# حجز — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%AC%D8%B2/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D8%AC%D8%B2/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حجز](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%AC%D8%B2.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: حجز

حجزه يحجزه، بالضم، ويحجزه، بالكسر، حجزا وحجيزى، مثال خصيصى وحجازة، بالكسر: منعه. وفي المثل: كانت بين القوم رميأ، ثم صارت حجيزى. أي تراموا ثم تحاجزوا. حجزه يحجزه حجزا: كفه، ومنه الحديث:  ولأهل القتيل أن ينحجزوا الأدنى فالأدنى  أي يكفوا عن القود، فانحجز، وكل من ترك شيئا فقد انحجز عنه. والانحجاز مطاوع حجزه، إذا منعه. حجز بينهما يحجز حجزا وحجازة فاحتجز: فصل، واسم ما فصل بينهما: الحاجز. وقال الأزهري: الحجز: أن تحجز بين مقاتلين. والحجاز الاسم، وكذلك الحاجز. في الصحاح: حجز البعير يحجزه حجزا: أناخه ثم شد حبلا في أصل خفيه جميعا من رجليه ثم رفع الحبل من تحته فشده على حقويه، وذلك إذا أراد أن يرتفع خفه. وقيل: حجزه: إذا شد الحبل بوسط يديه ثم خالف فعقد به رجليه ثم طرفيه إلى حقويه ثم يلقى على جنبه شبه المقموط ليداوي دبرته فلا يستطيع أن يمتنع إلا أن يجر جنبه على الأرض. وذلك الحبل حجاز، وقيل: الحجاز حبل يلقى على للبعير من قبل رجليه ثم يناخ عليه، ثم يشد به رسغا رجليه إلى حقويه وعجزه. وكل ما تشد به وسطك لتشمر به ثيابك حجاز، قاله أبو مالك. والحجزة، محركة: الظلمة؛ لأنهم يحجزون عن الحقوق، ومنه حديث قيلة: أيلام ابن ذه أن يفصل الخطة وينتصر من وراء الحجزة. وقال الأزهري: هم الذين يمنعون بعض الناس من بعض ويفصلون بينهم بالحق، جمع حاجز، وأراد بابن ذه ولدها، يقول: إذا أصابه خطة ضيم فاحتج عن نفسه وعبر بلسانه ما يدفع به الظلم عنه لم يكن ملموما. وفي كلام المصنف نظر ظاهر، فإنه جمع بين الكلامين المتضادين، فإن الفاصل في الحق كيف يكون ظالما، فالصواب في العبارة: أو الذين، إلى آخره. والمحجوز: المصاب في محتجزه ومؤتزره. والمحجوز: المشدود بالحجاز، وهو الحبل الذي تقدم ذكره، قال ذو الرمة:
  فهن من بين محجوز بنافـذة                      وقائظ وكلا روقيه مختضب

  والحجزة، بالضم: معقد الإزار من الإنسان. وقال الليث: الحجزة حيث يثنى طرف الإزار في لوث الإزار، وجمعه حجزات. الحجزة من السروايل: موضع التكة، ويجمع أيضا على حجز، كغرف، ومنه الحديث:  أنا آخذ بحجزكم  . الحجزة مركب مؤخر الصفاق بالحقو، وفي بعض الأصول: في الحقو. والحجز، بالكسر ويضم: الأصل والمنبت، ومنه الحديث:  تزوجوا في الحجز الصالح فإن العرق دساس  الحجز: العشيرة يحتجز بهم، أي يمتنع. وقيل حجز الرجل: فصل ما بين فخذه والفخذ الأخرى من عشيرته. الحجز: الناحية. الحجز، بالتحريك: مثل الزنج، بالنون والجيم محركة، قال ابن بزرج: اسم لمرض في المعا والمصارين، وهو قبض فيها من الظمإ فلا يستطيع أن يكثر الطعم أو الشرب، والفعل كفرح، حجز الرجل وزنج. وحجزى، كذكرى: ة بدمشق، وهو حجزاوي، على غير قياس، نقله الصاغاني. والحجاز، ككتاب وإنما أطلقه لشهرته وكثرة استعماله: مكة والمدينة والطائف ومخاليفها، أي قراها، وكذلك اليمامة فإنها من الحجاز، وقد صرح به غيره، سميت بذلك من الحجز وهو الفصل بين الشيئين؛ لأنها حجزت بين نجد وتهامة، أو بين الغور والشام والبادية، أو بين نجد والغور، أو بين نجد والسراة، أو لأنها احتجزت بالحرار الخمس المعظمة، وهن: حرة بني سليم، وحرة واقم، وحرة ليلى، وحرة شوران، وحرة النار، وهذا قول الأصمعي. وقال الأزهري: سمي حجازا لأن الحرار حجزت بينه وبين عالية نجد. قال: وقال ابن السكيت: ما ارتفع عن بطن الرمة فهو نجد إلى ثنايا ذات عرق، وما احتزمت به الحرار حرة شوران وعامة منازل بني سليم إلى المدينة فما احتاز في ذلك الشق كله حجاز. وطرف تهامة من قبل الحجاز مدارج العرج، وأولها من قبل نجد مدارج ذات عرق. وقال الأصمعي: إذا عرضت لك الحرار بنجد فذلك الحجاز، وأنشد:
  وفروا بالحجاز ليعجزوني

  أراد بالحجاز الحرار. ووقع في بعض فتاوى الإمام النووي رحمه الله تعالى أن المدينة حجازية اتفاقا، لا يمانية ولا شامية. واستغرب الزركشي في إعلام الساجد. حاكية الاتفاق، بل الشافعي نص على أنها يمانية. واحتجز الرجل: أتاه، أي الحجاز، كانحجز وأحجز إحجازا. احتجز لحم بعضه إلى بعض: اجتمع. احتجز الرجل: حمل الشيء في حجزته وحضنه. احتجز بإزاره: أدرجه. وفي الأساس: لاقى بين طرفيه وشده على وسطه، عن أبي مالك، ومنه حديث ميمونة:  كان يباشر المرأة من نسائه وهي حائض إذا كانت محتجزة  ، أي شادة مئزرها على العورة. والمحتجزة: النخلة التي تكون عذوقها في قلبها، نقله الصاغاني. والمحاجزة: الممانعة والمسالمة. وفي المثل: إن أردت المناجزة فقبل المحاجزة. أي قبل القتال. وتحاجزا: تمانعا، ومنه المثل: كانت بين القوم رميا ثم حجيزى. أي تراموا ثم تحاجزوا. والحجائز، كأنه جمع حجيزة: ع، وهو من قلات العارض باليمامة. وحجازيك، بالفتح، كحنانيك، أي احجز بين القوم حجزا بعد حجز، كأنه يقول: لا تقطع ذلك وليك بعضه موصولا ببعض. وشدة الحجزة كناية عن الصبر والجلد؛ وهو شديد الحجزة، أي صبور على الشدة والجهد، ومنه حديث علي رضي الله عنه، وسئل عن بني أمية فقال: هم أشدنا حجزا. وفي رواية: حجزة، وأطلبنا للأمر لا ينال فينالونه. يقال: هو داني الحجزة، أي ممتلئ الكشحين، وهو عيب، وهو مجاز أيضا. ويقال: وردت الإبل ولها حجز، بضم ففتح: أي وردت شباعا عظام البطون، وهو مجاز أيضا. ومما يستدرك عليه: الحاجز: الفاصل بين الشيئين، كالحجاز. والحجاز: الجبال ومنه قول الشاعر:
  ونحن أناس لا حجاز بأرضنا وتحاجز القوم وانحجزوا واحتجزوا: تزايلوا. وهو طيب الحجزة: أي عفيف ومنه قول النابغة:
  رقاق النعال طيب حجزاتهـم                      يحيون بالريحان يوم السباسب فإنه كنى به عن الفروج. يريد أعفاء من الفجور، وهو مجاز، وبه فسر ابن الأعرابي قول الشاعر:
  فامدح كريم المنتمى والحجز

  قال: أي إنه عفيف طاهر. والحجز: العفيف. والحجزة، بالكسر: هيئة المحتجز. ويقال: فلان كريم الحجزة، وطيب الحجزة، يكنون به عن العفة وطيب الإزار. ويقال: أخذت بحجزته، أي اعتصمت به والتجأت إليه مستجيرا. وفي الأساس: استظهرت به، وهو مجاز، ومنه الحديث:  إن الرحم أخذت بحجزة الرحمن  قال ابن الأثير: وقيل: معناه أن اسم الرحم مشتق من اسم الرحمن فكأنه متعلق بالاسم آخذ بوسطه. وأصل الحجزة مشد الإزار، ثم قيل للإزار حجزة، للمجاورة، ومنه حديث آخر:  والنبي صلى الله عليه وسلم آخذ بحجزة الله تعالى  ، أي بسبب منه. والحجز بضمتين: المآزر كالحجوز. وقال الخطابي الأخير جمع الجمع، كأنه جمع حجز، بالكسر، وجمعه حجوز. وقال الزمخشري: الحجز، بالكسر: الحجزة. والمحتجز: هو المشدود الوسط. وقالت أم الرحال: إن الكلام لا يحجز في العكم كما تحجز العباء. العكم: العدل، والحجز أن يدرج الحبل عليه ثم يشد. وقال أبو حنيفة الحجاز: حبل يشد به العكم. واحتجز به: امتنع. وتحاجز القوم: أخذ بعضهم بحجز بعض. ويقال: هذا كلام آخذ بعضه بحجزة بعض، أي متناظم متناسق، وهو مجاز. وفي المثل: ما يحجز فلان في العكم. أي لا يقدر على إخفاء أمره، كما في الأساس. وحاجز: اسم. وعلي بن الفرات الحجازي، محدث تكلم فيه. والشهاب أبو الطيب أحمد بن محمد الحجازي، سمع الولي العراقي والحافظ بن حجر وغيرهما، وهو أحد الشهب السبعة، أورده الحافظ السيوطي في معجم شيوخه. والشمس محمد بن شعيب بن محمد بن أحمد بن علي الحجازي نزيل ابشيه الملق إحدى القرى المصرية، من مشاهير شيوخ مصر، أخذ عن شيخ الإسلام زكريا وغيره. وحجازي: لقب المسند المعمر شمس الدين محمد بن عبد الرحمن الأنصاري الشعراوي الواعظ بجامع المؤيد بمصر، أخذ عاليا عن الشهاب أحمد بن يشبك اليوسفي، والشمس الغمري وشيخ الإسلام، وحدث عنه الشمس البابلي وأبو العز العجمي وغيرهما. والعبد الصالح نور الدين الحسن بن محمد الترعي، كنيته أبو حجاز، من شيوخ مشايخنا، وكذلك أبو الإخلاص حجازي بن محمد المسيري نزيل المحلة الكبرى، حدث عنه بعض شيوخنا.

### Türkçe

**حجزه** **يحجزه**، damme ile; ve **يحجزه** kesre ile; **حجزا** ve **حجيزى**; **خصيصى** ve **حجازة** misali; kesre ile: onu men etti. Ve meselde: “Kavim arasında **رميأ** idi, sonra **حجيزى** oldu.” Yani: birbirlerine attılar, sonra birbirlerini engellediler.

**حجزه** **يحجزه** **حجزا**: onu alıkoydu; bundan (şu) hadis: “Ölünün velîlerine, en yakın olanı sonra en yakın olanı **ينحجزوا** (diye) vardır”; yani kısastan el çeksinler; böylece **انحجز**; her kim bir şeyi terk ederse ondan **انحجز** etmiş olur. **الانحجاز** onun **حجزه**’sinin mutâviidir; onu men ettiği zaman.

**حجز** ikisi arasında **يحجز** **حجزا** ve **حجازة**; böylece **احتجز**: ayırdı. İkisi arasında ayıran şeyin adı: **الحاجز**. Ezherî dedi: **الحجز**: iki dövüşen arasında engel koymandır. **الحجاز** isimdir; aynı şekilde **الحاجز**.

**الصحاح**’ta: **حجز** deveyi **يحجزه** **حجزا**: onu çöktürdü, sonra iki arka ayağının tırnağının kökünde bir ipi bağladı, sonra ipi altından kaldırdı da onu sağrısına bağladı; bu, tırnağını kaldırmak istediği zamandır. Ve denildi: **حجزه**: ipi iki elinin ortasına bağladığı zaman, sonra (ipi) çevirip onunla ayaklarını düğümledi, sonra iki ucunu sağrısına (bağladı), sonra onu yan üstü atar; tedavi etmek için, makat yarasını; böylece, yanını yere sürüklemesi dışında kendini engelleyemez. O ip **حجاز**dır. Ve denildi: **الحجاز** bir iptir; devenin ön ayakları tarafından onun üzerine atılır, sonra onun üzerine çöktürülür; sonra onunla iki ayağının bileğini sağrısına ve kıçına bağlar. Elbiseni onunla toplamak için beline bağladığın her şey **حجاز**dır; bunu Ebû Mâlik söyledi.

**الحجزة** (harekeli): karanlık; çünkü onlar haklardan alıkoyarlar. Bundan, Ḳayle hadisi: “**ابن ذه**’ye, planı ayırması ve **الحجزة**’nin arkasından (durup) galip gelmesi mi ayıplanır?” Ezherî dedi: onlar, bazı insanları bazı insanlardan men eden ve onları hak ile birbirinden ayıran kimselerdir; **حاجز**’in cem‘i. **ابن ذه** ile onun oğlunu kastetti; der ki: ona bir zulüm planı isabet ederse, kendini savunur ve diliyle zulmü kendinden defedeceği şeyi ifade ederse, ayıplanmış olmaz. Musannifin sözünde açık bir nazar vardır; çünkü iki zıt sözü bir araya getirmiştir; zira hakta ayıran nasıl zalim olur? İfadede doğrusu: “veya onlar”, sonuna kadar.

**المحجوز**: **محتجزه**’sinde ve **مؤتزره**’sinde yaralanmış olan. Ve **المحجوز**: **الحجاز** ile bağlanmış olan; o, az önce zikri geçen iptir. Zü’r-Rumme dedi:

فهن من بين محجوز بنافـذة                      وقائظ وكلا روقيه مختضب

**الحجزة**, damme ile: insandan izarın düğümlendiği yer. Leys dedi: **الحجزة**, izarın ucunun izarın kıvrımında katlandığı yerdir; cem‘i **حجزات**tır. Şalvarlardan **الحجزة**: **التكة**’nin yeri; ayrıca **حجز** üzerine de cem‘ olunur, **غرف** gibi. Bundan hadis: “Ben sizin **حجزكم**’unuzdan tutucuyum.” **الحجزة**: sağrının arkasına, **الحقو** ile (birlikte) binmiş (olan şeydir). Bazı nüshalarda: **في الحقو**.

**الحجز**, kesre ile ve damme ile: asıl ve bitiş yeri. Bundan hadis: “Salih **الحجز** içinde evlenin; çünkü damar sızıcıdır.” **الحجز**: onlarla korunulan aşiret; yani (kişi) engellenir. Ve denildi: adamın **حجز**’i: uyluğu ile aşiretinden olan diğer uyluk arasını ayırdı. **الحجز**: taraf.

**الحجز** (harekeli): **الزنج** gibidir; **النون** ve **الجيم** harekeli olarak. İbn Bezrec dedi: bağırsaklarda ve iç organlarda bir hastalığın adıdır; onda susuzluktan bir kabızlıktır; böylece yemeği veya içmeyi çoğaltamaz. Fiil, **فرح** gibi: adam **حجز** etti ve **زنج** etti.

**حجزى**, **ذكرى** gibi: Şam’da bir yer; o **حجزاوي**’dir, kıyasa aykırı olarak; bunu Sâğânî nakletti.

**الحجاز**, **كتاب** gibi; onu ancak şöhreti ve çok kullanımı sebebiyle (böyle) adlandırdı: Mekke, Medine, Tâif ve onların **مخاليفها**’sı; yani köyleri. Aynı şekilde Yemâme; çünkü o da **الحجاز**’dandır; başkası bunu açıkça söylemiştir. İki şey arasındaki ayırma olan **الحجز**’den dolayı böyle adlandırıldı; çünkü o, Necd ile Tihâme arasında engel oldu; yahut **الغور** ile Şam ve çöl arasında; yahut Necd ile **الغور** arasında; yahut Necd ile **السراة** arasında; yahut çünkü o, yüceltilmiş beş **حرار** ile **احتجزت** etti; onlar: **حرة بني سليم** ve **حرة واقم** ve **حرة ليلى** ve **حرة شوران** ve **حرة النار**; bu, Asma‘î’nin sözüdür. Ezherî dedi: ona **حجازا** denildi; çünkü **الحرار** onunla Necd’in yüksek kısmı arasında engel oldu. Dedi: İbn Sikkît dedi: **بطن الرمة**’den yükselen şey, **ثنايا ذات عرق**’a kadar Necd’dir; **الحرار**’ın kuşattığı şey, **حرة شوران** ve Benî Süleym’in menzillerinin geneli Medine’ye kadar; o bütün yarıkta kuşatılan şey **حجاز**dır. Tihâme’nin, **الحجاز** tarafından olan ucu **مدارج العرج**’dir; Necd tarafından olan ilki **مدارج ذات عرق**’tır. Asma‘î dedi: Necd’de sana **الحرار** arz olursa, işte o **الحجاز**dır. Ve (şu beyti) inşad etti:

وفروا بالحجاز ليعجزوني

**الحجاز** ile **الحرار**’ı kastetti.

İmam Nevevî رحمه الله تعالى’nın bazı fetvalarında, Medine’nin ittifakla **حجازية** olduğu; ne Yemenî ne de Şâmî olduğu vaki oldu. Zerküşî, **إعلام الساجد**’de, ittifakı nakletmesini garipsedi; bilakis Şâfiî, onun Yemenî olduğuna nass etti.

**احتجز** adam: ona geldi; yani **الحجاز**’a; **انحجز** ve **أحجز** **إحجازا** gibi. Etin bir kısmı diğer kısmına **احتجز** etti: toplandı. **احتجز** adam: şeyi **حجزته**’sinde ve kucağında taşıdı. **احتجز** izarıyla: onu içine soktu. **الأساس**’ta: iki ucunu birbirine kavuşturdu ve onu beline bağladı; Ebû Mâlik’ten. Bundan Meymûne hadisi: “Hayızlı iken, **محتجزة** olduğu zaman, hanımlarından kadına temas ederdi”; yani avret üzerine peştemalini bağlayan. **المحتجزة**: salkımları göbeğinde olan hurma ağacı; bunu Sâğânî nakletti.

**المحاجزة**: karşı koyma ve barışma. Ve meselde: “Eğer **المناجزة** istersen, **المحاجزة**’den önce (olsun).” Yani savaşdan önce. **تحاجزا**: birbirlerine engel oldular. Bundan mesel: “Kavim arasında **رميا** vardı, sonra **حجيزى** (oldu).” Yani birbirlerine attılar, sonra birbirlerini engellediler.

**الحجائز**: sanki **حجيزة**’nin cem‘i; bir yer; Yemâme’de **قلات العارض**’dandır.

**حجازيك**, fetha ile, **حنانيك** gibi: yani kavim arasında engelle, engellemeden sonra engelle; sanki der ki: o velâyetini kesme; bilakis onun bir kısmını bir kısmına bağlı bırak.

**شدة الحجزة** sabır ve dayanıklılığın kinayesidir; o **شديد الحجزة**’dir; yani şiddete ve zahmete sabırlıdır. Bundan Ali رضي الله عنه hadisi; Benî Ümeyye hakkında soruldu da dedi: “Onlar bizim en **أشدنا حجزا** olanımızdır.” Bir rivayette: **حجزة**. Ve “işe en çok talip olanımızdır; (başkası) ona erişemez de onlar ona erişirler.” Denilir: o **داني الحجزة**’dir; yani böğürleri doludur; bu bir ayıptır; bu da mecazdır. Ve denilir: develer, **حجز**’leri olduğu halde suya geldiler; damme sonra fetha ile: yani tok, karınları büyük olarak suya geldiler; bu da mecazdır.

Üzerine istidrâk edilenlerdendir: **الحاجز**: iki şey arasındaki ayırıcı; **الحجاز** gibi. **الحجاز**: dağlar; şairin sözü ondandır:

ونحن أناس لا حجاز بأرضنا

Ve kavim **تحاجز** etti ve **انحجزوا** ve **احتجزوا**: ayrıldılar. Ve o **طيب الحجزة**’dir: yani iffetli. Nâbiga’nın sözü ondandır:

رقاق النعال طيب حجزاتهـم                      يحيون بالريحان يوم السباسب

Çünkü onunla ferclere kinaye yaptı. Fücurdan uzak duranları kasteder; bu mecazdır. Ve bununla İbnü’l-A‘râbî, şairin sözünü tefsir etti:

فامدح كريم المنتمى والحجز

Dedi: yani o iffetli, temizdir. Ve **الحجز**: iffetli. Ve **الحجزة**; kesre ile: kuşanmış olanın hâli. Ve denir: falan **كريم الحجزة** ve **طيب الحجزة**; bununla iffetten ve izarın iyiliğinden kinaye ederler. Ve denir: **أخذت بحجزته**; yani ona tutundum ve ona sığındım, himaye dileyen olarak. Ve **الأساس**’ta: onunla arka çıktım; ve bu mecazdır. Ve ondan hadis:  “Şüphesiz rahim, Rahmân’ın **حجزة**’sine tutundu.”  İbnü’l-Esîr dedi: ve denildi ki, manası: rahmin adı Rahmân’ın adından türetilmiştir; sanki isme bağlı, onun ortasına tutunmuş. Ve **الحجزة**’nin aslı izarın bağlanmasıdır; sonra komşuluk sebebiyle izara **حجزة** denildi. Ve ondan başka bir hadis:  “Ve Peygamber صلى الله عليه وسلم Allah تعالى’nın **حجزة**’sine tutunmuş.”  yani ondan bir sebep ile. Ve **الحجز** iki damme ile: **الحجوز** gibi bel kuşaklarıdır. Ve el-Hattâbî dedi: sonuncusu cem‘in cem‘idir; sanki **حجز**’in (kesre ile) cem‘idir; onun cem‘i **حجوز**dur. Ve ez-Zemahşerî dedi: **الحجز** kesre ile: **الحجزة**. Ve **المحتجز**: o, beli bağlanmış olandır. Ve Ümmü’r-Rihâl dedi: “Şüphesiz söz, **العكم** içinde, **العباء**’ın bağlandığı gibi bağlanmaz.” **العكم**: yük; ve **الحجز**: ipin onun üzerine sarılması, sonra sıkılmasıdır. Ve Ebû Hanîfe dedi: **الحجاز**: **العكم**’un onunla sıkıldığı iptir. Ve **احتجز به**: çekindi/kaçındı. Ve **تحاجز القوم**: bazısı bazısının **حجزة**’sine tutundu. Ve denir: bu, “bazısı bazısının **حجزة**’sine tutunan söz”dür; yani düzenli, uyumlu; ve bu mecazdır. Ve meselde: “Falan **العكم** içinde **يحجز** etmez.” yani işini gizlemeye güç yetiremez; **الأساس**’ta olduğu gibi. Ve **حاجز**: isimdir. Ve Ali b. el-Furât el-Hicâzî; hakkında konuşulmuş bir muhaddistir. Ve Şihâb Ebû’t-Tayyib Ahmed b. Muhammed el-Hicâzî; el-Velî el-Irâkî’yi ve Hâfız İbn Hacer’i ve başkalarını dinledi; ve o, yedi şihâbdan biridir; Hâfız es-Süyûtî onu şeyhlerinin mu‘ceminde zikretti. Ve Şems Muhammed b. Şuayb b. Muhammed b. Ahmed b. Ali el-Hicâzî, Mısır köylerinden biri olan Ebşîhe el-Mülakk’ta mukim; Mısır şeyhlerinin meşhurlarındandır; Şeyhu’l-İslâm Zekeriyyâ’dan ve başkasından aldı. Ve **حجازي**: Mısır’da Câmi‘u’l-Müeyyed’de vaiz olan, uzun ömürlü müsnid Şemsüddîn Muhammed b. Abdirrahmân el-Ensârî eş-Şa‘râvî’nin lakabıdır; Şihâb Ahmed b. Yeşbek el-Yûsufî’den, Şems el-Gumrî’den ve Şeyhu’l-İslâm’dan âlî olarak aldı; Şems el-Bâbilî ve Ebû’l-İzz el-Acemî ve başkaları ondan rivayette bulundu. Ve salih kul Nûrüddîn el-Hasen b. Muhammed et-Tur‘î; künyesi Ebû **حجاز**; şeyhlerimizin şeyhlerindendir. Ve yine Ebû’l-İhlâs **حجازي** b. Muhammed el-Mesîrî, el-Mahalletü’l-Kübrâ’da mukim; şeyhlerimizin bazısı ondan rivayette bulundu.
