# حجأ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%AC%D8%A3/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D8%AC%D8%A3/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حجأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%AC%D8%A3.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: حجأ

حجأ بالأمر كجعل: فرح به وحجأ عنه كذا إذا حبسه عنه وحجئ به كسمع حجأ: ضن به وأولع يهمز ولا يهمز أو حجئ به كسمع: فرح له، ولو قال في أول المادة حجأ بالأمر كجعل وسمع: فرح كان أخضر أو حجئ بالشيء وحجأ به: تمسك به ولزمه، كتحجأ قال الفراء: حجئت به وتحجيت به، يهمز ولا يهمز: تمسكت ولزمت وعن اللحياني: المحجأ: الملجأ يقال ماله محجأ ولا ملجأ، بمعنى واحد وهو حجئ بكذا أي خليق لغة في حجي، عن اللحياني، وإنهما لحجيان وإنهن لحجايا مثل قولك خطايا، وأنشد الفراء، وهو لرجل مجهول، وليس للراعي كما وقع في بعض كتب اللغة:
  فإني بالجموح وأم عمـرو                      ودولح فاعلموا حجئ ضنين وأنشد لعدي بن زيد:
  أطف لأنفه الموسى قصير                      وكان بأنفه حجئا ضنينـا وهو تأكيد لضنين وعن أبي زيد: إنه لحجئ إلى بني فلان، أي لاجئ إليهم. والتركيب يدل على الملازمة.

### Türkçe

**حجأ** ile işte, **جعل** gibi: onunla sevindi; ve ondan şunu **حجأ** etti, ondan alıkoyduğunda. Ve onunla **حجئ** oldu, **سمع** gibi **حجأ**: ona cimrilik etti ve düşkün oldu; hemze ile de hemzesiz de olur. Yahut onunla **حجئ** oldu, **سمع** gibi: onun için sevindi. Eğer maddenin başında “**حجأ** ile işte, **جعل** ve **سمع** gibi: sevindi” deseydi daha uygun olurdu. Yahut şey ile **حجئ** oldu ve onunla **حجأ** etti: ona tutundu ve ona yapıştı; **تحجأ** gibi. **الفراء** dedi: “Onunla **حجئت** oldum ve onunla **تحجيت** oldum”; hemze ile de hemzesiz de olur: tutundum ve yapıştım. Ve **اللحياني**’den: **المحجأ**: sığınılacak yer; “Onun için ne **محجأ** vardır ne de **ملجأ**” denir; tek bir mânâ ile; ve o, “şu ile **حجئ**” yani “**حجي**’de dilce **خليق**”tir; **اللحياني**’den. Ve şüphesiz ikisi de **لحجيان**dır ve şüphesiz onlar da **لحجايا**dır; senin “**خطايا**” demen gibi. Ve **الفراء** inşad etti; o, meçhul bir adamındır; bazı lugat kitaplarında vaki olduğu üzere **الراعي**’ye ait değildir:

  Şüphesiz ben **الجموح** ve **أم عمرو** ile,
                      ve **دولح** ile; öyleyse biliniz: **حجئ** cimridir.

Ve **عدي بن زيد** için inşad etti:

  **الموسى**yı onun burnuna yaklaştır; kısa (kes),
                      hâlbuki o, burnu ile **حجئا** cimri idi.

Ve o, **ضنين** için bir te’kiddir. Ve **أبي زيد**’den: “Şüphesiz o, falan oğullarına **لحجئ**dir”; yani onlara sığınandır. Ve terkib, ملازمة’ya delâlet eder.
