzere bırakılmaz ve ona zimmet kılınmaz.

- Ve insanlardan bir ahde (muhtaçtır): onu ona sunarlar. Ve **الحبالة** avcının ipine tahsis edilmiştir; onun çoğulu: **حبائل**. Ve rivayet edildi: (**النساء حبائل الشيطان**) (hadisi Ebû Nuaym İbn Mes‘ûd’dan, Deylemî Abdullah b. Âmir ve Ukbe b. Âmir’den çıkarmıştır; İbnü’l-Feres dedi: hadis hasendir. Bkz.: Keşfü’l-hafâ 2/4; el-Fethu’l-kebîr 2/181).

Ve **المحتبل** ve **الحابل**: **الحبالة** sahibidir. Ve denildi: وقع **حابلهم** على **نابلهم** (Lisân’da dedi: ve meselde: ثار **حابلهم** على **نابلهم** yani: aralarında şerri tutuşturdular. Bkz.: Lisân: ve meselde: ثار **حابلهم** على **نابلهم**; yani aralarında şerri tutuşturdular. Bkz. Lisân. (**نبل**)). Ve **الحبلة**: gerdanlıkta yapılan şey için bir isimdir.
